ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่สายฟ้าก็ยังคงไม่กล้านำเรื่องร้อนใจไปบอกมัสยา ที่ปล่อยเวลาล่วงเลยเพราะเขาเลือกแล้วว่าจะไม่ทำตามในสิ่งที่แม่ต้องการ แม้แม่ของเขาจะโทรมาเร่งขอคำตอบแทบทุกวันก็ตามทีในขณะที่สายฟ้ากับมัสยากำลังกินข้าวเย็นอยู่นั้น เสียงออดหน้าห้องก็ดังขึ้นขัดจังหวะ“เดี๋ยวฉันไปเปิดเองเมี่ยง เธอกินต่อเถอะ”เมื่อเปิดประตูต้อนรับแขกที่ไม่คิดว่าจะเห็นหน้าที่นี่ ทำเอาสายฟ้าตกใจหน้าถอดสี“ทำไม เห็นหน้าแม่ตัวเองแล้วมันน่าตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ”คำทักทายของผู้เป็นแม่ทำเอาสายฟ้าลอบถอนหายใจ ก่อนจะพนมมือไหว้ทักทายพ่อและแม่ แล้วเชิญคนทั้งคู่เข้าไปนั่งในห้องรับแขกมัสยานำน้ำมาเสิร์ฟพร้อมทั้งกล่าวทักทาย แต่ก็มีเพียงพ่อของเขาเท่านั้นที่รับไหว้เหมือนเดิม“เมี่ยงขอตัวไปดูลูกก่อนนะคะ เชิญคุณลุงกับคุณป้าตามสบายค่ะ”สายฟ้ารั้งมือของมัสยาเอาไว้ให้ลงมานั่งข้างกัน“ไม่ต้องไปหรอกย่ะ เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับ ยังไงเธอก็ต้องรู้”กานดาเอ่ยพร้อมเชิดหน้าขึ้น มั่นใจว่าอย่างไรลูกชายของเธอก็ต้องยอมทำตามที่เธอต้องการอย่างแน่นอน“พ่อกับแม่มีอะไรหรือครับ ถึงมาหาผมที่นี่”แม้จะรู้อยู่แล้วแต่ก็ต้องเอ่ยถาม เผื่อว่ามันอาจจะไม่เป็น
Last Updated : 2026-04-08 Read more