Valentina: The Unwanted Wife のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

Sa araw-araw na pagsasama namin ni Valentina ay unti-unti na akong nahuhulog sa kaniya. Hindi ko alam kung paano at kailan nagsimula pero bigla ko lang ito naramdaman. Matagal-tagal din bago ko ma-realize na gusto ko na pala ang asawa ko.Nandito ako ngayon sa pinaka-dulo ng hagdan at nakatingin kay Valentina na nakaupo sa sofa. She's wearing a white cotton spaghetti strap at maikising shorts na nude color. Lalong kuminis ang balat niya dahil sa kulay. Her long slender legs are tempting me. She looks thin but soft and sexy.Maya-maya ay ini-angat nito ang dalawang paa nito at ipinatong sa isang maliit na upuan. And the view is very inviting. Tempting. Lihim akong napalunok at biglang nakaramdam nang init. Ayoko sa pakiramdam na ito, but my mind and body craves her.Umunat si Valentina at minasahe ang kaniyang kaliwang binti gamit ang dalawang kamay nito. Bigla naman akong nakaramdam nang awa para dito. Kaya imbes na panoorin lang siya ay lumabas na ako sa pinagkukublian ko para tulu

PAGKA-ALIS ni Leona umalis din kaagad ako para puntahan ang Rancho. Kukumustahin ko lang Tiyahin ko na siyang namamahala ngayon. Pagkatapos kasi ng nangyari, ayoko na paubaya sa kamag-anak ni Mama Lala, alanganin na ako sa kanila. Pati si Mama umaayaw na rin. Idagdag mo pa na pumunta daw sa rancho ang sugarol kong pinsan. Nabahala tulou ako, baka kung ano na naman ang gagawin nito doon. Baka maubos na ang ang mga kabayo at baka namin. Pagkarating ko sa rancho, wala na din ang pinsan ko. Kaya minabuti ko na lang na tingnan isa-isa ang mga alaga namin bago umuwi ng bahay. Pagdating ko hinanap ko ang asawa ko ngunit wala na si Valentina. Halos halughugin mo na ang buong bahay, ngunit hindi ko na si Valentina. Aside sa sulat na iniwan niya sa akin na kakikita ko pa lang. Kinakabahan na kinuha ko ang sulat at binuksan ko ito. Huminga muna ako nang malalim bago binasa ang sulat. To My Love, I'm sorry kung ikinulong kita sa isang pangakong kailanma'y hindi totoo. Pasensiya dahil sa

Araw ng sabado ngunit wala akong ganang bumangon. Kagabi nga lang ako nakatulog kung hindi ako hinatak ni Mama Lala sa kuwarto. Kung hindi dahil kay Mama, wala na akong radon pa para magpahinga. Walang rasob para huminto ako sa paghahanap sa nawawala kong asawa. Bawat araw na lumilipas para sa akin ay parusa. Bakit ba buhay pa ako? Bakit kasi iniligtas pa nila ako ng mawalan ako ng malay sa tubig. Habang ang asawa ko ay hindi ko mahagilap kung saan. Paano na siya ngayon? Ano na ang ginagawa niya ngayon? Umiiyak ba siya sa lamig? Hinihintay ba niya ako? Nakakatulog ba siya ng maayos? May nakahanap ba sa kaniya? Sana ligtas siya. Sana buhay ang asawa ko.It's been a week since Valentina is missing. Magpahanggang ngayon ay hindi pa rin matagpuan ang asawa ko. My wife is still missing. Nang araw na nahulog si Valentina sa tulay ay siya ring araw ng aking unang kamatayan. Hinanap ko siya nang hinanap, hanggang sa mawalan ako ng malay. At sa araw din na iyon ay isinugod ako sa hospital

"Lily, sa tingin ko unti-unti ng bumabalik ang alaala ni Aekim." wika ko kay Balaeng Lily na ina ni Valentina. Kausap ko siya ngayon sa telepono dahil tinawagan ko siya para ibalita ang mga galaw ng anak ko. Hindi sa tina-traidor ko ang anak ko, kundi pino-protektahan ko lamang siya. Hindi ko alam kung ano ang susunod na mangyayari ngayong magaling na si Leona. Ang babaeng 'yon. Hinding-hindi ko siya palalampasin. Kapag naiisip ko si Leona umiiba kaagad ang tinpla ng utak ko, ang tibok ng puso ko. Gusto siyang magbayad sa ginawa niya kay Valentina. Hindi siya puwedeng makalaya pa. Idagdag ko sa kaso niya ang nangyari kay Aekim. Kung hindi dahil sa ginawa niya kay Valentina, hindi si Aekim na-coma at nagka-amnesia. "Hindi natin mapipigilan 'yan, Lala. As of now, hayaan muna natin siya sa mga gusto niyang gawin." sagot nito. "Kawawa din ang anak mo, Balae, pero mas kawawa ang anak ko sa kaniya." "Pasensiya ka na, Balae, ha. Siraulo kasi ang anak ko, kaya kung ano man ang desisyon ni

KINAUMAGAHAN, maaga akong nagising at naghanda para bumalik sa Manzanares River. Halos wala akong tulog. Hindi ko na nga namalayan na nakatulog na ako kagabi. Ang alam ko lang naka-upo lang ako sa sofa habang nakatingin sa wedding photo namin ni Valentina. Pagkagising ko nitong umaga sumakit ang katawan ko. Dahil sa hindi tama ang posisyon ko sa pagtulog. Hindi ko nga naibalik ang picture frame sa lagayan at nakatulog akong nasa kamay ko pa rin ang picture frame naming mag-asawa.Ipinarada ko ang kotse ko sa gilid ng tulay bago naglakad sa tulay. Dala-dala ko ang larawan ni Valentina. Ang gagawin ko ngayon ay ang magtanong-tanong. Alas siete pa lang ng umaga at may dumadaan ng mangilan-ngilan. Ngunit hindi ko naman matanong kasi kausap ito sa phone o kaya nagmamadali. Napa-ayos ako ng tayo ng may nakita akong dalawang babaeng papalapit. Hinintay ko silang makalapit sa tinatayuan ko at nagtanong. "¡Buen día! Solo quería preguntar algo. ¿La ha visto por aquí?" Saglit na nagkatingin