All Chapters of ดวงใจของมาโปรด + ดวงใจอนันต์: Chapter 51 - Chapter 59

“เห็นไหม อยู่โรงพยาบาลรัฐลำบากจะตาย ไปทำงานโรงพยาบาลเอกชนสบายกว่า แม่ก็บอกแล้วว่าคุณผู้ชายจะแนะนำให้ เพื่อนเขาเป็นเจ้าของโรงพยาบาล ลูกจะได้อยู่ใกล้แม่”คุณกานดาบ่นลูกชายซึ่งก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้เป็นครั้งแรก วันนี้นางตั้งใจกลับกรุงเทพฯ แล้ว แม้จะเล่นบทยืนกรานตามลูกชายกลับบ้านแต่ลูกกลับเอาแต่ทำงาน วันหนึ่งเจอหน้ากันไม่ถึงชั่วโมง อยู่ต่อไปก็ไม่ได้มีความสุขแม้จะได้อยู่โรงแรมหรูกินอยู่สบายมีไกด์พาเที่ยว แต่ก็น่าเบื่อเกินไป และเป็นภาระของคนอื่นเสียเปล่า ยัยหนูมุกดานั่นก็ดูคล่องแคล่วใช้ได้ นางจึงไม่อยากทำตัวเพิ่มภาระให้อีก จะได้มีเวลาไปพักผ่อนใช้ชีวิตของตัวเองอนันต์ถอนหายใจ วันนี้หลังออกเวร เขาก็รีบมาหาแม่ที่โรงแรม ตั้งใจจะคุยเรื่องที่เข้าใจผิดให้ถูกต้องเสียใหม่ ต่อให้ไม่มีมุกดาเข้ามา เขาก็ไม่คิดกลับไปคบกับโอปอลอีกครั้ง“นั่นสิค่ะ อนันต์น่าจะลาออกไปทำอยู่เอกชน เงินดีกว่า และยังได้อยู่ใกล้คุณแม่ด้วย” โอปอลรีบเสริม คิดไปถึงอนาคต หากเธอได้คบกับเขาอีกครั้งคงไม่สามารถทนอยู่ที่ต่างจังหวัดห่างไกลความเจริญแบบนี้ได้“เรื่องนั้นผมก็เคยคิดอยู่...” อนันต์ตอบ ก่อนจะหยุดไปครู

อนันต์ตอบสั้น ๆ ก่อนหมุนตัวจากไป เขาไม่ต้องการขยายความเรื่องนี้ไปมากกว่านี้ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้มันเพียงพอที่จะทำให้โอปอลเจ็บปวดมากพอแล้ว แค่แม่ของเขารู้เรื่องราวทั้งหมด ก็นับว่าโอปอลเสียหน้ามากเกินไป ความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขาอาจไม่ดี แต่เขาเองก็รู้ดีว่าเธอยังทำดีต่อแม่ของเขาอยู่มาก เขาจึงยังคงเคารพสิ่งนั้น“แม่ครับ อยู่อีกสักคืน พรุ่งนี้เช้าค่อยกลับ ผมจะให้ไอ้โปรดมันหาคนขับรถให้” อนันต์เอ่ยเสียงอ่อน เดินเข้ามาหาแม่พร้อมกับท่าทีอ้อน ๆคุณกานดาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ความเหนื่อยล้าจากเรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้นางไม่อยากกดดันลูกชายมากไปกว่านี้ “ก็ดี”“แม่ไม่โกรธผมนะ” อนันต์เริ่มอ้อนเหมือนเด็กน้อยที่เคยถูกแม่ดุ เขารู้ดีว่าแม่ไม่พอใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะเรื่องที่เขาไม่ได้บอกความจริงเกี่ยวกับโอปอล แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะขอความเห็นใจจากแม่“โกรธ” คุณกานดาตอบเสียงหนักแน่นตามจริง ดวงตาของนางยังคงมองลูกชายด้วยความรักผสมกับความผิดหวัง “แต่มันเป็นชีวิตของลูก แม่ไปบังคับไม่ได้ เรื่องงานอยากย้ายก็ย้าย ไม่อยากย้ายก็ตามใจ” นางพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นลง แม้จ

เสียงโทรศัพท์มือถือของมุกดาดังขึ้น เธอให้คำแนะนำกับนักท่องเที่ยวที่เข้ามาเช็กอินรอบดึกเพราะเครื่องบินดีเลย์เรียบร้อยแล้วจึงล้วงมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย“คุณมุกครับ ผม รปภ.ที่ลานจอดรถนะครับ”“ค่ะ มีอะไรคะ” “ผมเห็นลูกค้าวีไอพีของคุณมุกอยู่กับคุณฉัตรภพครับ ท่าทางเมามายแต่เหมือนจะออกไปข้างนอก ผมส่งรูปให้ดูนะครับ”มุกดาขมวดคิ้วทำหน้าเครียดเมื่อเห็นภาพโอโปอลถูกฉัตรภพโอบกอดอย่างกับคนรัก เธอไม่มีหน้าที่ไปก้าวกายเรื่องส่วนตัวของโอปอล แต่ผู้ชายอย่างฉัตรภพไว้ใจไม่ได้ เธอตัดสินใจทันที“ช่วยรั้งไว้หน่อยค่ะ มุกกำลังไป”มุกดาหันไปสั่งงานกับเพื่อนร่วมงานแล้วสาวเท้าเร็ว ๆ เดินไปทางลานจอดรถทันที จึงไม่ทันสังเกตว่ามีชายหนุ่มสวมแว่นตาเพิ่งลงมาจากลิฟต์และยกมือเรียกเธอ เขาได้แต่มองแผ่นหลังเธออย่างงุนงงแล้วสาวเท้าเดินตามไปเมื่อออกมาพ้นอาคาร มุกดาก็เดินเร็ว ๆ จนเกือบจะเป็นวิ่งไปที่ลานจอดรถที่รปภ.แจ้งไว้ เธอเห็นฉัตรภพประคองร่างอ่อนปวกเปียกของโอปอลอยู่ โดยมีรปภ.ประจำลานจอดรถยืนอยู่ใกล้ ๆ แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่ง“คุณโอปอล” มุกดาร้องทักทันที เส

พิธีส่งมอบเครื่องมือทางการแพทย์เสร็จสิ้นท่ามกลางรอยยิ้มดีใจของชาวบ้านในพื้นที่ พ่อเลี้ยงมาโปรดไม่ได้อยากถูกถ่ายรูป แต่ต้องทำเพื่อแสดงให้เห็นว่าทำทุกอย่างโปร่งใส และถือโอกาสนี้อวดไพลิน ภรรยาคนสวยไปพร้อมกัน นอกจากการส่งมอบเครื่องมือการแพทย์แล้ว ยังมีบริการตรวจสุขภาพฟรีอีกด้วย ชาวบ้านทำอาหารมารับประทานร่วมกัน จากงานเล็ก ๆ จึงกลายเป็นงานใหญ่ของหมู่บ้านทันทีแต่ดูเหมือนจะไม่ได้มีคู่รักแค่คู่เดียว หมออนันต์ก็ขยันส่งสายตาหวานเยิ้มให้มุกดาที่ยืนถ่ายรูปคู่กับคนในครอบครัว ตั้งแต่ประกาศตัวคนรัก อนันต์ก็เดินหน้าเข้ามาสวัสดีพ่อแม่ของมุกดาอย่างเปิดเผย แรก ๆ ทั้งสองก็ตกใจอยู่บ้างไม่คิดว่าระดับเพื่อนพ่อเลี้ยงมาโปรดจะมาสนใจลูกสาวของตน แต่เมื่อเห็นว่าหมออนันต์มีความจริงใจก็ปล่อยให้หนุ่มสาวได้ลองศึกษาดูใจกันส่วนชัย พี่ชายของมุกดา เขาเป็นพี่ชายที่คนทั้งไร่รู้ว่าหวงน้องสาวมากกว่าพ่อแม่ด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อพ่อเลี้ยงมาโปรดเรียกไปพูดคุยให้ยอมเปิดทางให้เพื่อนซี้ก็ต้องจำใจยอมให้น้องสาวคบกับหมอหนุ่ม แต่ก็ยังอยู่ในสายตาของเขา แต่เพราะอายุของชัยน้อยกว่าหมออนันต์ เจอหน้ากันทีไร ชัยก็เป็นฝ่ายยกมือไหว้