เพทายร้าย(พ่าย)รัก เมียเด็ก

เพทายร้าย(พ่าย)รัก เมียเด็ก

last update최신 업데이트 : 2025-11-17
에:  Summer_M참여
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 평가. 1 리뷰
55챕터
3.7K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เขาที่เคยเจ็บปวดกับความรักมาก่อนกับเธอผู้ที่ไม่เคยมีความรักมาก่อน ทั้งชีวิตเธอรักแค่ยายของเธอเท่านั้น เธอจึงยอมทำทุกวิธีที่จะหาเงินมารักษายายผู้เป็นที่รัก ยอมแม้กระทั่งเอาตัวเข้าแลก

더 보기

1화

บทนำ

京平市市立病院。

「院長先生、私、自ら志願して海野市の分院へ赴任させていただきたいと思います」

院長は驚いたように顔を上げ、しばらく沈黙した後、慎重に口を開いた。

「晴子さん、本当に決心したのか?ご実家は京平市のはず。あの分院への異動は、少なくとも五年は戻って来られないが」

「はい、覚悟の上です。今、海野市は開発の真っ最中と聞いています。ですから……そこに行きたいんです」

明かりの下、神原晴子(かんばら はるこ)は瞳の奥の苦みを必死に隠し、力強くうなずいた。

院長はまだ躊躇い、言葉を続けた。

「……福井先生やご家族とは、相談したか?」

福井横生(ふくい よこお)の名を聞いた瞬間、晴子の胸奥がきゅっと締めつけられた。

彼女は院長に、穏やかな嘘をついた。

「はい、家族とも話し合いました。皆、私の決断を理解し、応援してくれています」

「そうか……ご家族に異存がなければ、早速人事に手配させよう」

礼を言って院長室を出ると、廊下で看護師長の佐藤麗(さとう れい)が待っていた。

彼女は目に涙を浮かべ、晴子の手をしっかりと握った。

「本当に一人で行くの?お腹の赤ちゃんはどうするの?」

「たとえ一人でも、この子はきちんと育てられるわ」

晴子はまだ目立たないお腹に手を当て、静かに微笑んだ。

「それに、分院には新しい医療機器が導入されると聞いている。もしかしたら、この腕の古傷も治せるかも。そうすれば……もう一度、執刀できるかもしれない」

その言葉に、麗の目が悲しみに曇った。

晴子の腕の傷は、かつての医療紛争で患者家族に切りつけられたものだ。

病院には「神の手」と称される二人の俊英がいた。

一人は横生、そしてもう一人が晴子。

三年前のある手術で、横生がわずかなミスを犯した。激昂した患者家族がメスを振り回したその時、当直だった晴子が彼の前に立ちはだかり、深い傷を負ったのだ。

その後、患者は無事回復し、横生の過失も問われず、彼は依然として病院の看板外科医として君臨し続けた。

ただ一人、晴子だけが、執刀医としての未来を失った。

横生はその恩義に報いるため――彼女を妻に迎えた。

結婚して三年、横生は惜しみない愛情と優しさを注いだ。

二人は周囲からは羨まれる、理想の夫婦に見えていた。

しかし、それが真実ではないことを知っているのは、晴子ただ一人だった。

横生が心から愛しているのは、彼女ではなく――姉の神原奈々(かんばら なな)だった。

彼はただ何度も自分に言い聞かせた。晴子を愛さなければ、奈々を忘れなければ、と。

横生は記念日のたびにプレゼントをくれた。

けれど、どれも晴子の好みとは微妙にずれていた。

真夜中、彼はうなされながら名前を呼んだ。

――「奈々」と。

その声が、幾度となく晴子の鼓膜を震わせた。

横生は彼女の前でひざまずき、誓ったこともある。

「この福井横生は、この命の続く限り、ただ神原晴子ひとりを愛す。もしこの誓いに背くことがあれば、天罰くだるも悔いなし!」

晴子がその言葉を信じかけていた、まさにその時――奈々が帰国した。

その日、普段は冷静沈着な福井先生は別人のようだった。

何もかも放り出し、病院の車を飛ばして空港へと向かった。

彼が残していった仕事の山は、すべて晴子の肩にのしかかった。

その日を境に、姉と両親が帰国し、彼女たちは晴子と横生の家に住み始めた。

そして、横生の視線は完全に奈々へと向けられるようになった。

家の中はいつも姉を中心に回っていた。

時に晴子は思う――ここは、果たして自分の居場所なのだろうか、と。

横生はそんな彼女の寂しさに気づいていたのか、外では模範的な夫を演じ、家ではこう言った。

「あまり気にするな。奈々は治療のためだけに来ているのだから」

しかし彼は知らなかった。奈々が帰国したあの日、晴子が自身の妊娠を知ったことを。

三年もの間、横生は子供を待ち望んでいた。

その願いが叶ったというのに、晴子は彼に告げる気にはなれなかった。

夜勤明けの冷たい風が肌を刺す。晴子は一人で、震えていた。

今日は気温が下がると分かっていたから、横生は迎えに来ると言っていた。

なのに、彼は現れなかった。

家族に迎えられて帰っていく同僚たちを見送りながら、晴子は自嘲気味に唇をゆがめた。

――もうすぐここを離れるというのに、まだ何を期待しているのだろう。

彼女の未来は、これから生まれてくる小さな命と、自分自身のためにある。

横生なら、過去に置き去りにすればいい。
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Rachaneewan Chaimungchuan
Rachaneewan Chaimungchuan
สนุกมากๆค่ะรอเรื่องใหม่นะคะ
2025-12-19 08:44:00
2
0
55 챕터
บทนำ
บทนำ@บ้านอลิซ 17.30 น.“ยายคะ คืนนี้อลิซคงจะกลับช้าหน่อยนะยาย พอดีที่ร้านคนขาด อลิซต้องอยู่ช่วยพี่เจนนี่ก่อน” เสียงใสเอ่ยบอกหญิงวัยกลางคนที่กำลังยืนทำอาหารอยู่ในห้องครัวอย่างตั้งอกตั้งใจ จนเธอต้องหันหน้ากลับมาถามหลานสาวของเธอด้วยความเป็นห่วง“กลับช้านี่ช้าแค่ไหนเหรอลูก ถ้าเกินเที่ยงคืนไปยายว่าอลิซค้างที่ทำงานเลยดีกว่าไหม ยายเป็นห่วงที่หนูต้องเดินทางค่ำๆมืดๆคนเดียว” เนื่องจากว่าซอยเข้าบ้านอลิซค่อนข้างที่จะเปลี่ยว ยายจึงนึกเป็นห่วงหลานสาวของตน เพราะถ้าหากว่าเลยเที่ยงคืนไปร้านค้าแถวหน้าปากซอยก็คงจะปิดหรือเก็บกันหมดแล้ว“ก็น่าจะหลังจากที่ร้านปิดค่ะยาย แต่ว่าอลิซจะกลับมานอนที่บ้านกับยายเหมือนเดิมนี่แหละ อลิซไม่อยากให้ยายต้องนอนคนเดียว อลิซเป็นห่วงยาย” เพราะโรคประจำตัวที่ยายของเธอเป็นอยู่ตอนนี้ บวกกับอายุของยายก็เริ่มมากขึ้นแล้ว เธอจึงไม่อยากทิ้งให้ยายของเธอต้องอยู่ตามลำพัง เธอจึงเลือกที่จะกลับมานอนบ้านทุกคืนหลังจากที่ทำงานเสร็จ ถึงแม้ว่าที่ทำงานของเธอจะมีที่พักให้สำหรับพนักงาน แต่อลิซก็เลือกที่จะกลับมานอนบ้าน กลับมานอนกับยายผู้เป็นที่รักของเธออย่างเช่นทุกวันเหมือนเดิม“ไม่ต้องห่ว
더 보기
ตอนที่ 1 เพทาย
@KM PUB 21.40 น.“ช่วงนี้ทำไมไอ้องศามันกลับบ้านบ่อยจังวะ โทรชวนมากินเหล้าทีไรก็บอกว่าต้องกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่” “มึงสงสัยเหมือนกูเลย ปกติวันศุกร์กับวันเสาร์มันจะต้องนั่งเสนอหน้าอยู่ตรงนี้แล้วนะ แต่นี่อะไรเดี๋ยวก็กลับบ้าน เดี๋ยวก็ไม่ว่าง” ผมที่กำลังจะยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่ม หันไปพูดกับไอ้คามิน เพื่อนสุดที่รักของผม ที่สำคัญยังเป็นเจ้าของผับที่ผมกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่ตอนนี้อีก แล้วไอ้องศาที่ไอ้คามินพูดถึงเมื่อกี้ก็คือเพื่อนรักของผมอีกคนหนึ่ง พวกเราสามคนรู้จักกันสมัยเรียนแล้วก็คบกันเป็นเพื่อนจนตอนนี้ก็ผ่านมาสิบกว่าปีแล้วนะ “เดี๋ยวค่อยหาเวลาเข้าไปหามันที่บริษัท แล้วคืนนี้มึงจะให้เรียกเด็กไหม?” เด็กที่ไอ้คามินหมายถึงคือเด็กเอ็นเตอร์เทนที่ผมมักจะบอกให้มันหามาให้อยู่บ่อยๆ “คืนนี้ไม่ เพราะกูมีเป้าหมายอยู่ตรงโน้น” ผมพยักพเยิดหน้าไปทางโต๊ะที่อยู่ด้านในสุด ซึ่งไอ้คามินก็มองตามผมไปเช่นกัน ส่วนโต๊ะนั้นผมก็เห็นว่าพวกเธอมองมาที่พวกผมสองคนอย่างสื่อความหมายเหมือนกัน “มึงจะเอาคนไหน?” ไอ้คามินเอ่ยถาม เพราะในโต๊ะที่ผมล็อกเป้าหมายอยู่ตอนนี้ มีผู้หญิงนั่งอยู่สามสี่คน ซึ่งแต่ละคนใส่ชุดคนละสีกันเลย นั
더 보기
ตอนที่ 2 ซ่อนใต้เตียง
ด้านอลิซ“อลิซจ๊ะ เดี๋ยวพี่วาน อลิซเอาเครื่องดื่มพวกนี้เข้าไปไว้ในห้อง 1208 ให้ทีนะจ๊ะ เอาเข้าไปไว้เสร็จแล้วรีบออกมาเลยนะ เพราะอีกสิบนาทีเพื่อนคุณคามินเขาจะใช้ห้องนั้นแล้ว” เสียงพี่เจนนี่ที่เป็นผู้จัดการผับแห่งนี้เอ่ยบอกฉัน พร้อมกับดันรถเข็นที่มีขวดเหล้าอยู่สองสามขวดกับMixerอีกจำนวนมากมาตรงหน้าของฉัน ซึ่งฉันก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่ายปกติฉันไม่ได้ดูแลตรงโซนห้องพักวีไอพีหรอกนะ ส่วนมากฉันจะดูแลลูกค้าตรงห้องคาราโอเกะมากกว่า แต่ว่าวันนี้พี่ชมพู่ก็ลา ส่วนพี่จ๋าที่ดูแลโซนนี้ก็ท้องเสียกะทันหัน หน้าที่เลยตกมาอยู่ที่ฉันนี่ไง แต่ไม่เป็นไร แค่เข็นไอ้เจ้านี่เข้าไปไว้ในห้อง แล้วออกมาเลยคือง่ายมาก“ได้ค่ะ เดี๋ยวอลิซจัดการเอง” ฉันว่าพลางส่งยิ้มไปให้พี่เจนนี่ที่เปรียบเสมือนพี่สาวของฉันคนหนึ่ง พี่เขาทั้งสวยทั้งใจดีกับฉันมากๆ อีกอย่างที่ฉันเข้ามาทำงานที่นี่ได้ก็เป็นเพราะพี่เจนนี่นี่แหละ ที่ไปขอร้องเจ้าของผับปกติที่นี่จะไม่รับเด็กที่อายุต่ำกว่า20ปี เข้ามาทำงานไง แต่ตอนนี้ฉันพึ่งจะ18เอง แล้วก็จำเป็นต้องใช้เงินจำนวนมากด้วย ฉันเลยขอร้องอ้อนวอนพี่เจนนี่ให้ช่วยฉันหน่อย ถ้าจะถามว่าทำไมถึงอยากทำงานที่นี่ คง
더 보기
ตอนที่ 3 อนาคอนด้าตัวใหญ่
จู่ๆ เขาก็เดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาที่อยู่ใกล้ๆ เตียงนอน ทำให้ตอนนี้ฉันเห็นไอ้อนาคอนด้าตัวใหญ่ที่มันกำลังตั้งชูชันอยู่เต็มสองตา นี่เขาไม่คิดที่จะใส่เสื้อผ้าก่อนหรือไงแล้วทำไมถึงได้ใหญ่ขนาดนั้นวะเนี่ย พ่อให้มาหรือว่าแอบไปอัพไซต์กันแน่นะ ถึงว่าเมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นรีบปฏิเสธทันควันเลย ครืด!! ครืด!! ครืด!!และในขณะที่ฉันกำลังตลึงไปกับไอ้เจ้าอนาคอนด้าตัวใหญ่อยู่นั้น จู่ๆ โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงด้านหลังก็สั่นขึ้นมา ฉันรีบยกสะโพกของตัวเองขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงด้านหลังออกมาอย่างทุลักทุเลสายเรียกเข้า พี่เจนนี่ชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ตอนนี้ทำให้ฉันอยากจะกดรับสายเต็มที ถ้าไม่ติดตรงที่ว่ากลัวผู้ชายที่นั่งอยู่ด้านนอกนั่นจะได้ยินเอ๊ะ!! แล้วนี่เขาหายไปไหนแล้วนะ หรือว่าจะเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำแล้ว คิดได้แบบนั้นฉันก็รีบพาตัวเองออกมาจากใต้เตียงทันที ทว่าหัวใจดวงน้อยๆ ของฉันก็กระตุกวูบอย่างแรง เมื่อได้ยินเสียงผู้ชายดังอยู่ไม่ไกลจากตัวฉันเท่าไหร่“อยากดูหนังสดก็มาขอกันดีๆ ไม่ใช่มาแอบอยู่ใต้เตียงคนอื่นแบบนี้” พอฉันหันหน้ากลับไปตามเสียงก็พบว่าผู้ชายคนนั้นเข
더 보기
ตอนที่ 4 ข้อแลกเปลี่ยน
“เงียบแบบนี้แสดงว่าไม่ งั้นก็เตรียมตัวตกงานได้”“แต่ว่าหนูพึ่งจะสิบแปดเองนะคะ คุณไม่กลัวโดนข้อหาพรากผู้เยาว์เหรอ?” ฉันนี่ก็ฉลาดหาทางเอาตัวรอดเก่งเหมือนกันนะ แต่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะไม่สนใจคำพูดของฉันแม้แต่น้อย“สิบแปดงั้นเหรอ? ดีนะฉันชอบ”อึก!!ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่เมื่อเห็นรอยยิ้มร้ายกาจที่ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเขา ก่อนที่จะนึกอะไรบางอย่างออก“ด เดี๋ยวค่ะ งั้นหนูขอเป็นวันอื่นได้ไหมคะ วันนี้ประจำเดือนหนูมา” ใช่ วันนี้ประจำเดือนฉันมาจริงๆ แต่ดีหน่อยที่ฉันเป็นคนไม่ค่อยปวดท้องสักเท่าไหร่ เลยยังทำงานไหวอยู่ อีกอย่างวันนี้ฉันก็ลาไม่ได้ด้วย เพราะถ้าลาพี่เจนนี่ก็ไม่มีคนช่วยอีก“อย่ามาโกหก” พรึ่บ!!“อ๊ะ ค คุณจะทำอะไรคะ?” จู่ๆคนตรงหน้าก็จับฉันให้นอนราบลงบนเตียงก่อนที่เขาจะตามขึ้นมาคร่อมบนตัวของฉัน“ก็จะพิสูจน์ไง ว่าประจำเดือนเธอมาจริงไหม บอกไว้ก่อนนะว่าฉันไม่ชอบคนโกหก” ว่าจบเขาก็เลื่อนมือข้างนึงลงไปสัมผัสกับจุดสงวนของฉัน ดีนะที่เขาแค่สัมผัสด้านนอก ไม่ล้วงเข้ามาด้านใน“บอกแล้วไงคะ ว่าประจำเดือนหนูมาจริงๆ ถ้าคุณไม่เชื่อ ให้หนูถอดให้คุณดูไหม” “กล้าเหรอ?” นี่เขาโรคจิตหรือเปล่าเนี่ย ฉันแ
더 보기
ตอนที่ 5 ขอนมใหญ่ๆ
ด้านเพทาย“อายุแค่สิบแปดงั้นเหรอ คิดว่าฉันโง่มากรึไง” ปกติไอ้คามินมันไม่รับเด็กที่อายุต่ำกว่ายี่สิบปีเข้ามาทำงานในผับของมันอยู่แล้ว เป็นไปไม่ได้แน่นอนที่เธอจะอายุแค่สิบแปด“ไว้ถึงเวลาเมื่อไหร่ ฉันจะจัดให้หนักเลยคอยดู หึ” ผมพ่นคำพูดออกมาโดยที่สายตาจับจ้องไปยังเบอร์โทรศัพท์ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนจะพิมพ์ชื่อเจ้าของลงไปชะเอมนี่ผมก็ไม่รู้ว่าเธอเอาความใจกล้ามาจากไหน ถึงได้มาแอบหลบอยู่ใต้เตียงแบบนี้ แต่เท่าที่ได้พูดคุยกับเธอเมื่อกี้ก็ไม่น่าแปลก ตอนแรกที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์สั่นผมก็แปลกใจอยู่นะ เพราะปกติผมเป็นคนเปิดเสียงโทรศัพท์ตลอดเวลา เผื่อว่าลูกน้องจะโทรมาเรื่องงานแล้วที่แปลกใจไปกว่านั้นคือเมื่อผมหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาดูปรากฏว่าหน้าจอมืดสนิท ผมเลยรู้ได้ในทันทีว่าไม่ใช่ของผมแน่นอนอีกอย่างผมเป็นคนที่สายตาไวด้วยไง พอเห็นแสงแวปๆ จากใต้เตียงผมก็ก้มลงไปมอง ตอนนั้นเธอเอาแต่จ้องหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองเลยไม่ทันสังเกตเห็นผม ผมก็เลยเดินย่องๆ ขึ้นมานั่งอยู่บนเตียง แล้วทำเสียงให้เงียบที่สุดเท่าจะเงียบได้ สุดท้ายก็อย่างที่ทุกคนเห็น หึ :) ตู๊ดดดดด!!!ตู๊ดดดดด!!!(มีอะไร?) “หา
더 보기
ตอนที่ 6 โชคชะตาหรือฟ้ากลั่นแกล้ง (1/2)
ด้านอลิซ@KM PUB 19.20 น.“ว้าวๆๆ วันนี้ทำไมสาวน้อยของพี่ถึงได้สวยเป็นพิเศษเลยจ๊ะ แล้วนี่แอบไปทำสีผมใหม่มาตั้งเมื่อไหร่?” เสียงพี่เจนนี่เอ่ยแซวทันทีที่ฉันก้าวขาเข้ามาในร้าน“เมื่อวานค่ะ” :) ฉันตอบพี่เจนนี่กลับไป พร้อมกับฉีกยิ้มกว้างส่งไปให้เธอใช่ฉันไปย้อมผมมาเมื่อวาน จากผมสีดำย้อมให้เป็นสีทองไปเลยจ้า เพื่อที่ว่าผู้ชายคนที่ชื่อเพทายจะตามหาฉันไม่เจอ อีกอย่างตอนนี้ฉันก็บล็อกเบอร์เขาไปแล้วด้วย “แต่ผมสีนี้เข้ากับอลิซมากนะ ดูโตกว่าเดิมเยอะเลย” “แหะๆ อลิซว่าอลิซทำผมสีนี้หน้าดูแก่มากเลยค่ะ อย่างกับคนละคนเลย” “ไม่แก่นะ เหมาะกับวัยเราแล้วแหละ นี่ถ้าแต่งตัวอีกหน่อยรับงานเอนได้สบายเลย” “ไอ้งานเอนอะไรนี่เงินดีไหมคะ?” ฉันก็ว่าจะถามพี่เจนนี่เรื่องนี้เหมือนกัน ดีแล้วแหละที่พี่เขาเปิดประเด็นขึ้นมาก่อน“มันก็แล้วแต่ว่าจะเอนแบบไหน ถ้าเอนวี ก็หลักหมื่นถึงแสนเลย แต่ถ้าเอนธรรมดาก็หลักพัน” อะไรคือเอนวี เอนธรรมดาวะ ฉันที่ยืนฟังพี่เจนนี่พูดถึงกับคิ้วขมวดเข้าหากันเลย“ทำไมมันต้องแยกเอนวีกับเอนธรรมดาด้วยคะ?” ฉันเอ่ยถามคนตรงหน้าอย่างสงสัย“ถ้าเอนวีก็คือจบที่เตียง ส่วนเอนธรรมดาก็แค่ชงเหล้า ดื่มเหล้าเป็นเพื่อ
더 보기
ตอนที่ 6 โชคชะตาหรือฟ้ากลั่นแกล้ง (2/2)
“ก็ยัยนี่มันมาตบหน้าฉัน” ไอ้คนชื่อกายอะไรนี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดันพร้อมกับชี้นิ้วมาตรงหน้าของฉันอย่างเอาเรื่อง“ก็เขามาลวนลามอลิซก่อนนี่คะ” ถ้าเขาไม่ทำกับฉันแบบเมื่อกี้ มีเหรอที่อยู่ดีๆ ฉันจะไปตบเขา“ไหนหละหลักฐาน” ฉันได้แต่เงียบแล้วหันไปมองหน้าเพื่อนเขาที่เป็นคนห้ามเขาไม่ให้ตบฉันเมื่อกี้อย่างขอความช่วยเหลือ เพราะเขาคือคนเดียวที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างแต่ผู้ชายคนนั้นกลับนั่งเฉยไม่ปริปากพูดสักคำ เหอะก็นึกว่าจะเป็นคนดี “ไม่มีค่ะ” “เอ่อ ทางเราต้องขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะคะ คราวหลังฉันจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก” แล้วพี่เจนนี่จะไปขอโทษมันทำไม มันสิที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษฉัน“ถ้าไม่อยากให้ฉันเอาเรื่อง ก็ก้มกราบเท้าของฉันซะ” ฉันกำหมัดแน่นพร้อมกับจ้องหน้าไอ้นี่ด้วยความโกรธ นี่มันจะให้ฉันที่เป็นเพศแม่ของมันกราบเท้ามันงั้นเหรอ“ฉันไม่ขอโทษ ถ้านายจะเอาเรื่องฉันก็เอาเลย” “อลิซ” พี่เจนนี่หันมาเรียกชื่อฉันในทันทีหลังจากที่ฉันพูดประโยคเมื่อกี้จบ“เธอได้ตกงานแน่” ประโยคนี้อีกแล้ว และมันก็เป็นประโยคเดียวที่มีอิทธิพลต่อตัวของฉันในเวลานี้“ถ้าฉันยอมกราบ คุณจะยอมจบใช่ไหม” “หึ ก็กราบสิ” ฉันยอมทิ้งศักดิ์
더 보기
ตอนที่ 7 งานใหญ่ของอลิซ (1/2)
หนึ่งชั่วโมงต่อมา..ตึกตึก!!!“ขอเหล้าเข้มๆ ดิ๊” ฟุ่บ!!ผมหันไปมองตามเสียงอันคุ้นเคยของเพื่อนตัวเอง ที่ตอนนี้มันทิ้งตัวลงบนโซฟาด้านข้างผมแล้วเรียบร้อย“จัดการเสร็จแล้ว?” ก็คงจะเสร็จแล้วแหละ ไม่งั้นมันไม่ขึ้นมานั่งดื่มเหล้าสบายใจเฉิบแบบนี้หรอก“เออ ปัญหาเยอะฉิบ แม่งวันนี้มันวันอะไรวะ เจอแต่ไอ้พวกเด็กเปรต” นั่นสิ วันนี้มันเป็นวันอะไร ทำไมที่ร้านไอ้คามินถึงมีแต่ปัญหา ก่อนหน้านี้พวกผมกำลังนั่งดื่มที่บริษัทไอ้องศาอยู่ดีๆ แต่เด็กในร้านไอ้คามินดันไลน์ไปตามบอกว่าที่ร้านเกิดเรื่อง พอไอ้นี่มันรู้ มันก็รีบตรงดิ่งมาที่ร้านมันอย่างไว “เอ้า ดื่มก่อนจะได้ไม่เครียด” ผมยื่นแก้วเหล้าที่พึ่งชงเสร็จไปตรงหน้าของมัน ซึ่งมันก็รับไปทันที ก่อนที่จะเทเหล้าเข้าปากรวดเดียวจนหมดแก้ว และ….ปึก!!!เสียงกระแทกแก้วลงบนโต๊ะด้วยอารมณ์หงุดหงิดของคนที่นั่งอยู่ด้านข้างผม บ่งบอกได้เลยว่าตอนนี้มันคงหงุดหงิดเอามากๆ“ขออีกแก้ว” “มึงก็เบาๆ หน่อยครับ ดื่มเหมือนน้ำเปล่าเลยไอ้ห่า” ถึงจะว่ามันแบบนั้น แต่ผมก็หยิบแก้วมาชงเหล้าให้มันเพิ่มอยู่ดี“ถ้าเมื่อกี้ไม่ใช่ลูกผู้การนะ กูให้การ์ดลากออกไปกระทืบละ แม่งทำตัวโคตรกร่างเลย ข้าวของ
더 보기
ตอนที่ 7 งานใหญ่ของอลิซ (2/2)
เอ็นบิกินีงั้นเหรอ ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยใส่ชุดแบบนี้เลยนะ เอาไงดีวะพี่เจนนี่ : ค่าตัวห้าหมื่นO.Oอลิซ : รับค่ะ อลิซจะทำ อ่านแล้ว พอเห็นค่าตัวที่จะได้เท่านั้นแหละ มือฉันนี่รีบพิมพ์ตอบพี่เจนนี่กลับไปอย่างไวเลยพี่เจนนี่ : โอเคจ๊ะ งั้นวันนี้ช่วงบ่าย อลิซเตรียมตัวนะ พี่เจนนี่ : เดี๋ยวพี่จะพาไปซื้อชุดอลิซ : ได้ค่ะ อลิซ : ขอบคุณพี่เจนนี่มากๆ นะคะ ที่ช่วยหางานให้อลิซนี่สินะที่เขาเรียกว่าฟ้าหลังฝนมักสวยงามเสมอ ถึงแม้ว่าฉันจะถูกพักงานในผับนานถึงหนึ่งเดือนด้วยกัน แต่อย่างน้อยฉันก็ยังมีพี่เจนนี่ที่คอยหางานเอนเตอร์เทนมาให้และถึงแม้ฉันจะรับแค่งานเอ็นธรรมดาๆ แต่ว่างานนี้ก็ยังทำเงินให้ฉันได้เยอะพอสมควรเลยนะ หรือว่าฉันจะหันมาเอาดีทางด้านงานเอ็นเตอร์เทนดี นี่ก็ใกล้จะถึงวันผ่าตัดเข้าไปทุกทีแล้วด้วย ฉันยังหาเงินมาได้ไม่ครบเลย อยากจะร้องไห้ วันต่อมา @บ้านเพทาย 18.00 น. “ว้าว บ้านหลังโคตรใหญ่” ทันทีที่พี่เจนนี่ขับรถเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ของลูกค้าที่เป็นคนจ้างงานพวกฉัน เสียงพี่ดาว หนึ่งในสาวเอนเตอร์เทนสำหรับค่ำคืนนี้ก็เอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น ซึ่งก็ไม่แปลกเลยที่พี่เขาจะพูดแบบนั้น เพราะบ้านหลังน
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status