All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 221 - Chapter 230

Kalmadong binawi ni Luna ang kanyang tingin at naglakad patungo sa kanyang kotse. Sasakay na sana siya nang lumapit si Aubrey, karga si Dustin. Tinapunan ni Aubrey si Luna ng isang mapaghinalang tingin, ang kanyang mga mata ay napako sa brown envelope na sumisilip mula sa bag ni Luna.“Ano iyan?” prangkang tanong ni Aubrey. Ang asta nito ay para bang nagsasabing siya ang may-ari ng lumang mansyon na ‘yon.Kalmadong isinilid ni Luna ang annulment certificate nang buo sa kanyang bag at kaswal na sinagot ang babae, “Certificate ng pagtatapon ko ng basura.”Hindi mawari ni Aubrey kung ano ang ibig sabihin ni Luna sa sinabi nito. “Kailan lalabas ang resulta ng trial para sa drugs na binanggit mo sa meeting kahapon?”“Bakit?” Bahagyang natawa si Luna. “Naghihintay ka bang may manakawan? Aubrey, you really are a child prodigy.”Simula noong bata pa sila, mahilig na itong magnakaw ng mga bagay na pagmamay-ari ng iba. Ngayon, ang mga resulta naman ng research niya ang tinitira nito!Nanigas si

Ang pagkapanalo sa project na ito ay magbibigay din kay Nancy Montenegro ng bagong alas sa kanyang mga negosasyon kay Hunter. Kaya naman, nagngitngit ang mga ngipin ng matanda at pumayag ito.Napangiti si Aubrey, buong ang tiwala sa sarili. “Don’t worry, Ma. Hangga’t kaya itong i-develop ni Luna, hindi siya makakatakas.”Sa pag-iisip pa lang ng tungkol dito ay napapangiti na siya pati sa kanyang panaginip. Halos hindi na niya maisip kung gaano kaganda ang magiging buhay niya kapag naging isa na siyang cancer drug developer. Natatakot pa nga siya na kung sakaling gustuhin niyang pakasalan si Ralph, baka hindi na tumutol si Rowena.Ang tanging inaasahan niya… ay hindi siya bibiguin ni Luna.Matapos makipagkwentuhan kay Rowena nang sandali, dinala ni Aubrey si Dustin sa itaas para maglaro. Nang may maalala, pumunta siya sa balcony at may tinawagan sa phone.“Madame, may balita akong nalaman na sa tingin ko ay dapat ninyong malaman.”“Ano iyon?” Seryoso ang boses ng matandang Montenegro.

Anim na taon na ang nakalilipas, may biglang nagsumite ng kumpletong ebidensya sa pulisya at palihim na nagbigay ng pressure, kaya nalutas ang kaso sa loob ng wala pang limang araw. Ang mga magulang ni Dean ay napatunayang nagkasala ng murder at nasentensyahan ng habambuhay na pagkabilanggo.Ang matalas at malamig na titig Nancy Montenegro ay napabaling sa kanya. "Kung ganoon, hindi mo pala alam kung sino ang nagpakulong sa kanila, ’di ba?"Nagulat si Dean. "Who?""Ang mahal mong pinsan." Madilim ang ekspresyon ng matandang Montenegro, at ang kanyang boses ay kasing-lamig din nito. "Siya ang nagbigay sa pulisya ng ebidensya at naglapat ng pressure sa likod ng mga eksena. Noon pa man, naramdaman na niyang may mali sa pagkamatay ng mga magulang niya at umalis sa lumang mansyon para palihim na palaguin ang sarili niyang kapangyarihan."Gayunpaman, ang mga pamamaraan ni Hunter ay masyadong malupit at mapagpasiya, kaya hindi nito binigyan ng oras ang pamilya Montenegro na makapag-react.

Pero ang pangungusap na iyon ay sapat na upang matantya ang saloobin ni Ralph. Kung talagang hiwalay na sila, bakit siya pupunta para sunduin ang dating asawa?Matapos mabigkas ang mga salitang iyon, isang mahabang katahimikan ang sumunod sa kabilang linya. Halos hindi mapansin ang panginginig ng mga dulo ng daliri ni Luna.Sinulyapan siya ng matanda, ang tingin nito ay may bakas ng pangungutya, na para bang masyadong mataas ang tingin ni Luna sa sarili… “If you’re in a busy schedule, huwag na lang…”Bago pa man siya matapos, narinig niya ang mababa at tila walang pakialam na boses ni Ralph. Mukhang nagbibigay ito ng mga instruction sa assistant nito. Base sa naririnig niya, ipinagpaliban nito ang isang social event meeting at kinansela ang mga lakad nito sa gabi.Saka muling nagsalita si Ralph, may bahid ng ngiti sa boses. “No, I’m not busy po. Pupunta po ako sa mansyon ngayon din.”“Oh, that’s good. Napaka-thoughtful mo talaga sa asawa mo.” Malalim ang kunot ng noo ng matandang

Hindi niya alam kung paano nito naalala ang bagay na iyon. Natigilan si Luna, kinuha ang chocolate at saka napalunok nang malalim. “Thank you…”Paalis na sana siya nang pigilan siya nito. “Iyon lang?”Hinuli ng lalaki ang kanyang pulso gamit ang isang kamay. Tamad ang boses nito, pero hindi mabasa ang iniisip.Ang pagkatok sa pinto ay nagpakaba nang husto kay Luna.Lumapit siya nang bahagya, hinila ang kuwelyo ng polo ni Hunter, tumingkayad, at hinalikan ang collarbone nito saka binutones niya ang polo nito. Dahil natuto na sa nakaraan, siniguro niyang wala siyang naiwang bakas ng lipstick sa balat nito.Habang tulala pa si Hunter, binuksan na ni Luna ang pinto at bumungad sa kanya si Ralph.Inabot ni Ralph ang kanyang balikat at hinawakan ito.Alam ni Luna na nasa labas lang ito, pero nataranta pa rin siya. Pinilit niya ang sariling magsalita nang kalmado.“Oh. Nandito ka na pala?”“Yeah.” Dumaan sa siwang ng pinto ang tingin ni Ralph. Hindi nagbago ang ekspresyon nito nang magta