All Chapters of One Night ทวงรักคืนเดียว: Chapter 31 - Chapter 40

เมื่อจูบจนพอใจแล้วก็ละริมฝีปากถลำไถลซุกไซ้ซอกคอหอม กลิ่นเนื้อตัวอ่อน ๆ ของเธอราวกับฟีโรโมนที่เอาแต่ดูดรั้งให้เขาหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น ตั้งแต่คืนนั้น...จนถึงคืนนี้ริมฝีปากร้อนไต่จูบลงมาบนเนินอกอวบอิ่ม ก่อนตวัดลิ้นเบา ๆ บนปลายยอดสีชมพูสดที่แข็งตั้งเป็นไตบ่งบอกอารมณ์เหลือบมองใบหน้าสวยใสที่ปรือตามองเขา ปลายลิ้นยังคงตวัดเบา ๆ หยอกล้ออยู่จุดเดิม หนุ่มสาวสบตากันเนิ่นนาน ความในใจแสดงออกมาทางสายตาจนหมดสิ้นความน่ารักของคนตัวบางที่ใบหน้าแดงซ่านทำเอาเขาทนไม่ไหว อ้าปากดูดปลายยอดนั้นอย่างเมามันสลับกันไปทั้งสองข้างจนหน้าอกอวบอิ่มเต็มไปด้วยน้ำลายสายฟ้ายังมองสบตากับมัสยาไม่เลิก เขาแลบลิ้นออกมาแตะที่ลิ้นปี่ ทำเอาเธอสะดุ้งโหยงหดเกร็งกล้ามเนื้อพร้อมส่งเสียงครางรับในลำคอ“อือ...”คนหล่อยิ้มมุมปาก จูบเบา ๆ บนผิวเนื้ออ่อนบางแล้วไต่ลงไปเรื่อย ๆ จนถึงหน้าท้องแบนราบซึ่งหดเกร็งทุกครั้งที่เขาสัมผัสขาเรียวทั้งสองข้างถูกจับแบอ้าจนกว้าง แต่ดวงตาของเขายังไม่ยอมละไปจากใบหน้างดงามของผู้หญิงที่อยู่ในทุกห้วงคำนึงแม้แต่น้อย“ฟ้า...”“ขอฉันดูหน่อยสิ”พูดจบก็ละสายตาลงมองดอกไม้สาวฉ่ำเยิ้ม กลีบดอกของเธอบอบบางสีหวานน่ารัก

“ผมเอาหลังนี้แหละ ช่วยจัดการเรื่องเอกสารให้ด้วย”วันถัดมาเขาก็โดดงานมาทำเรื่องสำคัญอีกครั้ง เขาเลือกบ้านหลังใหญ่ที่มีบริเวณสนามหญ้ากว้างขวางให้ลูกได้วิ่งเล่นในโครงการหมู่บ้านสุดหรูของผู้เป็นแม่“ได้ค่ะคุณสายฟ้า”พนักงานขายตอบรับพร้อมรอยยิ้ม แม้จะเป็นลูกชายเจ้าของโครงการ แต่ถ้าเธอขายได้ ค่าคอมมิชชันกองโตก็รออยู่“แล้วอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกแม่ผมนะ ผมซื้อเอง ไม่อยากให้แม่รู้”“รับทราบค่ะ”คนอย่างเธอจะมีปัญญาอะไรคาบข่าวไปบอกเจ้าของบริษัท เป็นเพียงพนักงานตัวเล็ก ๆ มีหน้าที่ขายก็ขายอย่างเดียว ไม่ว่าบ้านหลังใหญ่โตราคาหลายสิบล้านหลังนี้เขาจะซื้อให้เมียน้อยคนไหน เธอก็ไม่มีสิทธิยุ่งเมื่อจัดการเรื่องบ้านเสร็จ นัดเวลาให้ทางโครงการเก็บรายละเอียดของบ้านรวมตกแต่งเพิ่มเติมทั้งหลังไม่น่าเกินหนึ่งเดือนบ้านก็น่าจะพร้อมให้เข้าอยู่ เขาจึงรีบไปรอรับเธอกับลูกที่บ้านของฉัตรพลดีหน่อยที่วันนี้เธอขับรถของตัวเองไปทำงาน ไม่ได้ติดรถฉัตรพลไปอีก เขาจึงไม่หงุดหงิดมากนักที่ต้องมาเจอหน้าหมอนั่นอีกครั้ง“ขอบคุณมากนะครับคุณป้า อีกไม่เกินหนึ่งเดือนผมคงไม่ได้พาน้องหมากมารบกวนแล้ว”ฉัตรพลหันขวับมองหน้า เห็นมัสยาไม่ได้พูดอะ

“อืม ฟ้า รับสายก่อน”ร่างใหญ่กำลังโยกกายเนิบนาบกดดันท่อนเนื้อเข้าออกกายเธอ ปากร้อนพรมจูบซอกคอ สลับขบเม้มดูดเลียผิวอ่อนบางผะแผ่ว ไม่สนใจสักนิดว่าโทรศัพท์มือถือที่วางไว้ข้างหมอนจะสั่นไม่หยุด“ไม่รับหรอก ไม่รู้ใครโทรมา”เขาไม่เหลือบไปดูสักนิดว่าบนหน้าจอปรากฏชื่อใคร เพราะตอนนี้คนตรงหน้าสำคัญที่สุดเป็นครั้งแรกที่เธอยินยอมพร้อมใจนอนกับเขาเพื่อตอบแทนที่เขาซื้อบ้านให้ กำลังมีความสุขตามประสาผัวเมีย แต่แค่เพียงเริ่มสอดใส่ ขยับโยกเพียงไม่กี่ครั้งก็มีคนโทรมากวนเสียแล้ว น่าหงุดหงิดชะมัด จึงปัดป่ายมือไปกดวางสายแล้วคว่ำหน้าจอโทรศัพท์ลง“ฟะ ฟ้า...”“อืม วางแล้ว”“แต่นายควรรับ เผื่อมีธุระ”“ธุระอะไรก็ไม่สน ตอนนี้จะเอาเมีย...เสียวจัง อืม”ความเสียวซ่านเล่นงานจนเขาทนไม่ไหว จับเธอตอกกระแทกเร่าร้อนรุนแรงแบบที่ชอบจนเกิดเสียงลามกสนั่นห้อง ไม่สนใจอะไรอีกแล้วว่าเสียงนั้นอาจรบกวนการนอนของลูกชายปลายสายกำโทรศัพท์มือถือด้วยมืออันสั่นเทาก่อนกดวาง ดวงตากลมโตเบิกกว้าง น้ำตามากมายไหลอาบแก้ม ยกมือขึ้นปิดปากแล้วกรีดร้องออกมาสุดเสียงพร้อมโถมตัวลงนอนคว่ำบนที่นอนเขาไม่ยอมรับสายเธอเลยไม่ว่าจะโทรไปกี่ครั้ง แม้แต่ข้อคามก็

“ฉันรักเธอ...เมี่ยง”“ฟ้า...”มัสยาตกใจเบิกตากว้าง ไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินกับหูว่ามันจะสามารถเป็นเรื่องจริงไปได้ คนอย่างสายฟ้านี่นะที่จะรักเธอ“ฉันรักเธอจริง ๆ ไม่รู้หรอก ว่าฉันมีความรู้สึกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เธอเชื่อไหม ตั้งแต่คืนแรกของเรา ฉันไม่เคยลืมเธอได้เลย ตอนนั้นฉันติดต่ออลิซไปเพราะอยากคุยกับเธอให้รู้เรื่อง แต่อลิซบล็อกเบอร์ฉัน พอไปตามหาอลิซที่ร้านพาร์ทไทม์ พนักงานบอกว่าอลิซลาออกไปแล้ว ฉันฝากนามบัตรไว้ให้ก็ไม่มีใครติดต่อฉันกลับมา ตอนนั้นฉันเฟลมาก แต่ก็คิดว่าเธอเกลียดฉัน ไม่อยากให้ฉันรับผิดชอบและไม่อยากจะข้องเกี่ยวกันอีก ฉันก็เลยตัดใจ”“ฟ้า...”สิ่งที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อนทำเอาเธอตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะพยายามตามหาเธอหลังจากคืนผิดพลาดนั้นจบลงไปแล้ว“ฉันพูดเรื่องจริงนะเมี่ยง ฉันทำแบบนั้นจริง ๆ แล้วเธอรู้อะไรไหม หลังจากที่ฉันกลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิม ฉันมีอะไรกับผู้หญิงหลายคน แต่มันไม่ได้สนุกเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ฉันเอาแต่คิดถึงเธอ คิดถึงแต่สัมผัสของเธอ กลิ่นของเธอ ฉันอยากจะบ้า พอเห็นหน้าเธออีกครั้งในรูปถ่ายวันงานแต่งของอลิซ ฉันดีใจมาก แล้วก็ตกใจมากด้วยที่เห็นเธอท้อง ตอนนั้นฉันมั่

สายฟ้ามองผู้หญิงที่กำลังให้นมลูกด้วยแววตารักใคร่ หัวใจอุ่นวาบไปทั้งดวง น้ำตามากมายเอ่อคลอหน่วยจวนเจียนจะไหล เขาเดินไปนั่งข้างเธอบนเตียงแล้วรั้งคนตัวบางเข้าสู่อ้อมกอด“ขอบคุณมากนะเมี่ยง ฉันรักเธอที่สุดเลย”“ฉันก็รักนาย งั้นเอาบ้านหลังนั้นไปคืนแม่นายเลยไหม”“เดี๋ยวสิ แล้วกัน เรายังไม่ทันได้ไปคุยกับพ่อกับแม่เลย เธอจะให้ฉันโดนไล่ออกจากกองมรดกแล้วหรือ”“ก็นายต้องรู้อยู่แล้วว่าพ่อแม่นายคิดอะไร ไม่งั้นนายจะพูดแบบนี้ออกมาทำไม ถ้ามันไม่มีแนวโน้มจะเกิดขึ้น”เธอฉลาดและทันคน แถมยังเข้าใจความคิดของเขาดีที่สุด“อืม ฉันยอมรับว่าพ่อแม่ฉันไม่ใช่คนที่จะเข้าใจอะไรง่าย ๆ หรอกนะ เขาสองคนเกิดมาในครอบครัวร่ำรวย มีมรดกมากมายให้ใช้ ไม่เคยลำบาก ถึงแม้พ่อแม่ฉันจะแต่งงานกันเพราะถูกจับคลุมถุงชนแต่เขาก็รักกันจริง ๆ เขาเลยคิดว่าจะจับฉันคลุมถุงชนได้ เพราะคิดว่าฉันอาจจะรักนิศาได้จริง ๆ แล้วอันที่จริงฉันเองก็ได้ไม่ได้มีอิสระในการเลือกคู่ครองขนาดนั้นหรอกนะ ฉันรู้ว่ายังไงวันหนึ่งพ่อแม่ก็ต้องจับฉันแต่งงานกับลูกสาวนักธุรกิจสักตระกูลอยู่แล้ว ตอนนั้นฉันไม่ได้มีใคร ก็เลยไม่รู้จะปฏิเสธไปทำไม”“แบบนี้พ่อแม่นายไม่มีทางยอมรับฉัน