Library

Home / Romance / The Billionaire's Canary / Chapter 301 - Chapter 310

All Chapters of The Billionaire's Canary: Chapter 301 - Chapter 310

372 Chapters

038:

"Kain na muna tayo." Sabay abot sa akin ng pinggan."Salamat. May asawa na ba si Vienn?" tanong ko pa dito dahil ayaw kong sayangin ang pagkakataon ko . "O girlfriend?""Napapansin ko interesado ka sa kapatid ko? May gusto ka ba sa kanya?" balik tanong nito sa akin kaysa sagutin ang tanong ko."Huh! Naku. Wala ah. Nagtatanong lang ako." agad kong sagot.Hindi ko naman masabi na kailangan ko ng impormasyon tungkol sa kapatid nitong si Vienn."Okay!" At nagsimula na nga itong kumain.Ayaw ko man sanang kumain pero hindi ko naman gugustuhin na basta na lang manood dito kaya naman kahit naiilang ako dahil hindi ko naman ito kilala ay nasa bahay niya ako."B-bakit?" tanong ko ng napatitig ito sa akin matapos akong makasubo ng isang kutsarang kanin."Messy eater." Sabi nito.Kunot ang noo ko ng mapansin ko na umangat ang kamay nito na dumapo sa gilid ng labi ko pero kasunod nun ang sunod sunod na tahol mula sa labas kaya naman napatingin kami doon kahit hindi man namin kita ang gate mula sa

039:

"Haplos lang iyon. Ikaw ba? Anong ginawa mo sa akin ng lasing ako? Diba? Diba?" Sabay tayo at duro sa dibdib niya."At least you're safe with me.""Safe? Safe?? Safe ba iyong pinagsamantalahan mo ang kahinaan ko? Pinagsamantalahan mo ang kalasingan ko?""Hindi kita pinagsamantalahan. At kung pinagsamantalahan kita. Baka hanggang ngayon ay hindi ka makatayo at hindi ka makakalabas sa lintik na bahay na ito."Natigilan ako sa sinabi niya. Hindi makatayo? Ibig ba niyang sabihin????Ahhhhh! Nevermind. Denidemonyo niya lang ang utak ko."Hmmmp! Bahala ka nga sa buhay mo. Hindi na ako makikipagtalo sayo. At Least masaya ako ngayong araw na ito." sabi ko na lang.Dahil may magandang naidulot din talaga ang pagkawala ko ng village. Gusto ko ng pumasok sa silid ko at isulat na ang mga impormasyong nalaman ko."At saan ka pupunta? Kinakausap pa kita?"sabay hawak sa braso ko para pigilan sa pagtalikod ko."Tapos na tayong mag usap. Wala na akong sasabihin sayo.""Walang sasabihin huh!. Pwes ako,

040:

"What?" Galit na tanong ko sa kanya ng bigla na lang siyang pumasok sa silid ko makalipas ng ilang oras.Tapos na rin akong maligo, tagilid ang higa ko dahil masakit ang pwet ko na pinalo niya kanina."Dapa." Utos niya ng makalapit sa akin."Anong dapa? Tumigil ka na, Dan Bautista. Namumuro ka na talaga sa akin." sabay atras sa headboard ng kama.Balak na naman ba niya akong paluin dahil hindi ako sumagot sa kanya kaninang kinakatok niya ako ng paulit ulit.Matapos kong maglinis ng katawan ay nagkulong na lang ako sa silid ko kahit na kumakalam na ang sikmura ko sa gutom. Ayaw kong lumabas dahil ayaw ko siyang makita pero heto na naman siya. Bigla na lang papasok ng walang paalam."Dadapa ka ba o gusto mo nanaman ang mapalo.""Bastos ka. Pareho lang iyon. Dadapa ako para paluin mo ako. Lumabas ka na nag.”"Isa. Dadapa ka ng kusa o gusto mong igapos na naman kita.""Ano na naman ba kasi? Nananahimik na nga ako tapos mambubulabog ka pa. Hindi na nga kita iniistorbo tapos ngayon, ikaw it

041:

"O bakit ganyan ka maupo?”"At tinanong mo pa talaga." Pairap na sagot ko sa kanya."Hahaha! Buti ng hindi iyon ang nananakit ngayon.""Bastos ka talaga. Mapagsamantala. Kumain ka na lang diyan."Tinaasan lang niya ako ng kilay bago nagpatuloy sa pagkain."Hindi mo ako makikita ng ilang mga araw." Kuway narinig kong sabi niya sa pagitan ng pagnguya."Mabuti naman. Kahit hindi ka na magpakita sa akin.""At masaya ka na hindi talaga ako makikita. Naku! Huwag kang magiging malungkot kapag wala ako huh! Huwag mo akong hahanapin.""Nunka kong hahanapin ang isang tulad mo. Hmmp." At pinagtuunan ko ng pansin ang kinakain ko. Hindi na din siya nagsalita pa hanggang sa matapos na nga kaming kumain.Ako na ang naghugas at nagligpit ng kinainan namin. Ewan ko kung umalis na siya dahil tamang matapos kaming kumain ay may tumawag sa kanya."Aalis na ako."Paalam niya ng palabas na ako ng kusina habang siya ay pababa ng hagdan. May dalang kalakihang backpack."Mabuti naman. Kinuha mo na sana lahat

042:

"Gusto kong pumunta sa pulisya." Totoong sagot ko."Pero hindi po kayo pwedeng mag isang lumabas.""Naman eh. Sino ba kasi nagsabi sa inyo na bantayan ako. Hindi niyo ako mapipigilan." Gigil na sagot ko.Hindi naman daw si Dan ang nagsabi na bantayan ako. Tinatanong ko sila pero ayaw nilang sabihin kaya naman inis na inis ako. Nagmukha pa tuloy akong preso na binabantayan lahat ng kilos ko."Iyon po ang bilin sa amin, miss. Kaya hindi ka namin pwedeng basta nalang payagang umalis ng wala kang kasama. Kami naman po ang sasamahin kung hindi kami sumunod." Sagot naman ng isa.Sasagot pa sana ako ng may tumigil sa kotse sa tapat namin."Anong problema?" Tanong ng matandang dumungaw sa bintana ng tumigil na sasakyan."Señor, magandang umaga po." Halos sabay na pagbati ng dalawang guard sa matanda."And who is this beautiful young girl? Ngayon ko lang siya nakita." Sabi pa nito ng balingan ako."Kakilala po ng 5th young master, señor. At kabilin bilinan po niya na hindi namin siya pwedeng p

043:

"Naku! Hindi ah. Sa DG lang kami takot at hindi kami matatakot kay Dan." Sagot naman nito."At bakit naman kayo takot sa DG niyo. Eh para namang mabait noong una ko siyang nakita.""Hahaha! Iyon ba. Naku. Kung alam mo lang." Sabi naman niya. "Baka gusto mo munang pumasok sa loob ng makapag kwentuhan ka naman sa amin."Hmmp! Hindi na lang. Hindi niyo naman ako mabibigyan ng impormasyon.""Baka lang naman gusto mo.""Huwag na lang." Saka ko na sinabayan ng talikod.Pero bago pa man ako makahakbang palayo ay nagkagulo sila sa loob kaya naman napalingon ulit ako.Ang kausap ko kanina ay wala na dahil nakigulo na din sa iba. Ayaw ko sanang makialam pero gusto ko ding malaman kung ano ang problema dahil nagmamadali sila at kanya kanya ayos ng mga gamit nila."Anong nangyari?" Tanong ko sa kausap ko kanina."Pasensya na missy. Pero hindi na kita mahaharap.""Bakit nagkakagulo?" Muli kong tanong pero hindi na nito ako sinagot.Napapasunod na lang ako ng tingin sa kanila habang inaayos ang mga

044:

"Naman, little hamster. Anong akala mo sa akin patay na? Kaya mo ba ako dinalaw dito para tiyakin kung humihinga pa ako?""No! I mean gising ka na." Pagtatama ko."Pero buhay na buhay ako, little hamster. Hindi pa ako mamamatay dahil hindi pa ako nagsasawa sa kaingayan mo.""Hmmp! Nagawa mo pang magbiro. Hindi na nga ako nag iingay, sisimulan mo na naman ako.""Hahaha! Hindi ka pa ba nag iingay sa lagay na iyan? Ano yan? Natural na lang, ganun? Well, hindi na bago iyon.""Hoy! Dan Bautista. Tahimik ang bahay ko sa mga araw na wala ka. Kaya huwag mong sabihin natural ko na ang mag ingay.""Oo na! Oo na! Pero aminin mo." Sabay kindat sa akin. "Namiss mo ako noh!""Ang kapal mo. Bakit naman kita mamimiss? At sino ka para ma miss ko? Hmmmp. Asa ka. Hindi mangyayari iyon." "Hay naku! Hindi mo pa kasi aminin. Napaghahalata ka naman.""Aba!." At hindi ko napigilan ang hampasin siya sa braso."Aray naman. Ang sakit naman ng pagkamiss mo sa akin. Halos kahihilom lang ng sugat sa ulo ko na hin

045:

Malamang ganun nga. Pero para na akong yayakap sa kanya kapag ginawa ko iyon. Saka hindi naman malalaki ang braso ko katulad ng sa doktor kanina. Bahala na nga."Paano ba? Sandali." Ginawan ko na lang ng paraan ang ibang anggulo sa pagpapahiga sa kanya na hindi siya pupwersa.Bakit naman kasi agad siyang nagising gayong kaninang dumating kami ay halos kalilipat lang niya dito galing sa OR. At sabi ni SPO2 George, malala ang natamo niya pero...titignan ko siya ngayon parang wala lang.Ano siya? Isang Superhero na agad na gagaling?"Alam mo ba?" Tanong pa niya sa akin ng hindi ko alam kung saan siya hahawakan."Sandali nga diba. Bumubwelo lang." Sagot ko naman. "Agad agad?" Saka ko na naman siya tinapunan ng matalim na tingin.Pero bago pa man ako makahawak ulit sa kanya ay nahawakan na niya ako sa batok at ganun na lang ang panlalaki ng mata ko dahil lumapat na ang labi niya sa labi ko."Wala man lang ako welcome back kiss galing sayo." Sabi niya ng pakawalan ang labi ko na halos hindi

046:

"At bakit? Ayaw mong mapagsabihan kaya ayaw mo akong papuntahin dito?" Tanong na nito."Hindi naman sa ganun, lolo." Paano ko ba sasabihin na baka maabutan sila ni Vience na nandito sila. Magkakabukuhan na kung nagkataon at siguradong sangkatutak na talak na naman ang maririnig ko at may kasama pang pag ba-back out. "Inaalala ko lang naman kayo." Sagot ko na lamang. "Para hindi kayo ma-stress""Sayo ako laging an e-stress at alam mo iyan. Mas gugustuhin ko pa na makipag agawan ka kay Ace ng yaman kaysa sa trabaho mo ngayon.""Lolo naman eh! Ayaw kong makipagtalo sa pinsan ko. Hayaan niyo na lang siya sa gusto niya. Pero hindi niyo mababago ang hilig ko."Napansin ko ang pagpapakawala nito ng buntong hininga.Magsasalita pa sana ako ng pumasok ang isa sa nagbabantay sa akin."DG dumating na po ang missy." Sabi nito.Missy! Missy ang tawag nila kay Vience."Lolo, bilis umalis na kayo." Pagtataboy ko pa kina lolo pero binatukan lang ako. "Lolo naman. Bakit ba kayo nangbabatok." Reklamo k

047:

"My little hamster." Masuyong lumapat ang palad ko sa pisngi niya, hinaplos ko siya doon. "Parang hindi ka nag iingay kapag ganitong nahihimbing ka sa pagkatulog."Yumuko ako at dinampian ng halik siya sa labi. Muli akong napangiti. Nawiwili na din ako sa paghalik sa kanya.Well, kasalanan niya iyan dahil napakatamis sa panlasa ko ang labi niya. Iyon nga lang. Hindi ko siya mahalikan ng ganito katahimik kapag gising siya. Dahil sangkatutak at walang tigil na pagtatalak ang madidinig ko kapag nangahas ako."Haha." natawa ako ng pagak dahil doon. Kailan kaya niya ako kakausapin ng hindi sumisigaw?Napalabi ako ng wala sa oras dahil hindi ko masagot ang katanungan kong iyon. Malaking himala na lamang kung hindi na siya magtatatalak sa isang araw."Sleep tight, my little hamster." Bulong ko at dampi na namang halik sa labi ang iginawad ko bago ako bumalik sa kama ko.Tama namang pahiga na ako ulit ng magising siya."Ayyy! Bakit ka bumangon mag isa? Baka dumugo na naman ang sugat mo."And

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status