All Chapters of Dumped My Ex-Husband, Claimed by the Top Boss: Chapter 641 - Chapter 650

Para sa ibang tao, ang malaking pagkakaiba ng status ng pamilya nila ang nagtakda simula't sapul na hindi magiging equal ang relasyon nila, at walang malinaw na future para sa kanilang dalawa.Nung lumapit sa kanya ang pamilya nito taon na ang nakakalipas habang may dalang malaking pera para lang iwan niya si Enzo, nagkaroon siya ng kaunting self-doubt. Pero mabilis ding nawala 'yun. Alam niya ang marahas na hierarchies sa society, pero tumanggi siyang tanggapin na mas walang kwenta ang pagmamahal at oras niya dahil lang hindi siya ipinanganak na mayaman.Nagulat naman si Enzo sa mga sinabi ni Dani, hanggang sa mapangiti siya nang mapait. "Is that really what you think I believe?" Naintindihan niya ang hinanakit sa likod ng mga salita ni Dani—sinasabi nito sa kanya na 'wag paglaruan ang puso niya.Hindi pa rin natinag si Dani sa naging reaksyon nito at pabalik na nagtanong sa malamig na boses, "Kung hindi 'yun, ano pa ba?"Kung wala naman palang future para sa kanila, bakit ba pilit p

Agad na napatayo si Era sa matinding takot. "Gagawin ko na! Makakaisip ako ng paraan!"Nakatitig siya kay Janus, puno ng sindak ang kanyang mga mata.Paano ba niya nakalimutan? Hindi na nga pala siya isang Padilla ngayon. Wala na siyang alas, walang posisyon, at wala nang karapatang makipagtawaran pa. Iniligtas lang siya ng lalaking ‘to para sa layuning nito kaya kapag pumalpak siya, kayang-kaya rin siyang itapon nito pabalik sa kulungan!Malamig at kalkulado siyang tiningnan ni Janus bago dahan-dahang ibinalik ang phone sa bulsa. "Ganyan nga. Mag-isip ka nang tama."Naikuyom ni Era ang kanyang mga kamay, nag-alinlangan nang ilang segundo bago nagtanong sa lalaki, "Gusto mo ba talagang mamatay si Luna?""Gusto mo ba siyang mamatay?" Mabilis na ibinalik ni Janus ang tanong, na parang hindi man lang sineseryoso ang babae.Hindi na nag-abalang maglihim pa si Era. Siyempre, gusto niya! Bakit pa ba siya hahantong sa ganitong matinding sitwasyon kung hindi niya gustong mawala sa mundo si Lun

Tumingin si Hunter sa kumikislap niyang mga mata, at tuluyang nawalan ng lakas na tumanggi.Pagkatapos ng ilang segundo, inabot niya ang pisngi nito at madiing pinisil iyon. "Fine. Sa study room muna.""Yehey!" Hindi na nagulat si Luna. Kamakailan lang, sinusunod nito ang lahat ng gusto niya, sa takot na ma-stress siya at maapektuhan ang baby nila sa sinapupunan niya. Ipinulupot niya ang mga kamat sa braso nito habang naglalakad sila papunta sa elevator. "Alam mo, sabi ng doktor na napakatatag na ng kapit ng baby ngayon. Kung may hilingin man akong hindi makatwiran, pwedeng-pwede kang tumanggi. Hindi naman ako isang spoiled brat."Tumingin si Hunter sa kanya. "Sa tingin mo ba ginagawa ko lang ang lahat ng 'to dahil sa baby?"Napakurap si Luna, naguguluhan. "Bakit... hindi ba?"Pinitik ni Hunter ang noo niya, nagkukunwaring inis. "Gamitin mo nga 'yang utak mo.""Ouch!" Hinawakan ni Luna ang noo niya, at tsaka lang pumasok sa isip niya ang katotohanan.Dahil pala sa kanya mismo... Ang

Si Elmer at ang grupo niya. Hindi masyadong pinansin ni Luna ang sinabi nito hanggang sa makapagpalit siya ng damit at bumaba, kung saan nakita niyang nakatambay ang buong security team sa daanan.Bukod kay Elmer at dalawang senior guard, may limang armadong bodyguard pa na nakatayo sa malapit. Sobrang higpit ng security.Habang papunta sa villa ng pamilya Padilla sa Alphaland, inilabas ni Luna ang phone niya at nag-text kay Hunter:[Dahil ba 'to sa Janus Gutierrez na ‘yon kaya sobrang higpit ng bantay?]Ilang araw pa lang ang nakakalipas simula nung huling atake, pero hindi niya maiwasang mag-alala na baka gumagawa na naman ng galaw ang Janus na ‘yon.Pagkalipas ng ilang segundo, nag-reply 'to:[We're on alert for Era.][Someone pulled strings to get her out on bail, and she took the chance to break her custody and vanish.]Napahigpit ang hawak ni Luna sa phone niya. Inisip niya agad na ang mga dating kaibigan nitong mayayaman ang tumulong sa kanya.[Uuwi ako agad pagkatapos ng thera

Sa loob ng silid, nakaupo si Luna sa isang malambot na armchair habang gumagana na ang mga silver needles sa katawan ng ginang.Nakatakip ang makakapal na kurtina kaya nahaharangan ang liwanag ng araw sa labas, pero ang loob ng kwarto ay napakainit, tahimik, at masarap sa pakiramdam.Nang tumingin siya sa ibaba, nagtama ang mga mata nila ni Pia—na may malambot at matatag na tingin. Biglang naintindihan ni Luna kung bakit pakiramdam niya ay ligtas na ligtas siya rito.Ngayong dalawa na lang sila, hinawakan ng ginang ang kamay niya, ayaw na magkaroon sila ng anumang agwat. Ang boses nito ay pabalik-balik sa lambing at galit. "Kung nasasaktan ka o nagagalit sa nangyari, sabihin mo lang sa 'kin, hija. Pag-uwi ng Don ngayong gabi, sisiguraduhin naming mapaparusahan nang matindi ang asawa ko."Umalis si Don Richard at ang asawa nito para bisitahin ang isang maysakit na war comrade at mamayang gabi pa ang balik ng mga ito."Kung hindi po ako kumportable..." Huminto si Luna, tsaka nagbigay n