All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 211 - Chapter 220

“She didn't lie to you.” Kalmado at matatag ang boses ni Alan. “The drug with a 50% reduction in side effects is already in the experimental stage. Base sa mga nakaraang experience ni Luna sa research, magtatagumpay ang project. It won’t fail.”Ang pagbabawas ng side effects ay hindi mabilisang makukuha. Naging unti-unti ang pag-aayos ni Luna…small progress, maingat at pino.At bawat pagsasaayos ng doktora ay nagtatagumpay. Ang talento at husay ni Luna ay hindi maikakaila doon pa lang.Tahimik na nag-obserba si Alan, bakas ang paghanga sa kanyang mga mata.Nang makitang nagkakapalitan ng gulat na tingin sina Kevin at Renee, sinadyang magpatuloy ni Alan, "Originally, Team Leader Pineda submitted the success report under your team's name. Pero ngayon, mukhang hindi naman talaga kayo involved sa success na ito. We will just record Team Leader Pineda and Nathan Robless in the research personnel list, then.”Natigilan sina Renee at Kevin. Huli na para makipagtalo… ang sarili nilang mga sal

Ang maliit na batang babae sa larawan, na may nagniningning na mga mata at mapuputing ngipin, ay nakangiti nang napakaganda… Unti-unting sumasabay ang itsura nito sa imahe ng batang babae sa mga alaala ni Ralph.Sa paglipas ng mga taon, naging malabo na ang hitsura ng bata sa isipan niya.Pero ngayon, perpekto itong tumutugma sa larawan. Isa pa, pamilyar sa kanya ang larawan… Sigurado siyang nakita na niya ito sa kung saan dati!Nang mapansin niyang nagmamasid ang mga titig ni Luna, agad na itinago ni Ralph ang kanyang phone at tumikhim, natatakot na baka maghinala ito na may hinahanap siyang ibang babae. "Uh, I...""May kailangan kang gawin, 'di ba?" Napansin ni Luna ang pagmamadali sa hitsura ni Ralph kaya pinutol na niya ito.Tumango naman si Ralph, halatang atat na atat nang kumpirmahin kung saan niya nakita ang larawan noon. "Oo, may kailangan akong asikasuhin na napaka-importante.""Then, mauna ka na," ani Luna.Nag-aalala siyang tumingin kay Nathan na nasa tabi ng babae, saka

Habang pinapanood ang dalaga na naghahalungkat sa kusina, biglang pumasok sa isip ni Hunter na ayaw na niya itong paalisin pa.. Kung nasaan ang dalaga… parang doon lang din niya nararamdaman ang totoong ibig sabihin ng tahanan…Naglabas si Luna ng dalawang pares ng plato at kubyertos at uupo na sana sa tapat niya nang hilahin ni Hunter ang upuan sa tabi nito. “Sit here.” Kung makaasta ito ay para silang high school sweethearts.Dahil sa pressure sa kasunduan nila, naupo si Luna nang walang kibo at nagsimulang kumain.Habang kumakain, isang pamilyar na lasa ang nagpatigil sa kanya. “‘Tong lasang ito… parang nakain ko na ito sa kung saan dati.”Sumulyap sa kanya ni Hunter. “Isn’t it the typical taste of Japanese cuisine?”Si Divina ay magaling magluto ng mga Japanese dishes, na maikukumpara sa isang private chef. Pero maliban sa kanya at kay Emilio, halos wala nang ibang nakatikim nito.Nag-isip sandali si Luna. “Sabagay, tama ka.”“Eat quickly.” Nilagyan ni Hunter ng isang piraso ng

Biglang tumunog ang phone ni Hunter, dahilan para magulat si Luna. Mabilis niya itong s-in-ilent at tiningnan ang caller ID. Nang makitang si Emilio ito, sinagot niya ang tawag.Agad namang nag-report si Emilio mula sa kabilang linya. "Sir, tungkol sa project sa US, ayos na po ang lahat.""Emilio," hininaan ni Luna ang kanyang boses, "si Luna ito. Nakatulog na si Hunter. Sasabihan ko na lang siya na tawagan ka kapag gising na siya.""Nakatulog?" Mukhang nagulat at hindi makapaniwala si Emilio. "Talaga po? Madalas kasi hatinggabi na matulog ‘yan si Sir. Never pa siyang natulog nang ganito kaaga."Natigilan naman si Luna. "Ganoon ba?""Opo," ani Emilio na may kasamang ngisi. "Pero baka dahil naririyan kayo, Miss, kaya mas relaxed ang boss ko."Mabilis nitong ibinaba ang phone, itinatago ang kagalakan sa nalaman.Nang marinig ang mga sinabi ni Emilio, bahagyang napaisip si Luna. Napatingin siya sa perpektong mukha ni Hunter na natutulog, at tila bas lalong nagulo ang kanyang mga iniis

Nang marinig ang pag-uulit ni Luna sa penalty, akala ni Lian na parehong nabaliw na sina Luna at Hunter. “Saan naman ako kukuha ng tatlong bilyon na cash?”Hindi lang ang mga ordinaryong tao, maging ang mga pinakamayamang pamilya sa buong bansa ay hindi basta-basta makakalikom ng ganoong halaga! Lalo na ang ibigay iyon nang para sa wala!Nang makitang nananatiling walang kibo ang ekspresyon ni Luna, hindi napigilan niLian na maghinala. "You're not lying to me, are you?"Kalmadong sumagot si Luna, “Bakit naman ako magsisinungaling sa iyo?”Huminga nang malalim si Lian, biglang nawalan ng maisasagot. Ito ang unang pagkakataon sa kanyang buhay na namroblema siya sa pera!Dahil sa pananahimik nito, si Luna naman ang nagtanong, “Kailangan mo pa ba ng gamot?” Klaro naman kasi an ang totong sadya nito ngayong araw ay hindi ang magpa-consult.“Oo.” Tumango si Lian.Talagang hindi maayos ang kanyang tulog nitong mga nakaraang araw, at narinig din niya sa mga pasyente sa labas na pambihira an