All Chapters of My Obstetrician's Sinful Secret Dark Desire : Chapter 21 - Chapter 30

52 Chapters

Ch. 21: Little bean

Ciara's point of view Finally, nakalayo na rin ako ng bahay, nakahinga na rin nang maluwag. Narito ako ngayon sa labas ng clinic, nakaupo sa isang shed habang hinihintay ang kaisa-isa at pinaka-mamahal kong best friend.Si Caden.Kakarating niya lang galing France two days ago. He’s the definition of perfection, galing sa mayamang pamilya, matangkad, at kahit gay siya, he carries himself with such a manly vibe na marami pa ring babae ang nagkakandarapa sa kanya. Pogi kasi talaga, eh. Half-French, half-Pinoy, and a hundred percent my ride-or-die. Minsan nga kapag kaming dalawa lang at malayo sa mga kakilala napagkakamalan pa kaming mag-jowa, e. Maya-maya lang, isang itim na Porsche ang huminto sa tapat ko. Lumabas mula roon ang isang lalaking naka-linen shirt at designer sunglasses. Kahit dalawang taon kaming hindi nagkita, kilalang-kilala ko pa rin ang lakad niya."Ciara! Oh mon Dieu, look at you!" sigaw niya habang binababa ang sung

Last Updated : 2026-01-10

Ch. 22: Sorry

Ciara's point of view "Grabe, Ciara. This is deep. Muntik na maabot 'yung muscle," sermon ni Kate habang maingat na nililinis ang sugat ko. Napapikit ako sa hapdi nang dampiin niya ang antiseptic. "Sino ba talagang gumawa nito? Hindi 'to mukhang aksidente lang sa kusina.""I told you, Kate. May linta sa bahay. Nag-drama, at ako 'yung naging casualty," sagot ko habang nakakuyom ang kabilang kamay ko sa upuan."If I were you, girl, I'd slap that bítch with this medical bill," hirit ni Caden habang nakasandal sa pader, naniningkit na ang mga mata sa galit. "You're carrying a life now. Hindi ka pwedeng ma-stress o masaktan nang ganyan. What if natamaan ka sa tyan?"Natigilan ako sa sinabi ni Caden. Tama siya. Isang maling galaw lang ni Leila kanina, baka hindi lang palad ko ang may sugat ngayon.Tinatapos na ni Kate ang pagbendita sa kamay ko nang biglang mag-vibrate nang malakas ang phone ko sa table."Luca Calling..."

Last Updated : 2026-01-10

Ch. 23: Dead

Ciara's point of view Pag-akyat namin sa kwarto, halos ayaw na akong paglakarin ni Luca. He looked so guilty, parang siya 'yung nasugatan sa sobrang pag-aalala."Sit here, love. Don't move," bulong niya habang dahan-dahang inaalalayan ako sa dulo ng kama.Kumuha siya ng maligamgam na tubig at malinis na bimpo. He knelt in front of me, taking his time to clean my face and neck, then my arms. Maingat na maingat siya nang madaanan ng bimpo ang balikat ko, as if I would break at any second. Hindi rin siya nagsasalita, pero ang mga mata niya, kitang-kita ang pagsisisi."Luca, okay na ako," mahina kong sabi nang simulang hubarin ang floral dress ko para palitan ng silk nightgown."No, let me," he insisted. Siya na ang nag-suot sa akin ng pantulog, ang mga kamay niya ay nanginginig pa nang bahagya. Nang matapos, dahan-dahan niyang kinuha ang bandaged hand ko. He didn't let go. He brought my palm to his lips, giving it soft, lingering kisses aro

Last Updated : 2026-01-11

Ch. 24: Debt

Ciara's point of view Gulong-gulo ang buong hallway ng ospital. Luca was practically roaring, bawat nurse na humaharang sa kanya ay halos itulak niya na para lang makapasok sa loob. Pero matigas ang mga pulis, security protocol daw dahil crime scene ang turing sa nangyari kay Papa Eduardo."Sir, kailangan po ng autopsy. Hindi niyo pa pwedeng lapitan ang katawan," giit ng isang pulis habang nakaharang sa double doors."That's my father! Hindi siya gamit na basta-basta niyo lang i-eexamine!" sigaw ni Luca, his fists clenched so tight na namumuti na ang knuckles niya.Sa huli, wala kaming nagawa. Pinauwi muna kami ng madaling araw dahil wala rin naman kaming mapapala doon habang pino-process ang documents. Zelda and Leila decided to stay, Zelda was hysterical, ayaw niyang iwan ang asawa niya, at si Leila naman ay todo-asikaso sa kanya, feeling daing sa gitna ng trahedya.Pagdating namin sa bahay, sinalubong kami ng nakabibinging katahimikan

Last Updated : 2026-01-11

Ch. 25: Burial

Ciara's point of view Lumipas ang dalawang araw na parang isang mahabang bangungot na ayaw matapos. Sa wakas, na-release na rin ang katawan ni Papa Eduardo mula sa punerarya matapos ang autopsy. Dahil sa tindi ng tensyon at sa banta ng mga naniningil, nag-decide si Luca na sa funeral chapel na lang ganapin ang burol, sa isang exclusive mortuary para kahit papaano ay may security.Two days lang ang viewing. Maikli lang talaga at masyadong mabilis, parang minamadali ang pamamaalam dahil lahat kami, nakakaramdam na may nakamasid sa bawat galaw namin.Huling gabi na ng burol. Ang amoy ng sandamakmak na puting bulaklak ay humahalo sa amoy ng kandila. It was suffocating. Nakaupo ako sa front row, suot ang isang itim na dress na medyo maluwag sa bewang. Kahit puyat at pagod, kailangan kong maging matatag para kay Luca."Ciara, you should eat. Kanina ka pa walang laman ang tiyan," bulong ni Caden sa tabi ko. Dumating siya para damayan ako, at kahit sa ga

Last Updated : 2026-01-12

Ch. 26: Threatened

Ciara's point of view Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang init na dumadaloy sa mga ugat ko ay parang bulkang sasabog. Parang nakalimutan ko ang pagod at ang takot. Ang nakita ko na lang ay ang makitid na balat ni Leila na pilit idinidikit sa asawa ko.Padabog kong itinulak ang pinto ng veranda. Ang kalabog niyon ay sapat na para mapatalon si Leila at mapaharap sa akin si Luca na nanlalaki ang mata. "Wow. Ang ganda ng view dito sa veranda, ah? May kasama pang live show," sarkastiko kong bungad habang naglalakad palapit sa kanila. "Leila, hindi ko alam na pati sa patay na lamay, naghahanap ka pa rin ng lalakeng masasandalan. O baka naman sadyang makati lang talaga 'yang suot mong silk robe?""Ciara! It’s not what you think," mabilis na sabi ni Luca, lumalayo agad kay Leila."Hindi ang iniisip ko ang problema rito, Luca! Ang problema ay 'tong linta na 'to na hindi alam kung saan lulugar!" Baling ko kay Leila na ngayon ay nag-aala-kawa

Last Updated : 2026-01-13

Ch. 27: Help me

Luca's point of view Hindi ko muna hinarap si Leila pagbalik namin galing sa clinic kagabi. I had to restrain myself. Fvck, baka kung ano lang ang magawa ko sa kanya kapag nakita ko ang pagmumukha niya. I waited until the next day para makapagpahinga kami ni Ciara.I didn’t think Leila could go that far. Her obsession is making me fvcking insane. Sobrang dami na ngang problema, kailangan pa niyang sumabay. But right now, I need to focus on the main problem the 50 million.Nasa living room lang ako, mag-isang nakaupo sa sofa habang pinaglalaruan ‘yung ballpen sa kamay ko. Pakiramdam ko sasabog na ang ulo ko sa dami ng iniisip. My mother, Zelda, was the one who offered the solution. May kakilala raw siyang tutulong sa amin. I just need to sign the documents, and everything will be settled. I thought she was oblivious about my father's debt but holy fvck, mas ready pa si mama sa magiging solution. I was just being protective about her health kaya deny ako ng

Last Updated : 2026-01-20

Ch. 28: Pregnant

Luca's point of view "Ciara! Fuck, stay with me! Love, tumingin ka sa akin," hiyaw ko habang binubuhat siya mula sa kama. Nanginginig ang buong katawan ko. I’ve never been this scared in my life. I thought we were safe here. I thought naitakas ko na siya sa impyerno, pero dinala ko lang pala siya sa gitna ng kawalan kung saan malayo ang hospital. "Luca... it hurts... 'yung tyan ko..." halos hindi na lumalabas ang boses niya. Putlang-putla siya, halos kasing-puti na ng bedsheets. "Manang! 'Yung susi ng sasakyan! Ihanda niyo 'yung pick-up!" sigaw ko sa kasama namin habang pababa ako ng hagdan, karga-karga si Ciara. Isinakay ko siya sa passenger seat at mabilis na pinaandar ang sasakyan. I was driving like a maniac sa kalsada ng Kalibo. My mind was racing. Is it the stress? Iyong nangyari sa veranda? O baka naman nalason siya sa kinain namin? "Hold on, love. Malapit na tayo. Please, don't leave me," I pleaded, grabbing her hand while my other hand was white-knuckled on the st

Last Updated : 2026-01-21

Ch. 29: Fruit

Ciara's point of view Nagising ako sa tunog ng ulan sa labas ng hospital window. Ang sakit ng katawan ko, lalo na ang tyan ko na parang pinipiga pa rin, pero hindi na kasing tindi nung kagabi. Tumingin ako sa gilid. Nandoon si Luca, nakasubsob ang ulo sa gilid ng kama ko, mahimbing pa ang tulog. He looks so tired. For the first time in two years, nakita ko siyang ganito, hindi 'yung malamig at supladong Luca, kundi isang lalaking tila pasan ang buong mundo para lang protektahan ako.I felt a pang of guilt. Alam ko na ang iniisip niya. Alam kong sinisisi niya ang sarili niya sa pagiging cold niya nung mga nakaraang taon. Pero hindi ko rin siya masisisi. Pareho kaming nilamon ng pressure na makabuo, hanggang sa nakalimutan na naming mahalin ang isa't isa nang walang kondisyon.Biglang nag-vibrate ang phone ko sa ilalim ng unan. Muntik ko na itong mabitawan. It was Caden, my best friend.I carefully slid my hand away from Luca’s grip. Ayaw ko s

Last Updated : 2026-01-22

Ch. 30: Settled

Luca's point of view Hindi ako mapakali. Habang natutulog si Ciara matapos ang tawag niya kay Caden, lumabas muna ako ng kwarto para tawagan si Attorney Jace, isa sa mga iilang tao na pinagkakatiwalaan ko pagdating sa legal na usapan. I forwarded the scanned copy of the documents na sinend ni Mama kagabi. "Jace, kailangan mong basahin 'to. Now. I think I fvcked up. I signed something that might kill the company, 'yung naiwan na debt ng ama ko," bungad ko sa kanya pagkasagot na pagkasagot niya. "Easy, Luca. Hinga ka muna. I'm opening the file," rinig ko ang pagtipa niya sa keyboard sa kabilang linya. "Ano ba'ng kinatatakutan mo?" "The merger, Jace! My father’s debt was 50 million. To settle that, Mama made me sign a merger with Valencia Corp. Alam mong limang taon ko nang iniiwasan ang mga 'yan. They are sharks! At 'yung shares... I think I gave away the majority." Nanahimik si Jace sa kabilang linya habang binabasa ang bawat pahina. Ang bawat segundo ng katahimikan niya ay p

Last Updated : 2026-01-23

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP