Ciara's point of view Lumipas ang mga sumunod na araw na parang paulit-ulit na cycle. Zelda stayed true to her word, naging chef ko siya rito sa bahay. Tuwing umaga, ang aroma ng niluluto niyang Sinigang na Hipon o Arroz Caldo ang gumigising sa akin. Sinisiguro niya na lahat ng cravings ko, lalo na ’yung mga biglaan, ay nasusunod."Try this, Ciara. Tamang-tama ’yung asim nito, gaya ng hiningi mo kanina," sabi ni Mama Zelda habang inilalapit ang mangkok ng hilaw na mangga at bagoong. Her tone was so different now, naging malambot at punong-puno ng care, malayo sa matapang na Zelda na kilala ko."Salamat, Ma," sagot ko bago kumuha ng isang slice.Habang kumakain ako, hindi ko mapigilang mapatingin sa hagdan.Hindi na ako ikinukulong ni Luca. The physical cage was gone, pero pinalitan niya ito ng dambuhalang pader ng katahimikan. Para kaming mga estranghero sa loob ng iisang bahay. He moved like a ghost—efficient, quiet, and hauntingly
Last Updated : 2026-01-26 Read more