All Chapters of หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า: Chapter 901 - Chapter 910

ศีรษะของหัวหน้าแผนกห้องจ่ายยาวิงอื้ออึงขึ้นมาวูบหนึ่ง ขณะเดินผ่านข้างกายอีกฝ่าย เขาสลัดจากการควบคุมของตำรวจแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที “แกเข้ามอบตัวงั้นเหรอ?”เจ้าหน้าที่ตำรวจกระชากตัวเขาออกแล้วกดให้กลับคืนสู่ตำแหน่งเดิมอย่างรุนแรง หัวหน้าแผนกห้องจ่ายยาขัดขืนอย่างรุนแรง นัยน์ตาแดงก่ำ จ้องเขม็งไปยังใบหน้าที่นิ่งสงบจนเกือบจะเย็นชาของเถ้าแก่จง ในลำคอเปล่งเสียงคำรามต่ำคล้ายสัตว์ป่า “ไอ้คนทรยศ! เพื่อลดหย่อนโทษแกขายพวกพ้องทิ้งหมดเลยสินะ!”เถ้าแก่จงจัดปกเสื้อที่ยับย่นเล็กน้อยโดยไม่ได้ปรายตามองเขาด้วยซ้ำท้ายที่สุดหัวหน้าแผนกห้องจ่ายยาก็ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัวออกไปอย่างเด็ดขาด ต่อให้ไม่ยินยอมพร้อมใจเพียงใด แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหลักฐานความผิดที่พูนทับ เขาก็ทำได้แค่ยอมจำนนหลี่ลี่กำลังเก็บกระเป๋าเดินทางพลางบ่นพึมพำไปเรื่อยเปื่อย “ในที่สุดก็จะได้ไปจากสถานที่ผีสิงนี่สักที!” อยู่ ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ หันกลับไปมองกู้ฉือจวินที่กำลังจัดสัมภาระของตนเองอยู่เช่นกัน แล้วขยับฝีเท้าเข้าไปใกล้เขา “นายจะกลับเมืองเจียงเฉิงแล้วใช่ไหม?”กู้ฉือจวินส่งเสียงอืมในลำคอพลางพับเสื้อผ้าอย่างใจเย็น “ต้องกลับอยู่แล้ว

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ หม่าอี้กับเถ้าแก่จงเป็นแค่คนดำเนินงานฉากหน้า หม่าอี้น่ะละโมบโลภมากของจริง อยู่ในอำเภอซอมซ่อแบบนี้ไม่มีอนาคต คำชักชวนของลุงเหลียวจึงเหมือนโอกาสทอง ส่วนเถ้าแก่จงเป็นคนรอบคอบสุขุม รู้จักเอาใจและเข้าใจวิถีโลก ภายนอกดูเหมือนเป็นพ่อค้าที่หม่าอี้หนุนหลังขึ้นมาคนเดียว แต่ความจริงแล้ว เถ้าแก่จงเป็นเพียงคนที่ลุงเหลียวส่งไปประกบหม่าอี้ เพื่อคอยถ่วงดุลไม่ให้ความทะเยอทะยานของหม่าอี้ขยายใหญ่จนเกินไปในอนาคต สำหรับท่าน ผู้อำนวยการ ตราบใดที่มีกำไร เขาก็ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว”หลี่ลี่สูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน พลางพึมพำเสียงแผ่ว “หรือว่า คนที่หัวหน้าฮันบอกว่าอยู่ในห้องทำงานของ ผู้อำนวยการ ก็คือเขา?”กู้ฉือจวินหัวเราะเยาะขึ้นมาเบา ๆ สายตาเรียบเฉยเย็นชา “พวกคุณคิดจริง ๆ หรือว่านี่คือทางรอด?”“ช่วยให้ชาวบ้านในท้องที่ลืมตาอ้าปากได้ ทำไมจะไม่ใช่ล่ะ!” คนขับเอ่ยอย่างคับแค้นใจ “คุณรู้ไหมว่ากำไรจากยาปลอมพวกนั้นมันสูงแค่ไหน! พอส่งไปขายที่เมืองอื่น กำไรที่ได้กลับมาสูงกว่าขายในอำเภอนี้ไม่รู้ตั้งกี่เท่า!”กู้ฉือจวินไม่สะทกสะท้าน “แล้วยังไงล่ะ การที่โรงพยาบาลโก่ง

ตำรวจนายหนึ่งค้นตัวเขาไปสองสามที แต่ก็ไม่พบสิ่งของน่าสงสัยใด ๆ เลยหัวหน้าทีมตำรวจสายสืบมองดูเขา “สองคนที่เคยพักอยู่ที่เรือนรับรองของคุณช่วงก่อนหน้านี้ ไปไหนแล้ว?”“พวกเขาเดินทางกลับไปตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วครับ”“กลับไปไหน”“กลับเข้าเมืองครับ”หัวหน้าทีมตำรวจสายสืบจดบันทึกลงไป จนกระทั่งมีตำรวจอีกนายเดินเข้ามากระซิบเสียงเบาข้างกาย “ค้นทั่วทั้งในบ้านและนอกบ้านแล้วครับ ไม่พบยาลักลอบที่ผิดกฎหมายหรือเงินที่ได้จากการกระทำความผิดเลย”ปลายปากกาของหัวหน้าทีมชะงักไป เขาเงยหน้าขึ้นมองเหลียวไห่ปราดหนึ่งและในจังหวะนั้นเอง เขาก็ได้รับสายโทรศัพท์สายหนึ่ง ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไรบ้าง หัวหน้าทีมตำรวจสายสืบจึงจ้องหน้าเหลียวไห่เขม็ง “เจี่ยงฮุยเป็นคนขับรถของคุณใช่ไหม?”“ใช่ครับ...”“เขาประสบอุบัติเหตุ แต่ในรถมีแค่เขาคนเดียว แล้วก็พบเครื่องติดตามระบุตำแหน่งอีกหนึ่งเครื่อง ตอนนี้พวกเรากำลังดึงข้อมูลจากกล้องติดหน้ารถ คุณเหลียวครับ ก่อนหน้านั้น คุณยังมีโอกาสที่จะพูดความจริงนะครับ”เหลียวไห่ชะงักไป แผ่นหลังที่เคยเหยียดตรงดูเหมือนจะผ่อนคลายลงชั่วครู่จนแทบสังเกตไม่เห็น เขาหลุบตาลง ซ่อนความหม่นหมองที่วูบไ

ภายในห้องสอบสวนเงียบสงัดเสียจนได้ยินเพียงเสียงพัดลมบนเพดานหมุนดังหึ่ง ๆ“ลุงบอกให้ผมตรวจสอบหม่าอี้กับเถ้าแก่จง ไม่กลัวว่าผมจะสืบสาวมาถึงตัวลุงบ้างเหรอครับ?”เหลียวไห่หลุบตาลงพลางยิ้มบาง “คลื่นลมยิ่งแรง ปลายิ่งมีราคา การกอบโกยผลประโยชน์มหาศาลขนาดนี้ เรือจะล่มก็เป็นเรื่องช้าหรือเร็วเท่านั้น ก่อนที่ฉันจะรู้ว่านายมาสืบเรื่องยาปลอม ฉันหวังจริง ๆ ว่านายแค่แวะมาเยี่ยมฉันตามประสา ต่อให้นายมาเพื่อสืบเรื่องของหยุนซาน การที่ฉันเปิดเผยเรื่องของหม่าอี้กับเถ้าแก่จงให้นายรู้ มันก็ไม่ได้กระทบต่อภาพรวม อย่างมากที่สุดก็แค่ทำให้พวกนายปักใจเชื่อว่า หม่าอี้กับเถ้าแก่จงเป็นคนยักยอกเงินผิดกฎหมายเอาไว้เอง ทั้งยังร่วมมือกับทางโรงพยาบาลเบียดบังยาของหยุนซานไปก็แค่นั้น”“การที่พวกเขาถูกจับไม่ได้มีผลดีต่อลุงเลย”“แต่ฉันรับประกันได้ว่าพวกเขาไม่กล้าซัดทอดถึงฉัน นั่นแหละคือผลดี”แววตาของกู้ฉือจวินไหวระริกเล็กน้อย ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา“ฉันรู้ว่านายคงอยากถามว่าทำไม แต่จริง ๆ แล้วคำว่า ‘ทำไม’ มันไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหรอก นายจะเข้าใจว่าฉันแค่อยากเปลี่ยนแปลงมันก็ได้ น่าขันใช่ไหมล่ะ พออายุถึงจุดหนึ่ง กลับคิดอยากจะเปลี่ย

หลีเจวียนเยว่ถึงกับยืนอึ้งยังไม่ทันที่เธอจะได้มีปฏิกิริยาตอบรับใด ๆ กู้ถิงก็ตวาดเสียงกร้าวขึ้นมาทันควัน “แกเห็นหน้าตาเกียรติยศของตระกูลกู้เป็นเรื่องล้อเล่นงั้นเหรอ! กู้ฉือจวิน ไม่ว่าแกจะมีแฟนหรือไม่ แต่ตอนนี้การแต่งงานนี้ผู้ใหญ่ทั้งสองตระกูลตกลงกันเสร็จสรรพแล้ว! แกคิดจะกลับคำให้ได้ใช่ไหม?”“เรื่องงานหมั้นก็เป็นแค่ข่าวลือในอินเทอร์เน็ต ยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการเสียหน่อย หากคุณพ่อกังวลเรื่องหน้าตาของตระกูลกู้ พวกเราก็สามารถจัดการเรื่องนี้เป็นการส่วนตัวได้ ถึงเวลานั้นผมจะอ้างเหตุผลส่วนตัวเพื่อเปิดทางลงให้ตระกูลนี พร้อมกับชดเชยสิ่งที่เหมาะสมให้พวกเขาเองครับ” กู้ฉือจวินก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงไม่ดังนักแต่หนักแน่นชัดถ้อยชัดคำทุกประโยค “คุณลุงนีเป็นคนมีเหตุผลและเข้าใจโลกมาโดยตลอด หากเขารู้ว่านีนามีคนที่รักหมดใจอยู่แล้ว การบีบให้เธอแต่งงานกับผม ก็มีแต่จะทำลายชีวิตเธอไปตลอดชีวิต”กู้ถิงหอบหายใจอย่างรุนแรง ดวงตาที่เบิกกว้างเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อและโทสะที่พลุ่งพล่านหลีเจวียนเยว่ก้าวเข้าไปช่วยลูบอกให้กู้ถิงคลายความโมโหลง “พอเถอะค่ะ คุณก็ไม่ใช่เด็กหนุ่มเลือดร้อนที่ไหนแล