Todos los capítulos de My Dear เด็กเลี้ยงตัวแสบ ( NC 18+): Capítulo 61 - Capítulo 70

70 Capítulos

บทที่ 60

เมื่อคิดได้ดังนั้น ปรานีก็สงบปากสงบคำทันที เธอยอมให้ตำรวจคุมตัวขึ้นรถไป “คุณตำรวจคะ รบกวนเปิดให้คุณเขาฟังหน่อยนะคะ นิยายเสียง คุณเขาชอบฟัง จะได้ไม่เครียด รบกวนคุณตำรวจหน่อยนะคะ” รอยยิ้มหวานของอัญชญาส่งมายังตำรวจทั้งสองนายที่นั่งประกบปรานีที่ตอนนี้ถูกใส่กุญแจข้อมือกันการหลบหนี “ได้ครับ” ใคร ๆ ก็แพ้รอยยิ้มคนสวยหน้าตาน่ารักแบบนี้ทั้งนั้นแหละ ไม่เว้นแม้แต่ตำรวจทั้งสองนาย ลำโพงยูเอสบีขนาดเล็กถูกวางไว้ใกล้ ๆ ตำรวจ จากนั้นประตูรถก็ถูกปิดลงด้วยมือเล็ก ๆ พร้อมกับรอยยิ้มหวาน ๆ ของสาวน้อยผมจุก ‘อดทนอีกนิดนะอุ่น อีกไม่กี่เดือนเราก็สบายแล้ว’ ‘ฉันจะอดทนจ้ะพี่ แต่ถ้าอีคุณนายนั่นมาหาเรื่องฉัน ฉันไม่ยอมนะ ยังไงฉันก็เป็นเมียพี่’ ‘อดทนนิดนึงนะอุ่น พี่สัญญาว่าจะซื้อทุกอย่างที่อุ่นอยากได้ให้ หนี้สินที่มีก็ไม่ต้องกังวล เงินเป็นร้อย ๆ ล้าน ทำให้เราอยู่สุขสบายทั้งชาติเลยนะ’ “กรี๊ด!!!! กูจะฆ่ามึงอีอุ่น อีหน้าด้าน มึงแย่งผัวกู อีหน้าด้าน อีอุ่น ปล่อยกู กูจะฆ่ามัน” เสียงกรีดร้องของปรานีทำให้เจ้าหน้าที่บนรถถึงกับตกใจ และนิยายเสียงที่ว่ายังเ
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 61

อัญชญาตีแขนคนนิสัยไม่ดีที่ทำให้เธอเป็นห่วงร้องไห้ไปแล้วไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไร “ตีเฮียทำไมเนี่ย” “ทำไมตอนเกิดเรื่องไม่บอก ปล่อยให้หนูเป็นห่วง” คนตัวเล็กหน้างอนั่งอยู่บนตักเขา ตอนนี้ทั้งคู่อยู่คอนโดของกันต์ หลายวันแล้วที่ทั้งสองไม่ได้กลับมาที่คอนโดเพราะธุระเรื่องคอนโดและงานที่บริษัท ตอนนี้กันต์ให้กานต์พักการทำงาน เรื่องที่เกิดขึ้นต้องยอมรับว่ากระทบกระเทือนจิตใจผู้เป็นพ่อเขาค่อนข้างมาก และคนที่กระทบกระเทือนจิตใจอีกคนก็คนที่นั่งบนตักเขา “เฮียไม่อยากให้อัญเป็นห่วง เลยคิดว่ายังไม่ควรบอกอัญ” “ยิ่งไม่บอกนั่นแหละ ยิ่งเป็นห่วงค่ะ” คนงอนทำหน้าง้ำ เขาชอบเวลาที่เธอทำหน้าแบบนี้ที่สุด น่ารักน่าหยิก “โอ๋ ๆ ให้เฮียปลอบขวัญนะครับ” คนอยากปลอบขวัญพูดพร้อมทั้งกอดเธอไว้แน่น “เฮียให้หนูปลอบไปตั้งหลายครั้งแล้ว” “ก็นั่นหนูปลอบเฮีย แต่นี่ให้เฮียปลอบหนู” “แล้วมันต่างกันยังไงคะ” อัญชญาที่ตอนนี้นั่งอยู่บนตักเขาถามตาใส “หนูปลอบเฮีย หนูอยู่บน แต่ถ้าเฮียปลอบหนู เฮียก็จะได้อยู่ข้างบน” กิจกรรมการปลอบเขานี่นะมีแต่เรื่องหื
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 62

“ไม่น่าเชื่อนะ ว่าพ่อจะเปลี่ยนแนวได้ขนาดนั้น” กันต์หัวเราะ เขาตัดสินใจขายบ้านหลังใหญ่ของครอบครัว ตอนแรกตั้งใจว่าจะซื้อบ้านหลังใหญ่ในกรุงเทพฯ แถบชานเมือง แต่พ่อของเขากลับห้ามไว้ ท่านบอกว่าเบื่อชีวิตเมืองกรุงแล้ว กันต์ลองเสนอให้ท่านไปอยู่กับคุณตาและคุณยายของแฟนสาว ตอนแรกไม่คิดว่ากานต์จะยอมไป แต่ไม่น่าเชื่ออีกนั่นแหละ ท่านตอบตกลงทันที ความสัมพันธ์ระหว่างอรรถพรกับกานต์ดีขึ้นจากเหตุการณ์วิกฤติที่กานต์และกันต์ได้พบเจอ มิตรแท้มักจะเกิดขึ้นในเวลาที่เราลำบาก คำนี้คงไม่เกินความจริง “ไว้วันหลังเราไปเยี่ยมท่านกันนะคะ” อัญชญามองหน้าเขาแล้วยิ้มจนตาหยี กันต์มองภาพแฟนสาวยิ้มแล้วเขาก็ยิ้มตาม แค่มองก็มีความสุข แบบนี้สินะที่คนเขาว่ากัน “เฮียรักอัญจัง” เขาบอกรักขึ้นมาเฉย ๆ ทำเอาคนฟังถึงกับหน้าเหวอ ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ แย่แล้วอัญชญา แม้แต่ไวน์ตอนนี้ก็หวานไปเสียแล้ว ไม่ดีเลย...ต่อมรับรสอื่นพังหมดแล้วเหรอ เหลือแต่รสหวานแล้วตอนนี้ เขามองหน้าเธอเหมือนรอคำตอบ ประโยคเมื่อกี้เป็นประโยคบอกเล่าไม่ใช่เหรอ ไม่ใช่ประโยคคำถามที่ต้องรอคำตอบนี่นา ทำไมเฮียของเธอทำห
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 63

ปลายลิ้นร้อนทำหน้าที่ตวัดและกลืนกินยอดเกสรสีสด และนิ้วมือร้ายกลับสร้างความหฤหรรษ์ให้เธอไม่หยุดพัก น้ำหวานกลางกายหลั่งไหลออกมาให้เขาได้ลิ้มชิมรส ร่างบอบบางกระตุกเกร็งเมื่อเธอคว้าความสุขพร่างพรายมาไว้กับตัว ขาเธอสั่นเพราะความเสียวที่เข้าเล่นงานไม่หยุด เธอถึงสวรรค์ติดกันถึงสองครั้ง เธอเกือบร่วงลงกองกับพื้นถ้าเขาไม่เข้าสวมกอดจากด้านหลัง จากนั้นความแข็งขืนถึงส่งมาพร้อมกับความร้อนและสัมผัสที่แนบแน่น “พี่อยากได้ลูกสาวน่ารักแบบเบ๊บ” คำขอของเขาทำให้อัญชญายิ้ม แน่นอนว่าเธออยากมีลูกกับเขา ภาพครอบครัวของเธอและเขาชัดเจนในหัวของเธอตั้งแต่ที่เธอตัดสินใจคบเขา “แต่หนูอยากได้ลูกชายหล่อ ๆ แบบพี่” นั่นยิ่งกว่าคำตอบตกลงของเธอที่อนุญาตให้เขาทำลูก ทำลูกของเราสองคน เมื่อแรงกระแทกส่งเข้าหาเธอจนสุดทาง กันต์คิดว่าเขาคงต้องทำลูกชายมากกว่าลูกสาวเสียแล้ว ลูกชายต้องลึก นอกจากเขาจะทำลึกแล้ว เขายังทำให้เธอกรีดร้องแทบสิ้นเสียง เมื่อเขาควงสะโพกพร้อมทั้งบดเบียดเข้าหาเธอ ยิ่งเธอร้องคราง น้ำแห่งความสุขยิ่งไหลหลั่งมากขึ้น กลิ่นกายของทั้งคู่ผสมกับกลิ่นของรสสวาทยิ่ง
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 64

แทมมี่มองบนหลายต่อหลายรอบเพราะความหมั่นไส้เพื่อนของตัวเอง กับแสงของแหวนที่แยงตาเธอไม่หยุด “นี่ ไฮโซอัญคะ หล่อนจะอวดไปถึงไหนคะ” “เพื่อนไม่ได้อวดค่ะแทมมี่ เพื่อนแค่กลัวไม่เห็น” “คุณไฮโซคะ ถ้าไม่เห็นก็ตาบอดแล้วค่ะ เพชรเม็ดเท่าไข่ห่าน แล้วนี่หล่อนยังวางทาบหน้าให้ส่องแดดอีก” แทมมี่บ่นความอวดแหวนที่มีผู้มาขอแต่งงานแล้ว วงเดียวไม่พอ ทั้งแหวนหมั้น ทั้งแหวนขอแต่งงาน ไม่รู้ว่าวันแต่งงานจะมีแหวนวันงานอีกหรือเปล่า “อิจฉาแหละดูออก” อัญชญาเบะปากให้เพื่อน “นี่ถ้าตบคนแล้วไม่โดนปรับ ฉันตบแกแล้ว เห็นแล้วหมั่นไส้” แทมมี่ยังบ่นไม่หยุด ถามว่าอิจฉาไหม ก็อิจฉาแหละ “อย่าเป็นนางร้ายสิ ฉันรู้ว่าแกรักฉัน ว่าแต่อยู่มาจนปีสี่แล้ว แทมมี่ของฉันทำไมยังไม่มีแฟน” อัญชญาแซวเพื่อน แทมมี่ทั้งสูงยาวเข่าดีตามสไตล์ลูกเสี้ยวที่มีเชื้อสายต่างชาติผสม “เอามาทำไมก่อน มีแฟนไปไหนก็ต้องขออนุญาต แถมไม่พอต้องคอยหึงหวง ถามก่อน จะมีไปเพื่อ? สู้อยู่สวย ๆ ให้ผู้ชายเสียดายเล่นไม่ดีกว่า อีกอย่างฉันอยากเป็นผู้เลือก ไม่ใช่เป็นคนถูกเลือก” แทมมี่พูดอย่างผู้หญิงยุคใหม่ที่ไม่ต
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 65

“ตอนแม่คลอดพี่อาร์ต อายุแม่เพิ่งจะยี่สิบต้น ๆ พ่อแม่กับพี่อาร์ตอยู่ด้วยกันมาสามสิบกว่าปีแล้ว ส่วนฉันได้อยู่กับแม่กับพ่อแค่ยี่สิบปี หลายครั้งนะที่ฉันนึกน้อยใจ ทำไมฉันไม่ได้เห็นตอนพ่อกับแม่ยังเป็นหนุ่มสาว ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่กับลูกนาน ๆ อยากเห็นเขามีลูกมีหลานโดยที่ฉันยังไม่รีบตาย” นี่คงเป็นความในใจที่อัญชญาไม่เคยได้บอกใคร สำหรับเธอเวลาต่างหากที่สำคัญกว่าทุกอย่าง และถ้าเสียไปแล้วไม่มีทางได้คืน “ความตายมันห้ามกันได้ที่ไหน” “นั่นสิ ไม่รู้หรอกว่าเราจะตายเมื่อไหร่ ถ้ามีโอกาสก็รีบใช้อย่างที่ใจฝัน อย่ามัวแต่กลัว” อัญชญาส่งสายตาและคำพูดให้เพื่อนเข้าใจชีวิต “กลัวอะไรไม่ได้กลัว” คนร้อนตัวรีบออกตัวก่อนที่จะโดนเพื่อนว่า “จ้าไม่ได้กลัวเลย แทมมี่คนเก่ง” อัญชญาเย้าเพื่อน ไม่กลัว แต่กลับไม่เคยมีแฟน เล่นกับใครเขาไปทั่ว พอเขาจะเอาจริงวิ่งหนีไม่คิดชีวิต มีคนเคยพูดว่าแทมมี่เพื่อนเธอเป็นคนทอดสะพานให้อีกฝั่งแท้ ๆ แต่พอฝ่ายชายกำลังจะเดินข้ามสะพานกลับรีบยกสะพานขึ้น ทำให้อัญชญานึกถึงภาพสะพานที่จะมีระบบยกให้เรือวิ่งผ่าน นึกถึงผู้ชายพวกนั้นที่เพื่อนเธอทอด
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 66

อยู่กับธรรมชาติ ป่าเขาและคนรัก ไม่ต้องมีรถติด ไม่ต้องมีประชุม “เฮียว่าเราจะคิดถึงแสงสีไหมคะ” อัญชญาถามเขาในขณะที่ทั้งสองกลับมาจากสัมภาษณ์ซีอีโอ ตอนนี้ทั้งสองแช่อยู่ในสระว่ายน้ำของคอนโด อย่างที่เคยบอกว่าชั้นนี้มีทั้งหมดสี่ห้องและมีสระว่ายน้ำที่ใช้ร่วมกัน แต่เพราะอีกสองห้องเป็นของภรัณและธรรนธ์ซึ่งทั้งสองแทบจะไม่ได้แวะมากรุงเทพฯ เลย ทำให้สระว่ายน้ำแห่งนี้ถูกครอบครองโดยสองหนุ่มสาวที่อยู่ประจำ “คิดถึงก็แค่บินมา เดี๋ยวนี้การเดินทางสะดวก” กันต์ว่า กดจมูกหอมแก้มว่าที่เจ้าสาวสองสามที “เนอะ คิดถึงก็แค่บินมา ปิดเทอมก็พาพวกเด็ก ๆ ไปขังไว้ที่โน่น” พวกเด็ก ๆ ที่ว่าไม่พ้นลูกของอาชวิน กันต์และอัญชญาวางแผนไว้แล้วช่วงปิดเทอมว่าจะขโมยลูกของอาชวินไปขังไว้ที่แพร่ จะว่าขังคงไม่ได้หรอก เพราะเด็ก ๆ ชอบมาก ไม่ว่าจะเป็นการเก็บปู ปลูกผัก ตกปลา หรือแม้แต่การไปขุดจิกุ๋ง “เฮียเคยคิดนะว่าอยากไปใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์แถวต่างจังหวัด แต่ตอนนั้นนึกภาพไม่ออกว่าจะต้องไปอยู่ที่ไหนและอยู่กับใคร” “แต่อัญคิดตลอดเลยนะว่าอยากไปอยู่กับตายายถ้าเรียนจบแล้ว และอยากอยู
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 67

หลังจากที่ทั้งสองแต่งงานกันแล้ว ย้ายตัวเองมาอยู่ที่จังหวัดแพร่ ดูแล้วงานหลักของทั้งคู่คือการหาร้านกาแฟใหม่ ๆ ทดลองรสชาติ “หนูว่าตั้งแต่เรียนจบ หนูว่างมากเลย เครียดมากที่สุดน่าจะเป็นการหากาแฟกินนี่แหละคะ” อัญชญาบ่นกับสามีที่วันนี้แต่งตัวดีกว่าทุกวัน เพราะต้องเข้าโรงงานเฟอร์นิเจอร์ไปตรวจโรงงานประจำเดือนแทนผู้เป็นตา “ดีแล้ว พี่อยากให้เราท้องเร็ว ๆ ไม่อยากให้เครียด” กันต์ว่าพลางลูบแก้วกาแฟ นึกถึงลูกสาวลูกชายในวันข้างหน้า “ยิ้มอะไรคะ” “คิดถึงลูกของเรา เฮียว่าต้องแสบเหมือนคนเป็นแม่แน่เลย” อัญชญาเบะปาก ใครกันแน่ที่แสบตอนเด็ก ๆ เขาก็ใช่ย่อยเถอะ “วันนี้จะกลับไปตรวจ หนูว่ารอบนี้น่าจะติดนะคะ เมนส์หนูไม่มาสองอาทิตย์แล้ว” หลังจากพยายามกันมาหลายเดือน อัญชญายังไม่ท้องสักที อาชวินก็เกทับกันต์หลายครั้งแล้ว นี่ใกล้จะปิดเทอมแล้ว เดี๋ยวเขากับอัญชญาต้องไปจับเด็กทั้งสามมาขังไว้ที่แพร่ ให้คนเป็นพ่อแม่ได้ทุกข์ใจเล่น “หรือเพราะพี่แก่แล้ว เลยติดยาก” กันต์อดโทษตัวเองไม่ได้ เพราะเขาอายุสามสิบกว่าแล้ว น้ำยาของเขาไม่ค่อยดีเหมือนไอ้พวกเพื่อนชั่วม
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 68

“มากั๋นแล้ว” “อัญลูกรักของป้า” “ป้าแจ๊ด! คิดถึงจังเลย งือ” อัญชญาโผเข้ากอดแจ๊ดซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของแม่เธอ “ไม่ต้องคิดถึงเยอะตอนนี้ ป้ากลับมาอยู่บ้านเราแล้ว” “อ้าว! ป้าไม่เป็นอาจารย์แล้วเหรอคะ” ป้าแจ๊ดเป็นอาจารย์อยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังของรัฐในจังหวัดเชียงใหม่ อัญชญาเจอป้าแจ๊ดตอนเด็กที่เธอปิดเทอมและมาอยู่กับตายาย “แก่แล้ว เลิกทำดีกว่า เหนื่อยแล้ว” “อัญต้องบอกแม่แล้วว่าป้าแจ๊ดกลับมาอยู่บ้าน ดีเลย จะได้ช่วยเลี้ยงหลาน เนี่ย ๆ อัญจะท้องแล้วนะคะ” อัญชญามั่นใจว่าครั้งนี้อย่างไรก็ท้องแน่นอน “ท้องแล้วเหรอพ่อกันต์” ป้าแจ๊ดที่สนิทกับกันต์ด้วยเช่นกัน เพราะเขาเคยพาอัญชญาไปเยี่ยมภรัณที่เชียงใหม่ จึงได้มีโอกาศแวะไปหาป้าแจ๊ดด้วยเช่นกัน “ยังไม่รู้ครับป้า วันนี้แหละครับ” “อ้าว รออะไร รีบไปตรวจเลย ปวดฉี่หรือยัง ป้าอยากเลี้ยงหลานแล้ว” ป้าแจ๊ดรุนหลังอัญชญาไปทางห้องน้ำให้รีบไปตรวจ “เฮีย ตื่นเต้น” “เข้าไปตรวจทั้งสองคนเลย” ป้าแจ๊ดบอกเพราะห้องน้ำในบ้านมีขนาดใหญ่ เข้าไปพร้อมกันทั้งสองคนไม่ใช่ปัญหา
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más

บทที่ 69 (จบ)

“ผู้ชายจะเลี้ยงเด็กเป็นหรือเปล่า” ฟังจากคำพูดของเธอ ป้าแจ๊ดดูจะไม่ชอบหน้าพ่อกานต์สักเท่าไร “เคยเลี้ยงลูกอยู่ครับ ไม่ทราบว่าครูเคยมีลูกหรือเปล่าครับ” คำพูดฟังเหมือนคำถามทั่วไป แต่บาดลึกลงหัวใจของคนอย่างอาจารย์แจ๊ดหรือป้าแจ๊ดของอัญชญา เพราะเธอโสดสนิท ลูกสักคนไม่เคยมี จะมีได้อย่างไร ในเมื่อผัวสักคนยังไม่เคยมี “ป้ากลับก่อนนะอัญ ไว้จะแวะมาใหม่” คนไม่เคยมีลูกค้อนให้คนแก่หัวโล้น เคยมีลูกใช่ว่าจะเลี้ยงหลานเก่งกว่าเธอ คอยดูเถอะว่าใครจะเลี้ยงหลานได้ดีกว่ากัน “พ่อไปแกล้งป้าแจ๊ดทำไม” กันต์บ่นพ่อเบา ๆ ตอนที่ป้าแจ๊ดปั่นจักรยานออกจากเขตรั้วบ้านไปแล้ว “ไม่ได้แกล้ง ก็แค่ถามว่าเคยมีลูกไหม ทำไมต้องโมโหด้วย” “ลุงหนานกานต์มาแล้วก๋า กินข้าวเจ้า” เสียงสายใจแม่บ้านมาเรียกกานต์ไปรับประทานอาหารพร้อมกับตากับยาย ทางเหนือจะเรียกพระที่สึกแล้วว่าหนาน ถ้าอายุมากหน่อยก็เรียกลุงหนาน “เดี๋ยวนี้มีตำหน่งตำแหน่ง จากหลวงตากลายมาเป็นหนาน” กันต์แซวพ่อของตัวเอง ดูกานต์จะไม่ได้ใส่ใจ เดินเข้าใต้ถุนบ้านตรงไปยังห้องอาหารที่ติดห้องครัว “หนูขอจิ้นพ่อกานต์กับป้าแจ
last updateÚltima actualización : 2025-09-29
Leer más
ANTERIOR
1234567
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status