All Chapters of My Dear เด็กเลี้ยงไฮโซ ( NC 18+): Chapter 51 - Chapter 60

“แม่พี่อาร์ตแสบไม่ใช่เล่น” วาดเมษาฟังเรื่องที่อัยรินทร์เล่าแล้วถึงกับยิ้มให้แก่ความแสบสันของแม่แฟนเพื่อน “จริง ๆ ตอนสาว ๆ เท่าพวกเรานะ วีรกรรมแต่ละอย่างเล่นเอาพ่ออรรถถอนหายใจ” ลูกสะใภ้สุดที่รักเล่าไปยิ้มไปกับเรื่องของแม่สามี “เป็นอะไรยายนิชา นั่งหน้าบูด” จีจี้เอ่ยทักเพื่อนสาวที่ทำหน้าหงิกหน้างอกับโทรศัพท์มือถือตอนนี้ทั้งสี่สาวกำลังนอนเล่นรับลมทะเลหน้าระเบียง ส่วนหนุ่ม ๆ กำลังวุ่นวายกับการปิ้งย่างอาหารตรงลานทรายหน้าบ้าน “แกรู้จักคนนี้ไหม” ณัฐนิชายื่นโทรศัพท์ในมือให้จีจี้ดู ภาพหน้าจอตรงหน้าคือภาพของ ‘Pie.Phatcha’ เจ้าของโพรไฟล์หน้าตาน่ารักและหุ่นนาฬิกาทรายที่ใครต่อใครใฝ่ฝัน ภาพส่วนมากบนโลกโซเชียลของเธอจะเน้นความเซ็กซี่ “ชื่อพาย BBA ถามทำไม” จีจี้ผู้กว้างขวางไม่ทำให้ผิดหวังเลยที่ณัฐนิชาเลือกถามคนนี้ “เปล่า ไม่มีอะไร” คนบอกว่าไม่มีอะไรก้มหน้างุด ใครจะกล้าบอกว่าผู้หญิงคนนี้มากดไลก์ธรรนธ์ทุกรูป และเขาก็ไปกดไลก์เธอเหมือนกัน “ไม่มีอะไร โกหก! ฉันมองหน้าแกก็รู้แล้วว่ามีอะไร จะเล่าดี ๆ หรือจะต้องให้สืบเอง” จีจี้ผู้รับตำแหน่งพนักงานสืบส

“อ๊ะ!” ปลายลิ้นแตะต้องตรงยอดติ่งเสียวจนเธอต้องร้องออกมา เสียงครางของเธอยิ่งสร้างแรงกระตุ้นเขาได้ดี ส่วนล่างกลางกายเขาขยายจนสุด ปวดร้าวไปทั้งลำ อยากเข้าไปในกายเมียตัวน้อย “นิ้วนะ” คำบอกที่ไม่ต้องบอกก็ได้ เธอกระตุกตัวเล็กน้อยเมื่อนิ้วมือเรียวยาวแทรกผ่านร่องรักคับแคบ เขาขยับเข้าหาเธอไม่หยุด ทั้งลิ้นร้ายเองก็ไม่หยุดรังแกเธอ “อือ อ๊ะ” เสียงครางที่ไม่คิดว่าจะออกมาจากปากก็ออกมาไม่หยุด ร่อนสะโพกเข้าหาเขาไม่พัก ก่อนที่ตัวเองจะหดเกร็งเพราะความเสียวจนแตกสลาย “อา...” เสียงหวานครางไม่หยุด สุขสม กระตุกเกร็งหลั่งไหลให้เขาไม่หยุด ร่องรักตอดนิ้วมือเขาแทบขาด เขายังคงเร่งจังหวะไม่หยุดเพราะต้องการให้เธอถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง “อา...” อัยรินทร์ร้องครางหนักเมื่อเส้นทางสายรุ้งกลับมาหาเธออีกครั้ง เส้นทางนี้พาเธอไปยังจุดสูงสุดของท้องฟ้า ก่อนจะกระตุกเธอลงจากเส้นทางนั้นลงสู่หุบเหว ท้องน้อยของเธอวาบไหวดั่งมีผีเสื้อบินวน ดวงหน้าหวานล่องลอยเพราะความสุขสมที่ได้รับสองครั้งติด เขามอบจูบดูดดื่มให้เธอ ก่อนจะใช้ท่อนลำใหญ่โตแทรกผ่านความฉ่ำแฉะเข้าไปจนสุดทาง

หัวใจเธอเต้นแรงจนผมได้ยินเสียง อัยย์เองก็คงไม่ต่างจากผม เธอคงได้ยินเสียงหัวใจของผมเช่นกัน มือผมลากไล้ภายใต้ชุดนอนสีหวาน ผิวกายของเธอนุ่มลื่น ผิวกายเย็นสดชื่นน่าหลงใหล ผมลากฝ่ามือมาทั่วแผ่นหลังเนียน ถึงมองไม่เห็นเพราะเราทั้งสองอยู่ในความมืด แต่ผิวกายของเธอคงขาวเนียนอย่างไม่ต้องสงสัย ‘โนบรา?’ ผมกระซิบถามเมื่อถอนริมฝีปากออกจากปากเธอ ลากริมฝีปากไปตามข้างแก้ม ซุกจมูกสูดดมกลิ่นกายสาวจากซอกคอขาวเนียน กลิ่นหอมของเธอที่ไม่ได้ปรุงแต่ง กลิ่นที่เป็นเนื้อแท้ของกายสาว‘อ๊ะ!’ เธอร้องออกมาเมื่อผมดึงชุดนอนเธอเลิกขึ้นและมองสองเต้างามด้วยมือทั้งสองข้าง อยากจะเปิดไฟให้สว่างทั้งห้อง อยากเห็นร่างของเธอไร้สิ่งปกปิด ถ้าทำแบบนั้นเธออาจจะอายและกลัว ค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกันฝ่ามือหนาของผมปล่อยออกจากเต้างามข้างหนึ่งเพื่อให้ริมฝีปากได้ทำงานแทนมือข้างนั้น ความนุ่มหยุ่นที่แข็งเป็นไตตรงกลางทำผมแทบขาดใจ ‘พี่อาร์ต อัยย์...อัยย์’ เธอคงไม่รู้ว่าอาการแบบนี้เขาเรียกอะไร ‘เสียวเหรอ’ ‘ไม่รู้ รู้แค่มันแปลก ๆ’ อาการแปลกของเธอทำให้เธอพยายามขยับหนี และขยับสู้ริมฝีปากของผมในบางจังหวะ ‘อ๊ะ’ อัยรินทร์ร้องออกมาอีกครั้งเมื่อผม

อาชวินขมวดคิ้วกับท่าเต้นของเชียร์ลีดเดอร์คณะวิศวกรรมศาสตร์ ไหนอัยรินทร์บอกเขาว่าคณะวิศวะเน้นตลกเน้นฮา แล้วนี่มันอะไรกัน ชุดกับท่าเต้นของเมียรักทำเขาหัวร้อน “หน้าเป็นตูดทั้งคู่เลยแม่ง” ภรัณมองหน้าเพื่อนทั้งสองคน ทั้งอาชวินและธรรนธ์ คนแรกเขาพอเข้าใจว่าหวงแฟน ส่วนไอ้อีกคนเนี่ยเป็นอะไรกับเขาถึงได้ออกอาการ “ถามจริงไอ้ธรรนธ์ มึงเป็นอะไรกับเขาถึงได้แสดงออกขนาดนี้” กันต์ที่มองแล้วอดสงสัยไม่ได้ ต้องรีบถาม “เป็นคนข้างบ้าน นั่นน้องเห็นกันมาตั้งแต่เกิด” คนเห็นสาวมาตั้งแต่เกิดโวยวาย ดูชุดเชียร์ลีดเดอร์ที่เด็กสาวข้างบ้านของเขาใส่แล้วหัวใจเขาก็สั่นไหวเพราะความโมโหปนตื่นเต้น ของแบบนี้ไม่ต้องเอาออกมาโชว์ก็ได้ ธรรนธ์เองไม่อยากให้ใครมองเห็นความน่ารัก ขี้อ้อนในตัวเด็กข้างบ้านของเขา ของของเขา เขาจะเก็บไว้มองเอง “ชุดห่าอะไร แม่งใครออกแบบวะ เรียกมาด่าซิ” คุณชายไฮโซแบบอาชวินถึงกับหลุดมาด อยากจะใช้หน้าที่ของรุ่นพี่ปีสี่โดยมิชอบขึ้นมาทันที “นั่นสิ มันไม่มีค่าผ้าน่าจะมาขอกับกู” นี่ก็รุ่นพี่อีกคนที่เป็นเดือดเป็นร้อน ไอ้คณะวิดวะเนี่ยมันไม่มีเงินกันหรือไง

“ก็ท่าเต้นของพวกมึงไง ทั้งโป๊ทั้งแหกโชว์ขนาดนั้น” “อ้าว! พูดอย่างนี้ก็สวยสิ พวกกูก็เต้น” จีจี้ผลักนังชะนีป้าอย่างไม่เกรงใจ ถ้าจะมาหาเรื่องถึงที่นี่ มันก็ต้องมีเรื่องให้สมใจอยากแล้วแหละ “อีกะเทย มึงมาผลักกูทำไม” “อ้าว มึงผลักเพื่อนกูทำไม” จีจี้เองก็ไม่ยอม กะเทยรับหน้าที่ผู้ปกป้องเพื่อนสาวทุกคน“อีอัยย์ มึงเป็นยังไงกันถึงอยากได้แต่ของของกู”“ใครอยากได้ของมึงกัน ดอกไม้กูก็ไม่ได้รับ มึงอย่ามั่ว ไม่สวยแล้วพาล”“อ้าว อีนี่ มึงว่าใครไม่สวย”“ใครอยากรับก็รับไป” อัยรินทร์ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ใครอยากรับก็รับไป“อีดอก!”“ด่าแบบนี้ โดนแจ้งจับได้นะคะ” อคิน หรืออาม เห็นท่าทีน้องรหัสโดนหาเรื่องถึงที่ เขาเพิ่งลงมาจากตึกได้ยินเสียงคนกำลังด่ากันเสียงดัง อาชวินสั่งไว้แล้วว่าให้ดูแลอัยรินทร์“ยุ่งอะไรด้วย” สายป่านหันไปแหวใส่รุ่นน้อง“พอดีเป็นพี่รหัสของอัยย์ คงทนดูไม่ได้ที่จะให้น้องโดนรังแก” อคินกอดอกมองผู้หญิงตรงหน้า“เป็นแค่พี่รหัสไม่ได้เป็นผัว อย่ายุ่ง” สายป่านหันไปด่ารุ่นน้องปีสองต่างคณะ เวลานี้อะไรก็ขวางเธอไม่ได้“นี่พวกเธอ! อะไรกัน” เสียงของอาจารย์นัตดังขึ้น หยุดการเคลื