All Chapters of พันธะกามเทพ: Chapter 81 - Chapter 90

ตอนที่ 29 รอยใจ (ส่วนที่ 1) โทรศัพท์มือถือแผดลั่น ธีร์ขมวดคิ้วมองหาที่มาของเสียง ก่อนจะถอนหายใจกับตัวเอง ไอ้น้องชายฝาแฝดของเขาลืมโทรศัพท์ทิ้งไว้อีกแล้ว หากชื่อบนหน้าจอทำให้คนตัวโตชะงัก ‘Yai Toi Leg’ ภาษาบ้าอะไรของมันนะ ธีร์พยายามอ่าน...ยายตัวเล็ก ! มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ธามเรียกเช่นนี้ ชายหนุ่มมองโทรศัพท์นิ่งราวเป็นวัตถุประหลาด บาดแผลหัวใจจากการเสียชีวิตของเพื่อนรักดีขึ้นมากแล้ว หากเกิดปมใหม่ขึ้นมาเพราะการจดทะเบียนสมรสลวงนั้นทำให้ธีร์หลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับสาวน้อย เขานึกหน้าของเธอไม่ออกด้วยซ้ำ ครั้งสุดท้ายที่เจอกันผ่านมาหลายปีมากแล้ว ซ้ำยังเห็นหน้าเธอไม่ชัดเสียด้วยซิ เพราะสาวน้อยเอาแต่ร้องไห้ซุกซบกับอ้อมอกของพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา “พี่ธามทำไมพึ่งรับคะ นิดโทรแล้วโทรอีกไม่รู้กี่รอบแล้ว” เสียงใส ๆ โวยวายมาตามสาย “พี่ธามขา ไอ้พี่ธาม” คราวนี้คนปลายสายตะโกนสุดเสียง ธีร์ได้แต่อมยิ้ม ยายตัวน้อยแสบไม่เปลี่ยนเลย “นี่พี่ธีร์ พี่ธามไม่อยู่” เสียงห้าว ๆ ตอบกลับไป เกิดความเงียบขึ้นพักใหญ่ท่าทางอีกฝ่ายคงกระอักกระอ่วนไม่ต่างกัน

ตอนที่ 29 รอยใจ (ส่วนที่ 3) กิรณาค่อย ๆ เปิดประตูอพาร์ทเม้นท์ของตัวเองที่เธอไม่ได้มาเยือนนาน ทุกสิ่งทุกอย่างยังเหมือนเดิม เมื่อวันที่เดินจากไปด้วยหัวใจที่แหลกสลาย ร่องรอยความทรงจำทุกอย่างชัดเจนราวกับว่าประตูบานนี้เปิดกลับสู่อดีตที่เปี่ยมไปด้วยความทรงจำ หญิงสาวนึกถึงเมื่อครั้งที่เธอกับธามพานิตามาส่งยังอพาร์ทเม้นท์ของพี่ชาย สาวน้อยเดินสำรวจช้า ๆ ราวจะซึมซับเอาทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ตัว เธอเคยไม่เข้าใจความรู้สึกนั้น ทว่าเวลานี้กิรณารู้สึกว่าเข้าใจดี เมื่อเราเดินเข้าไปยังที่ใดที่มีความทรงจำอบอวลจะสามารถสัมผัสถึงความรู้สึกที่เคยมีในทุกย่างก้าวได้ ทุกมวลอากาศที่สัมผัสล้วนเต็มไปด้วยกระไอแห่งความรู้สึกในอดีต ตรงนั้นเธอกับธามเคยช่วยกันทำอาหาร ผนังมีร่องรอยไหม้เพราะธามพยายามจะทำผักบุ้งไฟแดง ซึ่งจบลงด้วยเสียงสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังทั่วตึก และธามต้องไปเคลียร์เรื่องกับเจ้าหน้าที่อยู่นาน แก้วกาแฟสองใบยังวางเอาไว้เคียงกันพาให้นึกถึงยามเช้าที่เธอกับธามผลัดเวรกันทำอาหารและชงกาแฟ ภายในห้องนี้ไม่มีอีรอส ธาม มอรล ทายาทมหาเศรษฐี ไม่มีคุณหนูกิรณาลูกสาวท่านทูตและคุณหญิงคนดัง มีเพียงคู่หนุ่มสาวธรรมด

ตอนที่ 30 รักคืนใจ (ส่วนที่ 2) ทันทีที่เห็นร่างของวิลล์สองสาวก็ปราดเข้าไปถามไถ่อาการของชายหนุ่ม “หมอย้ายนายไปนอนในห้องพักแล้วครับ” บอดีการ์ดหนุ่มรายงานสั้น ๆ ก่อนจะเดินนำกิรณาและนิตาไปตามทาง เดิน กิรณารู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วแรงนำจังหวะการก้าวย่างไปไกล หญิงสาวพยายามตั้งสติ เพื่อรับกับทุกสภาพของชายหนุ่มที่ต้องเผชิญ เขาต้องไม่เป็นอะไรมาก ธามต้องไม่เป็นอะไร... ประตูห้องเปิดออกช้า ๆ เผยให้เห็นร่างสูงในชุดเสื้อผ้าของโรงพยาบาล กำลังนอนหันหน้าไปยังด้านตรงข้ามกับประตูห้อง กิรณากวาดตามองแผ่นหลังของชายหนุ่มนิ่ง นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้เห็นเขา นับจากวันที่จากมาด้วยรอยน้ำตา ธามดูผ่ายผอมลงไปมาก แผ่นหลังที่เคยหนากว้างเต็มไปด้วยมัดกล้ามยามนี้แคบลงไปถนัดตา บนศีรษะได้รูปมีผ้าพันเอาไว้ เขาน่าจะได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ ตามตัวมีแผลอีกสองสามแห่ง “ไอ้ห่าวิลล์ มึงพากูออกจากโรงพยาบาลเดียวนี้เลยนะ” เสียงคนเจ็บตะโกนขึ้นทั้ง ๆ ที่ยังไม่หันมา กิรณาก้าวตามแรงดึงของนิตาเข้าไปในห้อง ในมือยังหอบดอกไม้ไว้ ร่างบางยืนนิ่งไม่ละสายตาจากคนบนเตียง “มึงให้หมอ

บทส่งท้าย ”มัดไว้ด้วยใยรัก” (ส่วนที่ 2) เฟอรารี่สีแดงเพลิงรุ่นใหม่ล่าสุดจอดนิ่งอยู่หน้าคฤหาสน์มอเรล เด็กสาวร่างบางยืนนิ่งมองอย่างคิดไม่ถึงโดยมีครอบครัวมอเรลเฝ้าจับตาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความรู้สึกแตกต่างกันออกไป ธีร์ทำอะไรที่คาดไม่ถึงอีกเช่นเคย ของขวัญวันเกิดอายุครบยี่สิบปีของนิตาคือเฟอรารี่คันงามที่ไม่ต้องพูดถึงว่าราคาสูงลิบลิ่วแค่ไหน “ไม่เอาค่ะ นิดไม่เอานะคะ” เสียงใส ๆ พึมพำมองหน้าคนนู้นทีคนนี้อย่างว้าวุ่นใจ “แล้วจะทำยังไงล่ะลูก พี่เขาซื้อมาแล้ว” เมอร์ซิเออร์ฟิลิปเอ่ยด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ ในใจอยากจะเรียกลูกชายคนกลางมาเขกกะโหลกแรง ๆ สักที ไป ๆ มา ๆ ลูกชายคนกลางของเขาทำอะไรได้บ้ามากกว่าน้องชายคู่แฝดเสียอีก “นิดขับรถไม่เป็น ไม่มีใบขับขี่ด้วย แล้วรถมันก็แพงเกินไป” สาวน้อยเอ่ยด้วยใบหน้าเหยเก เธอควรจะดีใจไหมกับของขวัญชิ้นนี้ มันคงเป็นของขวัญในฝันของใครหลาย ๆ คน แต่มันกับทำให้นิตารู้สึกยุ่งยากใจ คราวก่อนกระเป๋าราคาเรือนแสนเธอยังไม่กล้าเอาออกมาใช้เลย “คืนได้มั้ยคะ” นิตาพยายามหาทางออก “ปล่อยไว้ก่อนแล้วกั

ตอนพิเศษ 1 “แผนรัก” (ส่วนที่ 2) “วิธีนี้จะได้ผลหรือคะ” กิรณามองหน้าคนรัก นี่เขาคิดจะทำอะไรเพี้ยน ๆ อีกแล้ว ผู้ชายคนนี้ช่างมุ่งมั่นเสียจริง เมื่อเขาตั้งใจอะไรแล้ว ธามไม่เคยย่อท้อ อย่างเรื่องอยากจะจัดงานแต่งงานกับเธอ นี่ก็ล่วงเลยมานานแล้ว ชายหนุ่มยังยืนยันว่างานแต่งงานจะต้องมีขึ้น “ต้องสำเร็จซิ ผมบอกแล้วว่าผมจะต้องแต่งกับคุณให้ได้ ไม่ยอมอยู่แบบนี้เฉย ๆ หรอก เราจะต้องมีพิธีแต่งงาน” มันควรเป็นเธอไม่ใช่หรือที่เรียกร้องให้มีพิธีแต่งงาน แต่นี่กลับเป็นเขา กิรณาอดหวาดหวั่นไม่ได้ว่าเรื่องราวมันจะลงเอยด้วยความวุ่นวายมากกว่าเดิม “เชื่อมือนายธามเถอะครับ กี้เตรียมคิดเอาไว้เลยว่าอยากแต่งงานแบบไหน ที่ไหน ยังไง” ใบหน้าหล่อเหลาแย้มยิ้มมั่นอกมั่นใจเต็มที่ “คุณธาม ไปค่ะแม่เสร็จแล้ว” เสียงสดใสมาจากสตรีสูงวัยในชุดแต่งกายงดงาม คุณหญิงรวีวรรณแย้มยิ้ม เพราะวันนี้ลูกเขยหัวแก้วหัวแหวนบอกจะพาเธอไปเที่ยวถ่ายรูปเพื่อเอาไปลงอวดในโลกโซเชียลเน็ตเวิร์ดที่ลูกเขยสอนเล่นเมื่อเร็ว ๆ นี้ และเธอก็กำลังติดงอมแงม “คุณแม่เตรียมไปกี่ชุดครับ ถ้าเลือกไม่ได้ว่าจ