Todos los capítulos de แค่คนที่เขาไม่เคยรัก: Capítulo 161 - Capítulo 170

สาวมโนเก่งได้แต่โอดครวญในใจ นึกอยากจะถอยหนีสัมผัสที่กำลังสร้างความปั่นป่วนให้ร่างกายและหัวใจดวงน้อย ๆทว่าสองเท้ากลับไม่ฟังคำสั่ง ยังคงยืนนิ่งแล้วปล่อยให้เขาหยอกล้อ ซ้ำยังตอบสนองด้วยการปลดปล่อยหยาดน้ำออกมาจนชุ่มฉ่ำอย่างหน้าไม่อายอีกด้วยริมฝีปากหนาหยักยกยิ้มสมใจเมื่อแววตาคู่สวยเผลอสะท้อนความปรารถนาที่แอบซ่อนอยู่ในใจออกมาให้เห็นอย่างไม่รู้ตัว มืออีกข้างจึงเลื่อนขึ้นมาประคองใบหน้าหวานให้แหงนขึ้นกว่าเดิมอีกเล็กน้อย"ดาครับ""หื้ม?""ผมถามอะไรได้ไหมครับ""อะ...อืม"เสียงหวานครางเอ่ยเบา ๆ ตอบอย่างเลื่อนลอยคล้ายกำลังตกอยู่ในห้วงของภวังค์เมื่อสายตาคมกริบวาววับตรึงให้เธอยืนนิ่ง ไม่อาจละสายตาไปไหนได้"ตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วใช่ไหมครับ"ปาลิดากะพริบตาถี่ ๆ สติที่หลุดลอยไปไกลแล่นกลับเข้ามาในสมองทันทีที่ฟังจบ ใจดวงน้อยเต้นแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ขณะนึกทบทวนคำถามเมื่อครู่อย่างละเอียดใน ที่ สุด เขา ก็ เอ่ย ปาก เรื่อง นี้ กับ เธอ ซะ ที! อ๊ายยยยย~คนที่เฝ้ารอฟังมานานดีใจจนแทบกระโดดตัวลอย แต่ยังเก็บอาการแล้วพยายามซ่อนความยินดีไว้ภายใต้สีหน้าเขินอาย ถ้าตอบไปเลยว่าค่ะ เขาจะหาว่าเธอใจง่ายไหมนะ แต่ถ้าปฏิเสธตอ

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันในเสี้ยววิของชายหนุ่มเรียกรอยยิ้มให้ผุดขึ้นบนใบหน้าแดงก่ำของปาลิดาได้ไม่ยากด้วยเธอเองก็เคยคบหาดูใจกับคนเก่ามาก่อน เธอรู้ดีว่าการจะหยุดยั้งทั้งที่อารมณ์เตลิดไปถึงไหนต่อไหนมันยากแค่ไหน ซ้ำยังอยู่ในสถานการณ์ที่ตัวเธอเองก็เต็มใจและเปิดช่องให้เขาตักตวงหาความสุขจากร่างกายได้ถึงขั้นนี้ความเป็นสุภาพบุรุษของเขาส่งผลให้ใจดวงน้อยพองโตจนคับอก คะแนนที่แอบเฝ้าประเมินเขาอยู่ในใจเงียบ ๆ มาตลอดช่วงเดือน ถูกเทให้คนตรงหน้าจนหมดหน้าตักอย่างไม่มีเหตุผล"ขอโทษครับที่ทำมากกว่าจูบ"เสียงทุ้มดังอู้อี้อยู่ข้างหูในขณะที่ใบหน้าคมคายยังคงซุกซบอยู่ที่เดิมไม่ไหวติง เมื่อความปรารถนาหายไป ความรู้สึกผิดต่อการกระทำเมื่อครู่ก็ตรงเข้าเล่นงานจนพศินไม่กล้าเงยขึ้นมาสบตากับหญิงสาวด้วยกลัวว่าจะได้เห็นความขุ่นเคือง"อา ไม่เป็นไรค่ะ ดาไม่ได้โกรธอะไร"ปาลิดาอ้อมแอ้มตอบเสียงแผ่ว ความร้อนฉ่ายังเคลือบอยู่บนใบหน้าไม่จางหายเมื่อเผลอนึกถึงท่วงท่าและสัมผัสอันร้อนแรงที่เพิ่งประสบพบเจอมาพศินยกยิ้มโล่งอกที่หญิงสาวไม่ได้โกรธเคือง ปลายจมูกโด่งกดฝังเข้าที่พวงแก้มแดงระเรื่ออีกหนึ่งทีอย่างอดใจไม่ไหว ก่อนจะปรับมาเป

"เฮ้ย! โหววว ดาเองเหรอ ผมตกใจหมดเลยมายืนจ้องกันแบบนี้ ผมก็นึกว่าผีบ้านผีเรือนออกมาทักทายขอข้าวกิน"พศินตั้งใจปล่อยมุกทว่ามันกลับฮากริบ เพราะนอกจากหญิงสาวจะไม่มีการตอบรับแล้ว ยังทำหน้าทำตาเหมือนกำลังหงุดหงิดเขาเสียอย่างนั้น หรือว่าจะโมโหหิว?"อา มาครับ ข้าวเช้าพร้อมแล้ว"ร้องเรียกเชิญชวนพร้อมเลื่อนเก้าอี้ให้อย่างเอาใจซึ่งหญิงสาวก็ยอมเดินมานั่งแต่โดยดี หากแต่สายตาคลางแคลงใจยังคงไม่ละไปไหน นั่นทำให้พศินอดรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ไม่ได้"ทำเองหมดเลยเหรอคะ"ปาลิดาถามเสียงเย็น แม้จะพยายามควบคุมน้ำเสียงและสีหน้า ทว่าแววตาของเธอก็ยังสะท้อนความรู้สึกนึกคิดออกมาอยู่ดีเพราะเขามักบ่นว่าเบื่อที่ต้องกินแต่มาม่าจึงร้องขอให้เธอแวะเวียนมาทำอาหารมื้อเย็นให้ทุกวันได้ไหม แล้วนี่อะไร? เธอไม่ทำเขาก็ทำได้นี่"อา ผม....ผมสั่งแกรปมาครับ""อ๋อออ งั้นเหรอคะ ร้านไหนคะเนี้ย น่ากินดีนะคะ"ปาลิดาแสร้งเออออตามน้ำ ใช้ช้อนกลางตักกะเพราหมูสับมาใส่ในจานตัวเองก่อนใช้ช้อนส่วนตัวส่งมันเข้าปากเพื่อชิมรสชาติ พลันดวงตากลมก็เบิกกว้าง เปล่งประกายระยิบระยับ"หื้มม อร่อยขนาดนี้ ดาขอดูชื่อร้านหน่อยได้ไหมคะ รอบหน้าจะได้สั่งมากินเองบ้าง

ปาลิดาดันแผงอกกว้างของชายหนุ่มพลางขืนตัวเอาไว้ก่อนที่จะถูกดันให้เข้าไปนั่งบนเบาะข้างคนขับ ถึงแม้เธอกับเขาจะเลื่อนสถานะกันแล้ว ทว่าเธอไม่รู้จักกับคู่บ่าวสาวเป็นการส่วนตัว ยังไม่เคยเจอหน้าเลยด้วยซ้ำ"บอส~ แน่ใจเหรอว่าจะให้ดาไปด้วยจริง ๆ อะ""แต่งตัวแต่งหน้าขนาดนี้แล้ว ดาจะทิ้งให้ผมไปคนเดียวจริง ๆ เหรอครับ"พศินไม่ตอบแต่ใช้ลูกอ้อนเข้าตื๊อแทนหลังจับสังเกตได้ว่าหญิงสาวมักจะแพ้ทางแล้วยอมตามใจเขาอยู่เสมอ ๆ และครั้งนี้ก็เช่นกัน"แต่ว่าดา...""ไปด้วยกันนะ ผมอยากให้ดาไปเจอเพื่อน ๆ ผมด้วย"เหตุผลที่พ่วงท้ายทำเอาหญิงสาวนิ่งเงียบแล้วทำหน้าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ พบสบเข้ากับสายตาใสแป๋วของคนที่จ้องมองมา สุดท้ายเธอก็ยอมพยักหน้าน้อย ๆ ตอบตกลงในที่สุด"แฟนผมใจดีที่สุด"ริมฝีปากหนายกยิ้มสมใจที่หลอกล่อหญิงสาวได้อีกครั้ง หยอดคำหวานให้เธอเขินหน้าแดง ก่อนจะก้มลงไปจรดปลายจมูกเข้าที่พวงแก้มแดงระเรื่ออย่างอดใจไม่ไหว"อื้ออ บอส!"คนถูกรังแกหน้าแดงก่ำ กลบเกลื่อนความเขินด้วยการหันไปแผดเสียงพร้อมตวัดสายตาปราม แต่แทนที่ชายหนุ่มจะกลัวกลับยกยิ้มยียวนก่อนจะผละออกห่าง ปิดประตูรถให้แล้วเดินอ้อมไปประจำที่อยู่หลังพวงมาลัยแว

"รูปแอบถ่าย?""ใช่ค่ะ"เจ้าสาวพยักหน้าแรง ๆ ชำเลืองไปมองเพื่อนชายแวบหนึ่ง ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนยื่นหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบหลังเห็นว่าเพื่อนยังคุยธุระไม่จบ"นางบอกว่าดามาทำกับข้าวให้นางกินทุกมื้อ แล้วก็ชอบส่งรูปอาหารกับรูปดามาอวดให้อั้มดูทุกวี่ทุกวันเลยแหละ"เท่านั้นไม่พอ เจ้าสาวยังหันไปแบมือขอโทรศัพท์มือถือของตัวเองจากเจ้าบ่าว ก่อนเปิดหน้าช่องแชทพร้อมตวัดปลายนิ้วเลื่อนขึ้นลงเพื่อให้เธอได้เห็นหลักฐานทั้งหมดอีกด้วย"ดูสิคะ นางเห่อดาหนักมากกกก ทำตัวเหมือนเด็กอายุสิบสี่ที่เพิ่งมีแฟนคนแรกเลยค่ะ น่าหมั่นไส้สุด ๆ"ข้อมูลทั้งหมดที่เพิ่งได้รับรู้บวกกับสายตาเป็นประกายล้อเลียนของเจ้าสาวทำเอาใบหน้านวลร้อนผะผ่าว เขินอายจนประกอบหน้าไม่ถูกโอ๊ยยย ไม่แปลกเลยที่เพื่อนของเขาจะบอกว่าตัวจริงสวยกว่ารูปแอบถ่าย ก็แต่ละอันหาดีไม่ได้เลยน่ะสิ ไม่หลับตาก็กำลังอ้าปากพูดอะไรก็ไม่รู้ กว่าจะเจอภาพดี ๆ สักอันหน้าเธอก็แดงเถือกไปแล้วแล้วถ้าเขาจะลงดีเทลเล่ารายละเอียดให้เพื่อนรู้ถึงขนาดนี้ รอบหน้าไม่ตั้งกล้องวิดีโอคอลตอนอยู่กับเธอไปด้วยเลยล่ะ ตาบ้า!"อ๊ะ"ขณะกำลังขบเคี้ยวเขี้ยวฟันอยู่นั้น พลันร่างบางก็สะดุ้งโหยงตกใจเมื่อจ