All Chapters of เพทายร้าย(พ่าย)รัก เมียเด็ก: Chapter 41 - Chapter 50

สามวันต่อมาKM PUB 21.30 น.“ไอ้องศากลับมาวันไหน?” เสียงของคามินเอ่ยถามเพทาย ในขณะที่พวกเขาสองคนนั่งดื่มด้วยกันอยู่ที่ห้องทำงานของเขา“วันนี้มั้ง” ร่างสูงเอ่ยตอบเพื่อนของตน ก่อนจะยกแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นดื่ม“ช่วงนี้มึงเป็นเหี้ยอะไร ทำตัวไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลย?” คามินเอ่ยถามอย่างสงสัยอีกครั้ง เพราะช่วงสองสามวันมานี้เพทายชอบมานั่งกินเหล้าเงียบๆ อยู่ที่ห้องทำงานของเขา ชวนไปนั่งที่โซนวีไอพีอย่างเช่นทุกครั้งเขาก็ไม่ไป“กูก็ปกติดี” “ปกติเหี้ยไร มีอะไรก็พูดออกมา” คามินยังคงคะยั้นคะยอให้เพทายระบายความในใจตัวเองออกมาให้เขาฟัง เพราะเขารู้ดีว่าอาการที่เพทายเป็นอยู่ตอนนี้มันไม่ปกติ“มึงเรียกเด็กให้กูคนนึงสิ” นอกจากเพทายจะไม่ยอมพูดอะไร เขายังให้คามินเรียกเด็กมาให้อย่างเช่นทุกครั้ง“เด็กอลิซ?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามเพื่อนของตน ก่อนที่คนตรงหน้าจะส่ายหัวไปมา “ไม่ เอาคนอื่น” “ทำไม มึงเบื่อน้องเขาแล้ว?” “เปล่า” คำว่าเบื่อไม่ได้อยู่ในความรู้สึกของเพทายเลยสักนิด ในความรู้สึกของเขาตอนนี้มีแต่คำว่าคิดถึงและโหยหาเต็มไปหมด แต่เขาไม่อยากยอมรับว่าเขาเริ่มจะชอบเด็กอายุสิบแปดอย่างเธอเข้าแล้วจริงๆ“เปล่า? งั้นกูก

หลายชั่วโมงต่อมา@KM PUB 22.35 น.ห้อง 1208“เรามาเริ่มกันเลยไหมคะ จะได้แยกย้ายกันกลับไวๆ” เสียงใสเอ่ยขึ้น หลังจากที่เธอเข้ามาในห้องที่แสนคุ้นเคย ที่ตอนนี้มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา นั่งดื่มเหล้ารอเธออยู่ตรงโซฟา“จะรีบไปไหน มาดื่มเหล้าสักแก้วสองแก้วก่อนก็ได้” เพทายว่าพลางยกขวดเหล้าที่อยู่ตรงหน้า ขึ้นมาเทลงบนแก้วเปล่าอีกใบ ซึ่งพออลิซเห็นแบบนั้น เธอก็เดินตรงไปที่โซฟา แล้วเลือกที่จะคว้าแก้วอีกใบขึ้นมาดื่มแทน“คืนนี้หนูขอดื่มแก้วคุณแทนก็แล้วกันนะคะ” พูดจบอลิซก็ยกแก้วเหล้าที่เธอคว้าขึ้นมาเมื่อกี้ขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดแก้วซึ่งเพทายก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาคว้าเอาแก้วอีกใบที่เขาเทเหล้าลงไปเมื่อกี้ขึ้นดื่ม โดยที่มีสายตาคู่สวยของอลิซจ้องมองอยู่แบบนั้น ที่หญิงสาวเลือกที่จะดื่มแก้วอีกใบแทนแก้วที่เขาเตรียมเอาไว้ให้ เป็นเพราะเธอคิดว่าในแก้วใบนั้นคงจะมีสิ่งแปลกปลอมซ่อนอยู่อย่างเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา แต่ดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิด เพราะเท่าที่ดูอาการของเพทายก็ปกติดีทุกอย่างถึงแม้อลิซจะดื่มไม่ค่อยเก่งสักเท่าไหร่ แต่คืนนี้เธอก็ยังเลือกที่จะนั่งดื่มเป็นเพื่อนเพทายเงียบๆ อยู่แบบนั้น โดยที่ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกันเ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา@งานเลี้ยงรุ่น 20.00 น.“พี่ชมพู่คะ คืนนี้ที่ห้องคาราโอเกะเบอร์หนึ่ง เขามีงานอะไรกันเหรอคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามรุ่นพี่สาวที่ดูแลในส่วนของห้องคาราโอเกะหมายเลข1 อย่างสงสัย เพราะเมื่อกี้ตอนที่เธอเดินผ่านห้องนั้นมาเห็นคนทยอยเดินเข้าไปมากกว่าสิบคนแล้ว“อ๋อ วันนี้เพื่อนๆ คุณคามินเขาจัดงานเลี้ยงรุ่นกันที่ห้องนั้นจ้ะ” “คนเยอะไหมคะ?” เหมือนเธอจะจำได้รางๆ ว่าคืนนั้นพวกคุณคามินก็พูดถึงเรื่องนี้กันอยู่ แต่เธอไม่รู้ว่าเขาจัดกันวันไหน“ประมาณสามสิบคนจ้ะ แล้วคืนนี้อลิซต้องขึ้นไปดูแลโซนวีไอพีไหมเอ่ย?” “คืนนี้คงจะไม่ไปค่ะ” เพราะคืนนี้คนที่ใช้ให้เธอไปนั่งชงเหล้าให้ คงจะอยู่ในงานเลี้ยงรุ่นที่ห้องคาราโอเกะชั้นใต้ดิน นี่ก็เงียบหายไปอีกแล้ว เดี๋ยวก็มาๆ หายๆ เธอล่ะอยากจะบ้าตายกับผู้ชายคนนี้จริงๆ“งั้นคืนนี้ถ้าอลิซว่าง อลิซก็แวปๆ เข้าไปช่วยพี่ในห้องนั้นหน่อยนะจ๊ะ พี่ว่าน่าจะดื่มกันยาวแน่ๆ” “อ้อ ได้ค่ะ ถ้าอลิซเสร็จงานจากห้องอื่นๆ แล้วจะเข้าไปช่วยนะคะ” “ขอบคุณมากน๊า น่ารักตลอด” สิ้นเสียงรุ่นพี่สาว ร่างบางเธอก็ขอตัวไปช่วยงานพี่ๆ คนอื่นๆ ในโซนต่างๆ จนกระทั่งในตอนที่เธอกำลังจะเดินไปเข้าห้องน้ำ

วันต่อมา 08.30 น.“กลับมาเอาป่านนี้ คงจะได้เงินจากผัวเก่ามาให้ฉันแล้วใช่ไหม?” เสียงของไม้สามีคนปัจจุบันของทับทิมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน ทว่าคำตอบของหญิงสาวนั้นกลับทำให้อารมณ์เขายิ่งเดือดดาล“ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวทับทิมจะหาทางเอามาให้พี่ไม้ให้ได้นะ แต่พี่ไม้ ต้องสัญญาว่าจะปล่อยทับทิมกับลูกไป” “กูบอกมึงแล้วไง ว่าถ้ามึงหาเงินก้อนนี้มาให้กูได้ มึงกับลูกจะไสหัวไปอยู่ที่ไหนก็ไป แล้วกูก็จะยอมเซ็นใบหย่าให้” เงินก้อนนี้ที่ไม้ว่าคือเงินจำนวนห้าล้านบาท ที่เขาต้องการเอาไปใช้หนี้ให้พวกเจ้าพ่อมาเฟีย เพราะถ้าเขาหามาคืนพวกมันไม่ได้เขาก็ต้องตาย“แต่ถ้ามึงหามาไม่ได้ มึงก็เตรียมตัวตายไปพร้อมกับกูแล้วก็ลูกได้เลย” ไม้ว่าพลางอุ้มลูกชายวัยสองขวบกว่าขึ้นไว้ในอ้อมแขนของตน ก่อนจะพาเดินเข้าห้องนอนไปด้วยอารมณ์ที่เดือดดาลมากกว่าเดิมที่ทับทิมกลับบ้านเอาป่านนี้ เป็นเพราะเธอรอจังหวะที่จะเข้าไปเอาโทรศัพท์ของเธอที่อยู่ในห้องพักห้องนั้น ซึ่งเธอก็พึ่งมีจังหวะตอนที่เพทายกับอลิซออกจากห้องไปเมื่อ7โมงเช้านี่เอง เธอจำเป็นต้องใช้โทรศัพท์เครื่องนี้ของเธอ เพราะเธอต้องการสิ่งที่อยู่ด้านใน และสิ่งนั้นเธอเชื่อว่ามันจะช่วยเธอกับลู

วันต่อมา@บริษัทเพทาย 09.40 น.ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงของเลขาที่เปิดประตูเข้ามา“คุณเพทายคะ เธอมาถึงแล้วค่ะ” “ให้เข้ามาเลย” ชายหนุ่มเอ่ยบอกกับเลขาสาวของเขา เพราะก่อนหน้านี้เขาได้สั่งเธอไว้ว่าถ้าทับทิมมา ก็ให้เธอเข้ามาหาเขาได้เลย“นายเตรียมเช็คไว้ให้ฉันแล้วใช่ไหม?” เมื่อหญิงสาวเดินเข้ามาในห้องทำงาน เธอก็เอ่ยถามชายหนุ่มทันที“ห้าล้าน ตามที่เธอต้องการ” เขาหยิบเช็คในลิ้นชักที่กรอกตัวเลขไว้ตั้งแต่เมื่อคืนขึ้นมา ก่อนจะวางลงบนโต๊ะตรงหน้าของตัวเอง ซึ่งพอทับทิมเห็นแบบนั้นเธอก็รีบเอื้อมมือจะไปหยิบ ทว่าก็ถูกเพทายขัดขึ้นซะก่อน“เอาโน๊ตบุ๊กมาให้ฉันก่อน โทรศัพท์ของเธอด้วย” ชายหนุ่มว่าพลางหยิบเช็คขึ้นไปถือไว้ ก่อนจะพูดออกมา ซึ่งพอทับทิมเห็นแบบนั้นเธอก็รีบทำตามที่เขาบอกทุกอย่าง“นี่โน๊ตบุ๊ค ส่วนนี่ก็โทรศัพท์ รหัสคือ042829” เธอวางมันไว้บนโต๊ะทำงานของเพทายพร้อมกับพูดขึ้น ซึ่งพอเพทายได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เขาก็จัดการเข้าไปลบไฟล์ในโน๊ตบุ๊กกับโทรศัพท์ของเธอทิ้งทั้งหมด“เอาเช็คให้ฉันได้ยัง?” “ยัง เธอต้องเซ็นสัญญาฉบับนี้ด้วย เพราะถ้าไม่อย่างนั้นก็อย่าหวั