All Chapters of The Billionaire's Canary: Chapter 311 - Chapter 320

"Hindi naman ang mga paa mo ang may deperensya ah." Reklamo niya habang nakaakbay ako sa kanya ng umaalalay siya sa akin sa pagpasok ng bahay.Sinadya ko kasing bigatan ang pagkakaakbay ko sa kanya kaya ngayon. Nagtatatalak na naman siya."At magaling ka na." Dagdag pa niya na sinamahan na ng kurot sa tagiliran ko."Aray naman." Reklamo ko din pero napapangiti ako.Ang kamay kong nakaakbay sa kanya ay ipinulupot ko na mismo sa leeg niya."Ayyy! Ano ba Daaaaaan. Umayos ka.""Ang ingay mo talaga. Baka tuluyan na akong mabingi dahil sa walang sawang pagsigaw mo.""Hindi ako sisigaw kung umaayos ko. Nakakainis ka." At hindi na natapos tapos ang kadadada niya hanggang sa makapasok kami.Nagpaalam na din sina SPO1 Grigor at SPO2 George na siyang naghatid sa amin dito sa A. Place ng matulungan kaming maipasok ang mga ginamit namin sa hospital."Ayan!" Sabay pa kaming napaupo sa sofa na nahila ko siya ng itulak niya ako."Bakit ba kasi ang sungit mo. Hmmm."Gigil na muli niya akong itinulak.

Kakagigil. Tinutukso ba niya ako.Damn! Isa talaga sa pinakamalaking weakness ko ang mabalahibo ang dibdib.Ehhhhh!"Hmmp! Pakialam ko sa balahibo mo sa dibdib.""Hahaha! O bakit napalunok ka. Aminin mo na kasi. Ipapahawak ko naman sayo at ipapahaplos kung aamin ka lang. Buong buo kong ipagkakatiwala sayo.""Hindi ako napalunok. Ang kapal mo talaga.""Hahaha! Makapal ba ang balbon sa dibdib ko. Well, tama ka naman sa pagmamasid mo sa akin. Makapal nga siya. Tapos pababa pa dito." Sabi niya na pinasadahan pa ng daliri niya pababa sa may pusod."Hmmmp!" Gigil na tinampal ko ang kamay niya."Oh bakit nananampal ka. Bawal ko bang hawakan ang sarili ko? Hmmm. Gusto mo, ikaw ang humawak." Hindi pa man ako nakakasagot at nahawakan na niya ang pulsuhan ko at inilapat ang palad ko sa dibdib niya. "See, damahin mo, My little hamster."Lihim na naman akong napalunok. Nakatingin ako mismo sa dibdib niyang nilapatan ng palad ko.Hindi naman siya magaspang. Nakakakiliti nga sa palad ko ang mga iyon

"Asan ang missy mo?" tanong ko Lilian ng hindi ko magisnan sa silid niya si Vience ng puntahan ko ito."Good morning, 5th young master. Lumabas po siya para mag Jogging."Kunot ang noo ko. Buti naman at naisipan yatang mag jogging ngayon. Well, hindi na masama. Pwede kong samahan siya sa pag jo-jogging sa umaga kung iyon ang trip niya."Okay!" Saka na ako tumalikod. Ilang hakbang ang ginawa ko bago ako muling humarap dito. "Just boss, will do. Huwag mo akong tawagin sa ganyan. Sa harapan lang ng lolo mo lang bigkasin iyan.""Yes, boss.""Good. Mag prepare ka na ng agahan. Baka pabalik na iyon ngayon.""Yes boss." Agad naman itong tumalima.Nagtungo naman ako ngayon sa lawn ng bahay. Dahil doon makikita ko siyang papasok ng gate pagdating niya.Maghihintay na lang ako dahil gusto kong mag goodmorning kiss sa kanya.Pero naisip ko. Hindi ba ako madi-disguss na makita siyang pawisan?Kibit balikat ako sa tanong ko. Minsan kasi hindi nagiging maganda sa paningin ko ang mga pinagpapawasing

"Okay mama! Okay! Ganito na lang. Saka na tayo mag usap. Dahil may mahalaga pa akong aasikusahin ngayon sa pulisya. Pagkatapos kong maisarado ang kasong hinahawakan namin ngayon, ako ang dadalaw sa inyo sa bahay.""Hijo, may misyon ka naman na halos hindi pa gumagaling ang sugat mo?" naibulalas nito na mas nabahiran ng pag alala ang tinig."Mama! Look! I have no time left, mama. And for that. I really need to go to the station now. So please, mama." Lumapit na ako dito at niyakap. "Calm yourself down. And don't worry too much. Okay. Mag iingat ako para sa inyo.""Pero hijo...""Come on mama. Please. Please."Nagpakawala ito ng buntong hininga at mahigpit na yumakap sa akin. Masuyong humaplos naman ang palad ko sa likod nito."Mag iingat ka, hijo.""I will mama. I will."Ito talaga ang pinaka ayaw ko. Ang mga ganitong eksena kaya naman ayaw na ayaw kong ipaalam kina mama ang kalagayan ko sa tuwing may kaso kaming hinahawakan. Dahil ayaw kong maapektuhan ang isip ko sa pag aalala na nak

Tumango naman ito bilang pagsang ayon sa sinabi ko."Tama ka apo. But that scared me a lot. Lalo na kapag nasasabak siya sa mga delikadong kaso na nahahawakan ng kung anong departamento kung saan siya namamalagi ngayon.”"But why are you telling me all this grandpa?""Because he has a reason to hide his identity. Apo, bago pa man kayo nagkakilala ay iba na ang identity na ginagamit niya. Hindi ko din alam kung ano iyon noon pero sayo ko din nalaman na Dan Bautista ang ginagamit niyang pangalan.""But why? Ano po ang rason niya para itago ang sarili niya sa ibang katauhan?""Dahil ayaw niyang sabihin ng iba na kaya siya naluklok sa ranggo niya bilang DG ay dahil sa apelyido niya. Dahil dala dala niya ang apelyidong Anderson. At ayaw niyang isa ka sa dahilan para makilala siya ng mga tao na matagal na niyang itinatago. Ang tanging nakakaalam lamang ng kanyang buong pagkatao ay kami, mga kasamahan niya sa pulisya at ang mga taong nasa baba ng ranggo niya. At wala ng ibang nakakaalam noon