ดวงใจของมาโปรด + ดวงใจอนันต์

ดวงใจของมาโปรด + ดวงใจอนันต์

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-25
Oleh:  PriyadaTamat
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
Belum ada penilaian
71Bab
1.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาคือคุณอาข้างบ้านและคนที่ยื่นมือมาช่วยเธอยามอ่อนแรง เธอ...เด็กสาวจอมซนที่หนีหายไปเสียนาน เมื่อได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง เขาจะต้องกักเก็บเธอไว้ข้างกายตลอดไป -------------------------------------- เหมือนกามเทพเล่นตลกให้เธอต้องมาพัวพันกับคนที่แอบชอบ ทั้งที่รู้ว่าฐานะต่างกันเหลือเกิน แต่เรื่องของหัวใจมันบังคับได้ที่ไหนล่ะ!

Lihat lebih banyak

Bab 1

ดวงใจของมาโปรด - บทนำ

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
71 Bab
ดวงใจของมาโปรด - บทนำ
‘ดวงใจของมาโปรด’ เป็นนิยายแนวคุณอากับหลานนอกไส้อีกหนึ่งเรื่อง แต่เรื่องนี้แหวกแนวจากแทบทุกเรื่องที่ปรียาดาได้เขียนมา เพราะเรียกได้ว่าเป็นนิยายรักจริง ๆ มาโปรดพระเอกในเรื่องนี้หลงรักไพลินสาวน้อยข้างบ้านมานานแล้ว ประจวบเหมาะกับที่เธอเลิกกับแฟนเพราะโดนหักหลัง ทำให้เธอซมซานกลับบ้าน เขาจึงใช้โอกาสนี้ดูแลเธอ ความอบอุ่นอ่อนโยนของคุณอาหนุ่มทำให้หัวใจของสาวน้อยหวั่นไหว เพราะคุณอาเล่นเดินหน้าจีบโดยไม่สนลูกใคร แล้วอย่างนี้เธอจะไม่ละลายภายใต้อ้อมกอดเขาได้อย่างไร ฝากติดตามกันด้วยนะคะ---------------------------------------------------------------------------------------------------------ไพลินหรือเพลินมาหาคู่หมั้นหนุ่มที่คอนโดของเขา เธอมักจะมาหาเขาเป็นประจำ ทั้งชายหนุ่มเองยังให้คีย์การ์ดสำรองไว้กับเธอเพื่อที่จะได้เข้าออกสะดวก มันแสดงถึงความรักและความเชื่อใจ แต่ครั้งนี้กลับต่างออกไปภายในห้องว่างเปล่าไร้ร่องรอยเจ้าของห้อง ที่ปกติจะนั่งดูทีวีหรือเล่นเกมอยู่ที่มุมรับแขก หรือไม่ก็นั่งทำงานตรงโต๊ะข้าง ๆ กัน เธอนึกแปลกใจ แต่ก็ได้ยินเสียงดังมาจากทางห้องนอนจึงเดินไปดู ใจยังนึกเป็นห่วงว
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 1
หญิงสาวเปียกโชกไปทั้งร่าง ทั้งที่อยู่ในชุดกันฝน หยดน้ำกำลังไหลลงไปในรองเท้าผ้าใบของเธอ ทั้งร่างเริ่มหนาวจนชารู้สึกอ่อนล้ากับการเดินไปในความมืดที่เหมือนจะไม่สิ้นสุด เท้าของเธอก้าวช้าลงเสียงหวานหลุดสะอื้นออกมาด้วยความเจ็บปวด บอกกับตัวเองว่าจะต้องไปให้ถึงบ้านก่อนที่อารมณ์ที่อยู่ภายในจะมีอำนาจเหนือตนได้ แต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่สามารถหนีรอดจากความทรงจำในสิ่งที่เธอเห็นได้คู่หมั้นของเธอนอกใจเธอด้วยการไปมีอะไรกับเพื่อนสนิทและว่าที่เพื่อนเจ้าสาวของเธอเอง มันจะไม่ยิ่งแย่ไปกว่านั้นถ้าเป็นเพียงคำบอกเล่าจากบุคคลที่สาม แต่นี่เธอเห็นด้วยสองตาตัวเองว่าพวกเขากำลังทำอะไรกัน ชนิดที่แก้ตัวไปก็ฟังไม่ขึ้นยิ่งไปกว่าความเสียใจคือการรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นคนโง่ ถูกทรยศหักหลังจากคนที่ไว้ใจที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เธอกลายเป็นตัวตลกในสายตาของคนพวกนั้นตอนนี้ไพลินเข้าใจแล้วว่า ทำไมเมธาถึงได้อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ บางครั้งก็ยุ่งเสียจนไม่มีเวลามาพบเธอ เพราะเขามีคนอื่น ความรักที่เขาแสดงออกต่อเธอทั้งหมดล้วนคืออาการเสแสร้งอย่างเห็นได้ชัด เขาต้องการเธอเพียงเพื่อผลประโยชน์บางอย่างเท่านั้น คิดได้ดังนั้นหญิ
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 2
เขาวิ่งกลับมาที่ฝั่งคนขับ เห็นไพลินยังนั่งนิ่งอยู่จึงโน้มตัวไปช่วยคาดเข็มขัดนิรภัยให้ เสียงกริ๊กทำให้ร่างเล็กสะดุ้ง รู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ ปะทะอยู่ใกล้ใบหน้า ทำให้เธอเผลอจ้องมองใบหน้าคมเข้มเปื้อนหนวดเคราบาง ๆ เขารู้ว่าเธอจ้องมองเขาอยู่จึงเผยรอยยิ้มขึ้น“ไม่ได้เจอกันกี่ปีแล้วนะ”มาโปรดขยับตัวไปประจำที่คนขับ ออกสตาร์ทพารถเคลื่อนออกไปอย่างระมัดระวัง แต่กระนั้นยังเหลือสายตาเหลือบมองหญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ เป็นระยะเขารู้จักกับเพลินหรือไพลินมาตั้งแต่เด็กคนนี้แค่เจ็ดแปดขวบที่แสนซุกซนชอบมุดรั้วหรือบางทีก็ปีนรั้วเตี้ย ๆ มาที่ไร่ของเขาหนูน้อยเพลินในความทรงจำของเขาคือเด็กช่างพูด ช่างถาม ถามเสียจนไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ ตอนนั้นเขาอายุสิบแปด ตัดสินใจเรียนด้านเกษตรเพื่อพลิกฟื้นที่ดินกว่าห้าสิบไร่ แน่นอนว่าด้วยวัยแค่สิบแปดนั้นมันหนักหนาเกินไปสำหรับเด็กหนุ่มที่ไร้ประสบการณ์ทุกอย่าง เขาจึงเลือกเรียนใกล้บ้านเพื่อที่จะได้สามารถเรียนและดูแลไร่ไปพร้อมกันได้ครอบครัวของไพลินอยู่ที่ไร่เล็ก ๆ ติดกับเขา เขาได้พบเด็กหญิงจอมพลังในช่วงเวลาปิดเทอมเท่านั้น เพราะพ่อแม่ของเธอทำงานที่กรุงเทพฯ จะพาลูกสาวมาเยี่ยมตา
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 3
“เพลิน”น้ำเสียงทุ้มลึก กระทบเข้ากับโสตประสาทหญิงสาวที่นอนกระสับกระส่ายบนเตียงนอนขาวสะอาด เธอหันกลับไปทางน้ำเสียงนั้น พยายามต่อสู้กับความอ่อนแอที่มีอยู่ในตัว ที่สำคัญเธอรู้สึกง่วงงุนยังไม่อยากตื่น เหมือนว่านอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ“เพลิน ตื่นได้แล้ว”เสียงเรียกซ้ำ ๆ ทำให้หญิงสาวลืมตาขึ้นอย่างไม่เต็มใจนัก เธอเห็นคนเรียกนั่งอยู่ริมขอบเตียง ดวงตาสีนิลลึกล้ำกำลังมองเธอใกล้ ๆ อย่างสำรวจตรวจตรา ประเมินในทุกสิ่งที่เป็นตัวเธอ แรงดึงดูดบางอย่างทำให้เธอจ้องมองเขากลับราวกับว่าตัวเองกำลังฝัน จึงยื่นมือไปแตะใบหน้าหล่อเข้มอย่างลืมตัว“อาโปรด...” เสียงหวานแหบพร่าเล็กน้อยเปล่งออกมาคล้ายละเมอ“ตื่นแล้วใช่ไหม” มาโปรดกระตุกยิ้ม ปกติแล้วเขาไม่ค่อยให้ใครเข้าใกล้ และแทบไม่เคยให้ใครแตะตัวแบบนี้มานานมาก มันเป็นความรู้สึกขยะแขยงและรังเกียจเมื่อโดนคนอื่นถูกเนื้อต้องตัว แต่ปลายนิ้วอ่อนนุ่มที่ไล้แก้มเขาเบา ๆ นั้นให้ความรู้สึกอุ่นซ่านวาบไหวไปทั่วร่างจนเขาไม่อยากให้มือข้างนี้หยุดเพียงแค่นี้“เอ่อ...ค่ะ”ไพลินได้สติ และเมื่อรู้ว่ามือของตนวางอยู่บนแก้มของชายหนุ่มก็รีบชักมือกลับการกระทำของเธอกระชากความสุขชั่วครู่ของมาโปรด
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 4
เห็นเพียงแค่นี้ จู่ ๆ น้ำตาก็เอ่อคลอดวงตาคู่สวย หัวใจของไพลินกำลังเจ็บปวด เพราะมันทำให้เธอนึกย้อนไปถึงคืนวันเก่าก่อนที่เธอเกือบจะลืมไปแล้วมาโปรดเห็นน้ำตาที่คลอเบ้าของหญิงสาวแล้วก็ตกใจจนลนลานไปหมด กลัวว่าจะทำอะไรไม่ถูกใจ“โทษที อาลืมไปว่าเพลินไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ แล้ว ยังเตรียมของกินแบบเดิม ๆ ให้อีก เพลินอยากกินอะไร อาจะเปลี่ยนให้ใหม่” เขาจัดแจงคว้าถาดจะไปเปลี่ยนอาหารมาให้เธอใหม่“อย่าเปลี่ยนเลยนะคะ เพลินชอบ” หญิงสาวรีบห้าม เงยหน้ากะพริบตาถี่ ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาเธอรีบนั่งลงที่เก้าอี้ ไม่ยอมให้มาโปรดยกอาหารหนี เขาเห็นเธอไม่เปลี่ยนใจจริง ๆ จึงยอมวางถาดอาหารกลับที่เดิม นั่งลงข้าง ๆ รินน้ำใส่แก้วไว้ให้ ข้างแก้วน้ำมียาสองสามเม็ดใส่ถ้วยใบเล็กรออยู่ ไพลินเลื่อนชามข้าวต้มมาตรงหน้า หยิบขิงซอยโรยใส่เล็กน้อย เหยาะพริกไทยและซอสถั่วเหลือง แล้วก้มหน้าก้มตากิน อาจเพราะเมื่อวานไม่ได้กินอะไรมาทั้งวัน เพราะเจอเหตุการณ์นั้นเข้าทำให้เช้านี้ ไม่สิ เที่ยงแล้วนี่ เธอจึงรู้สึกหิวมาก รสชาติคุ้นเคยทำให้รู้สึกเจริญอาหาร เผลอแป๊บเดียวข้าวต้มก็หมดชามจนต้องตักเพิ่มรอบสองมาโปรดเอนหลังพิงพนักเก้าอี้มองดูห
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 5
“เอ่อ...แล้วอาโปรดได้เล่าเรื่องอื่นด้วยหรือเปล่าคะ” สีหน้าของไพลินดูไม่ค่อยสบายใจนักชายหนุ่มเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อีกครั้งด้วยท่างทางผ่อนคลาย ปลายนิ้วเคาะบนโต๊ะ “อาไม่ได้บอกอะไร แต่อาคิดว่าอาควรรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไหนเล่ามาซิ ใครทำอะไรเพลินของอา”เสียงเขานุ่มนวล แล้วคำสุดท้ายนั่นชวนให้ใจของไพลินสั่นไหวแปลก ๆ ไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรไปแล้ว เวลาอยู่ใกล้เขาเธอเหมือนกับคนจะเป็นโรคหัวใจ เพราะหัวใจดันเต้นแรงอยู่ตลอดเวลา แต่พอเวลาได้ใกล้ชิดและได้ฟังเขาใช้คำพูดคำจาแบบนี้ก็รู้สึกใจวูบหวิว ๆเธอไม่อยากเล่าเรื่องตัวเอง แต่มาโปรดก็ใจเย็นพอจะไม่เซ้าซี้ถามซ้ำ ทว่าการนิ่งเงียบของเขากลายเป็นความอึดอัดจนในที่สุดเธอต้องสารภาพออกไป“อาโปรดได้ยินเรื่องเพลินหมั้นแล้วใช่ไหมคะ” เธอถามพลางช้อนตาขึ้นมอง และเมื่อเห็นเขาพยักหน้าเธอจึงเล่าต่อ “เพลินหมั้นกับเมธตั้งแต่คุณแม่เสีย เมื่อวานเพลินตั้งใจไปเซอร์ไพรส์เขาแต่กลับเจอเขานอนกับเพื่อนของเพลิน...”คราวนี้เธอหยุดไปอีกและคิดว่าเขาคงเข้าใจ เพราะสภาพที่พบเธอนั้นก็น่าอนาถอยู่ไม่น้อย เธอนิ่งรอฟังเสียงหัวเราะหรือถ้อยคำดูแคลนว่าโง่เง่า แต่กลับมีเพียงความเงียบจนเธอเงยหน้าสบตา
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 6
คราวนี้ไพลินหัวเราะออกมาอีกครั้ง อันที่จริงเธออยากหยอกมาโปรดเล่นมากกว่า อยากรู้ว่าเขายังเป็น ‘อาโปรด’ ของเธอเหมือนเมื่อตอนที่เธอเป็นเด็กอยู่ไหม?เอ๊ะ! เธอว่าอะไรนะ อาโปรดของเธองั้นหรือเธอส่ายหน้าขับไล่ความรู้สึกแปลก ๆ ที่ไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไรออกไปแล้วคุยกับเขาต่อ“ขอโทษค่ะ เพลินแค่อยากหยอกอาเล่น ๆ แต่ไม่นึกว่าอาจะโกรธถึงเพียงนี้ แล้วเพลินต้องทำยังต่อไปดีคะ”“เรื่องนี้ไม่ยาก เดี๋ยวอาจัดการให้เอง”มาโปรดยิ้มอย่างผ่อนคลายเมื่อรู้ว่าหญิงสาวไม่ได้คิดจะกลับไปคืนดีกับคู่หมั้นสารเลวนั่นอีก ทว่ายังไม่ทันพูดอะไรก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาจึงลุกจากเก้าอี้เดินไปเปิดประตูรับถุงเสื้อผ้ามาจากแม่บ้านแล้วเดินกลับมาพร้อมยื่นถุงส่งให้ไพลิน“ตอนนี้” เขาพูดเสียงเรียบ “ถึงเวลาที่ต้องถอดเสื้ออาออกแล้ว”“อะไรนะคะ!”ท่ามกลางแสงอาทิตย์และสายลมโชยผ่าน ชายหนุ่มระบายยิ้มเจ้าเล่ห์สบนัยน์ตาตื่นตระหนกของหญิงสาว ใบหน้าที่เคยซีดเซียวกลับแดงระเรื่อขึ้นมาพร้อมกับยกมือขึ้นกอดอกตนเองไว้แน่น“ไม่ค่ะ” ไพลินส่ายหน้า หันรีหันขวางสอดส่ายสายตาเตรียมห
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 7
ร่างเพรียวบางได้สัดส่วนสวมชุดเดรสกระโปรงยาวคลุมเข่าสีม่วงเปลือกมังคุดปักลายดอกไม้เล็ก ๆ สีขาวที่ปกเสื้อ ผมยาวคลี่สยายเต็มแผ่นหลัง เนื่องจากไม่มีอะไรมัดผม ไพลินจึงขอยืมผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กของเขามาใช้มัดผมแทนยางรัดผมเพื่อให้เขาชุดกันหญิงสาวเดินตามแผ่นหลังกว้างของมาโปรด ปีนี้เขาคงอายุสามสิบสองแล้วสินะ แต่ไม่เหมือนผู้ชายทั่วไปที่เคยรู้จัก ‘อาโปรด’ ของเธอรูปร่างสูงใหญ่ พูดได้เต็มปากเลยว่าภายใต้เสื้อผ้าที่ปิดบังอยู่ ร่างกายเขาจะต้องเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่แข็งแกร่ง ยิ่งสวมเสื้อยืดทับด้วยเสื้อเชิ้ตลายสก็อตกับกางเกงยีนสีเข้มและรองเท้าผ้าใบแบบหุ้มข้อ ทำให้เขายิ่งดูแข็งแกร่งน่ามองมากยิ่งขึ้นไพลินกะพริบตาปริบ ๆ สมองสับสนกับความคิดของตัวเองไปชั่วขณะไม่ได้นะ นี่คือ ‘อาโปรด’ ที่แสนใจดีนะ ถึงจะไม่เป็นญาติกันทางสายเลือด แต่เธอก็นับถือเขาเป็นเสมือน ‘คุณอา’ มาตั้งแต่ไหนแต่ไหร่ เธอไม่ควรคิด ‘เป็นอื่น’ กับเขาเตือนตัวเองแบบนั้น แต่สายตาไม่อาจละไปจากร่างสูงสง่าที่กำลังชี้ไม้ชี้มือสั่งงานคนงานอยู่ได้เลย เขาแผ่รัศมีน่าเกรงขามในฐานะพ่อเลี้ยงของไร่ที่ทุกคนต่างเขารพยำเกรงมาโ
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 8
ท่าทางใกล้ชิดสนิทสนมและเสียงหัวเราะที่คนในไร่แทบไม่เคยได้ยิน ทำเอาบรรดาคนงานเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ ปกติพ่อเลี้ยงหน้าดุไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าใกล้ ผู้หญิงกี่คนต่อกี่คนมาอ่อยให้ท่า ไม่ว่าจะสวนหยาดฟ้ามาดินมา หรือเป็นลูกสาวสุดรักของผู้มีอิทธิพลขนาดไหน พ่อเลี้ยงได้ด่ากระเจิงไม่มีไว้หน้าชื่อ ‘พ่อเลี้ยงมาโปรด’ ไม่ได้อ่อนโยนสักนิดภาพที่เห็นตรงหน้าจึงทำให้คนงานต่างแอบลอบมองและซุบซิบกัน สงสัยว่าสาวน้อยคนนี้เป็นใครกัน จะใช่ว่าที่แม่เลี้ยงแห่งไร่รุ่งอรุณหรือเปล่า“ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นหรือยัง” มาโปรดถามพลางมองคนตัวเล็ก มองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า โดยไม่รู้ว่า“เพลินดูดีขึ้นนะ แก้มมีสีเลือดขึ้นมาบ้างแล้ว” เขาสรุปเอาจากที่เห็นภายใต้ดวงตาสีนิลที่สำรวจไปทั่วร่าง ไพลินรู้สึกแปลก ๆ ไม่ใช่ว่าไม่เคยอยู่ใกล้มาโปรด ตอนเด็ก ๆ เธอเคยขึ้นหลังขี่คอเขาเป็นว่าเล่น แต่เวลานี้เธอไม่อาจอธิบายได้ว่ารู้สึกอย่างไร ความรู้สึกที่เคยมีกับอาโปรดมันไม่ใช่แบบนี้ ความรู้สึกนี้ กับเมธาเองก็เกิดขึ้นน้อยครั้งมาก เธอต้องขยับตัวไปมาถอยห่างจากเขาเล็กน้อย ทำไมจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าอาโปรดของเธอดูหล่
Baca selengkapnya
ดวงใจของมาโปรด - 9
“โอ๊ะ! สาวสวยที่ไหนเนี่ย หน้าตาน่าเอ็นดูจัง” คนพูดยิ้มทะเล้น “ออกมาเดินเล่นข้างนอกได้แบบนี้คงอาการดีขึ้นแล้วนะครับ”“คะ?” ไพลินหันไปสบตากับมาโปรดอย่างงุนงง เขาพูดเหมือนรู้จักเธอ แต่เธอแน่ใจว่าไม่เคยรู้จักชายตรงหน้ามาก่อนแม้แต่น้อย“นี่หมออนันต์ เพื่อนอาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม พอดีลาพักร้อนเลยมาขอกินฟรีอยู่ฟรีที่ไร่ของอา” พ่อเลี้ยงหนุ่มจำใจแนะนำอย่างเสียมิได้“กินฟรีอยู่ฟรีที่ไหน เมื่อวานก็ยังได้ทำหน้าที่หมอช่วยดูแลคนสวยอยู่เลย” อนันต์หัวเราะร่า “ผมชื่ออนันต์ครับ ไม่ต้องเรียกหมอก็ได้ เรียกพี่อนันต์ก็พอ”“เรียกอาอนันต์ก็ได้ เจ้านี่อายุเท่าอา” มาโปรดกระแทกน้ำเสียงไม่พอใจ ขนาดอยู่ต่อหน้ายังกล้ามาเต๊าะคนของเขา“อ้าว! นายอยากแก่ก็แก่ไปคนเดียวสิ ส่วนฉันไม่ใช่โว้ย!”อนันต์หัวเราะเสียงดัง รู้สึกสะใจที่ได้เอาคืนเพื่อนตัวเองบ้าง ใครจะไปรู้ว่าพระอิฐพระปูนอย่างมาโปรดจะหวั่นไหวกับสาวน้อยตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ยิ่งเห็นท่าทางตื่นตกใจเรียกให้เขาไปดูอาการเด็กสาวที่อุ้มมาเมื่อคืน เขายิ่งอยากหัวเราะออกมาดัง ๆ โอกาสงาม ๆ ที่จะได้เอาคืนไอ้เพื่อนขี้เก๊กแบบนี้ใช่ว่าหาง่าย
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status