Semua Bab หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: Bab 101 - Bab 110

หรงอวี้โบกไม้โบกมือ เดินเข้าไปในครัว เมื่อยาต้มเสร็จเรียบร้อย เขาจึงรินยาลงในชามแล้วยกออกมา"ดื่มตอนที่ยังร้อน ผมใส่น้ำเยอะหน่อย ต้องดื่มให้หมดนะ"ซูย่างมองชามใบใหญ่เบื้องหน้า ชามใบนี้ใหญ่กว่าใบหน้าเธอเสียอีก "เยอะเกินไปหรือเปล่าคะ"หรงอวี้ยกหม้อดินตามออกมา ในนั้นยังมีปริมาณยาอยู่อีกหนึ่งชามเต็ม ๆ"เพื่อสุขภาพที่ดีครับ" หรงอวี้คลี่ยิ้มอ่อนโยนซูย่างรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ ใช้ช้อนตักซดทีละคำ ขณะแอบชำเลืองมอง ก็สบเข้ากับดวงตาลึกล้ำของหรงอวี้ จึงประหม่าพอสมควร"คุณหรง นี่ก็ดึกมากแล้ว คุณรีบกลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ" เธอไม่อยากให้หรงอวี้มานั่งจ้องเธอจนกว่าจะกินยาพวกนี้หมดแน่ครั้งนี้ หรงอวี้ไม่ได้ปฏิเสธ "จำไว้นะว่าต้องดื่มให้หมด"พูดจบ เขาก็เดินจากไปรสยาขมปร่าเป็นพิเศษ ซูย่างซดลงคออย่างยากลำบาก พอคิดว่ายังต้องกินให้หมดอีกไม่น้อย เธอก็พาลไม่อยากกินต่อแล้วแต่พอวางช้อนลง สมองกลับเต็มไปด้วยภาพร่างสูงโปร่งของหรงอวี้ในห้องครัว ดวงตาคู่นั้นที่ทอประกายดุจดวงดารา เช่นเดียวกับคำกำชับอันอ่อนโยนว่า "จำไว้นะว่าต้องดื่มให้หมด"เธอจึงซดไปอีกสองคำ ดูเหมือนมันจะไม่ได้ขมแล้ววันแข่งขัน การปรากฏตัวของห

ทั้งหลินจิ่น ศาสตราจารย์เวิน และกรรมการคนอื่น ๆ ต่างก็ประหลาดใจเมื่อได้รับข้อสอบชุดใหม่ เพราะมันไม่เหมือนชุดที่พวกเขาเพิ่งได้มาเมื่อเช้านี้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนมีเวลาทำข้อสอบเพียงสิบนาที แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ สุดท้ายมีผู้ผ่านเข้ารอบเพียงสี่สิบคนเท่านั้นหรงอินผ่านเข้ารอบ ส่วนฝู่หยาฮุ่ยตกรอบฝู่หยาฮุ่ยหยิบกระดาษข้อสอบที่ยับยู่ยี่ออกมาจากกระเป๋าด้วยความโกรธ หลินเสี่ยวเสี่ยวรีบเข้าไปปลอบใจว่า "ไม่เป็นไรนะหยาฮุ่ย ก็แค่การแข่งขันธรรมดาเอง""ไม่ต้องยุ่ง! ไปให้พ้นหน้าฉันซะ!" ฝู่หยาฮุ่ยฉีกกระดาษข้อสอบออกเป็นชิ้น ๆ ก่อนปาลงพื้นเหมือนคนเสียสติหลินเสี่ยวเสี่ยวจึงเดินหนีออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์ ปากก็บ่นพึมพำ "จะมาเหวี่ยงใส่ใครกันล่ะ ตัวเองโกงไม่สำเร็จ แล้วจะมาโทษฉันได้ไง!"การแข่งขันรอบสองดำเนินไปอย่างราบรื่น ทุกครั้งที่วิดีโอถูกเปิดฉาย แต่ละกลุ่มก็จะเริ่มจดข้อความลงบนกระดาษ ทั่วทั้งห้องประชุมมีเพียงเสียงปลายปากกาขีดเขียนลงบนหน้ากระดาษดังแกรกกรากเท่านั้นเมื่อจบรอบที่สอง ระหว่างรอกรรมการให้คะแนนก็เป็นช่วงพักครึ่ง ซูย่างเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พลางหยิบแก้วน้ำขึ้นมาด้วยความผ่อนคลาย"ดื่

แววตาของซูย่างพลันคมกริบยิ่งกว่าเดิม ขณะจ้องเขม็งไปที่ฝู่หยาฮุ่ยพลางถาม "เธอไปฟังใครพูดมา?"ฝู่หยาฮุ่ยหลบสายตาวูบหนึ่ง แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ "ไม่ต้องสนใจหรอกว่าฉันไปฟังใครมา ยังไงซะข้อสอบชุดนี้ก็คือข้อสอบที่ใช้แข่งจริง ๆ คุณอย่ามาทำเป็นไม่ยอมรับหน่อยเลย ไม่งั้นก็เรียกเด็กฝ่ายกิจกรรมมาถามดูสิ ว่าใครโกหกกันแน่! คุณนั่นแหละที่อาศัยความสนิทสนม ช่วยหรงอินโกงข้อสอบ!"ผู้คนในห้องประชุมต่างก็เดือดดาลขึ้นมาอีกครั้ง หากเป็นจริงตามที่ฝู่หยาฮุ่ยว่ามา ซูย่างก็กำลังท้าทายความอดทนของพวกเขาทุกคน เกียรติยศอันรุ่งโรจน์ยาวนานของคณะจิตวิทยาก็คือการแข่งขันเรื่องความรู้ทางจิตวิทยาซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีแต่ตอนนี้ กลับมีคนกล้าโกงการแข่งขันระดับคณะ!ซูย่างคลี่ยิ้ม ก่อนยกมือขึ้นระงับอารมณ์ของทุกคน "ทุกคนคะ โปรดฟังฉันก่อน ที่ฝู่หยาฮุ่ยพูดมานั้นถูกแล้ว นี่คือข้อสอบชุดแรกจริง ๆ และเป็นข้อสอบสำหรับการแข่งในวันนี้ด้วย"ฝู่หยาฮุ่ยยิ้มจนตาหยี สุดท้ายซูย่างก็ยอมรับแล้ว! คราวนี้แหละซูย่างดิ้นไม่หลุดจากข้อหาช่วยหรงอินโกงข้อสอบแน่!"แต่ว่า ฉันไม่ได้เอามาให้หรงอิน หลังจากพิมพ์ข้อสอบชุดนี้เสร็จแล้ว ข้อสอบก็ถูกเก็

"ไม่ได้นะ!" ฝู่หยาฮุ่ยตะเกียกตะกายลุกขึ้นคล้ายได้แรงฮึดกลับคืน เธอกรีดร้องโหยหวนประหนึ่งคนเสียสติ "ท่านอธิการคะ! ห้ามแจ้งตำรวจเด็ดขาดนะคะ! ถ้าแจ้งตำรวจละก็ ชีวิตฉันจบเห่แน่! ไม่ได้เด็ดขาด! ฉันเป็นคนตระกูลฝู่ พี่ชายฉันอยู่ในคณะบอร์ดบริหาร ท่านจะเมินเฉยต่อบอร์ดบริหารไม่ได้นะคะ!"จะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้!ขอบตาของเธอเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา เรื่องนี้จะให้แจ้งตำรวจไม่ได้เด็ดขาด!เธอเป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลฝู่แห่งเมืองหนานเฉิง เป็นจุดสนใจของสายตาผู้คนนับหมื่น หากมีการแจ้งตำรวจจนต้องติดคุก เธอคงโดนบรรดาคุณหนูไฮโซทั่วทั้งเมืองรุมกันคว่ำบาตร และต้องกลายเป็นเป้าให้ชาวเมืองหนานเฉิงพร้อมใจกันถ่มถุยแน่นอนอธิการบดีหลินเริ่มลังเลเล็กน้อย เพราะอย่างไรเสียคนตระกูลฝู่ก็เป็นหนึ่งในคณะบอร์ดบริหารจริง ๆหรงอวี้แผ่รังสีอำมหิตเย็นยะเยือก "อธิการบดีหลินวางใจเถอะ คณะบอร์ดบริหารไม่ใช่คนแยกแยะผิดชอบชั่วดีไม่ออก อีกอย่างเรื่องนี้ดึงเอาหรงอินเข้ามาเกี่ยวด้วย ทางตระกูลหรงของผมก็คงไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ เหมือนกัน เอาตามที่อาจารย์ซูย่างว่าเถอะครับ""คุณหรง! ช่วยฉันด้วย! ฉันจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีกแล้ว! ขอร้องละ อย่าแจ้ง

"งั้นก็ประคบเย็นต่ออีกสักหน่อยเถอะครับ"ชั่วขณะที่เพิ่งจะละมือจากถุงประคบเย็น ประตูห้องพยาบาลก็ถูกผลักเปิดออกฝู่เฉินซีและคุณนายฝู่เดินเข้ามา ด้านหลังยังมีกู้อวี่หนิงและสมาชิกตระกูลกู้ตามติดมาด้วย"นังแพศยา! แกเอาลูกสาวฉันคืนมานะ! ตำรวจจับลูกสาวฉันไปแล้ว! แกต้องออกไปบอกให้ตำรวจปล่อยตัวลูกสาวฉันมาเดี๋ยวนี้!" คุณนายฝู่ชี้นิ้วด่าทอซูย่างด้วยถ้อยคำหยาบคายฝู่เฉินซีซึ่งยังพอจะมีสติอยู่บ้าง เมื่อเห็นบาดแผลของซูย่างก็ตกใจเล็กน้อย แต่พอเห็นว่าหรงอวี้อยู่ที่นี่ด้วย สีหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนไป"ซูย่าง ผมขอโทษแทนน้องสาวด้วยแล้วกัน แต่คุณเองก็ทำเกินกว่าเหตุไปหน่อยหรือเปล่า ถึงขั้นต้องแจ้งตำรวจกันเลยเนี่ยนะ! แต่ผมจะถือซะว่าคุณทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ลองดูซิว่าจะถอนแจ้งความให้ปล่อยตัวเธอออกมาได้ไหม ส่วนเรื่องค่าเสียหายเดี๋ยวผมชดเชยให้เอง""ฝู่เฉินซี ฉันเนี่ยนะทำเกินกว่าเหตุ? คุณลองดูเอาเองเถอะว่าแม่กับน้องสาวคุณทำอะไรลงไปบ้าง?" ซูย่างหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดกระทู้ก่อนหน้านี้แล้วโยนใส่ฝู่เฉินซีคุณนายฝู่หน้าเจื่อนด้วยความร้อนตัว แต่พอคิดว่าลูกสาวถูกคุมขังอยู่ก็แทบจะขาดใจ แถมสกุลฝู่ก็ถือเป็นตร