Todos los capítulos de The Billionaire's Seventh Wife : Capítulo 121 - Capítulo 130

...."Dad, you can't be serious, right? Hindi pwedeng dito manatili si Isabelle! Why can't you just buy her a condo unit? Hindi yung ganitong makikipagsiksikan pa siya dito," pagrereklamo ni Reagan nang mapag-isa ang dalawa. Dad pa rin ang tawag niya dito lumipas man ang panahon.Sila Isabelle at Zarayah naman ay nagmemeryenda sa kusina."Nakikipagsiksikan? Your place is spacious enough for the two of you. At tsaka ayaw ni Zara na mag-condo si Isabelle at mapag-isa. Mas mabuti na ang magkasama kayo para panatag ang loob namin habang nag-aaral siya dito.""Pero, Dad—""Why? Are we disturbing your good time of taking home girls kaya ayaw mo si Isabelle dito?" pang-iinis ni Carcel sa binata. "No!" mariin na tanggi ni Reagan. Paano ba niya ipapaliwanag sa kinilalang ama ang kanyang hinaing ng hindi siya lalabas na masama? He couldn't tell them what was in his mind right now.Humalukipkip si Carcel at seryosong tinitigan ang kaharap. "Then why? Tell me the reason why Isabelle can't stay

......."Where are you, princess? Kanina pa ako naghihintay sa iyo dito sa parking lot."Mariin na kinagat ni Isabelle ang mga labi nang tinawagan na siya ng kanyang kapatid. Kinakabahan siya sa gagawing pagsisinungaling. Nasa tabi lang niya si Susie at tahimik siyang sinusuportahan sa maling paraan."Ahh... May g-group report kasi kami na kailangang gawin, Kuya... Kaya baka gabihin ako ng uwi.""Group report? Hindi ba kailangang ipagpabukas iyan?"Bahagyang nanginig ang kanyang kamay na nakahawak sa cellphone nang mahimigan sa boses ng kanyang kapatid ang pagdududa. Alam niyang hindi ito madaling utuin pero sana ay kumagat. "Eh... kailangan na namin kasi bukas. Nakakahiya naman sa mga group mates ko kung hindi ako pupunta."Matagal bago ito nagsalita. At bawat segundong tahimik sa kabilang linya ay parang malalagutan siya ng hininga."Anong oras ka uuwi kung ganun?""Uhhmm.. I'll be home by..."Bahagya niyang sinulyapan si Susie nang may isinenyas ito sa kanya gamit ang mga daliri

........Gustong kumaripas ng takbo si Isabelle nang mabibigat ang mga hakbang na lumapit sa kanya ang kapatid. Ngunit kahit gustuhin pa niyang magtago dito ay parang napagkit na ang kanyang mga paa sa sahig. Hindi siya makagalaw kahit na parang sasakalin na siya sa galit dahil sa itsura nito. Ang lalaki na kasama niya kanina ay biglang naglaho.Si Susie naman ay nakatulala na nakamaang sa kanila."Let's go home, Belle.""K-Kuya..." Nagulat siya sa marahan nitong boses, taliwas sa mga nagbabaga nitong tingin sa kanya. Ngunit nang hawakan siya sa braso upang igiya paalis ay doon niya nakumpirma na nagpipigil lang ito. Sobrang higpit ng hawak nito na para bang sinasabing wala siyang kawala kahit na magpumiglas pa siya. Gusto niyang umaray sa sakit pero wala na siyang lakas ng loob upang gawin iyon.Alanganin niyang nilingon si Susie na nakasunod lang ng tingin sa kanila. Sinenyasan niya itong itetext na lang niya ito pagkauwi.Everything was blur as they walked passed the wild crowd. Na

......Muling sinulyapan ni Isabelle ang orasan na nakasabit sa may dingding. Mag-aalas onse na. Nagpaalam sa kanya kanina ang kuya Reagan niya na dadalo ito sa birthday ng kaibigan. Hindi naman niya sinabi na hihintayin ito pero ganun na nga ang ginagawa niya. Nasa sala siya at nanunuod ng kung anong palabas. Dapat ay natutulog na siya dahil maaga pa ang klase niya bukas ngunit hindi naman siya dalawin ng antok.Lagi rin siyang binabagabag ng kanyang isip. Siya lang ba o napapansin niyang medyo iba na ang pakikitungo sa kanya ng kapatid. Hindi naman ito umiiwas sa kanya, parang meron lang munting pagitan sa kanilang dalawa.Nang marinig niya ang pamilyar na ugong ng sasakyan ng kapatid ay madali siyang tumakbo palabas upang salubungin ito. Pinanuod niya ang pag-ibis nito sa sasakyan. He looks wasted pero hindi naman ganun kalasing. Parang wala pa nga ito sa sarili na nagtungo sa backseat at may kinuha doon.Mga takeouts. Napabungisngis siya sa saya dahil hindi siya nito nakalimutang

........Gaya nga ng pangako ng kuya Reagan niya kagabi ay kinain nito ang niluto niya kinabukasan. Naubos lahat at talagang nasimot. Ipinagluto pa siya ng breakfast— pancakes, fried rice at bacon katulad ng gusto niya. May nakaipit pang note sa ilalim ng plato na sinasabing ubusin niya lahat at mag-iingat siya papasok sa paaralan.Ngiting-ngiti tuloy si Isabelle habang paulit-ulit na binabasa ang nakasulat sa maliit na papel. Ang ganda ng penmanship nito, ang gaan ng bawat letra na para bang babae ang sumulat. Hindi niya iyon tinapon, bagkus ay inilagay sa casing ng kanyang cellphone. Masyado kasi siyang sentimental na tao kaya kahit na simpleng bagay basta may kahulugan ay itinatabi niya.Good mood tuloy siya habang kumakain. Ang sarap din ng pagkakaluto ng breakfast niya na para bang especial ang kakain. Pakiramdam tuloy niya ay bati na sila kahit na hindi na sila mag-usap pa.Maagang umalis ang kuya niya dahil dadaan daw muna ito sa kompanya nito. He was already a CEO at a very y