《Flash Marriage: Mr. Zillionaire Spoiled Me》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

Mabigat ang buntong-hininga ni Jiro bago niya marahang hinaplos ang ulo ni Chloe. “Gutóm ka ba? I’ll ask Juli to cook something for you.” Mahina ang tinig nang tanungin niya.Bahagyang iniangat ni Chloe ang mukha at tumango, parang batang sumusunod, “Okay.”Kinagabihan, napilitang matulog nang nakadapa si Chloe upang hindi dumikit ang mga sugat sa kanyang katawan. Nasa tabi niya si Jiro, nakamasid lamang sa kanya sa ilalim ng malamlam na ilaw. Gustung-gusto niyang mayakap ang babae, ngunit pinigilan niya ang sarili, natatakot siyang lalo lang niya itong masaktan. Sa halip, ibinaba niya ang palad at banayad na hinaplos ang tenga nito, puno ng pag-aaruga.Ngunit bandang hatinggabi, muling sumalakay ang bangungot na matagal nang hindi gumugulo kay Chloe. Sa panaginip, nakabalot siya sa dilim, walang daan palabas. Sa matinding takot ay nagtatakbo siya, ngunit mula sa langit ay bumagsak ang isang napakalaking kulungan. Doon, isang lalaking nakaitim ang lumitaw, dala ang latigo, at walang h

Dumikit ang dulo ng ilong ni Jiro sa makinis at maputing balat ni Chloe. Sumingaw ang bango ng shower gel na ginamit nito, at tila ba iyon ay nakalalasing para sa kanya.“Naligo ka na?” malumanay niyang tanong.Tumango lang si Chloe, mahina ang tugon.Hinawakan ni Jiro ang kanyang panga at marahang itinagilid upang mapatingin siya sa mga mata nito. “Chloe, asawa mo ako. You don’t have to carry everything alone. Kahit ano pa man, pwede kang umasa sa akin.”Kumibot ang malinaw na mata ng dalaga, ngunit sa likod ng mahabang katahimikan ay muling bumagsak ang kanyang mundo. Napakatagal na niyang nananatili sa bangin ng kawalan, at hirap siyang maniwala na may taong tunay na magiging sagip niya.Ibinaling ni Chloe ang tingin, ibinaba ang talukap, at mahina lang na sumagot, “Sige.” Halatang pakunwari lamang, dahil sa kaibuturan, hindi pa rin niya lubos na matanggap ang lahat.Binitiwan ni Jiro ang kanyang panga at ipinadausdos ang daliri sa leeg hanggang sa dumapo iyon sa pasa sa kanyang ba

Naglakad si Jiro nang mabilis patungo sa parking lot, halos hindi alintana ang mga patak ng ulan na dumidikit sa mamahalin niyang suit. Hindi man lang siya nag-abala na magkubli.Mula sa di-kalayuan, may isang dalagang maganda, bata, at elegante ang anyo na pilit siyang sinusundan. Naka-high heels ito kaya hirap makasabay, ngunit hindi nito tinigilan ang pagtawag.“Wait for me! Don’t try to hide from me!” malakas nitong sigaw habang patakbo, ngunit bago pa man siya makalapit, pinaandar na ni Jiro ang sasakyan at tuluyang lumayo.Napatigil ang dalaga, inis na inis na hinampas ang semento gamit ang takong ng kanyang sapatos. Nagmumura ito sa sarili, bago tuluyang lumingon at napadpad sa lugar kung saan nakasilong si Chloe.Doon pa lang nakita ni Chloe nang malinaw ang mukha ng dalaga. Kaedad lang halos niya, ngunit napakaagresibo ng mga mata, at nakangiwi ang pulang-pulang labi sa pagkainis.Ibinalik ni Chloe ang tingin sa kalsada, sinusundan ng mata ang sasakyang papalayong dala si Jir

Napalunok si Chloe, halos hindi makatingin sa kanya habang papalapit ito. Parang napako ang kanyang mga paa, at wala siyang lakas para umatras.“Hindi mo ba gusto ang suot mo? Hindi ka ba nababagayan?” tanong ni Jiro, may halong pagtataka sa malamlam nitong tinig.“Hindi… bagay naman,” mahina niyang sagot. “Medyo… revealing lang.”Sa totoo lang, konserbatibo naman ang swimsuit na ibinigay sa kanya. Natatakpan ang lahat ng dapat takpan. Pero iyon ang unang pagkakataon na nagsuot siya ng ganoon, at mas lalo pa na nasa harapan siya ng isang lalaki. Kaya’t lalo siyang hindi mapakali.Napatigil si Jiro sandali, bago ngumiti ng banayad, ngunit may bahid ng tuso sa likod ng kanyang mga mata. Lumapit pa siya, idinikit ang katawan at hinuli si Chloe sa pagitan ng pader at ng sarili niyang presensya.“Revealing? To me?” mahinang tanong niya, ngunit puno ng panunukso.Alam niyang siya mismo ang pumili ng damit na iyon. Wala ni isang hibla ng sobrang lantad. At hinding-hindi niya hahayaang makita

Makalipas ang sampung minuto, busog na busog si Chloe sa malaking tuhog ng barbecue habang nakasunod pa rin kay Jiro. Ang usok mula sa inihaw na karne ay sumisingaw, may kung anong kakaibang pampalasa na nakabudbod sa ibabaw, at ang amoy ng medyo sunog na gilid nito ay lalong nakakapanggigil.Hindi niya napigilan ang sariling tikman muli, at sa unang kagat ay nanlaki ang kanyang mga mata. Para bang may bagong mundo siyang natuklasan.“Masarap!” bulalas niya na may halong tuwa.Napangiti si Jiro at tinitigan siya nang may pagkadoteng. “Haven’t you eaten this before?”Umiling si Chloe. “Hindi pa.”Hindi na niya binanggit na sa bahay ng mga Lazaro, ang madalas lang niyang nakakain ay tira-tira, at halos wala siyang pera para lumabas at bumili ng ganito. Para sa kanya, lahat ng bagay na ordinaryo sa iba ay isang pangarap lang noon.Tahimik na inipit ni Jiro ang babae sa kanyang braso. Hindi niya pinigilan ang hilig nitong subukan ang mga bagay sa kalsada, at siya pa mismo ang nangunguna u