บททั้งหมดของ หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: บทที่ 761 - บทที่ 770

เธอนึกขึ้นได้ว่าคือใคร จึงกดตอบรับคำขอเป็นเพื่อนทันที【สวัสดีครับ นางพญาเสี่ยวชู】ปลายนิ้วของเสิ่นชูรัวลงบนคีย์บอร์ด แกล้งทำเป็นเอ่ยถาม 【คุณรู้จักฉันเหรอ?】【แล้วขอมาทำความรู้จักตอนนี้ไม่ได้เหรอ? ID ของคุณน่าสนใจดีออก!】【โอเคค่ะ】เสิ่นชูเอนหลังพิงเบาะโซฟา หยิบหมอนอิงขึ้นมาตระกองกอดไว้ในอ้อมอก เธอหลงคิดไปว่าอีกฝ่ายแอดมาเพราะรู้ว่าเธอเป็นใครเสียอีก...ทว่า พี่ชายของเธอก็ไม่มีบัญชีโซเชียลของเธอสักหน่อย เพื่อนของเขาคนนั้นคงไม่ได้ตั้งใจแอดมาเพราะรู้ว่าเป็นเธอหรอกแถมพอไล่ดูโพสต์ในหน้าโปรไฟล์ของอีกฝ่าย แวบแรกก็รู้เลยว่าเป็นพวกนักท่องโซเชียลตัวยง คนที่กดติดตามไว้ก็มีแต่สตรีมเมอร์สาว ๆ ทั้งนั้น หว่านแหไปทั่วชัด ๆ !พี่ชายของเธอออกจะดูสุภาพเรียบร้อยเหมือนสุภาพบุรุษ แต่ช่วงหลายวันมานี้กลับออกไปเที่ยวเล่นเตร็ดเตร่กับเพื่อนคนนี้ คงไม่ได้โดนเพื่อนคนนี้พาเสียคนหรอกนะ?เธอพับหน้าจอคอมพิวเตอร์ลง ยังไม่ทันจะได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไลน์ก็มีข้อความขอเพิ่มเพื่อนส่งเข้ามาอีกหนึ่งรายการที่พีคไปกว่านั้นก็คือคนที่แอดมา คือหลี่ม่านยวี่ อดีตแม่สามีของเธอเอง!วันนี้มันเป็นวันเทศกาลแอดเพื่อนหรือไงก

เสิ่นชูยังไม่ทันจะได้ตกใจตื่นตระหนก ฉีเวินเหยียนก็เอี้ยวตัวหลบการโจมตีของเขาได้อย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็ถองศอกใส่จนเขาถอยร่นไป ก่อนจะสะบัดฝ่ามือตบเข้าให้อีกฉาดใหญ่หลี่เถิงเซียวถูกตบจนเซแซ่ด ๆ ร่างทั้งร่างร่วงลงไปกองอยู่ตรงหน้าซูเค่อพอดีซูเค่อส่งเสียงเดาะลิ้นจิ๊จ๊ะ ก้มตัวลงมองสภาพอันแสนอับอายของอีกฝ่าย “คุณชายหลี่ บังเอิญจังเลยนะครับ นึกไม่ถึงว่าจะมาเจอกันที่นี่ได้”หลี่เถิงเซียวรู้จักซูเค่อเป็นอย่างดีการโดนอัดต่อหน้าผู้คนเช่นนี้ แน่นอนว่าต้องอับอายขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ยิ่งมาเจอคนรู้จักอย่างซูเค่อเข้าอีก สีหน้าของเขาจึงดูแย่ราวกับก้อนหินในหลุมส้วมที่ทั้งแข็งทั้งเหม็น“ไอ้คนสกุลซู นายหมายความว่ายังไง?” หลี่เถิงเซียวชี้หน้าฉีเวินเหยียน “หมอนี่เป็นคนของนายเหรอ? มันรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร! ถึงกล้ามาลงไม้ลงมือกับฉัน!”ซูเค่อไหวไหล่ “เขารู้แน่นอนอยู่แล้วว่านายเป็นใคร แถมเขายังสนิทกับพี่ชายของนายมากด้วยนะ”“หมายความว่าไง?”“ก็หมายความตามนั่นแหละ” ซูเค่อเดินผ่านตัวเขา มุ่งตรงไปหาฉีเวินเหยียน พลางกวาดสายตามองกลุ่มคนพวกนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองหลี่เถิงเซียว “วันนี้ถ้าน

เมื่อหลี่เถิงเซียวกลับมาถึงบ้าน ในช่วงเวลาอาหารเย็น เขาก็เริ่มโวยวายงอแงให้ผู้เป็นพ่อช่วยจัดการออกหน้าแทน และในระหว่างนั้นก็ไม่ลืมที่จะชูบาดแผลบนใบหน้าแสดงให้อีกฝ่ายดู“พ่อดูสิครับ มันอัดผมเสียยับขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะผมดวงแข็ง มีหวังได้โดนมันสอยร่วงเกือบเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่นั่นแล้ว! พ่อครับ คราวนี้พ่อต้องช่วยผมให้ได้นะ!”หลี่รู่กระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะอย่างแรง “แกวัน ๆ จะช่วยทำให้ฉันกับพี่ชายแกสบายใจหน่อยไม่ได้หรือไง ที่นี่มันประเทศเอ็มไม่ใช่เมืองเกิดนะ แกไม่กลัวสักวันจะโดนกระสุนปืนเจาะหัวเอาหรือไง!”นิสัยใจคอของลูกชายคนเล็ก เขาอ่านขาดมานานแล้วร้อยทั้งร้อยก็คงเป็นไอ้ตัวแสบรายนี้นั่นแหละไปก่อเรื่องเอาไว้ แล้วถึงได้ไปเจอตอเข้าเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อไม่ได้เข้าข้างตนเอง หลี่เถิงเซียวก็ฉายแววไม่พอใจออกมาบนใบหน้าทันที เขาวางช้อนส้อมลง แทบไม่อยากจะกินข้าวเย็นต่อแล้ว “ผมก็เป็นลูกพ่อเหมือนกันนะ ตอนนี้ผมเป็นฝ่ายได้รับบาดเจ็บ! พ่อไม่ช่วยผม แถมยังมาต่อว่าผมอีก ฝ่ายนั้นทั้งที่รู้ว่าผมเป็นใครแต่ก็ยังกล้าลงไม้ลงมือกับผม ชัดเจนเลยว่ามันไม่เห็นหัวพ่อสักนิด!”“พอได้แล้ว” หลี่รู่ใช้กระดาษชำระเช็ดมุมป

หลังจากซีซือกับฉีเวินเหยียนเดินชมหอศิลป์เสร็จ พอเดินออกมาด้านนอก ฝ่ายหลังก็ได้รับข้อความสั้นฉบับหนึ่ง“แล้วเพื่อนของคุณล่ะ?” ซีซือกวาดสายตามองไปรอบ ๆ “เขามีธุระด่วน เลยขอตัวกลับไปก่อนน่ะครับ” ฉีเวินเหยียนเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋า เอียงหน้ามองเธอ “คุณกำลังจะไปไหนต่อ?”“ฉันกำลังจะกลับหอค่ะ”“ผมไปส่งนะ”ซีซือตกตะลึงไปครู่หนึ่งยังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยปาก เขาเดินตรงไปยังรถแล้วเปิดประตูให้อย่างสุภาพ“ถ้าอย่างนั้น รบกวนด้วยนะคะ” ซีซืออมยิ้มพยักหน้า ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งในรถรอจนฉีเวินเหยียนก้าวขึ้นมานั่งฝั่งคนขับ เธอถึงเอ่ยถามขึ้นด้วยความแปลกใจ “คุณมีใบขับขี่สากลด้วยเหรอคะ?”สองพี่น้องเพิ่งเดินทางมาถึงที่นี่ได้ไม่นานไม่ใช่หรือไง?เขาไปสอบเอามาไวขนาดนี้เลยเหรอ?ฉีเวินเหยียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งผ่อนคลาย “ผมเคยใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศมาบ้างครับ”เธอเข้าใจกระจ่างแจ้ง “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันก็นึกว่าพวกคุณเพิ่งเคยเดินทางออกนอกประเทศเป็นครั้งแรกสักอีก ได้ยินเสิ่นชูบอกว่าพวกคุณมาจากเมืองหรง คงเป็นเมืองที่น่าเที่ยวมากเลยใช่ไหมคะ?”เขาขานรับคำหนึ่ง “ก็ถือว่าไม่เลวนะ”แน่น

เสิ่นชูตกตะลึงไป “เป็นเขางั้นเหรอ?”ซีซือหัวเราะเยาะตัวเอง “ถือว่าฉันโชคร้ายเองแหละค่ะ ฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าเขาจะกล้าลงไม้ลงมือตรงแบบนี้”“ถ้าอย่างนั้นก็ควรแจ้งความสิ!”“ต่อให้แจ้งความ เขาก็คงเข้าไปนอนเล่นข้างในได้แค่ไม่กี่วัน แล้วก็โดนทางบ้านประกันตัวออกมาอย่างรวดเร็วอยู่ดี เขาไม่ได้เพิ่งทำแบบนี้เป็นครั้งแรกสักหน่อย คนพวกนั้นที่เคยไปขัดใจเขาจนต้องได้รับบาดเจ็บ สุดท้ายแล้วสิ่งที่ได้รับกลับมา ก็เป็นเพียงแค่เงินชดเชยไม่กี่บาทเท่านั้นเอง”เสิ่นชูทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไว้ประสบการณ์ในอดีต ทำให้เธอเข้าอกเข้าใจถึงสถานการณ์ที่ซีซือต้องเผชิญเป็นอย่างดีเพราะฉะนั้น เธอจึงอยากที่จะช่วยเหลืออีกฝ่าย“เรื่องนี้จะปล่อยให้เลยตามเลยแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด” เสิ่นชูเอ่ยขึ้นด้วยความสงบและเยือกเย็น “วันนี้เขากล้าทำร้าย วันข้างหน้าเกิดกล้าถึงขั้นฆ่าเธอขึ้นมาจะทำยังไง การปล่อยให้คนประเภทที่เป็นขยะสังคมแบบนี้ลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคม มีแต่จะสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นไปทั่ว”พูดจบ จู่ ๆ เธอก็เอ่ยถามขึ้นมาว่า “ไอ้หลี่เถิงเซียวคนนี้ ในสังคมแวดวงคนจีนในต่างประเทศ คงไปก่อเรื่องขัดขาหาเร