บททั้งหมดของ Valentina: The Unwanted Wife : บทที่ 41 - บทที่ 50

Labag man sa loob ko pero wala na akong magagawa. Ayoko naman sumama ang loob ni Mama Lala sa akin. Kahit ayoko, pipilitin din naman ako ni Mama. Gusto niya na siya ang gagawa para sa akin, kaya sige, hahayaan na lang siya. Nahihiya nga sana ako pero okay lang, baka kung ano pa ang iisipin ni Mama. Ngunit hindi ako mapalagay, baka kung ano lang ang ilalagay ni Mama Lala na damit ko. Baka mamaya ang hindi ko gusto. Naranasan ko na kasi iyan dati. Anak ng patis talaga. Kapag naalala ko iyon parang ayaw ko nalang mag-isip. Ngunit hindi ko maiwasan na balikan ang araw na iyon.Gold anniversary ng Emperyo Melicio.Pinasuot ako ni Mama Lala ng damit na para akong lumpia sa sobrang sikip. Halos labas kaluluwa. First time kong mag-suot nang gano'n. Noong kinumpronta ko si Mama Lala, ang rason lang niya ay dahil si Aekim ang kasama ko. Para daw maakit ko si Aekim at para daw ako ang pinakamagandang babae sa party. Tsk. Ang labo nang rason diba? Noong gabi din na iyon, narinig ko mula kay

"Ang bastos mo, Aekim!” "Sa'yo lang naman. Ikaw lang ang babastusin ko nang ganito." sagot nito."Sigurado ko ba?" galit kong tanong sa kaniya. Kung makasagot ito na ako lang, akala mo talagang ako lang. Kung hindi ko lang nakita at narinig noong gabi ng ikinasal kami. Tsk! Akala siguro ni Aekim maniwala ako sa kaniya. Hell no! Dahil kahit anong gawin ko, paulit-ulit na bumabalik sa akin ang tagpong iyon. Kapag nakikita mo si Leona. Kapag naririnig ko si Leona na sinasambit ang pangalan ni Aekim, dinadala ako sa nangyari nang gabing iyon. Kahit ano pa ang gawin ko, boses nilang dalawa ang nag-e-echo sa utak ko. “Sigurado.” walang pag-alinlangan na sagot sa akin ni Aekim."Siraulo ka talaga!" nanggigil kong wika sabay pulot nang isang pares ng sapatos ko. Hinampas ko ito nang ubod lakas sa paa ni Aekim."Arayy!" malakas na sigaw nito nang dumapo sa paa ni Aekim ang sapatos. Napatalon-talon pa ito sa sakit. Deserve! Manyakis na sinungaling pa."Bakit ka naman nanakit, Hon?" tumatalo

Umiiyak habang sinusulat lahat na gusto kong sabihin kay Aekim, pati na ang lihim na tinatago-tago ko. Apat na buwan ko din itong dinadala. This is the time na malaman na ito ni Aekim. Ngumiti ako nang pait habang sinusulat ito. Pahid ng luha, iyak at sulat. Pagkatapos kong magsulat ay tinupi ko ang papel sa tatlong tupi at inilapag lang ito doon. Hilam sa luha ang mga mata kong nakatitig sa papel at hindi ko mapigilan na hindi humagolgol."This is your last cry, Valentina." wika ko sa sarili ko at saka lumapit sa pinto. Binuksan ko ito nang bahagya at sumilip sa labas. Walang tao. Nawala si Aekim at Leona. Siguro nagpakaasaya na sila dahil nasaktan nila ako. Muling umagos ang aking mga luha dahil sa naisip ko na iyon. "Mga walanghiya kayo! Mga walang puso!" galit na wika ko habang tumatangis. Naglakad ako palabas nang kuwarto ng masalubong ko si Belinda. Wrong timing. Kung mamalasin ka nga naman. Malas na nga ako sa pag-ibig malas din ako sa makakasalubong. "¿Qué pasó, Señora?"

Ayaw ko siyang saktan dahil nga sa masakit. Isa pa, tama siya at mali ko. Mali ako sa pag-agaw ko kay Aekim sa kaniya. Ako lang ang nagpupumilit lumaban dahil kahit kailan hindi ako ipaglalaban ni Aekim. Hanggang ngayon, he wants Leona by his side, not me. Not Valentina.“Hangal ka, Valentina! Isang kang talunan!” sigaw ni Leona sa mukha. Ang marahan kong pagtulak kay Leona ay pinalitan nito nang malakas na sampal sa mukha ko. Malakas at masakit na sampal. “Akala mo siguro hindi kita sasaktan? Nagkakamali ka, Valentina. Ikaw ang nauna. Tinulak mo ako.” Napahawak ako sa pisngi kong nasaktan. Nagulat pa ako sa pagsampal niya sa akin. Ni minsan ay hindi ako pinadapuan ng kamay ni Mama at Papa. Ultimo lamok ay ayaw ng magulang ko dumapo sa mukha ko. Pero itong si Leona ay walang kaabog-abog na sinampal ako. Galit na tumingin ako kay Leona at ang sampal na binigay niya sa akin ay pinalitan ko nang tadyak sa tiyan at kinaladkad ko siya palapit ng gate. "Walang lugar sa pamamahay ko ang

"A-aekim is m-mine..." wika sa akin ni Leona na nasasaktan kaya medyo pahapo itong magsalita. "You ruin our relationship, Valentina. At hindi ko hahayaan na maging masaya ka sa piling niya. Hindi ko hahayaan na mapunta sa'yo si Aekim." galit na wika nito saka tumayo. Mabilis din akong tumayo para maging alerto kung sakali mang may gawin sa akin si Leona. "He already yours, Leona. Kaya nga lumalayo na ako.” sagot ko sa kaniya."No! He's not mine anymore. He loves you, Valentina. Kasalanan mo ang lahat. Kasalanan mo kung bakit nagbago ang damdamin niya." umiiyak na wika sa akin ni Leona. Habang ako naman ay tila nabingi dahil sa sinabi nito. "Akim loves me? Really?" tanong ko sa sarili ko habang walang kurap na nakatitig kay Leona."What do you mean, Leona? You’re lying, right? Aekim loves you, Leona." kontra ko. "He loves you. Palaging ikaw ang priority niya. Kapag tumawag ka sa kaniya mabilis pa sa kidlat ang mga kilos niya. Pinatulog ka pa nga niya sa hotel kung saan honeymoon na