Todos los capítulos de My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ ( NC 18+): Capítulo 41 - Capítulo 50

“มีอะไร” กานต์ตัดบทไม่อยากจะเถียงกับลูก เพราะรู้ว่าช่วงนี้ลูกชายของเขาเพิ่งเสียแม่ไป ไม่อยากสร้างความลำบากใจให้ลูกอีก “แม่ฝากของมาให้พ่อ” กล่องไม้ขนาดคืบกว่าถูกวางตรงหน้ากานต์ เขาไม่ได้เปิดดู แต่กลับถามลูกชายด้วยสายตาห่วงใย “แกโอเคใช่ไหม” “โอเคครับ มันเป็นเรื่องปกติของชีวิต อีกหน่อยพ่อก็ต้องตายเหมือนกัน” “ไอ้นี่! ไปเลยถ้าแกจะมาแช่งพ่อ” กานต์ทำหน้ายักษ์บอกบุญไม่รับ ไล่ลูกชายคนเดียวออกจากห้อง กันต์หัวเราะอย่างพอใจเดินออกจากห้องไป อย่าร้องไห้หนักแล้วกันพ่อ... “ฉันไม่รับแขกแล้วนะ ไม่ว่าใคร” กานต์กดเทเลคอมบอกกับเลขาหน้าห้อง เวลานี้เขาไม่อยากคุยกับใคร เขาแค่ต้องการเวลา มือเหี่ยวย่นเพราะความชรา เปิดกล่องตรงหน้าด้วยหัวใจเต้นแรง ในกล่องไม้มีถุงผ้ากำมะหยี่สีแดง สร้อยคอทองคำเส้นนั้น เส้นที่เขาเคยซื้อให้มีนาเมื่อนานมาแล้ว เป็นสร้อยที่เขาสวมให้เธอตอนนั้นเมื่อสามสิบกว่าปีที่แล้ว วันนั้นกันต์เพิ่งคลอดได้สัปดาห์เดียว ก่อนหน้านี้แม่และพ่อเขามอบของขวัญรับหลานกันมากมาย แม้แต่ญาติ ๆ ที่มาเยี่ยมต่างมอบทองให้กันต์เป็นของรับขวัญ

อัญชญาเหนื่อยใจกับการกระทำของมาร์คและมะนาว ทั้งสองบึ้งตึงกันมาหลายวันแล้ว แต่เพราะต้องทำงานซึ่งอยู่กลุ่มเดียวกันที่พ่วงมาตั้งแต่เทอมที่แล้ว สุดท้ายแล้วอัญชญาต้องทนจำยอมอยู่แบบเราสามคน มะนาวแสดงออกชัดเจนมากยิ่งขึ้นว่าไม่ชอบอัญชญา และพยายามปล่อยข่าวว่าที่ตัวเองมีปัญหากันกับมาร์คเพราะมาร์คพยายามกลับมาคุยกับอัญชญา “อัญ เราขอคุยด้วยหน่อยสิ” แขนของอัญชญาถูกดึงไว้ด้วยร่างบอบบางของอดีตเพื่อนสนิท “เรามีเรื่องอยากคุยกับเธอ” มะนาวไม่ยอมปล่อย พร้อมทั้งยังดึงแขนของอัญชญาไว้แน่น “มีอะไร ปล่อย” สายตาของอัญชญามองไปยังแขนที่อดีตเพื่อนรักจับไว้ “ไปหาที่คุยกัน” มะนาวพูดและเดินนำไปยังโต๊ะม้าหินใต้ต้นไม้ข้างตึก “ว่ามา” อัญชญาถามอย่างอารมณ์เสีย ถ้าไม่ใช่เรื่องงาน เธอไม่อยากคุยกับมะนาว เธอไม่ให้อภัยคนที่แทงข้างหลังเธอเด็ดขาด “ทำไมถึงไม่เลิกให้ความหวังมาร์ค” “What?” คำพูดของมะนาวทำให้อัญชญาถึงกับถามออกมาเสียงหลง อะไรคือให้ความหวัง เธอไม่เคยมีความคิดนั้นในหัวแม้แต่ครั้งเดียว “เธอทำไมไม่บล็อกไลน์มาร์ค” มะนาวทำน้ำเสียงไม่พ

เขารักมัน...แล้วเธอล่ะ เธอคนที่ยอมให้เขาเอาไม่ว่าจะท่าอะไร ไม่ว่าจะที่ไหน ขอแค่ให้เขาอยาก เธอก็พร้อมถลกกางเกงในและขึ้นไปขี่เขาทุกครั้ง แต่เขากลับไม่เห็นค่าเธอ ยิ่งตอนหลัง ๆ เขายิ่งเที่ยวหนัก กลับมามีแต่กลิ่นน้ำหอมผู้หญิง แต่จะให้เธอเลิกกับเขาไม่มีทาง ไม่มีทางเด็ดขาด อย่างไรเธอก็ไม่เลิก ไม่เลิก ร้านเสื้อผ้าขนาดตึกแถวสองคูหา ร้านตกแต่งค่อนข้างดูดีในระดับหนึ่ง โทนเสื้อผ้ามีทั้งแนววัยรุ่นวัยทำงาน แต่สีสันค่อนข้างจัดจ้าน เน้นแฟชั่นจ๋า อัญชญาเห็นราคาถึงกับขมวดคิ้วทันที ทั้งราคาทั้งแบบเสื้อผ้าที่บอกว่าต้องการเจาะตลาดนักศึกษา แต่ทำไมราคาถึงได้สูงนัก และดีไซน์ของเสื้อผ้าที่ใส่ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เพราะดีไซน์เป็นเอกลักษณ์และโดดเด่นจนไม่สามารถใส่ได้หลาย ๆ ครั้ง ผิดกับความนิยมของวัยรุ่นสมัยนี้ที่ต้องการความมินิมอล เรียบง่าย “ราคาแรงมาก ดีไซน์เก๋ แต่คงใส่ได้แค่ครั้งเดียว” แทมมี่กระซิบบอกกับเพื่อน แต่เพราะทั้งร้านมีคนไม่ถึงห้าคนรวมพนักงานขาย ทำให้คนที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้ยินอย่างชัดเจน ลิลินเห็นทั้งสองคนตั้งแต่เข้าร้านมาแล้ว โดยเฉพาะยาย

ใบหน้างามแหงนเริดขึ้นมองเพดานที่กรุด้วยกระจก อา...ภาพในกระจกบานใหญ่ หญิงสาวใบหน้าเหยเกด้วยความเสียวซ่าน หน้าอกใหญ่กำลังกระเพื่อมด้วยแรงแห่งรสสวาท สองขาของเธอแบะอ้ารับผู้ชายตัวโตที่ตอนนี้เขาซุกหน้าเข้ากับกลางกายสาว แผ่นหลังเขาแน่นหนั่นไปด้วยกล้ามเนื้อ อา...เขาขยับมือและสอดนิ้วเข้าในกายเธอจนสุดทาง หญิงสาวในกระจกกรีดร้องและพรั่งพรูหยาดหยดของความเสียวให้เขา ความกระหายของเขาทำให้เธอกระตุกเกร็งอีกรอบ เมื่อโดนริมฝีปากร้ายประกบดูดเกสรดอกไม้จนเกิดเสียง “อา...เฮีย” เธอร้องออกมาได้แค่นั้น เมื่อเขายืนขึ้นเต็มความสูงและยิ้มทั้งที่ริมฝีปากยังคงเคลือบด้วยน้ำหวานกลางกายจากเธอ “เดี๋ยวพาไปที่เตียง” “อา” เธอร้องครางเสียงหวาน เมื่อเขากดตัวเขาที่ขยายเต็มที่เข้ามาจนสุดทาง ทั้งยังงัดขึ้นให้เธอเสียวจนผวากอดเขา เขากำลังจะพาเธอไปที่เตียงด้วยท่านี้สินะ ท่าอุ้ม...แต่เป็นการอุ้มแตงหรือในภาษาเซ็กซ์...ท่าลิงอุ้มแตงเสียงกรีดร้องของเธอดังขึ้นในตอนที่เขาก้าวเดิน เธอเพิ่งรู้ว่าเขาแข็งแรงก็ตอนนี้ ตอนที่เขาหยุดเดินและใช้สองมือจับข้างเอวของเธ

“บี๋ไม่อ่อนโยน” เธอครางว่าเขา ใบหน้าถูกับอกกว้าง “ไปหาตากับยายสักสองคืนนะ พี่ต้องกลับมาเคลียร์งาน” เขาบอกคนบนตัก งานก็ยุ่ง เมียก็ต้องเลี้ยง แถมเมียยังเด็กอีก อย่าเพิ่งรีบตายนะมึง ‘เมียยังเล็กนัก’ “ค่า หนูต้องอ่านหนังสือเหมือนกัน แล้วต้องทำโพรเจกต์จบอีก” “ต้องทำแล้วเหรอ” กันต์ย่นคิ้ว เธอเพิ่งจะอยู่ปีสามไม่ใช่เหรอ ต้องทำโพรเจกต์จบแล้วหรือ “หนูจะจบสามปีครึ่ง” เธอเฉลยความฝันของตัวเองให้เขาฟัง เบื่อจะเรียนแล้ว ตอนนี้อยากมีผัวจนตัวสั่น แต่ความลับนี้เธอไม่บอกเขาหรอก “อยากได้เฮียขนาดนั้นเชียว” เสียงหัวเราะอย่างรู้ทันความคิดเธอทำให้คนบนตักหน้างอ เธอยืดตัวมองหน้าเขา คนรู้ทันพูดมากแบบนี้ต้องโดนลงโทษ กัดปากให้บวมเลยคอยดู เธอจูบเขา เขาจูบตอบ เธอขบปากล่างเขา เขาเองก็ดูดลิ้นเรียวของเธอจนเสียงดัง ลมหายใจเธอหอบกระเส่าเพราะอากาศที่โดนเขาสูบไปจนหมด “อื้อ” เสียงครางของเธอในลำคอทำให้เขาต้องปล่อยให้เธอสูดอากาศเข้าปอด เขาซุกหน้าลงกับซอกคอขาวเนียน กดสะโพกเธอให้ขาที่อ้าคร่อมเขาอยู่ตอนนี้เปิดให้ดอกไม้กลางกายแนบชิดกับส่วนพองโตของเขา