All Chapters of เพ่ยอินเหยา ข้านี่เเหละยอดขุนพลสตรี ชุดอินตูตูยอดขุนพลสตรี: Chapter 21 - Chapter 30

มือหนาจึงเอื้อมไปฉุดแขนของอินตูตูที่กำลังเดินเข้ามาให้เข้าใกล้เขาอย่างรวดเร็ว“อินตูตูแล้วหมวกรบของท่านเล่า” แม่ทัพใหญ่เอ่ยขึ้นด้วยแววตาเป็นประกายวาววับเพ่ยอินเหยาสบสายตามองมาทางแม่ทัพใหญ่ทันที พลางตอบอย่างฉะฉาน“หมวกของข้า น่าจะร่วงตรงหน้าประตูเมือง” ขุนพลสตรีกล่าว“อืม” แม่ทัพเซี่ยจินหู่กล่าวด้วยใบหน้าบึ้งตึงแล้วรีบเดินออกมาพลางตะคอกเสียงดังว่า“เมื่อพวกท่านยอมศิโรราบยกธงขาวกับราชสำนักฉินแล้ว เช่นนั้นก็จงทิ้งธงอันเป็นสัญลักษณ์ของแคว้นท่านเสีย ข้าและตูตูของข้าต้องการพบเจ้าเมืองของพวกเจ้า”“บังอาจมาก…” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากบุรุษผู้หนึ่งที่กำลังปรี่จะเข้าไปเอาเรื่องดาบเล่มคมของทหารฉินที่ติตดามขุนพลสตรีถูกดึงออกจากฝักทำให้ชายคนนั้นหยุดชะงัก“พวกฉินป่าเถื่อน” เสียงของชายผู้นั้นยังไม่หยุด“หุบปากเจ้าไปซะ องค์ชายสิบเจ็ด” สุรเสียงเข้มดังออกมาจากด้านหน้าของพวกเขา“เสด็จพ่อ” ชายผู้นั้นร้องด้วยตวามไม่พอใจ ขณะที่ทหารฉีต้องเข้าไปกอดตัวองค์ชายผู้นั้นเอาไว้เพียงก้านธูปเค่อหนึ่งหมด ขุนพลสตรีมองสบสายตากับองค์ราชันแคว้นฉี“เราได้ยินมาว่า ท่านอยากเจรจากับเรา มิทราบว่าท่านเป็น…” สุรเสียงเข้มขององค์รา

ใบหน้าของชิงอี๋หย๋าเหยเกด้วยความเจ็บปวดเพียงเล็กน้อย ทว่าพริบตาเดียวกลับเป็นปกติดังเดิม เพ่ยอินเหยาสังเกตเห็นแววตาวูบไหวในสหายเก่าที่เคยทะเลาะตบตีของตนเองเพื่อแย่งตุ๊กตาผ้า…ดูแล้วอดีตไท่จื่อกำลังปลุกเสี่ยวชิงในวัยเยาว์คนเดิมขึ้นมาเสียแล้วกระมัง…“เฮ้ย พวกฉีลอยได้” เสียงร้องของทหารคนหนึ่งร้องดังลั่น ทว่าไม่ทันการคมกระบี่ปักเข้าที่คอจนแน่นิ่งไป“คุ้มกันแม่ทัพใหญ่ และอินตูตู” เสียงร้องของรองแม่ทัพกล่าวขณะที่เหล่าทหารฉินพรั่งพรูเข้ามาเต็มท้องพระโรง ขณะที่เบื้องบนฝ้าเพดานมีชายสวมอาภรณ์ดำคลุมทั้งตัวนับสิบโหนตัวลงด้วยผ้าแพรไหมสีทองอย่างรวดเร็วทว่ายังไม่ทันตั้งตัว กลุ่มชายฉกรรจ์ก็ได้สังหารทหารฉินไปหลายคนด้วยพวกเขาอาศัยผ้าแพรไหมที่สามารถพลิ้วไหวไปตามกระแสลมฟาดฟันกับรองแม่ทัพฉินขุนพลสตรีหรี่ตาลงอย่างใช้ประเมินบางสิ่ง เพ่ยอินเหยาไม่รอช้า ปลายเท้าของขุนพลสตรีกระโดดเพียงเค่อเดียวก็ถึงบนคานของท้องพระโรงท่ามกลางความโกลาหล ขุนพลสตรีค่อย ๆ ไต่คานท้องพระโรงอย่างเชื่องช้า หากแต่การ ‘ย่อง’ เช่นนี้ค่อนข้างลำบากเมื่อต้องเดินบนไม้เนื้ออ่อนใบหน้างามชะโงกลงไปมองด้านล่าง ดวงตาของนางเบิกกว้างเล็กน้อยคมกระบ

“อดีตไท่จื่อ” สุรเสียงหวานล้ำของฟางกุ้ยเฟยหวีดร้องดังลั่นอย่างตระหนกรองพระบาทกุ้ยเฟยสาวออกไปท่ามกลางความตระหนกของเสี่ยวฮ่าวยามนี้ร่างของ ‘อดีตไท่จื่อ’ หล่นร่วงลงมากระแทกกับพื้นท้องพระโรงอย่างน่าเวทนา“เจ้าหมายความเช่นไรเพ่ยอินเหยา” สุรเสียงเข้มขององค์ราชันตรัสถามอย่างตกพระทัยไม่น้อย“เมื่อครั้งที่ข้ายังเยาว์วัย ข้าเคยได้ร่อนเร่มาที่แคว้นฉี ลุงป๋อใจดีให้ข้าและบิดาอาศัยอยู่ด้วย แต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะตายอย่างไม่เป็นธรรม ข้ายังเคยเห็นพระสนมฟางกุ้ยเฟยไปมาหาสู่กับลุงป๋อ บิดาของเสี่ยวชิง ทีแรกข้ามิได้สงสัย แต่เมื่อเห็นพระสนมได้มอบถุงเครื่องหอมลายนกกระเรียนให้กับท่านลุงป๋อ แต่ท่านลุงปฏิเสธไป ทั้งยังแอบได้ยินการสนทนาระหว่างคนทั้งสอง ข้าจึงได้ล่วงรู้แผนการร้ายบางอย่าง”“แผนการร้าย เจ้าเอาอะไรมาใส่ร้ายนาง”“หากฝ่าบาทไม่เชื่อลองค้นในตำหนักของฟางกุ้ยเฟยก็ได้ ว่ามีกล่องไม้เก็บถุงเครื่องหอมรูปนกกระเรียนคู่ไว้หรือไม่”“ไม่จริงนะเพคะ ฝ่าบาท”“นังหญิงฉินสารเลวนี่บังอาจใส่ร้ายหม่อมฉัน” ฟางกุ้ยเฟยตะเบ็งสุรเสียงอย่างตระหนกองค์ราชันทอดเนตรเห็นดวงพักตร์สีซีดจาง กับเรียวพระโอษฐ์ของนางที่กำลังสั่นระริก…หัตถ์ข

“จริงอย่างที่ขุนพลหญิงกล่าวเพคะ ฝ่าบาท บุตรสาวของหม่อมฉัน ซูจี้หลิน ถูกใส่ร้ายว่าฆ่าชาวฉินตายอย่างไม่เป็นธรรม อีกทั้งบุตรเขยก็ตายเพราะถูกพระสนมฟางทำร้าย ในวันนั้นหม่อมฉันได้เห็นนังแพศยาฟางเสวี่ยจี๋กำลังพยายามโอบกอดบุตรเขยของหม่อมฉัน ฟางเสวี่ยจี๋หาใช่บุตรสาวแท้ๆ ของหม่อมฉันไม่ แต่เป็นเพียงลูกอนุในจวนเท่านั้น ต่อมาพระสนมฟางจึงได้ให้หม่อมฉันปลอมตัวเป็นหมอตำแยไปทำคลอดให้ฮองเฮาเพคะ”“อะไรนะ”“ในเวลานั้นหม่อมฉันกลัวมาก แต่หม่อมฉันเป็นหมอยาที่พอจะมีความรู้อยู่บ้าง หม่อมฉันรู้ดีว่าเจตนาของพระสนมฟางคือหวังให้โอรสสวรรค์…”“ในที่สุดเรื่องนี้วันนี้ก็มาถึง…” ฟางกุ้ยเฟยระเบิดเสียงหัวร่อดังลั่นท้องพระโรงราวกับคนเสียสติ“ที่ข้าทำทุกอย่างลงไปก็เป็นเพราะท่านป้านั่นแหละที่บังอาจทำร้ายท่านแม่ของข้า เพียงเพราะแม่ของข้าปีนขึ้นเตียงของสามีท่าน” พระสนมฟางกรีดร้องอย่างกระอัก“ฟางเสวี่ยจี๋ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายแม่ของเจ้า แต่มารดาของเจ้าบังคับให้ข้าทำเอง”“ไม่จริงเป็นเพราะเจ้า ข้าจึงต้องมาเป็นสนมฝ่าบาทเช่นนี้ หาไม่แล้วข้าก็ท่านป๋อก็คงได้รักกัน แต่งงานอยู่กินเป็นสามีภรรยากันไปนานแล้ว”“พระสนมทางนี้ท่านเป็นคนเล

“จริงอยู่ที่แคว้นฉีได้ไท่จื่อตัวจริงกลับมา แต่เรื่องนี้น่าหนักใจไม่น้อย เพราะพระสนมหมินกำลังทรงครรภ์มังกรสวรรค์นับเป็นคลื่นใต้น้ำที่ยากแก่การคาดเดา ทว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องในฉี หากเกี่ยวโยงกันถึงสามแคว้น หากฉีและฉินเชื่อมสัมพันธไมตรี แม่ทัพเซี่ยท่านคิดว่าผู้ใดกันที่จะได้ผลประโยชน์เรื่องนี้สูงสุด” “ข้าคิดว่าหอลับพยากรณ์อาจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุดของเรื่องนี้” “เมื่อฉินและฉีสงบลง หอลับพยากรณ์ทมิฬที่ตั้งระหว่างเขตชายแดนฉีและฉินจะได้รับผลประโยชน์สูงสุดเพราะตั้งอยู่ในสองแคว้น” “เจ้าหมายความว่าศึกครั้งนี้มิได้มีเพียงฟางกุ้ยเฟย แต่ประมุขหอลับพยากรณ์อาจมีส่วนเอี่ยวด้วยใช่รึไม่” แม่ทัพเซี่ยเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ท่านกล่าวได้ถูกต้อง ท่านแม่ทัพ” “เช่นนั้น ข้าว่าเราอาจจะต้องสืบเรื่องของ หนานฉินเอียด้วย” “ข้าได้ยินมาว่าหอลับพยากรณ์เปลี่ยนประมุขแล้วจากหนานฉินเอีย มาเป็นสกุลฉู่เจียอี” “ฉู่เจียอี หญิงงามในแคว้นต้าเซิ่งงั้นรึ ไฉนนางจึงมาอยู่ที่หอลับพยากรณ์ทมิฬนี้ได้” “เรื่องนี้มิได้พัวผันแค่กลุ่มหอลับ หากเก