Todos los capítulos de แค่คนที่เขาไม่เคยรัก: Capítulo 151 - Capítulo 160

"ขอบคุณนะ เลยต้องลำบากหอบของมาคืนถึงนี่เลย"ปาลิดารับกุญแจบ้านมาเก็บลงกระเป๋า โดยปกติแล้วเธอจะเก็บมันไว้ในกระเป๋าสะพาย แต่เพราะเมื่อวานเธอทั้งนอยคนข้างบ้าน และเหนื่อยที่ออกไปนั่งเม้าท์มอยกับเพื่อนท่ามกลางอากาศร้อน ๆ อยู่นานหลายชั่วโมงจึงเผลอโยนทั้งมันและกระเป๋าทิ้งไว้บนโซฟาทั้งหมด "แล้ววันนี้อยากทานอะไรเนี้ยถึงได้ซื้อมาเยอะแยะเลย""เมื่อคืนเผลอไปดูคลิปหมูกระทะเข้าน่ะสิ บอสลองดูวิธีทำมันแล้วเห็นว่าง่ายดี วันนี้ก็เลยอยากลอง""บอสมีกระทะแล้วเหรอ"พศินคาดเดาเอาไว้แล้วว่าหญิงสาวจะต้องถามหา มือหนาจึงเอื้อมไปเปิดปากถุงผ้าใบใหญ่ให้กว้างขึ้น ก่อนดึงสองชิ้นที่ต้องวนรถไปหาซื้อถึงตลาดสดออกมาโชว์ด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ"ซื้อมาแล้ว เตาปิกนิกก็ซื้อมาแล้วด้วย นี่ไง~""พร้อมสุด ๆ คิกคิก มาค่ะเดี๋ยวดาช่วยยกของไปบ้านนู้น""อา ไม่ต้องย้ายหรอก ใช้ครัวบ้านดาก็ได้ เดี๋ยวบอสล้างจานให้เอง ก็ ... จะได้ไม่ต้องเดินไป ๆ มา ๆ ไง"คนมีแผนรีบเสนอแล้วทำหน้าให้ดูจริงใจที่สุด อยากน้อย ๆ เขาจะได้ทิ้งข้าวของไว้ที่นี่ และที่สำคัญคือเขาจะได้มีข้ออ้างในการขอแวะมาบ้านนี้บ่อย ๆ โดยไม่ต้องนั่งเฉา นับเวลารอให้เธอข้ามฝั่งไปหาแค่ฝ่า

"ฮัลโหล เมื่อกี้ว่าไงนะนังอ๊อฟฟี่"เมื่อไม่ต้องแสดงละครแล้วปาลิดาก็เรียกขานเพื่อนสนิทด้วยถ้อยคำเดิมที่ใช้(เออ! แบบนี้ค่อยใช่เพื่อนฉันหน่อย โอ๊ยยย เมื่อกี้ตอนแกคะขานะ ขนลุกยิ่งกว่าตอนผู้ไซ้คออีกค่ะ!)"คิกคิก เปรียบเทียบได้เห็นภาพมากค่ะคุณเพื่อน ว่าแต่มีอะไรยะ"(เปล่า แค่หาเพื่อนกินข้าว)"ผู้ไปไหน?"(กลับบ้าน)"หงี่ เอ้ย เหงาว่างั้น"(ทั้งสอง)ปาลิดาหัวเราะร่าเมื่อเพื่อนชายใจสาวตบมุกตอบกลับมา แววตาวิบวับมองแผ่นหลังแข็งแรงของคนที่กำลังปิ้งเนื้อหมูอย่างขมีขมันแล้วพูดปฏิเสธกลับไปด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันอย่างผู้ชนะ"แกชวนฉันช้าไปนิดอะ ตอนนี้กินกับผู้จนท้องใกล้จะแตกแล้วววว"(แหม! แล้วอย่างอื่นอะแตกยัง)"ก็รออยู่ โอ๊ยยย ไอ้บ้าทะลึ่ง! คิกคิก ไว้รอบหน้าช่วยชวนล่วงหน้านะยะ ไปละเดี๋ยวผู้รอนาน จุ๊บบบ"โอ้อวดเสร็จก็ส่งจูบปิดท้ายให้อีกฝ่ายหมั่นไส้เล่น กดวางสายโดยไม่สนใจฟังเสียงโวยวายที่ดังลอยออกมาจากลำโพงก่อนจะย้ายตัวเองกลับมานั่งที่เดิมดวงตากลมโตหลุบมองจานที่เต็มไปด้วยอาหารจนพูนแล้วสะอึก นี่เขากะจะให้เธอกินหมูจนหมดคนเดียวเลยหรือไงนะมือเรียวเริ่มลงมือทานอาหารต่ออีกครั้งสลับกับชำเลืองมองคนข้างกายไปด้ว

คราแรกชายหนุ่มยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไปเดินซื้อของตัวคนเดียว แต่จู่ ๆ กลับทำทีเป็นมีน้ำจิตน้ำใจหอบหิ้วเธอมาส่งที่ห้างด้วยเหตุว่า....'ดาควรแวะมาหาอะไรทานรองท้องก่อนที่จะไปร้านอาหารกับเพื่อนนะครับ'เฮลโหล~ จะไปร้านอาหารในอีกไม่ถึงชั่วโมง ใครเขามาทานข้าวรองท้องที่ห้างกัน? โอ้ยย หมั่นไส้คนปากหนักจริง!ด้วยความอยากง้างปาก ปาลิดาจึงตัดสินใจโทรตามเพื่อนชายใจสาวให้ออกมาเดินเล่นด้วยกันมันเสียเลย พร้อมทั้งขอร้องกึ่งบังคับให้เพื่อนช่วยกลืนเอากมลสัน....ที่ชอบชม้อยชม้ายชายตาจิกผู้ลงไปก่อนโดยมีข้อเสนอสุดเย้ายวนใจว่า หากอีกฝ่ายยอมแปลงร่างเป็นชายชาตรีให้เธอสักชั่วโมงจะแลกกับการให้เบอร์และข้อมูลสุดเอ็กซ์คลูซีฟของชายคนที่เพื่อนปลาบปลื้มแต่ไม่กล้าเข้าหามานานแรมปี!ปาลิดายังคงเดินเลือกซื้อของกันต่อด้วยสีหน้าแช่มชื่น ทำราวกับไม่รับรู้ถึงรังสีอำมหิตบางอย่างที่แผ่มาจากสายตาคมกริบต่างจากอนันต์ที่ตกเป็นเป้าสายตา ถูกจ้องจนเสียวสันหลังวาบ ๆ แผ่นหลังใกล้ทะลุอยู่รอมร่อ ไม่ไหวแล้วอยู่ไม่ได้แล้วโว้ยยยยและสุดท้ายคนที่ถูกทำเหมือนส่วนเกินก็อาศัยจังหวะที่ก้างชิ้นโตแยกตัวออกไปดูของในซอย เข็นรถเข้ามาจอดเทียบแทรก

ปาลิดาฟังแล้วก็อดหัวเราะร่าไม่ได้ ความหึงมาเต็มพิกัดจนยอมอ้าปากร้องขอขนาดนี้แล้ว คงถึงเวลาที่ต้องเฉลยเสียแล้วกระมัง"โอเค ๆ ต่อไปดาจะระวังตัว ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง แต่ว่าอย่างอ๊อฟน่ะมันไม่มาสนใจอะไรดาหรอกค่ะ""มันก็ไม่แน่หรอก ดาสวยขนาดนี้"พศินพึมพำบ่นคล้ายพูดกับตัวเองเสียมากกว่า ทว่าเพราะความชิดใกล้ ประโยคดังกลัวจึงลอยเข้าหูปาลิดาไปด้วยโดยปริยาย"คิกคิก สวยแค่ไหนมันก็ไม่แลหรอกค่า"ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวาน ทอดมองใบหน้าฉงนเสียเต็มประดาของคนข้างกายแล้วหลุดเปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างสุดกลั้นเมื่อนึกความจริงที่แอบเก็บซ่อนอยู่"มันไม่ได้ชอบผู้หญิง""เห็นไหม บอสว่าแล้ว! ฮะ! เดี๋ยวนะ เอาใหม่ ๆ ดาว่าไงนะ?"ข้อเท็จจริงที่จู่ ๆ ก็ถูกโยนโครมเข้าใส่อย่างไม่ทันตั้งตัวทำเอาสมองของพศินประมวลผลช้าไปชั่วขณะ แววตาตกใจระคนไม่แน่ใจหันมาสบสายตาแล้วถามซ้ำอย่างกระตือรือร้น"ไม่ได้ชอบ ..... ผู้หญิง? ดากำลังจะบอกว่า เพื่อนดา .... ไม่ได้ชอบผู้หญิงเหรอ?""เฮ้ออ~ กลับบ้านดีกว่า คิกคิก""ดา~ เดี๋ยวสิดา มาตอบก่อน มันหมายความว่ายังไง~"ปาลิดาไม่ได้สนใจจะตอบคำถามใด ๆ แววตาแวววับเอี้ยวมองคนหน้างอที่บัดนี้ฉีกยิ้มร่า วิ

ทั้งสองก้มมองจานของตัวเองด้วยสายตาขบขันแล้วเงยขึ้นมาสบประสานสายตาของกันและกัน ก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะร่าออกมาพร้อม ๆ กันคิ้วเรียวเลิกขึ้นเล็กน้อยด้วยความแปลกใจพร้อมก้มศีรษะแทนคำขอบคุณเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นแก้วเครื่องดื่มที่บริกรเพิ่งนำมาเสิร์ฟ ในขณะที่ของฝ่ายชายนั่นเป็นเครื่องดื่มสีทองอำพัน"ผมเลือกแบบที่มีแอลน้อยที่สุดมาให้ครับ" พศินรีบพูดดักไว้ด้วยกลัวว่าหญิงสาวจะกังวล"ถึงเยอะดาก็กินได้ค่ะ ดายี่สิบห้าแล้วนะ ไม่ใช่เด็กซะหน่อย""ฮ่า ๆ ก็ผมกลัวดาคิดว่าผมจะมอมเหล้านี่ครับ""แน่ะ! แล้วคิดไหมล่ะคะ""คิดครับ แหม! ได้ทีนี่เล่นผมเลยนะ"ปาลิดาหัวเราะคิกคักชอบใจ มือเรียวหยิบค็อกเทลสีสวยขึ้นมาดมกลิ่นเพียงนิดก่อนจะจิบเพื่อกระตุ้นต่อมรับรส ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย ถูกอกถูกใจกับรสหอมหวานของมันเป็นอย่างมาก"หื้มม อร่อยอ่าา บอสลองไหมคะ"เพราะเห็นว่าชายหนุ่มคอยมองเธออยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะทำอะไร ปาลิดาจึงลองแกล้งเอ่ยปากชวนพร้อมกับยื่นแก้วเครื่องดื่มไปให้เขาตรงหน้าริมฝีปากหนาหยักยกยิ้ม ยกมือขึ้นวางทาบกับมือเรียวของหญิงสาวแล้วเกาะกุม จรดริมฝีปากลงที่ปากแก้วก่อนดันให้ของเหลวไหลลงคอในขณะที่สายตายังไม่ละ