All Chapters of The Billionaire's Canary: Chapter 211 - Chapter 220

"She is my daughter," iyon ang narinig kong sabi ng lalaki ng makita ang larawan ng asawa ko ng hilingin nitong makita ang taong nag donate ng puso para sa anak nito."What do you mean?" kunot ang noo kong tanong.Ngunit nahihiwagaan rin ako dahil kamukhang kamukha nga ng anak nito si Maureen, may pagkakahawig talaga sila.Hanggang sa tanungin nito kung ang ina ba ni Maureen ay si Ms. Javier. At doon naliwanagan ang lahat na ang lalaking nasa harap ko ay ang tunay na ama ng asawa ko.Umiling ito, halos takasan ito ng dugo sa katawan ng bigla itong namutla sa nalaman. Na ang nagbigay ng puso sa isa nitong anak ay ang anak nito sa ina ni Maureen."Bakit hindi ko naisip na baka may kaugnayan kami sa donor ng anak ko. Kung alam ko lang sana. Kung alam ko lang ay nakita ko man lang sana ito sa huling pagkakataon ng kanyang buhay." hindi maitago ang panlulumo nito.Kahit ako ay hindi na rin iyon sumagi sa isip ko. Na baka nga may kaugnayan si Maureen sa pagbibigyan ng puso nito. Dahil bibih

"Kumusta ka na, Lesie?" tanong sa akin ng kakilala ko.Pasukan na at nakahanda na ako sa bagong yugto ng buhay ko. Ang harapin na ng maayos ang pag aaral ko. Kahit na nahuli na ako sa mga kaedaran ko ay kailangan kong harapin ang pag aaral ko.Natigil ako sa pag aaral nun nasa grade 8 na ako dahil madalas na akong atakihin sa puso. At minabuti ni papa na tumigil na muna ako sa pag aaral.Pero hindi naman papahuli ang mga grades ko kaya nakahabol ako. Nagtake ako ng exam at nakapasa ako kaya nasa senior high na ako. At kailangan kong i maintain ang grades na iyon para deretso na at makapagtapos na rin ako."Akala namin hindi ka na makakasabay sa amin." sabi nito saka niya ako inakbayan.Nakaramdam ako ng pagkabalisa kaya agad akong lumayo sa pag akbay nito."Bakit? Dati naman tayong magkaibigan ah," sabi pa nito ng mapansin ang pag iwas ko."Pasensya na, hindi ko naman nais umiwas. Sadyang naninibago lang ako. Alam niyo naman na bago na ang pusong tumitibok ngayon sa katawan ko.""Tam

"Kasama mo ba si Ate Lesie?" tanong sa kain ng isa sa pinakamatanda sa mga batang lansangan na kausap namin kahapon."Hindi ko siya kasama pero tinawagan ko na siya na sumunod na lang sa lugar kung saan kayo lilipat." sagot ko naman sa bata.Ngunit hindi ko pa talaga natatawagan si Lesie dahil wala naman akong number niya. Balak ko na lang kunin mamaya sa kaklase niya sakaling alam nila."Hindi ba natin siya hihintayin? Baka pumunta siya dito at hanapin kami." May pagdadalawang isip na sabi pa nito sa akin. Halatang hindi agad ito nagtitiwala tulad ng ibang mga bata. Parang ito ang pinakapinuno nila."Bakit?" at doon halos sabay sabay kaming napatingin ng marinig namin ang tanong na iyon."Ate Lesie, narito ka na.""Anong nangyayari dito? Anong ginagawa nila dito?" magkasunod na tanong ni Lesie na ang tinutukoy ang mga taong kasama kong kukuha sa mga batang lansangan para ilipat sa bahay ampunan kung saan ay ang mismo si papa founder."Kasama ko sila. Hindi ba nasabi mo na ililipat mo

"Bata ka pa. Wala ka bang balak na humanap ng iba mong makakasama sa buhay mo?" tanong sa akin ni Papa.Napatingin ako kay Papa. I know what he is pointing to.Gusto niyang magkaapo na magdadala ng aming apelyido. Kaya niya iyon nasabi sa akin."Kung apo lang ang kailangan niyo, Papa, ay kaya ko iyang ibigay sa inyo. Pero kung sasabihin ninyong mag-aasawa ako ulit ay hindi ko mapagbibigyan ang kagustuhan ninyo."Kay bilis nga ng paglipas ng mga araw.Natapos na rin ako sa pagtulong sa kaibigan ko sa pagtuturo ng kanyang mga estudyante na umabot pa nga sa tatlong buwan at ganoon kabilis lumipas ang tatlong buwang pagtuturo ko sa kanila."Hindi ko hinangad na magkaapo nang walang basbas ng kasal niyo. Tandaan mo ito, Kianu. Kung balak mong magbayad ng babae para anakan ay sinasabi ko sayo, itatakwil kitang anak ko." pagbabanta pa ni papa sa akin."Papa, alam mong si Maureen lang ang...""Pero wala na si Maureen. Oo, nandoon na tayo na mahal mo si Maureen. Pero wala na siya, at bata ka p

"Anong ibig sabihin nito?" tanong ng kanyang ama na halatang hindi nagustuhan ang makitang kasama ako ng kanyang anak.Sa kalamigang ipinakita ko noon dito habang nagpapasalamat sa pagbibigay ko ng puso ni Maureen kay Lesie ay hindi na iyon nakakapagtaka kung hindi nito nagustuhan na makita ako.Alam kung dumadalaw ito sa puntod ni Maureen dahil sa tuwing dinadalaw ko siya ay may bagong bulaklak na nasa puntod niya. At nasabi rin ng caretaker na ang ama nga nito ang dumadalaw."Pa...""Magandang hapon, mr. Montalban. Pasensya na at hindi ako nag abiso na dadalaw ako sa inyo. Narito ako para kay Lesie. Gusto ko sanang hingin ang kamay niya sa inyo."Wala sa napag usapan namin ni Lesie ang pagpapakilala ko sa kanyang ama ngayon pero darating din naman ang araw na iyon at ayaw kong mas malalim ang gagawin kong paliwanag kong sakaling patatagalin ko pa."Ano? Hingin ang kamay ng anak? Anong ibig mong sabihin? Alam mo ba ang sinasabi mo? Biyudo ka ng yumao kong anak at ngayon ay gusto mong