Lahat ng Kabanata ng Too Late To Regret, Mr. Billionaire: Kabanata 291 - Kabanata 300

ONE MONTH later, napuno ng panibagong saya ang Montclair Villa.Ang dating tahimik na bahay ay muling nabalot ng ingay, pero sa pagkakataong iyon, hindi na iyon dahil sa kaba o emergency. Puro excited na tawanan, footsteps ng mga kasambahay, at sunod-sunod na instructions mula sa event team ang maririnig sa loob ng villa. Sa garden area, nagsimula nang ilatag ang mga white flowers, blue and pink accents, at gold details para sa pinagsamang binyag ng mga anak nina Talia at Bea.Parehong one month old ang mga baby, at parehong gusto ng pamilya na gawing espesyal ang araw na iyon.Sa sala ay abala si Amelia sa pag-che-check ng guest list. Si Mrs. Santiago naman ay paulit-ulit na binabasa ang program flow na parang mismatch ng lamay at debut ang ayaw niyang mangyari. Si Mr. Santiago ay nakatutok sa mga upuan at seating arrangement. Si Don Ricardo ay masayang nakikipag-usap sa parish coordinator, samantalang si Evelyn ay tahimik na nag-o-observe, halatang tinatanggap na rin niya ang sarili

SA WAKAS, dumating ang araw ng kasal na parang isang tahimik na himala.Sa Lake Como, Italy, ang umaga ay nagsimula sa malinaw na tubig, malamig na hangin, at sa mabagal na pag-aayos ng isang villa na tila inihanda hindi lang para sa isang seremonya kundi para sa simula ng habang-buhay. Mula sa malawak na bintana ng bridal suite, tanaw ni Talia ang salamin ng lawa habang ang araw ay dahan-dahang sumisilip sa likod ng mga bundok. Sa loob, mabango ang mga puting rosas at fresh linen. Tahimik ang mga staff. Maingat ang bawat galaw. Para bang ayaw ng buong paligid na gambalain ang gabing matagal nilang pinangarap.Nakatayo si Talia sa harap ng salamin habang maingat na inaayos ng stylist ang kanyang veil. Suot niya ang isang ivory satin gown na may soft draping sa balikat at mahabang train na sumusunod sa bawat galaw niya. Simple lang ito sa unang tingin, pero kapag tinamaan ng natural light, kumikislap ang mga maliit na pearls sa laylayan na parang mga bituing pinagpahinga sa tela.Sa g

MULA sa malawak na floor-to-ceiling glass window ng penthouse, kitang-kita ang kumikislap na ilaw ng Grey Wharf. Sa gabi, tila ibang mundo ang lungsod na iyon. Mukhang payapa, mukhang tahimik, pero dito siya muntik nang ibenta sa black market bilang isang hostess. Sa ganda ba naman niya? Tiyak na talagang mag-uunahan ang mga lalaki para makuha siya. Ngunit sa mga sandaling iyon, walang pakialam si Bea sa kahit alin doon. Nakatayo siya sa balkonahe habang nilalaro ng malamig na hangin ang mahaba niyang buhok. Nakasuot lamang siya ng oversized white polo na obvious na hiram lang niya. Naiwan ba naman niya ang malaking maleta niya ng kidnapin siya ng mga siraulo, noong unang araw niya sa Grey Wharf. Sayang, nandoon pa naman ang mga branded makeups, jewelries, at designer clothes niya.Kaya ngayon, nakikihiram na lang siya ng damit na pag-aari ng lalaking nasa loob ng silid. Ng lalaking ilang linggo nang bumabaliw sa isip niya. Ng lalaking hindi niya pa rin nakikita nang buo ang mukha.

MADALING-ARAW na nang tuluyang makatulog si Bea. Samantalang tahimik lang na nakahiga si Mr. Crest sa kama habang nakasandal ang babae sa kanyang dibdib. Mahimbing na ang tulog nito, ngunit siya ay nananatiling gising. Nakatitig lang siya sa kisame, habang nag-iisip.Ilang sandali pa'y marahan niyang ibinaba ang tingin sa babaeng mahimbing na natutulog sa kanyang tabi. Magulo ang mahabang buhok nito, at nakahawak pa sa laylayan ng kanyang damit na para bang isang bata na natatakot maiwan nang wala sa oras.Napangiti siya nang bahagya. Si Bea ang klase ng babae na kabaliktaran ng type niya. Makulit ito, madaldal, at masyadong hyper. At marahil ay ang pinakamagandang problemang dumating sa buhay niya.Ilang sandali pa'y maingat niyang inalis ang isang hibla ng buhok na nakatakip sa mukha nito. Pero dahil sa ginaa niya ay bahagyang gumalaw ang babae."Akin ka lang..." mahinang bulong nito habang natutulog.Napahinto siya sa narinig at napakunot-noo. "What?""Akin ka lang Mr. Crest..." us

HINDI agad nakapagsalita si Bea matapos ang halik sa kanyang noo.Nakatayo lang siya roon, nakasandal sa dibdib ni Mr. Crest, habang unti-unting bumabagal ang tibok ng puso niya. Sa kung anong dahilan, may kakaiba sa paraan ng pagkakahawak nito sa kanya ngayon. Hindi iyon yung usual na asar, hindi rin yung playful na pang-aakit na sanay na siyang makita. Mas mahigpit iyon. Mas tahimik. Mas mabigat.Parang may gustong itago.Parang may gustong pigilan.At sa gitna ng katahimikang iyon, bigla na lang sumagi sa isip ni Bea ang sinabi nito kanina.I’ll bring her home.Her.Hindi niya alam kung sino ang “her” na iyon. Pero sa unang pagkakataon, may kung anong bahagyang kumurot sa loob niya. Hindi niya gustong aminin, pero may bahaging na-curious siya. May mahalaga pala itong hinahanap. May tao pala itong kayang ipaglaban nang ganito kalalim. Hindi lang pala siya ang may hawak ng mga lihim sa kwartong ito.“Mr. Crest,” mahina niyang tawag.“Hm?” paos ang boses nito.Umangat ang tingin niya