The Billionaire's Canary のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

Itinaas ko ang kamay ko ng makita kong pumasok sa pinto ng restaurant si Belle. Agad naman na lumapit ito sa akin, matalim ang tingin ngunit hindi naman nagsalita. "Relax, ms. Layco. Ang posisyon mo bilang tagapagmana ng mga Warden ay iyong iyo parin kung susunod ka lahat sa mga ipapagawa ko sayo," sabi ko sa kanya na hindi na ako nagpaliguy-ligoy pa. "Anong kailangan mo?" "Why not drink your coffee first, Ms. Layco. Or I should call you by your name para walang makarinig sa apelyedong binanggit ko, Belle?" "Hindi ako pumunta dito para makipagplastikan sayo, kaya sabihin mo na ang gusto mong sabihin, dahil hindi ako natatakot sayo kung iyan ang inaakala mo," "Haha! I like it," natutuwa akong makita ang totoong ugali nito. "Nakalagay sa impormasyon na nakalap ng tauhan ko ay hindi ito basta isang ordinaryong babae lang. Lumaki ito sa ampunan dahil itinapon na doon ng ina nito noong sangol pa lamang na napulot nga ng isang madre at kinupkop na doon at doon na lumaki. Problema pa

"Ms. Warden," nagliwanag ang mukha ni Karen ng makilala ang bagong dating. Ang anak ng mga Warden, si Belle. Hindi pinansin ni Belle si Karen dahil nakatingin ito sa akin. At tulad ni Karen kanina at nasa tingin nito ang panliliit sa akin. "Hindi ko akalain na makikita ko ang babaeng umagaw sa akin ng fiancee ko," sabi nito na humakbang palapit sa akin. "Pero bilangin mo na ang araw mong kasama ang fiancee ko dahil sigurado, pagkatapos ng selebrasyon para sa akin bukas ay ipapakilala sa publiko ang magiging kasal namin." Nagpakawala ako ng malalim na paghinga. Napailing ako, swerte na nito dahil anak ito ng mayamang pamilya at kinilala ito ng mag asawang Warden sa tagal nitong nawala. Pero hindi ibig sabihin na magpapatalo ako sa babaeng ito. Mayaman lang siya, at ang yaman lang nito ang ipinagmamalaki kaya hindi ako natatakot dito. "Oh! Masyado ka yatang tiwala sa sarili mo, Ms. Warden. Sigurado ka sa sinasabi mo? Then, maghihintay ako para bukas. At kapag sinabi sa akin ng asawa

Kinabukasan.... Tapos na nila akong inayusan kahit na nagsabi ako na hindi ko kailangan ng mag aayos sa akin dahil kaya ko naman kahit simpleng ayos lang. Ngunit nagpilit si mama na dapat ay mas lalo daw akong gumanda para kainggitan sila ng ibang tao na maganda daw ang manugang ni mama. Natuwa ako sa sinabi niya kanina kaya pumayag na rin ako. Pababa na ako ng hagdan, at naghihintay na sila sa akin sa sala. Nasa kalagitnaan pa lang ako hagdanan ay napatingala na sina mama at Kendrick sa akin. Kasama na si Tyron na nakihintay kasama sina Kendrick. "Wow! Ang ganda talaga ng master ko," narinig kong sabi ni Tyron. At siya pa ang sumalubong sa akin at umalalay sa pagbaba ko ng hagdan. Habang si Kendrick ay nanatiling nakatayo sa kinatatayuan at nakatingin lang sa akin. "You look so stunning, my wife." mahina ngunit malinaw iyon sa pandinig ko. Inalok ang kamay niya sa akin kaya ang hawak ni Tyron na kamay ko ay dinala nito para ibigay iyon kay Kendrick. Napangiti ako, I'm so grat

"Saan ka pupunta, ms. Warden?" tanong ni Kendrick. "Hindi pa nagsisimula ang party para sayo. Bakit parang gusto mo ng magtago?" tanong pa niya na parang may ibang pinupunto. Nakalapit na sa amin ang kanyang mga tauhan, pinaluhod sa harap ang doktor. "Hindi ba siya ang nagbigay sa atin ng DNA result sa anak natin?" tanong pa ni Mrs. Warden. Sa narinig ko ay parang alam ko na kung ano ang pinupunto ng ginagawa ngayon ni Kendrick. Ilang sandali pa ay mabilis na nilapitan ng dalawa niyang tauhan ang isang katulong na nanunuod lang sa gilid. "Bitawan niyo ako, anong kasalanan ko. Isa lamang akong hamak na katulong ng mga Warden." sabi nito na pilit nagpupumiglas. Wala itong nagawa, kasama itong pinaluhod sa tabi ng doctor. "Baka gusto mo na ring lumuhod, ms. Warden. Or hihintayin mo na paluluhurin ka ng mga tauhan ko?" tanong ni Kendrick. Hindi sumagot si Belle. Tahimik na hindi na mapakali sa kinatatayuan. Naging tuliro at hindi na makatingin ng deretso sa amin. Nakayuko ito at ha

"Huwag kayong mag alala, tita Helen. Tito Benideck. Ako na lang muna ang magbabantay kay Avery. Kailangan niyong magpahinga na muna. May bukas pa naman tayong hinihintay. Baka nga bukas ay magising na siya at doon natin sabihin sa kanya ang totoo," mahaba kong pangungumbisi sa mag asawa na umuwi na muna. Ayaw nilang iwan si Avery. Hihintayin daw nilang magising siya para masabi na dito na siya ang tunay na anak ng mga ito. "Magising man siya na wala kayo ay maghihintay kami sa inyo para kayo mismo ang magsabi sa kanya iyon." dagdag ko pa sa kanila. "Oo nga naman, Helen. Uuwi na rin naman ako. Sabay sabay na tayong umuwi. Sabi naman ng doktor na ligtas na ang dalaga natin at ang mga apo kaya huwag na kayong mag alala." pangungumbinsi din ni mama sa kanila. Hindi nagsalita ang mag asawa. Napatingin sila ulit kay Avery na payapang nakapikit. Hinaplos ang pisngi nito at dinampian ng halik sa noo. "Babalik kami, anak ko." Matapos sabihin iyon ay sabay na nga silang umuwi kasama si Ma