การได้อยู่ใกล้เพ่ยอินเหยาเป็นความใฝ่ฝันของแม่ทัพเซี่ย แม้เบื้องหน้าเขาจะมีเสียงดุดันมากเพียงใด หากลึกแล้วในใจ เขากลับสบายใจที่ได้อยู่ใกล้นาง แม้ว่าเพ่ยอินเหยาจะเป็นสตรี เขารู้ดีว่านางมากความสามารถมิหย่อนไปกว่าบุรุษใด สตรีหากฝึกจนชำนาญก็เปรียบเสมือนหมากชั้นดีได้เช่นกัน ตูตูมิใช่ตำแหน่งแม่ทัพหญิงที่ได้มาลอย ๆ หากมีความหมายนัยแฝงอยู่ในนั้น เซี่ยจินหู่เชื่อว่าสักวันนางจะต้องรู้ แต่จะช้าเร็วเท่าไรนั้น เขามิอาจทราบได้เลย และเมื่อถึงตอนนั้นนางจะทำลายกำแพงสูงนั้นได้เช่นไร เขาเองก็อยากจะรู้เช่นกัน “แม่ทัพใหญ่ท่านยิ้มด้วยเหตุใดเล่า” เหยาเอ๋อร์เอ่ยขึ้นด้วยดวงหน้าแดงซ่าน “เปล่า ไม่มีอะไร” แม่ทัพเซี่ยปฏิเสธ “เห็นได้ชัดว่าสีหน้าท่านเปลี่ยนไป ท่านคิดเห็นเช่นไรกับ…” ยังไม่ทันพูดจบรองแม่ทัพก็พลันก้าวเข้ามาก่อน “ท่านแม่ทัพใหญ่ อินตูตู ทางนี้” บทสนทนาต้องหยุดชะงัก แม่ทัพเซี่ยหันมอง ‘ขุนพลสตรี’ ที่ผินหน้ามาทางเขาเช่นกัน ปลายรองเท้าพาร่างของขุนพลหญิงมาด้านหน้าที่เหล่าทหารพักอยู่ ตรงหน้าอินตูตูมีชายร
Read more