Todos los capítulos de แค่คนที่เขาไม่เคยรัก: Capítulo 181 - Capítulo 190

ปลุกปล้ำอยู่ราว ๆ ห้านาที สุดท้ายเธอก็สามารถล็อกตัวแล้วผูกเจ้าก้อนขนจอมพยศเข้ากับเสาของโรงรถได้สำเร็จเธอพ่นลมหายใจแรง ๆ ระบายความเหน็ดเหนื่อยแล้วหยิบสายยางขึ้นมาชูข่มขู่"มาให้อาบน้ำซะดี ๆ หึหึ" ปาลิดากระตุกมุมปากพร้อมย่างสามขุมเข้าไปหาช่วงแรกนั้นจอมพยศก็ต่อต้านและพยายามดิ้นหนี ทว่าหลังจากเปียกปอนกันไปครึ่งตัวทั้งคู่แล้วได้รับการลงเล็บเกาไปตามเนื้อตัว ตัวที่เคยขยาดกับการอาบน้ำก็ทิ้งตัวลงนอนแผ่กับพื้นปูน ยอมจำนนแถมยังร้องครางคล้ายถูกอกถูกใจเสียด้วย"อาบน้ำขัดตัวแถมนวดอโรม่าฟรี เป็นไงแง่งขิง ชอบไหม ๆ"ปาลิดาหัวเราะคิกคักชอบใจ หยัดกายลุกขึ้นไปหยิบสายยางมาเปิดน้ำหวังจะล้างเอาคราบแชมพูที่เกาะอยู่ตามตัวให้ แต่เมื่อเธอหันกลับ ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้าง"ว๊ายยยย แง่งขิง! พี่บอกแล้วไงว่าอย่าสะบัด"เสียงหวีดร้องดังลั่นก่อนจะตามด้วยเสียงร้องโวยวายขณะที่เจ้าตัวดีดหนีให้พ้นรัศมีการกระจายของหยาดน้ำผสมแชมพู"นี่! ทำไมพูดไม่ฟัง พี่ไม่ได้อยากอาบน้ำไปพร้อมกับเราด้วยนะ อ๊ะ!"ปาลิดาร้องโวยวาย ตั้งท่าจะเข้าไปล้างตัวให้เจ้าตัวยุ่ง ทว่าในจังหวะที่กำลังพร่ำบ่นอยู่นั้น ก้อนโฟมสีขาว ๆ ขนาดเล็กจำนวนมากก็ลอยเข้ามา

"ฮึก ๆ บะ...บอส ขอเราเข้าไปหน่อยได้ไหม เราไม่มีที่ไปแล้ว"ภาพของแฟนเก่ายืนร้องไห้สะอึกสะอื้น เว้าวอนร้องขอทั้งน้ำตา ข้างแก้มและมุมปากปรากฏร่องรอยของความบอบช้ำทำเอาใจแกร่งอ่อนยวบถึงจะจบกันไม่ดีเท่าไหร่นักแต่จะให้เขาเพิกเฉยแล้วเดินหันหลังกลับเข้าไปในบ้านเฉย ๆ เขาก็ทำไม่ได้อีกสายตากริบคมเหลือบขึ้นไปมองทางทิศของห้องนอนตัวเอง หยุดคิดคำนวณถึงข้อดีข้อเสียในการกระทำอยู่ชั่วครู่ไว้เธอตื่นแล้วค่อยอธิบายให้ฟังก็คงได้แหละมั้ง ...คิดเองเออเองเสร็จสรรพแล้วมือหนาก็ไขกุญแจแล้วเปิดประตูให้แขกเข้ามาด้านในได้ในที่สุด"บอส ฮึก บอสต้องช่วยเรานะ"ปรายถลาเข้ากอดรอบเอวสอบแน่น ใบหน้าเปื้อนน้ำตามุดเข้าซุกซบกับแผงอกกว้างของชายหนุ่มเจ้าของบ้านโดยไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะมีสีหน้าอย่างไรเพราะในตอนนี้เธอมีเพียงความคิดอย่างเดียวเท่านั้นคือ ... เธอต้องการเขาแรงตบที่หัวไหล่มนทำให้ปรายลอบยิ้มมุมปาก กระชับวงแขนแล้วเปล่งเสียงร้องไห้ให้ดังขึ้นกว่าเก่า แต่หลังจากที่ได้ยินประโยคถัดมารอยยิ้มก็จางหายไปในพริบตาเดียว"ปล่อยเราเถอะปราย แฟนเรานอนอยู่ข้างบน เราไม่อยากมีปัญหากับแฟน"เมื่อไร้ไออุ่นของกายแกร่งอย่างที่กกกอดทุกวัน ไ

"ปราย...ปรายใจเย็น ๆ ก่อนนะ"พศินพูดปลอบใจพร้อมกระชากมือกลับด้วยแรงที่มากขึ้นกว่ารอบแรกเท่าตัวทำให้อีกฝ่ายยอมคืนอิสระให้ในเวลาต่อมา"ปรายเย็นไม่ไหวแล้วบอส ยิ่งอยู่ก็เหมือนตกนรกทั้งเป็น มันทั้งตบตี ทั้งบีบคอปราย อีกหน่อยมันไม่ฆ่าปรายเลยเหรอ ฮึก ๆ นี่กว่าปรายจะหนีออกมาได้ ปรายต้องเอายานอนหลับผสมให้มันกินเลยนะ!"ระบายความคับแค้นใจเสร็จเจ้าหล่อนก็ฟุบใบหน้าลงกับฝ่ามือ ก่อนจะตามด้วยเสียงร้องไห้ราวใจจะขาดที่ดังกว่าทุกรอบ ทำเอาคนที่แนะนำให้ใจเย็นนั่งอึ้ง หันมาส่งสายตาขอความช่วยเหลืออย่างไม่รู้จะทำอย่างไรต่อดีปาลิดาหรี่ตามองเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วทำหน้าครุ่นคิด ถึงจะรู้สึกสงสารอีกฝ่ายที่ต้องมาเจอะเจอเรื่องราวแย่ ๆ แต่ทำไม๊ทำไมในใจลึก ๆ เธอกลับรู้สึกว่า ... ยัยนี่มันมีอะไรแอบแฝง!ปกติแล้วคนเราเมื่อพบเจอปัญหาชีวิต ส่วนมากมักจะไปหาเพื่อนสนิทหรือคนที่ไว้ใจที่สุด แต่นี่เจ้าหล่อนกลับเลือกที่จะมาหาแฟนเก่าที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานถึงสามปีแถมอาทิตย์ก่อนที่งานมงคลเจ้าหล่อนยังทำท่าทางเหมือนอยากจะกลับเข้ามาในวงโคจรเดิมอีกไม่ได้การละ! ขืนเธอปล่อยให้แม่นี่ได้กลับมาวอแวกับผู้ชายของเธอบ่อย ๆ สักวันเธอคงได้ฟิวขา

พศินฉีกยิ้มกว้างชอบอกชอบใจ ดูเหมือนการที่ปล่อยให้แฟนเก่าเข้ามาในบ้านจะมีข้อดีมากกว่าข้อเสียแหะ ก่อนจะหันไปเสนอความคิดเห็นให้แขกหากแต่ด้วยน้ำเสียงราบเรียบเฉยชา สีหน้าแตกต่างจากเมื่อครู่อย่างชัดเจน"ส่วนปรายก็เอาแพนเค้กเหมือนดาแล้วกันนะ เราจะได้ทำทีเดียว""ได้สิ ปรายอะไรก็ได้ง่าย ๆ คิดถึงเมนูประจำตัวของบอสเหมือนกัน""อืมมม เรารู้ว่าปรายง่าย"ปรายหน้าเสียเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงความประชดประชันในน้ำเสียง ซ้ำยังมีคำบางคำที่อีกฝ่ายจงใจเน้นย้ำเสียดแทงเข้าที่หัวใจ ตอกย้ำให้เธอรู้ตัวว่าเคยทำผิดพลาดอะไรไว้บ้าง"รอสักห้านาทีนะแฟน เดี๋ยวเรารีบทำให้"พศินยกมือขึ้นลูบเรือนผมเงางามของแฟนสาวเบา ๆ ก่อนผุดลุกขึ้นแล้วเดินตรงเข้าไปในห้องครัวเพื่อเตรียมมื้อเช้า ทำให้ทั้งห้องรับแขกเหลือเพียงสองสาวที่นั่งประจันหน้ากันคล้อยหลังเจ้าของบ้านได้ไม่นานบรรยากาศภายในห้องก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือคนที่เคยร้องห่มร้องไห้ปิ่มจะขาดใจบัดนี้กลับหยิบกระจกขึ้นมาเช็กหน้าตา เติมลิปมัน ทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่มัน...จิ้งจอกพันหน้าหรือเปล่านะ?"อ้าวว ผู้กำกับสั่งคัทแล้วเหรอคะ"ปาลิดากะพริบตาปริบ ๆ เอียงคอถามเสีย

ไม่นานอาหารมื้อเช้าก็จบลงโดยไม่มีการนองเลือด แม้จะมีสายตาไม่พอใจระคนอิจฉาริษยาพุ่งเข้าใส่เป็นระยะ ๆ บ้างในตอนที่ปาลิดาจงใจแสดงละคร ทำตัวออดอ้อนและแสดงความเห็นใจเยี่ยงนางเอกละครหลังข่าวปาลิดาคลี่ยิ้มแทนคำขอบคุณแล้วยื่นมือไปรับกล่องยาสามวางบนหน้าตัก มือเรียวกดเปิดกล่องพลางมองไล่ไปตามอุปกรณ์และขวดเล็กใหญ่ที่เรียงรายอัดแน่นกันอยู่ด้านในอ่าห้าาา~ มีของที่กำลังหาพอดีริมฝีปากบางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาเปล่งประกายวาววับเกเรขณะทยอยดึงเอาสิ่งที่ต้องการออกมาวาง"มาค่ะเดี๋ยวดาทำให้ คุณปรายน่าจะทาเองไม่ถนัด"ปาลิดาเสนอตัวช่วยเหลืออย่างใจกว้างพร้อมขยับเข้าไปนั่งประชิดติดกับอีกฝ่าย หยิบกระปุกยาขึ้นมาเปิดแล้วตั้งท่าจะป้ายเนื้อยาลงบนมุมปากแดงช้ำ ทว่าอีกฝ่ายกลับผงะแล้วเอนกายถอยหนีด้วยสีหน้าหวาดหวั่น"คุณดาคะ นี่มันยาหม่องค่ะ""โอ๊ะ! จริงด้วย ดามองผิดเหรอเนี้ย ขอโทษค่ะ ๆ เกือบทำให้หน้าสวย ๆ มีรอยเพิ่มซะแล้ว"ปาลิดาทำหน้าตกอกตกใจ ลนลานปิดกระปุกยาแล้วโยนมันกลับเข้าไปในกล่องยา จากนั้นก็หันมาขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ปรายกำหมอนอิงที่นำมาวางบนหน้าตักแน่น มองแวบเดียวก็รู้ว่าตั้งใจไม่ใช่ไม่ทันมองอย่างที่เอ่ยอ้าง เ