All Chapters of Too Late To Regret, Mr. Billionaire: Chapter 281 - Chapter 290

MAHIGPIT pa ring nakayakap si Amelia Salvatore kay Talia. Parang natatakot siyang pakawalan ito. Parang nangangambang kapag bumitaw siya ay muli na namang mawawala ang anak na halos dalawampung taon niyang hinanap.Samantalang si Talia naman ay tuluyang natulala. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman.NSa loob ng maraming taon, pinangarap niyang malaman kung sino ang kanyang tunay na pamilya.Pinangarap niyang malaman kung bakit siya naiwan.Pinangarap niyang maramdaman ang pagmamahal ng isang ina.At ngayon... narito na ang lahat. Totoo. Hindi panaginip. Hindi ilusyon.Kaya nang maramdaman niya ang walang tigil na pag-iyak ni Amelia sa kanyang balikat, tuluyan ding bumigay ang kanyang puso.Unti-unti niyang itinaas ang kanyang mga kamay. At sa unang pagkakataon... niyakap niya rin ang kanyang tunay na ina.Agad na napahagulhol si Amelia. "My baby..." paulit-ulit niyang bulong. "My Aliyah..."Napapikit si Talia. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit nang marinig niya ang pa

MAKALIPAS ang tatlong araw, tuluyan nang nagbago ang ihip ng hangin sa buhay ng dalawang pamilya. Maagang-maaga pa lamang ay abala na ang buong Salvatore at Santiago households sa paghahanda para sa isang bakasyon na matagal ding pinag-usapan ngunit ngayon lamang natuloy. Wala itong halong tensiyon, wala ring bakas ng anumang bigat. Para itong kolektibong pahinga mula sa lahat ng unos na pinagdaanan nila sa mga nakaraang linggo. Sa wakas, maaari na nilang hindi isipin ang mga camera, mga kaso, at mga kasinungalingan. Tanging araw, dagat, at mga taong mahal nila ang sasabayan ng mga sandali sa labas ng bansa. --- NAPILI ng mga Salvatore ang Santorini, Greece, bilang destinasyon. Hindi maiwasang mapangiti ni Talia habang nakasunod siya sa private transfer van papunta sa villa na nirentahan ng pamilya Salvatore. Mahigpit ang hawak ni Caden sa kanyang kamay buong biyahe pa lamang, para bang ayaw nitong mawalay siya kahit isang segundo. "Are you comfortable?" mahina nitong tanong. Tu

KINABUKASAN, mas maaga pang gumising si Talia kaysa sa alarm ng buong villa. Sumikat ang araw sa ibabaw ng Aegean Sea at pumasok ang ginto nitong liwanag sa malalaking bintana ng kanilang suite. Sandali siyang nakahiga lang, nakangiti sa katahimikan, habang nakapatong ang kamay sa tiyan niya. Pakiramdam niya ay mas maamo ang mundo ngayon, parang hindi na ito kailangang kalabanin.Marahan siyang huminga nang maramdaman ang marahang paggalaw ni Caden sa gilid ng kama. Nakasuot pa ito ng simpleng white shirt at cotton shorts, pero kahit ganoon ay mukhang maayos pa rin, parang laging handang humarap sa kahit anong sitwasyon. Lumapit ito at hinalikan ang noo niya.“Did you sleep well?” tanong nito.Tumango siya. “Sobra. Ikaw?”“Mas maayos nang kaunti.” Inabot nito ang maliit na tray na nasa bedside table. “Breakfast first. Then we go to Oia.”Napakurap si Talia. “May lakad na agad?”Ngumiti si Caden. “You said you wanted to see the famous blue domes.”“I did?”“Yes. Last night. You were ha

KINABUKASAN ay maagang nagising si Talia dahil sa ingay ng mga taong abala sa ibaba ng villa. May mga dumating na florists, stylists, at event coordinators na halos hindi na magkandaugaga sa dami ng inaasikaso. Mula sa veranda ay tanaw niya ang mga sasakyang sunod-sunod na pumapasok sa driveway, habang ang buong Montclair Villa ay unti-unting nababalot ng mga kulay puti at ginto na siyang napiling tema para sa reunion banquet.Napangiti si Talia habang pinagmamasdan ang paligid. Ang bahay na ito ay dati niyang tinitirhan nang may halong pagkalito at pag-iingat. Ngayon, isa na itong lugar na punong-puno ng alaala. Hindi man malinaw noon ang lahat, alam niyang dito nagsimulang mabuo ang isang bahagi ng buhay niya na ngayon ay unti-unti nang nagiging buo.“Ang aga mo namang magmuni-muni.”Napalingon siya nang marinig ang boses ni Caden. Nasa likuran niya ito, bagong ligo at nakasuot ng simple pero maayos na beige polo at dark slacks. May hawak itong dalawang tasa ng kape.“Kailangan ko b

LUMIPAS ang isang buwan, mas lalo pang naging tahimik at masaya ang buhay sa Montclair Villa.Wala nang ingay ng press sa labas. Wala nang camera na laging nakatutok. Wala nang tensiyong bumabalot sa bawat kilos nila. Ang natira na lamang ay mga simpleng umaga, mahabang hapunan, at mga sandaling para bang hihinto ang oras kapag magkasama sina Talia at Caden.Sa bawat paggising niya, si Caden pa rin ang unang bumabati. Hindi ito laging nagsasalita nang malakas, pero lagi itong nandiyan bago pa man siya maghanap. Isang basong tubig. Isang plato ng prutas. Vitamins na maingat nitong inilalagay sa gilid ng bedside table. At kung minsan, bago pa man siya makapagreklamo, nariyan na ang kamay nitong marahang hinahaplos ang kanyang likod.“Caden, kaya ko pa naman,” bulong ni Talia isang umaga habang nakatingin sa tatlong klase ng pagkain na inihain nito sa kanya.“Alam ko,” sagot nito habang inaayos ang upuan niya. “Pero gusto ko pa ring siguraduhin.”Napangiti siya. ---SA IKAAPAT na buwan