Todos los capítulos de หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: Capítulo 781 - Capítulo 790

ฮั่วจินเฉินเพิ่งก้าวเท้าออกไป หลี่เวยก็ตามหลังมาติด ๆ เพื่อขอเข้าพบคุณวินนี่เลขาของคุณวินนี่เข้าไปรายงานและสอบถามเจ้านายว่าจะยอมให้เข้าพบหรือไม่ ทว่ากลับถูกคุณวินนี่ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด“วันข้างหน้าคนของตะกูลหลี่ฉันจะไม่พบแม้แต่คนเดียว ฉันไม่อยากหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว และยิ่งไม่อยากมีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับตะกูลหลี่อีกต่อไปแล้ว”เลขาพยักหน้ารับคำสั่ง จากนั้นจึงหาข้ออ้างส่ง ๆ ไล่หลี่เวยกลับไปเมื่อหลี่เวยไม่ได้พบวินนี่ จึงทำได้เพียงหันไปไหว้วานคนสนิทที่คุ้นเคยกับหลี่เถิงเซียวให้ช่วยสืบข่าววงในแบบอ้อม ๆ จนในที่สุดก็ได้ผลลัพธ์เพียงอย่างเดียว:หลี่เถิงเซียวลักพาตัวผู้หญิงไปสองคนแถมยังเป็นผู้หญิงที่มีภูมิหลังไม่ธรรมดาทั้งคู่หลังจากซีซือสอนหนังสือนักศึกษารุ่นน้องในวิทยาลัยเสร็จ ระหว่างเดินลงบันไดก็ถูกคนดักขวางทางไว้ด้วยความที่ผ่านเหตุการณ์คราวนั้นมา เธอจึงระมัดระวังตัวมากขึ้นเป็นพิเศษ แอบเปิดโทรศัพท์มือถือเพื่อบันทึกวิดีโอเก็บหลักฐานไว้เงียบ ๆ ขอเพียงมีสถานการณ์ผิดปกติแม้แต่น้อย เธอก็จะกดส่งวิดีโอนี้ออกไปทันทีจนกระทั่งหลี่เวยก้าวลงมาจากรถ “เธอคือผู้หญิงที่น้องชายฉันตามจีบมาสองปีค

สีหน้าของซีซือฉายแววประหลาดใจอยู่บ้างนี่นับเป็นครั้งแรกนอกจากผู้เป็นพ่อ ที่มีเพศตรงข้ามคนอื่นมาพูดจาอะไรแบบนี้กับเธอความจริงแล้วคำพูดเมื่อครู่ของเธอก็แฝงเจตนาลองใจอยู่กลาย ๆหากเขาตอบกลับมาแบบกำกวมสองแง่สองง่าม เธอก็คงต้องระแวงจริง ๆ ว่าเขาเองก็มีเจตนาแอบแฝงเหมือนคนอื่น ๆ…เพียงแต่ว่า…ในใจของซีซือกลับผุดความรู้สึกโชคดีขึ้นมาสายหนึ่ง โชคดีที่เขาแตกต่างจากคนพวกนั้นจริง ๆสิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ทุกถ้อยคำที่เอ่ยออกมาเมื่อครู่นั้นล้วนเป็นความรู้สึกจากก้นบึ้งหัวใจของฉีเวินเหยียนทั้งสิ้น เขาดูออกว่าเธอเป็นคนอ่อนไหวและคิดมากจนเกินไปเด็กสาวที่เดิมทีควรจะมีความมั่นใจและสดใสเปล่งประกาย ไม่ควรจะต้องมานั่งพะว้าพะวงในทุกๆ เรื่องเพียงเพราะตนเองมีรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นคำพูดเมื่อครู่ย่อมมีเจตนาเพื่อปลอบประโลมเธอ แต่ความตั้งใจจริงของเขาก็คืออยากให้เธอคิดตก และไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปขังไว้ในสายตาของผู้อื่นเมื่อเห็นเธอผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอกและแอบดีใจอยู่เงียบ ๆ มุมปากของฉีเวินเหยียนก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ เช่นกัน…เมื่อคืนเสิ่นชูนอนดึกมาก เช้าตรู่ก็ยังต้องตื่นแต่เช้า เวลานี้หลังจากอ่าน

หลังจากเสิ่นชูกลับมาที่สถาบันวิจัย เธอก็มุ่งมั่นทุ่มเทหมกตัวอยู่แต่ในห้องปฏิบัติการทดลองอย่างไม่ลืมหูลืมตา ช่วงกลางวันต้องเร่งสปีดความคืบหน้าของการทดลอง ตกกลางคืนยังต้องอดหลับอดนอนเขียนรายงานการวิจัย เวลาว่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะเจียดออกมาได้ก็ถูกนำไปใช้กับการนอนชดเชยทั้งหมดฉีเวินเหยียนชวนเธอไปทานข้าวอยู่หลายครั้ง เมื่อเห็นว่าไม่มีเสียงตอบรับ พอผลักประตูเข้าไปดู ก็พบว่าเธอฟุบหลับไปกับโต๊ะทำงานนานแล้ว โดยที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังคงเปิดสว่างอยู่“ช่วงหลายวันนี้เธอดูยุ่งมากจริง ๆ นะคะ”ซีซือเดินเข้ามาเช่นกัน พอนึกถึงช่วงสองสามวันที่ผ่านมาที่ได้อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน เธอแทบจะเจอหน้าเสิ่นชูนับครั้งได้ จึงเดาได้ไม่ยากว่าเสิ่นชูกำลังทุ่มเทให้กับงานอย่างเอาเป็นเอาตายฉีเวินเหยียนไม่ได้ปลุกเสิ่นชูให้ตื่น เพียงแค่ช่วยดึงประตูปิดลงอย่างแผ่วเบา “พวกเราไปกินข้าวกันก่อนเถอะ”ซีซือพยักหน้ารับระหว่างมื้ออาหาร จู่ ๆ ซีซือก็ได้รับการแจ้งเตือนข้อความกลุ่มเอมี่ออกจากกลุ่มแชตไปแล้วพอนึกถึงข่าวลือที่เอมี่เคยกุขึ้นมาใส่ร้ายก่อนหน้านี้ ในใจของเธอก็ยังคงรู้สึกอึดอัดไม่สบายใจอยู่ดี“หลี่เวยคงไม่ได

ฉีซื่อเอินเข้าใจลูกชายคนนี้ของตัวเองดีเกินไป ช่วงหลายปีก่อนใช่ว่าเขาจะไม่เคยแนะนำใครให้ แต่ละคนล้วนเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่เพียบพร้อมทั้งชาติตระกูลและหน้าตาทว่าลูกชายกลับช่างเลือกเหลือเกิน คัดไปคัดมาก็ไม่ถูกใจสักคนจนสุดท้าย คนเป็นพ่ออย่างเขาก็ยอมปล่อยวางเรื่องการแต่งงานของลูกชายไปแล้วยังไงคนที่เป็นโสดก็ไม่ใช่เขาสักหน่อย!เสิ่นชูหัวเราะเบา ๆ “อย่าว่าไปนะคะ ไม่แน่ว่าคนที่หนูแนะนำ พี่อาจจะชอบก็ได้นะ?”“โอ้?” ฉีซื่อเอินเกิดความสนใจขึ้นมาทันควัน “เป็นลูกเต้าเหล่าใคร ทำงานอะไรล่ะ?”“เธอเรียนศิลปะค่ะ ตอนนี้ก็เรียนต่ออยู่ที่ประเทศ M เหมือนกัน แต่ไม่ได้เป็นคุณหนูตระกูลร่ำรวยอะไร ทะเบียนบ้านอยู่ที่เมืองเจียงเฉิง คุณพ่อเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยค่ะ”“อาจารย์มหาวิทยาลัยเหรอ ถือว่าดีเลยนะ” ฉีซื่อเอินพยักหน้า ดูเหมือนจะค่อนข้างพอใจ “ครอบครัวปัญญาชน นับว่าเป็นตระกูลผู้มีการศึกษา ขอแค่ประวัติตระกูลสะอาดสะอ้าน นิสัยใจคอซื่อตรง และที่สำคัญที่สุดคือพี่ชายเราต้องถูกใจ แค่นี้ก็ใช้ได้แล้ว”“ถ้างั้นรอเรื่องนี้สำเร็จเมื่อไหร่ หนูจะพาพี่สะใภ้กลับประเทศไปพบคุณพ่อนะคะ”เสิ่นชูวางสายไปแล้วฉีซื่อเอินยังคงนั่

ซีซือเดินกลับมาจากบ้านพักหลังใหม่ของเสิ่นชู พอมาถึงหน้าประตูก็เห็นรถของซูเค่อจอดเทียบอยู่ตรงรั้วหน้าบ้านซูเค่อกำลังเดินเคียงข้างออกมาจากตัวบ้านพร้อมกับฉีเวินเหยียน“น้องสาวนายย้ายออกไปจริง ๆ เหรอเนี่ย? ถ้างั้นต่อไปก็เหลือแค่นายนอนกับแม่สาวคนนั้นสองต่อ—” ซูเค่อเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาฉีเวินเหยียนตวัดสายตาดุใส่เขา “เก็บความคิดไม่เข้าท่าในหัวของนายกลับไปซะ”ซูเค่อโบกมือไปมา “โธ่เอ๊ย ฉันก็แค่ล้อเล่นขำ ๆ เองน่า!”เดิมทีซีซือตั้งใจจะก้าวเข้าไปในรั้วบ้าน ทว่ากลับเผลอหลบวูบไปซ่อนตัวตามสัญชาตญาณ พอตั้งสติได้ก็นึกขึ้นมาว่าตัวเองกำลังทำเรื่องน่ากระดากอายอยู่แท้ ๆเธอจะหลบทำไมกัน!ไม่ได้แอบชอบเขาสักหน่อย!พอคิดได้ดังนั้น เธอก็สูดหายใจเข้าลึกเตรียมจะก้าวออกไป ทว่าประโยคถัดมาของซูเค่อกลับทำให้ฝีเท้าของเธอชะงักกึกอยู่กับที่“แต่พูดก็พูดเถอะ นายอุตส่าห์ใช้แอ็กหลุมเปย์เงินให้เขาไปตั้งเยอะแยะ จะมาบอกว่าไม่มีความคิดอะไรกับเขาฉันไม่เชื่อหรอกนะ” ซูเค่อพิงตัวกับหน้ารถ แขนพาดไว้บนขอบประตู “คนสวยระดับนั้น นายจะนั่งนิ่งไม่หวั่นไหวได้จริง ๆ เหรอ?”แอ็กหลุม…เปย์เงิน?ซีซือตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ในพร