The Billionaire's Canary의 모든 챕터: 챕터 261 - 챕터 270

"Baby, I want you," mahina niyang usal habang pinapaliguan ko siya.Alam ko kahit hindi niya sabihin dahil hindi makakapagsinungaling ang kanyang katawan.Hindi ko ipagkakaila sa sarili ko na napapatingin ako sa kanyang gitna na kanina pa matigas at parang tinatanguhan pa ako at inaanyayahan na hawakan iyon.Lagi ko na itong nakikita habang inaangkin niya ako pero sa totoo lang ay hindi ko pa nahahawakan."U-umayos ka. Huwag kang malikot para mabilis kang makaligo at mahimasmasan ka sa kalasingan mo." pilit kong huwag pansinin iyon kahit na maari ko ngang mahawakan iyon ngayon dahil ako nga ang nagpapaligo sa kanya."Hmm," pero hindi siya tumigil at nagulat na lang ako ng bigla niyang hawakan ang batok ko saka niya ako hinila at siniil na ng halik sa labi."Uhmp!" napasinghap ako. Nanlaki ang mga mata ko at nabitawan ang sabon na pinangsasabon ko sa kanya at tuluyan na akong nabasa dahil sa dumikit na ang katawan ko sa katawan niya ng mahigpit niya rin akong hinawakan sa baywang.Nagi

"Maraming salamat po, young mistress." pasasalamat sa akin ng mga kasama namin sa bahay na nagdiwang ng pasko ng ibigay ko sa kanila ang mga binalot kong regalo.Simple lang naman ang mga iyon. Dahil ang mga iyon ay pwede nilang pagsaluhan sa bagong taon ng kanilang mga pamilya."Maligayang pasko po sa inyo. At salamat po sa taos puso niyong paglilingkod sa amin." nakangiti ko naman na bati sa kanila at pasasalamat din sa maayos na pagtatrabaho nila sa amin.Nagpatuloy ang pagpapalitan namin ng regalo."Ito naman ang regalo ko sayo, hija. Pero huwag mo ng bubuksan dito. Saka mo na lang buksan kapag nasa kwarto na kayo ng asawa mo." sabi naman ni mama sa akin."Maramin salamat po." at sako itinabi ang regalo nito sa akin.Ang kanilang papa ay naging practical naman sa pagbibigay ng regalo. Binigyan niya kami ng tig iisang credit card dahil bahala na daw kaming bumili ng mga gusto namin para sa aming mga sarili."Merry Christmas." sabay sabay na naming pagbati sa isa't isa matapos kamin

Mabilis na lang ang paglipas ng mga araw. Natapos ang bagong taon, bumalik ulit sa pagpasok sa paaralan. Paulit ulit na takbo ng aming buhay sa araw araw. Hanggang sa dumating na ang araw ng pagtatapos ko ng senior high. "Nakahanda ka na ba?" tanong sa akin ni Kianu. "Ikaw ba ang maghahatid at sasama sa akin sa harap?" tanong ko sa kanya. "Gusto mo ba? Pero baka magtampo ang papa mo kapag ako ang sumama sa iyo sa harap." Hindi agad ako nakaimik. Oo nga naman pala. "Kung hindi man ako ang maghahatid sayo sa harap ay manunuod na lang ako sayo. Tapos kukuha na lang ng larawan pagkatapos." magiliw naman niyang sabi sa akin at masuyong humaplos sa buhok ko. Tumango ako. Tinawagan ko si papa at tinanong kung nakahanda na ito para sa pagsama sa akin sa graduation ko. "Nandyan naman na ang asawa mo. At masaya ako na mapanuod ka na lang habang paakyat sa intablado." sabi naman ni papa sa akin. Napatingin ako kay Kianu na narinig ang sinabi ni papa. "Kung iyon naman ang sinabi ni papa

"Magandang umaga boss." Nandoon ang tabinging ngiti ko ng tapunan ako nito ng tingin.Isa siyang bakla pero laging inis sa akin dahil di hamak na mas maganda ako.Hindi naman sa nanlalait ako huh! Isasalaysay ko lang kung ano ang itsura ng boss ko.Mmmm, paano nga ba? Ganito, nakawig siya. Kasi alam niyo na. Tumatanda na at medyo napapanot na ang ulo. Pandak siya. Mas matangkad ako ng 5 pulgada dito. Well, 5'4" ang height ko. Alam niyo na siguro. Tapos ang boss ko, mmmm. Ano pa nga ba? Ah! Malaki kaunti ang tiyan niya. At iyon kung paano ko i describe ang itsura ng boss ko kaya alam niyo na siguro ang salitang insecure."Walang maganda sa umaga kung mas maganda ka sa akin." Galit na sagot nito sa akin, kung hindi siguro ako nakailag at tumama sa akin ang ibihagis nitong dyaryo."Boss naman, umagang umaga ang init agad ng ulo niyo, kaya siguro naglalagas ang buhok niyo." Hindi ko paigilang biro dito na lalong nakapag painit yata ng timpla ng mood nito."Gusto mo na yatang mawalan ng tr

May isa na akong lead sa kanya. Isa pala si Vienn sa pinakamataas na nakaluklok sa kapulisan pero hindi alam ng nakakarami.Kulang na lang ay ang mukha niya. Need ko talagang mabigyan ng mukha ang Vienn Anderson na iyon sa lalong madaling panahon para di ako mawalan ng trabaho."Shut up." Kuway sita niya sa kasama."Sorry, boss."Hindi ko mapigilan ang mangunuot ang nuo. Ang lakas naman ng loob niya na sitahin at pagtaasan ng boses ang kasama niya gayong nakikita naman sa suot nilang uniform na mas mataas ang ranggo nito kaysa sa kanya. P01 lang siya gayong yong sinigawan niya ay SPO2.Ano yon? Baliktad na ba ang panahon ngayon? Ewan ko na lang kung hindi siya mapatalsik sa kabastusan niya sa nakakataas sa kanya."PO1 Dan, baka nakakalimutan mo kung ano ang ranggo mo?" Kuway sabi ng pinapatahimik niya kanina pero nandoon ang talim ng tingin na ipinukol niya dito."Pasensya na SPO2 George." Pero sa paghingi niya ng paumanhin ay parang wala naman sa loob niya. Saka niya ako binalingan.