บททั้งหมดของ The Billionaire's Seventh Wife : บทที่ 11 - บทที่ 20

"S-Sandali lang, Manong. Tama ba itong dinadaanan natin? Kanina pa tayo pasikot-sikot ah," kinakabahan na turan ni Zarayah sa tricycle driver. Ilang sakayan na ang ginawa niya ngunit kakatwang hindi siya makarating-rating sa terminal ng bus na parang pinagloloko siya ng mga nasakyan niya. Natatakot na rin siya dahil gabi na. Nagsisisi tuloy siya sa ginawang paglalayas at gusto nang bumalik sa bahay ni Carcel. Hinahanap kaya siya nito? Malamang na hindi. Wala naman iyong pakialam sa kanya. "Baba!" "P-Po?" "Ang sabi ko ay baba!" Nahintakutan ang dalaga nang tinutukan siya ng driver ng baril. Sa nanginginig na katawan ay bumaba siya ng tricycle na agad na kumaripas ng alis. Naiwan siya sa tapat ng isang abandonadong gusali. Walang streetlight at sobrang dilim ng paligid. "Great.. Just great," tawa ni Zarayah sa sarili at hindi malaman kung ano ang gagawin. Sinadyang iligaw siya. Ngunit bakit? Sino ang may pakana? Muling nagbalik sa kanyang alaala ang insidenteng nangyari noon sa ka

Tatlong araw bago ang kasal nila Ethan at Sofia nagpasya ang dalawa na lumipat na ng bahay— sa dating bahay ni Ethan at Zarayah. Sa lalaki ito nakapangalan kaya malaya pa rin niya itong magagamit. "Hon, bakit nagdala ka pa ng kasambahay? Akala ko ay tayong dalawa lang dito. Hindi na kita masosolo niyan," malambing na turan ni Ethan habang ipinapasyal niya ang kasintahan sa buong kabahayan, ang kamay ay nanunuksong nakakapit sa bewang nito. "Alangan namang ako ang gumawa ng mga gawaing bahay. Magiging asawa mo ako hon, hindi katulong," mahinang hagigik ni Sofia. Nakikiliti sa naglalarong kamay ng binata sa kanya. Napangiti lang si Ethan sa tinuran nito at bahagyang pinisil ang bewang. Nagustuhan naman iyon ni Sofia at siniil ng halik ang kasintahan. Sa gitna ng halikan ng dalawa ay hindi mapigilan ni Ethan na maalala si Zarayah. Kahit kailan ay hindi ito kumuha ng katulong noong nagsasama pa sila. Hands-on ito sa mga gawaing bahay. Masarap din itong magluto dahil naaalala niyang kum

Nakamaang si Zarayah sa attorney na nasa harap nila. Tulala pa rin siya sa mga pangyayari. She can't believe that she is married...again! Hindi pa rin maproseso ng isip niya na kasal na siya kay Carcel!Kagabi lang nang pinasok siya ng binata sa kwarto. They just kissed and that's it. Hindi niya matandaan kung ano ba ang sinabi nito kagabi dahil masyado siyang hilo sa mga maiinit na halik at haplos ng binata. At ngayong umaga nga ay sumulpot itong attorney upang kasalin sila. Nakapajama pa siya at gulo-gulo ang buhok. Ang tanging witness ay si Magnus at Allison."You may kiss your bride now, hijo," ngiti ng attorney kay Carcel.Bahagyang napatawa si Carcel nang makita ang itsura ng dalaga. Maybe she was thinking that it was too fast but yeah, that's him if he really like someone. Hinapit niya sa bewang ang dalaga na hindi na nakahuma."Kiss the bride daw," tukso niya. "May I kiss my wife now?" Wife..Bahagyang namula ang mga pisngi ni Zarayah sa itinawag sa kanya ng binata. Hindi na

"Nghh... Carcel... H-Huwag na diyan," pigil niya sa asawa na parang walang narinig at sige lang sa pagtikim sa kanyang ibaba. Lalo lang itong ginanahan sa pagkain sa kanyang pagkababae kapag ganung pinipigilan niya ito.Carcel couldn't stop eating her out. She smells so good, so fucking delicious that his manhood was now aching to be inside her. Isa pang mahabang pagdila ang ginawa niya sa pagkababae nito bago walang babalang ipinasok ang isang daliri sa loob nito. "Ah. So damn tight..""C-Carcel!" Nanginig ang buong katawan ni Zarayah nang maramdaman ang bagay na nasa loob niya. Yes, she was pleasuring herself using her fingers but Carcel's finger is way more longer and bigger compared to her."Ahhh.. Ahh...shit," sunod-sunod niyang ungol nang maglabas masok ang daliri nito sa kanyang babae. Kinukuryente ang bawat himaymay ng kanyang katawan sa bawat hagod ng daliri na iyon. Pinagmasdan ni Carcel ang nasasarapan na mukha ng dalaga habang dinadaliri niya ito. Namumula ang mga pisngi

Nabulabog ang tahimik na umaga ni Zarayah nang makarinig siya ng mga boses na nagkakasagutan sa labas. Kasalukuyan siyang nagluluto ng agahan ng mga trabahador na nagpunta sa kabilang bukid dahil nawawala raw ang ilang mga baka doon. Madaling araw nang umalis ang mga ito kasama si Carcel at Magnus. Hindi na siya makatulog pa kaya nagpasya na lang siyang maghanda ng agahan ng mga ito."Bitawan mo ako. Gusto kong makausap ang anak ko!"Natigilan si Zarayah nang marinig ang pamilyar na boses na iyon."S-Sir, wala po ang taong hinahanap niyo diyan. Walang tao sa loob," wika naman ni Mang Celso na pilit na pinipigilan ang lalaking nagpupumilit na pumasok sa bahay ni Carcel. Siya ang naunang bumalik galing sa bukid at mukhang matatagalan pa ang mga ito. "Kung walang tao sa loob ay bakit mo kami pipigilan na pumasok? Men, search the area!""S-Sandali lang po, sir. Trespassing itong ginagawa niyo!"Mula sa bintana ay sumilip si Zarayah upang tingnan ang nangyayari sa labas. Nahigit niya ang