All Chapters of Gear Night คืนร้อนวิศวะร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

มือใหญ่สอดเข้าล็อกท้ายทอย บังคับเธอแหงนหน้าขึ้นรับเรียวลิ้นที่เข้าไปกวาดต้อนความหวานในโพรงปากอย่างหิวกระหาย เมื่อพอใจแล้วก็ละริมฝีปากมาบดจูบกลีบปากนุ่มนิ่มที่เริ่มบวมเจ่อของเธออีกครั้งคนตัวบางหลับตาพริ้ม แหงนเงยใบหน้าขึ้นเมื่อเขาไล้ปลายจมูกพร้อมเม้มจูบไปทั่วแก้มสาว ลามเลยเข้ามาซุกไซ้ยังซอกคอขาว ๆ ซึ่งส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผิวเนื้อนางที่ผสมผสานกับโลชันทาผิวกลิ่นดอกไม้ กลายเป็นฟีโรโมนชั้นดีซึ่งเขาไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อนซอกคอหอมกรุ่นกลิ่นสาวทำเอาเขาแทบคลั่ง จากค่อย ๆ พรมจูบดูดเม้มช้า ๆ จนทั่วทั้งลำคอนั้น กลับกลายเป็นซุกไซ้สูดดมกลิ่นเนื้อตัวเธออย่างบ้าคลั่งราวกับคนที่กำลังควบคุมตัวเองไม่ได้ ทั้งยังส่งเสียงครางฮือในลำคอบ่งบอกความพึงพอใจ ยิ่งทำให้สาวน้อยตัวสั่นสะท้านราวลูกนกชุดคุลมอาบน้ำพร้อมผ้าเช็ดตัวแสนเกะกะถูกถอดทิ้งกองลงบนพื้น ร่างบางลอยหวือขึ้นมาอยู่แนบอก เพียงชั่วอึดใจก็ลงไปนอนอยู่บนที่นอนนุ่ม โดยมีคนตัวโตที่เรือนร่างเปลือยเปล่าไม่ต่างกันคร่อมทับอยู่ดวงตาคมกริบวาบขึ้นเมื่อกวาดมองเรือนร่างบอบบางขาวผ่องตรงหน้า ผิวของเธอเนียนละเอียดขาวสว่างจนตาพร่า หน้าอกใหญ่โตเกินตัวไปมาก มากกว่า

“ก็มันเรื่องจริง จะให้ซื้อมาทำอะไรล่ะ เมื่อกี้ฉันก็เอาเธออยู่ไม่ใช่เหรอ”“หยุดพูดเลย ลงไปได้แล้ว ตัวหนักอย่างกับอะไร”เมื่อทำหน้าที่เสร็จเธอก็เริ่มพยศกับเขาทันที ปากดีแบบนี้มันน่าจับจูบให้ปากเจ่อ คิดเสร็จก็ก้มลงบดจูบเธออย่างเร่าร้อนอยู่นานหลายนาทีจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ“จูบไม่ได้เรื่องเลย เรียกค่าตัวตั้งห้าหมื่น แถมยังปากดีอีก เงินที่เหลืออีกสองหมื่น จะโอนให้ดีไหมเนี่ย”“นี่นาย อย่ามาเบี้ยวฉันนะ”“ถ้าฉันไม่จ่าย เธอจะทำไม จะตามแหกอกฉันถึงตึกคณะเหรอที่ไม่ยอมจ่ายค่าตัวเธอ กล้าหรือเปล่าล่ะ”“คิริว ถ้านายเบี้ยวฉัน ฉันเอานายตายแน่”“หึหึ ก่อนเธอจะเอาฉันเป็น เธอคงโดนฉันเอาตายก่อน”พูดจบก็ลุกขึ้นนั่งแล้วถอดถอนตัวตนที่ยังไม่ยอมหดตัวออกมาจากร่องรักแน่นหนึบของเธอ ทันทีที่ร่องน้อยเป็นอิสระ น้ำรักขาวขุ่นผสมกับเลือดสาวบริสุทธิ์ก็ไหลลงมากองบนหมอใบเล็กนั่นทันทีเช่นกันความรู้สึกอุ่นร้อนเฉอะแฉะที่เกิดขึ้นทำเอาเธอตกใจ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งก็เห็นว่ามีน้ำอะไรไหลออกมากองเปรอะเปื้อนจริง ๆ ด้วย แม้จะไม่เคยนอนกับใคร แต่ก็ไม่ได้ไร้เดียงสาที่จะไม่รู้ว่ามันคืออะไร“นี่นาย เกิดอะไรขึ้น นายใส่ถุงยางไม่ใช่เหรอ”เธอเห็

กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยทำให้เธอตกใจแทบสิ้นสติ จึงเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาตื่น ๆ“ไง ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยหรือ”“คิริว ปล่อยก่อน เดี๋ยวแฟนนายเข้ามาเห็น”เธอตั้งใจไม่เอ่ยชื่อของผู้หญิงคนนั้นทั้งที่จำได้ขึ้นใจ เพราะไม่อยากให้เขารู้เรื่องราวความบาดหมางระหว่างเธอกับผู้หญิงคนใหม่ของเขา“ยัยนั่นไม่ใช่แฟนฉัน”“แต่นายมาด้วยกัน ฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุให้นายชวดที่จะพาสาวไปนอนด้วยคืนนี้นะ”“ชวดอีกวันจะเป็นไรไป ทีเมื่อคืนฉันยังชวดเลย”คนตัวบางพยายามขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขา แต่มันก็ทำได้ยากเย็น สุดท้ายเขาก็ลากเธอเข้าไปในห้องน้ำชายโดยไม่ลืมปิดล็อกประตูด้านหน้าอย่างแน่นหนา“นายพาฉันเข้ามาในนี้ทำไม”“มีเรื่องอยากคุยด้วย”“คุยอะไรอีก งานของฉันจบแล้ว”เธอพยายามดึงมือเขาที่กำข้อมือเธอเอาไว้ กลัวว่าจะมีใครมาได้ยิน โดยเฉพาะพิมพ์พลอย จะให้รู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าเธอตกอับถึงขั้นต้องขายตัวเพื่อหาเงินค่าหน่วยกิต มีหวังผู้หญิงคนนั้นคงจะสะใจที่เห็นชีวิตเธอจมดิ่งลงเหวแบบนี้“ฉันว่ามันยังไม่จบนะ เมื่อคืนฉันไม่ได้ทำอะไรเธอสักครั้ง ฉันปล่อยให้เธอนอนหลับสบายจนเช้า แถมเธอยังหนีฉันกลับบ้าน ไม่ยอมปลุกฉันอีก แปลว่าเธอมีเจตนา

อลิษาก้มดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สั่นแจ้งเตือนข้อความเข้าในขณะที่เธอกำลังเดินจากป้ายรถเมล์เข้ามาในมหาวิทยาลัย ซึ่งทุกครั้งเธอจะต้องมารอขึ้นรถสวัสดิการของมหาวิทยาลัย แต่เนื่องจากวันนี้มีคนรออย่างแออัด เธอจึงเลือกที่จะเดินเข้าไปแทนข้อความของผู้ชายที่บังคับจับเธอทำอะไรน่าอายในที่โล่งแจ้งท่ามกลางสายฝน แม้จะไม่อยากกดเข้าไปอ่าน แต่ก็คงทำแบบนั้นไม่ได้ อย่างน้อยก็ในตอนนี้“ขึ้นรถ ฉันอยู่ข้างหลังเธอ”ประโยคคำสั่งจากลูกค้าคนแรกและคนเดียวของเธอ ทำให้คนตัวบางต้องหันกลับไปมองด้านหลัง ก็พบว่ารถยนต์ราคาแพงของเขากำลังขับชะลอตามเธอมาช้า ๆเธอหันมองซ้ายมองขวารอบตัว นักศึกษาเดินกันให้ขวักไขว่เต็มมหาวิทยาลัย คนดังอย่างเขาทุกคนก็รู้จัก ถ้าเธอเดินไปขึ้นรถของเขาในพื้นที่โล่งแจ้งแบบนี้ มีหวังได้ถูกผู้หญิงของเขาตามตบถึงคณะแน่นอน“ไม่เป็นไร จะถึงแล้ว นายไปเลย”เธอรีบพิมพ์ข้อความโต้ตอบกลับไป แต่แทนที่เขาจะขับรถเลยเธอไปอย่างที่ควรจะเป็น เขาดันเหยียบคันเร่งมาขนาบข้างแล้วหยุดกึก ทั้งยังเปิดประตูลงมาดึงข้อมือเธออย่างแรงจนร่างบอบบางเซถลาเข้าหาตัว“บอกให้ขึ้นรถไง จะเล่นตัวเพื่อ หรืออยากให้ทุกคนรู้ ว่าเธอเป็นอะไรกับฉ

“อลิซ ทำไมผู้ชายคนนั้นมานั่งคนเดียวล่ะ เมื่อวานเห็นมีผู้หญิงสวย ๆ มานั่งด้วย นี่ก็ร้านจะปิดแล้ว ไม่เห็นจะมีใครมา”พนักงานเสิร์ฟรุ่นพี่กระซิบกระซาบถามสาวสวยที่เพิ่งนำน้ำอิตาเลียนโซดาไปเสิร์ฟหนุ่มหล่อในชุดเสื้อช็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเดียวกันกับเธอ“ไม่รู้สิคะ ทำไมถามลิซล่ะ”“อ้าว ก็เราเรียนที่เดียวกัน คิดว่าจะรู้จัก เห็นคุยกันตั้งนานไม่รู้จักกันหรอกเหรอ”“เอ่อ ก็เคยเห็นหน้าเขาอยู่ค่ะ เขาเป็นคนดังในมหาลัย”“ก็น่าจะดังอยู่หรอก หล่อออร่าพุ่งขนาดนั้น เป็นพระเอกละครได้เลย คนอะไร ทั้งหล่อ ทั้งหุ่นดี เป็นลูกครึ่งอีกต่างหาก ปากก็แด๊งแดงน่าจูบ”สาวอวบทำปากจู๋ หน้าตาเคลิ้มฝันราวกับกำลังได้จูบกับชายหนุ่มรูปหล่อที่เธอเคลมว่าเป็นพระเอกละครได้ ทำเอาอลิษาอดที่จะขำออกมาเบา ๆ ไม่ได้ไอ้หล่อมันก็หล่ออยู่หรอก ที่จริงถ้าไม่อคติ ต้องยอมรับเลยว่าเขาหล่อมาก ผิวพรรณขาวสว่างมีออร่า คิ้วเข้ม จมูกโด่งจัด ดวงตาสีน้ำตาลแต่คมกริบมีเสน่ห์ชวนใจสั่น ริมฝีสีแดงเรื่อได้รูป ทุกอย่างที่รวมเป็นเขามันสมบูรณ์แบบและไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูดีน่าดึงดูดสายตาไปหมด โดยเฉพาะตอนที่เขากำลังโยกขย่มเธออย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วมองเธอด