Todos los capítulos de หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: Capítulo 881 - Capítulo 890

จนกระทั่งทางหยุนซานเปิดเส้นทางร่วมมือกับโรงพยาบาล ทำให้โรงพยาบาลของพวกเขามียาทรงประสิทธิภาพเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นยาทรงประสิทธิภาพเหล่านี้ยังมีราคาถูกกว่านำเข้าอยู่มาก ช่วยให้ผู้ป่วยโรคมะเร็งในอำเภอหลายคนสามารถแบกรับค่าใช้จ่ายและยื้อชีวิตต่อไปได้ง่ายขึ้นทว่าตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน จู่ ๆ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลก็สั่งให้ห้องจ่ายยาเพิ่มราคายาทรงประสิทธิภาพของหยุนซานให้สูงขึ้นช่วงแรกพวกเขาคิดว่าเป็นความประสงค์ทางฝั่งหยุนซาน ประกอบกับในปีนั้นทางหยุนซานไม่ได้ส่งคนมาตรวจสอบบัญชีตามระเบียบปฏิบัติเหมือนเคย แต่พอถึงกำหนดวันที่ไรก็จะมีคนนำส่งยามาให้เสมอ เธอจึงไม่ได้คิดอะไรมากตามคำสั่งของผู้อำนวยการ หลังจากห้องจ่ายยาปรับราคายาทรงประสิทธิภาพขึ้น ช่วงแรกก็ยังคงทำกำไรได้ตามปกติ แม้ว่าราคาจะสูงกว่าเดิมอยู่ห้าสิบกว่าบาท แต่ญาติผู้ป่วยจำนวนมากก็ยังคงพอรับได้ กระทั่งเธอเข้ามารับช่วงต่อสมุดบัญชี ถึงได้พบจุดที่ผิดปกติเข้าหลี่ลี่อ้าปากค้างเล็กน้อย แววตาฉายแววเคลือบแคลง “ตอนที่เราตรวจสอบบัญชีกันวันนั้น ตัวเลขยอดเงินไม่ตรงกัน แต่การเข้าออกของตัวยากลับมีหลักฐานบันทึกไว้ครบถ้วน มันเป็นเพราะอะไรกัน?”พยาบาลสู

หวังน่าเดินไปหยุดอยู่ข้างกายไต้ควาน พร้อมกับยื่นเอกสารส่งให้เขาด้วยมือทั้งสองข้าง “ประธานไต้ค่ะ ประธานฮั่วจะเดินทางไปอำเภอหลีเซี่ยนด้วยตัวเอง เนื่องจากเรื่องนี้พัวพันถึงคดีสินค้าปลอม ซากเดนพรรคพวกของผู้จัดการเฉินยังกวาดล้างไม่หมด อีกทั้งประธานฮั่วยังสืบทราบมาว่าคนร้ายกบดานอยู่ที่อำเภอหลีเซี่ยน เพื่อความปลอดภัย เอกสารลับฉบับนี้จึงมีเพียงคุณเท่านั้นที่เปิดดูได้ค่ะ”ไต้ควานชะงักไปเล็กน้อย เขารับเอกสารในมือเธอมา กวาดสายตามองทุกคนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะโดยยังไม่ได้รีบเปิดอ่านเมื่อคนอื่น ๆ ได้ยินเช่นนั้น ต่างก็พากันตกตะลึง เสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ขึ้นมาอีกครั้ง“อะไรนะ? ผู้จัดการเฉินยังมีพรรคพวกหลงเหลืออยู่อีกงั้นเหรอ?”“ประธานฮั่วถึงกับเดินทางไปอำเภอหลีเซี่ยนด้วยตัวเอง ดูท่าเขาคงจะสืบทราบเบื้องลึกเบื้องอะไรมานานแล้ว แต่ทำไมเขาถึงไม่ยอมบอกพวกเราล่ะ?”“ที่ประธานฮั่วไม่ยอมบอกพวกเรา หรือจะเป็นเพราะว่า... เขาไม่ไว้วางใจพวกเรา!”ทุกคนต่างหันมองหน้ากันด้วยสีหน้าแววตาที่แตกต่างกันออกไป หวังน่าที่ยืนอยู่ด้านข้างมีสีหน้าสงบเรียบเฉย แต่กลับกวาดสายตาเก็บอาการตอบสนองของทุกคนเอาไว้ได้ทั้งหมด

เมื่อพี่หั่วจัดการธุระเสร็จก็กลับมาหาเถ้าแก่จง เพื่อมารายงานว่าได้ทำตามคำสั่ง ใส่ร้ายเรื่องการพังโถงพิธีศพให้ไปตกอยู่ที่หยุนซานและฮั่วซื่อเรียบร้อยเถ้าแก่จงยืนอยู่หน้าองค์เทพเจ้าแห่งโชคลาภ ในมือถือธูปสามดอกกราบไหว้ ควันธูปสีเทาลอยละลิ่วขึ้นเบื้องบน เขาหลับตาลงเนิ่นนาน การกระทำเชื่องช้าและเคร่งขรึม ราวกับกำลังกระซิบกระซาบต่อหน้าเทพจริง ๆ รอจนกระทั่งปักธูปลงในกระถาง เขาถึงค่อย ๆ เอ่ยปากขึ้น “ผู้อำนวยการหม่าเพิ่งโทรมาบอกว่า ผู้นำตระกูลฮั่วมาที่อำเภอหลีเซี่ยนด้วยตัวเอง ความหมายของเขาคือ ในเมื่อคนมาแล้ว ก็ต้องเก็บไว้ที่นี่ตลอดกาล”พี่หั่วได้ยินดังนั้นก็ชะงักงัน สีหน้าอดที่จะตึงเครียดขึ้นมาไม่ได้ “คำพูดนี้หมายความว่าบีบให้พวกเราจัดการเขางั้นเหรอ? แบบนี้มัน...” เขาก้าวไปข้างหน้าแล้วกระซิบข้างหูเถ้าแก่จง “เฮียจง ผมไม่ไว้ใจคนอย่างหม่าอี้เลย หม่าอี้กำลังบีบให้พวกเราไปทำเรื่องฆ่าคนนะ การฆ่าคนมันโทษหนักแค่ไหนกันล่ะ? ถ้าพวกเราเข้าไปเกี่ยวด้วยจริง ๆ ต่อไปก็จะมีจุดอ่อนถึงตายที่ถูกเขาคุมเอาไว้ในมือ! ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา เขาไม่ปล่อยพวกเราไว้แน่!”สายตาของเถ้าแก่จงตกลงบนตัวพี่หั่ว อยู่ ๆ ก็

ตอนที่หวังน่าโทรศัพท์หาฮั่วจินเฉิน ฮั่วจินเฉินกำลังจัดเตรียมมื้อเย็นอยู่ในครัวพอดี“ประธานฮั่วคะ ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วแล้วค่ะ” เสียงของหวังน่ากดต่ำลงเล็กน้อย เจือความตึงเครียดอยู่บ้าง “ภายในหยุนซานต่างก็พูดกันว่าคุณเดินทางไปอำเภอหลีเซี่ยน หากมีหนอนบ่อนไส้อยู่จริง ทางฝั่งนั้นไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้ไปแน่ค่ะ”ฮั่วจินเฉินไม่ได้เงยหน้าขึ้นแต่อย่างใด เขาสนใจเพียงการจัดแต่งจานอาหารอย่างประณีต น้ำเสียงนิ่งสนิทราวกับผืนน้ำในบ่อน้ำนิ่ง “ฝางถัวกับคนอื่น ๆ น่าจะไปถึงอำเภอหลีเซี่ยนกันแล้วใช่ไหม?”“น่าจะถึงแล้วเหมือนกันค่ะ”หวังน่าชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความลังเล “แต่ว่าการที่ประธานฮั่วให้ฝางถัวปลอมตัวเป็นประธานเพื่อเดินทางไปอำเภอหลีเซี่ยน พวกมันจะติดกับเหรอคะ?”“ในเมื่อเบาะแสของยาปลอมสืบสาวไปถึงอำเภอหลีเซี่ยนแล้ว พวกมันไม่มีทางพลาดโอกาสที่จะยอมฆ่าผิดตัวดีกว่าปล่อยรอดไปหรอก ก่อนออกเดินทางฉันได้กำชับให้ฝางถัวระมัดระวังตัวไว้แล้ว ขอแค่มีคนร้อนใจลงมือ หางโผล่เมื่อไหร่ ก็จะซ่อนตัวไม่มิดอีกต่อไป ถึงตอนนั้นจับเต่าในโอ่งย่อมชัดขึ้นมาเอง”ฮั่วจินเฉินจัดจานอาหารเมนูสุดท้ายให้เข้าที่ ใช้ปลายนิ

ชาวบ้านต่างพากันมองหน้ากันด้วยความเลิกลั่ก ลุงแก่มีอายุคนหนึ่งตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเทา “ก็แค่พวกอันธพาลหัวเกรียนกลุ่มหนึ่ง บนตัวมีรอยสักลาย ดุร้ายชะมัด!”ฝางถัวแค่นหัวเราะออกมา “พวกเขาบอกว่าทางหยุนซานเป็นคนบงการ พวกคุณก็เชื่อกันง่าย ๆ ขนาดนี้เชียว ไม่คิดจะแจ้งความกันเลยเหรอครับ?”“แจ้งความ? ถ้าแจ้งความแล้วมันได้ผล พวกข้าก็คงแจ้งไปนานแล้ว! พวกข้าต่างก็เป็นแค่คนหาเช้ากินค่ำทำไร่ทำนา ไม่มีอำนาจไม่มีอิทธิพล จะไปสู้พวกคนใหญ่คนโตอย่างพวกเอ็งได้ยังไงกันล่ะ!”“นั่นสิ! ลูกชายบ้านตาเหอต้องตายไปอย่างไม่รู้สาเหตุ เรื่องนี้ขึ้นข่าวตั้งมากมายแล้วได้ประโยชน์อะไรล่ะ? โถงพิธีศพของเด็กคนนั้น ยังไม่วายโดนทุบทำลายจนเละเทะอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?!”สมองของฝางถัวหมุนติ้วอย่างรวดเร็วภายในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้ว...มีคนจงใจป้ายสีเรื่อง “ยาปลอม” ให้หยุนซาน และใช้ประโยชน์จากสองสามีภรรยาที่สูญเสียลูกชายไปคู่นี้ เพื่อปลุกปั่นชาวบ้านทั้งหมู่บ้านให้ลุกฮือขึ้นมาดังนั้นนี่จึงเป็นแผนการล่าที่ถูกวางแผนเอาไว้ล่วงหน้ามาอย่างยาวนาน“ไอ้พวกสารเลวที่หลบอยู่เบื้องหลังเอ๊ย!”ฝางถัวโต้ตอบกลับไปด้วยท่าทีที่