หน้าหลัก / Romance / The Billionaire's Canary / บทที่ 241 - บทที่ 250

บททั้งหมดของ The Billionaire's Canary: บทที่ 241 - บทที่ 250

322

#240:

Napadaing ako sa pagsidhi ng kirot sa ibabang bahagi ng katawan ko kinabukasan.Parang ayaw kong kumilos para bumangon. Pero pakiramdam ko ay ang lagkit-lagkit ng katawan ko kaya pinilit ko ang sarili kong igalaw ang katawan ko at bumangon na ng tuluyan sa kama.Parang iika-ika na rin ako kung maglakad dahil ramdam ko na tila humahapdi ang pagkababae ko. Ramdam na ramdam ko rin ang patuloy ng pagpintid na para bang katatapos lang akong angkinin ni Kianu."Do you want me carry you inside?" tanong na nakapagpalingon sa akin.Sa paglingon ko ay hindi ko nabalansi ang katawan ko at matutumba ako.Mariin na lang akong pumipit. Madadagdagan na lang siguro ang sakit ng katawan ko ngayon. Hinintay ko na lang ang pagbagsak ko sa sahid.Ngunit isang matatag na braso ang sumalo sa akin at naramdaman ko na lang na umangat ang mga paa ko. Kinarga na nga niya ako kaya awtomatiko akong napahawak sa leeg niya.Hindi siya nagsalita. Kahit ako ay wala ng lakas ng loob na magsalita pa ng humakbang na si

อ่านเพิ่มเติม

#241:

Parang bumalik na naman kami sa dati simula ng bumalik kami ng bahay.Ang sinabi niyang i level up ang relasyon namin ay tungkol lang sa pagtatalik. At kapag tapos na ay hindi na naman siya umiimik at madalas ay lumalabas siya ng kwarto ng hating gabi at nagigising nga ako kapag wala na siya.Sinubukan kong maghintay kung babalik siya ngunit hindi na siya bumabalik pa. Makakatulugan ko na nga lang ang paghihintay sa kanya at paggising ko ay sakto naman na papasok siya at sasabihin sa akin na nakapaghanda na siya ng agahan.Hindi ko na lang siya tinanong sa bagay na iyon. Minabuti ko na lang na muling manahimik para hindi ako lalong masasaktan kung sasabihin niya sa akin na huwag kong pakialam ang mga ginagawa niya."Bakit?" tanong niya.Lumingon ako. Para saan naman ang tanong niyang iyon sa akin?"Anong bakit?" balik tanong ko sa kanya."Napapansin ko na hindi ka na masyadong umiimik simula ng makabalik tayo galing ng mansion."Napatitig ako sa kanya."Dati naman akong tahimik. At sa

อ่านเพิ่มเติม

#242:

"Aalis na ako," paalam ko kay Kianu matapos kaming mag ahagahan.Tapos na rin nag agahan si Mang Loren kasabay sina ate Lerma at ate Geline.Gusto ko pa nga sana silang kasabay sa pagkain para hindi ako mailing sa katahimikan kasabay si Kianu sa pagkain.Kahit na masarap minsan ang pagkain ay nakakawalang gana kung ang kasabay kumain ay hindi ka man lang kausapin o imikin. Tanungin kung gusto ko ng ganito-ganun pero tapos na kaming kumain ay wala pa rin siyang imik.Ano pa nga ba ang aasahan ko.At ngayon ko lang napagtanto ng nasa bahay kami ng mga magulang niya ay napakasweet niya, iyon ay dahil sa ipinapakita lang niya sa kanyang mga magulang na maayos ang relasyon namin. At bakit hindi ko iyon naisip noong una. Ako lang pala itong umasa na magiging maayos ang relasyon namin pero palabas lang din pala iyon sa harap ng mga magulang niya. Mabuti at hindi ako ganung nagtiwala kaya hindi pa rin ako maninibago dahil ganito naman talaga ang una naming napagkasunduan."Okay," tipid niyang

อ่านเพิ่มเติม

#243:

"Where is your ring?" tanong sa akin ni Kianu habang nakatingin sa daliri ko.Napatingin na rin ako sa aking daliri. Hindi ko nga suot ang singsing naming dalawa dahil ayaw kong makita iyon ng ibang tao lalo na sa paaralan."Nandito sa bag ko. Itinago ko." sago ko naman sa kanya.Paalis na ako para pumunta na sa paaralan ng tanungin niya iyon sa akin."Bakit hindi mo sinusuot. Can't you see? Nakasuot ang sa'kin." saka niya pinakita ang daliring suot ang wedding ring namin."Ayaw ko lang usisain ako ng mga kaklase ko at mga nakakakilala pa sa akin kung para saan ang suot kong singsing kaya ko tinatanggal. Sinusuot ko naman kapag nandito ako sa bahay." muli kong sagot sa kanya.Napailing siya."Aalis na ako." paalam ko ulit sa kanya at bago pa siya makasagot ay nakatalikod na ako at agad na lumabas ng bahay.Naghihintay na ulit si Mang Loren sa akin sa labas kaya agad kaming umalis ng makasakay ako."Matutuloy po ba tayo sa pagpunta sa bahay ng mga Salviejo, young mistress?" tanong sa a

อ่านเพิ่มเติม

#244:

Naramdaman ko ang paglindo ng kama kaya naalimpungatan ako sa pagkakatulog. Ngunit hindi ako gumalaw sa pagkakahiga ko. Nanatili ako sa tagilid na higa ko patalikod sa pwesto niya.Nagulat pa ako ng maramdaman ko ang paglapit niya, ngunit hindi ko iyon ipinahalata. Lalo na ng humawak siya sa akin at paharapin ako sa kanya. Inangat ang ulo ko at pinaunan niya ako sa braso niya.Nanatili lang ako sa pagkakapikit. Hinayaan kong isipin niya na tulog na ako para hindi kami parehong mailang. Dahil kung alam niyang gising ako ay hindi niya naman ako hahawakan ng ganito.Bahagya lang akong kumilos na para bang nagpalit lang ako ng pwesto. Para hindi mahalatang nagkukunwari lang ako na tulog ay iniyakap ko nga ang braso ko sa kanya.Sa ginawa ko ay yumakap na rin siya sa akin.Hindi ko na nabilang kung ilang minuto akong gising sa ayos namin hanggang sa makatulugan ko na lang ang pwesto naming magkayakap......Marami akong tinapos na trabaho habang naghihintay sa pag uwi ni Lesie galing sa ba

อ่านเพิ่มเติม

#245:

"Maaga rin akong uuwi mamaya kaya ako ang susundo sayo." sabi niya sa akin ng baba na sana ako.Napasulyap ako sa kanya. Tumango."Okay,"Ngunit bago pa ako makababa ay mabilis siyang umibis pababa ng sasakyan at pinagbuksan niya ako ng pinto.Nanlaki ang mga mata ko."Anong ginagawa mo?" tanong ko pa nga sa kanya, sabay gala ng paningin ko sa paligid, sa pag-aalalang may makakita sa akin na bumaba ng sasakyan niya."Pinagbubuksan ko ang asawa ko." sagot naman niya sa akin sabay lahad ng kamay niya.Napailing ako. Gusto ko pang magtago pero huli na ang lahat dahil narinig na namin ang ilan sa mga kaklase ko na papasok na rin ng makita si Kianu."Teacher, magandang umaga. Anong ginagawa mo dito?" "Sino ang...""Lesie!"Halos sabay sabay na tawag nila sa pangalan ko ng makita nila ako."Ano ang ginagawa mo sa sasakyan ni Teacher Kianu? Diba ito ang nakita naming sasakyan noong nakaraan na naghatid sayo?"Magkakasunod pa na tanong nila sa akin at hindi makapaniwala na nakasakay nga ako

อ่านเพิ่มเติม

#246:

"Kanina ka pa hindi umiimik."Siniko ko si Warren. Katabi ko ito ng upuan. Bahagya lang akong sumulyap sa kanya dahil nasa harap ang guro namin at nagtuturo.Sumulyap naman siya sa akin. Ngunit hindi niya sinagot ang tanong ko sa hindi niya pag imik. O sadyang hindi parin siya makapaniwala na kasal na ako matapos ang mahaba kong kwento kanina sa kanila kasama sina Fiona at iba pa."Nakikinig ako sa guro." sagot niya pagkalipas ng ilang sigundong pananahimik niya."Oh!" napatango na lang ako.Ngunit halata na nagbago ang mood niya. Kahit na nakikinig naman siya sa guro at nangungulit pa rin siya pero ngayon ay talagang hindi na siya umimik pa.Hindi ko na lang pinansin iyon kahit na nakakapanibago. Kakausapin ko na lang siya ng maayos mamaya kung dinadamdam ba niya na hindi ko agad sinabi sa kanya na kasal na ako.Mabilis na lumipas ang oras.Tanghalian na."Halika ka. Balita ko ay magluluto sila ngayon ng sweet and sour na paborito mo." aya ko na kay Warren ng tumunog na ang bell par

อ่านเพิ่มเติม

#247:

"Kailan ang sembreak niyo?" tanong niya sa akin habang kumakain na kami ng hapunan.Napaangat ang mata ko mula sa kinakain ko at tumingin sa kanya."Sa susunod na linggo na. Bakit?" sagot at tanong ko sa kanya."Kung ganun ay malapit na, ilang araw na lang. Tamang tama. Sa sembreak niyo ay pwede na tayong bumalik ng ospital.""Mmm, okay." Tanging tugon ko na lang sa kanya.Tamang isang buwan na rin mula ng unang may nangyari sa amin at maari nga na buntis na ako. At delay na ako ng anim na araw sa buwang dalaw ko. Bakit hindi ko nga pala naisip iyon. Poseble nga na may laman na ang sinapupunan ko.Naexcite ako na magkakaroon na nga ako ng baby. Kahit na sabihin pang bata pa ako para magkaroon ng anak ay nasa tamang edad na rin naman ako. At kapag buntis na ako ngayon ay tamang magtwenty ako pag nakapanganak na ako."Wala ka bang nararamdamang kakaiba sa sarili mo? Tungkol sa buwang dalaw mo? Dinatnan ka na ba?" muli niyang tanong. "Ang pagkakatanda ko sa mga araw dapat na ito ay mayro

อ่านเพิ่มเติม

#248:

Matapos ang aming pag uusap ay napatitig kami sa isa't isa.Napalunok ako, lalo na ng makita ko na palapit ang mukha niya sa mukha ko.Kusang pumikit ang mga mata ko at hinintay na tuluyang makalapit ang mukha niya sa mukha ko.Magaan na dumampi ang labi niya sa mga labi ko.Hindi ko alam kung dampi lang ba ang halik na igagawad niya sa akin dahil ilang segundo din ang lumipas ay nanatiling nakalapat lang ang labi niya sa labi ko at hindi iyon gumagalaw.Kaya nagmulat ako ng mga mata. At ako sinubukan kong igalaw ang labi ko para palalimin ang paghalik niya sa akin.At hindi ako nabigo, naramdaman ko ang paggalaw ng labi niya at sinimulan na ring palalimin ang halikan namin."Uhm," napasinghap ako para huminga ng malalim dahil sigurado akong magtatagal ang paghalik niya sa akin.Paggalaw ng labi niya, pagpasok ng dila niya sa loob ng bibig ko.Napakasarap niyang humalik. Kaya nadadala ako at sinusubukan kong tugunan ang paghalik niya sa akin.At habang magkaugpong ang mga labi namin,

อ่านเพิ่มเติม

#249:

"Magandang balita para sa inyong dalawa." panimula sa main ng doctor matapos i fully check up si Lesie.Sa sinabi ng doctor ay kahit hindi na nito tapusin ang gusto pang sabihin sa amin dahil alam ko na kung anong magandang balitang iyon. Ngunit gusto ko pa ring marinig, na buntis na nga siya. na magkakaroon na kami ng anak na siyang magpapatibay ng aming pagsasama.Napahawak siya sa kamay kong nakapatong sa kanyang balikat at tumingala siya sa akin. Ngumiti ako kasabay ng pagtapik ko pa sa balikat niya at pumuwesto sa kanyang likod habang nakaupo siya kaharap ang doctor."Kinagagalak kong sabihin sa inyo na buntis ka na Mrs. Hidalgo. The Zygote now is 24 days old. kaya hindi pa masyadong makikita sa ultrasound. Pero confirm na buntis ang asawa mo, Mr. Hidalgo." pagbaling naman nito sa akin. "Hindi ko inirerecomenda na sa stage na ito ay muli nating i-ultrasound ang misis mo sa isang buwan ng dinadala niya. Pero rerekomendahan ko siya ng mga bitamina at pampakapit dahil masyadong frag

อ่านเพิ่มเติม

ก่อนหน้า

...

...

ถัดไป

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

DMCA.com Protection Status