บททั้งหมดของ Gear Night คืนร้อนวิศวะร้าย: บทที่ 31 - บทที่ 40

แก๊งผู้ชายห่าม ๆ เมื่อมารวมตัวกันโดยมีเหล้าเป็นเครื่องมือในการสนทนา คำพูดลามกหื่นกามรวมทั้งสัตว์เลื้อยคลานก็ถูกปล่อยออกมาวิ่งพล่านเต็มห้องบรรยากาศทุกอย่างยังสนุกสนานลืมโลกเหมือนเดิมเมื่ออยู่กับกลุ่มคนรู้ใจ แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือความรู้สึกลึก ๆ ของเขา ตอนนี้หัวใจมันคอยแต่จะวนเวียนนึกถึงยัยแม่มดอลิซ ซึ่งวันนี้ไม่ได้มีร่างบอบบางหอมกรุ่นให้นอนกอด“เป็นไรวะไอ้ริว ดูกระสับกระส่ายชอบกล”เมธาถามออกไป เดิมทีก็ว่าจะไม่ถาม แต่ยิ่งดึก คิริวก็ยิ่งมีอาการแปลก ๆ คอยแต่ยกข้อมือเพื่อดูเวลา แถมยังแทบจะก้มมองแต่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ สมาธิก็ไม่ได้มีกับวงเหล้าเลยสักนิด“เปล่า กูแค่ง่วง อยากกลับห้อง”“เมาขนาดนี้มึงจะขับรถกลับยังไง มึงนี่ทำตัวแปลก ๆ นะ”คิริวชะงักไปกับความเป็นจริงที่เพื่อนพูด ปกติถ้าไม่สลบคาวงก็ไม่มีเสียหรอกที่จะอยากกลับห้อง ยกเว้นเวลาที่ออกไปสังสรรค์กันข้างนอกแล้วมีสาว ๆ ไปด้วย แบบนั้นจะแยกย้ายกันกลับก็ไม่มีใครว่า“ก็ไม่ได้มีอะไร”เขากระดกเหล้าจนหมดแก้วอีกครั้ง ต่อให้เขาจะรีบกลับคอนโดไปตอนนี้ ก็ไม่สามารถลากยัยแม่มดอลิซไปนอนด้วยได้อยู่ดี อย่างไรก็ต้องกลับไปนอนกอดหมอนข้างเหงา ๆ อยู่ที่ห้

“ไอ้เหี้ยฟ้า กูบอกมึงแล้วใช่ไหม ว่าให้เล่นอลิซซะให้จบ ๆ ดูก็รู้แล้วว่าไอ้ห่านั่นมันเป็นผัวอลิซ”“แล้วจะให้กูทำอย่างนั้นได้ไง ยิ่งอลิซมีแฟนแล้วกูยิ่งทำไม่ได้”“เหอะ มึงเคยสนด้วยเหรอว่าผู้หญิงที่มึงจะนอนด้วยมีแฟนหรือเปล่า ก็แค่เอากัน แต่ถ้าอลิซเกิดติดใจมึงขึ้นมา มึงก็สมหวัง”“พอเหอะ กูปวดหัว แค่นี้ก็ผิดหวังมากพอละ”“ก็เพราะมึงปอดแหกไง ถ้ายอมวางยาอลิซแล้วจับแม่งกดตั้งแต่แรก ป่านนี้มึงแตกไปหลายน้ำแล้ว”“เออ ช่างแม่ง”สายฟ้าเสยผมลวก ๆ อย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในงานแล้วกระดกเครื่องดื่มดีกรีแรงลงคออีกสองแก้วติด ๆ ด้วยความกลุ้มใจและเสียดาย“ไอ้สายฟ้า ไอ้ชั่ว”มัสยาเดินตามกลับเข้ามาในงานแล้วฟาดมือใส่ใบหน้าหล่อเหลาจนเขาหน้าหันไปอีกด้าน เมื่อตั้งสติได้ สายฟ้าก็ค่อย ๆ เบือนหน้ากลับมามองคนตัวบางด้วยแววตาวาวโรจน์ราวกับมีลูกไฟอยู่ในนั้น“นี่เธอตบฉันทำไม”“ก็แกมันชั่วไง จะปล้ำเพื่อนฉัน วางแผนชั่ว ๆ อะไรกันไว้ล่ะ เสียใจด้วยนะที่เพื่อนฉันมันไม่โง่มาเอาแก”สายฟ้าหันมองหน้าสบตากับบารมี คนเป็นเพื่อนจึงรีบเคลียร์แขกทุกคนออกจากบริเวณงานนี้จนหมดอย่างรวดเร็ว“ไอ้ฟ้า เดี๋ยวกูจัดการยัยนี่ให้”“ไม่ต้อง

อลิษารู้สึกตัวตื่นหลังจากที่งีบหลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงเพราะรู้สึกปวดท้องอย่างหนัก เธอลุกพรวดพราดไปอาบน้ำชำระล้างความเหนอะหนะจากน้ำคราบน้ำรักของเขาและเลือดของเธอที่มาประจำทุกเดือนไม่มีขาดเธอถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเดือนนี้มันก็ยังคงมาตามนัด หลังจากนี้จะได้เริ่มกินยาคุมกำเนิดแบบรายเดือนเสียที เพราะไม่สามารถไว้วางใจเขาได้ในเรื่องนี้หลังจากที่ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ สายตาก็ปะทะกับสร้อยและจี้สีเงินวาววับบนลำคอ เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อมองจี้ชิ้นเล็กนั้นชัด ๆเมื่อเช้าเธอจำได้ลาง ๆ ว่าเขาสวมสร้อยให้ก่อนที่เธอจะหลับไป ในใจตอนนั้นคิดว่าคงเป็นสร้อยที่มีจี้แบบสมัยนิยมที่สาว ๆ ชอบใส่ ที่ไหนได้ มันเป็นสิ่งมีค่าของหนุ่ม ๆ ชาววิศวะที่สำคัญจนไม่สามารถประเมินค่าได้มือเล็กลูบคลำจี้ที่มีความหมายนั้น หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรัว ริมฝีปากอวบอิ่มอมยิ้ม ก่อนที่ต้องสะบัดหน้าเรียกสติให้ตัวเองเมื่อกำลังคิดเลยเถิดไปไกลเขาอาจจะเหนื่อยมากหรืออดนอนจนเบลอ ถึงให้สิ่งที่มีความหมายลึกซึ้งกับผู้หญิงขายตัวอย่างเธอ คิดได้ดังนั้นจึงถอดสร้อยวางเอาไว้ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายจนสดชื่น เมื่อออกมาแต่งตัวเรียบร้อย

“เย้ สอบเสร็จแล้ว ไปฉลองกันดีกว่าอลิซ”ในที่สุด การเรียนในภาคเรียนแรกก็จบลง หลังจากวันที่มีเรื่องราววุ่นวายเกิดขึ้น เธอสองคนก็ตั้งหน้าตั้งตาเรียนและทำงานหาเงินจนแทบไม่มีเวลาจะคิดอะไรเหมือนเดิม กลายเป็นว่าความผิดพลาดในคืนนั้นถูกทิ้งเอาไว้เบื้องหลังจนแทบจะลืมมันไปแล้ว“แต่คืนนี้ยังต้องไปนอนคอนโดริวน่ะสิ”“ขอสักคืนไม่ได้เหรอ ที่ผ่านมาแกอ่านหนังสือโคตรหนักเลยนะ ให้แกไปฉลองสอบเสร็จแล้วนอนกับฉันสักคืนไม่ได้เลยหรือไง”“แกก็รู้ว่าหมอนั่นงกจะตาย”“ลองดูก่อนไหม”“อืม ก็ได้ จะโทรไปขอเดี๋ยวนี้แหละ”อลิษาโทรหาคิริวที่ตอนนี้มาจอดรถรอรับเธอยังจุดเดิมนานแล้ว เขากดรับสายอย่างรวดเร็วราวกับนั่งจ้องหน้าจอตลอดเวลาเพื่อรอให้เธอโทรหาอย่างไรอย่างนั้น“ไง สอบเสร็จแล้วใช่ไหม ฉันจอดรถรออยู่ที่เดิมนะ”“เอ่อ ริว คือฉันจะขออนุญาตไปฉลองกับเมี่ยง คืนนี้ก็จะนอนห้องเมี่ยงนะ ได้ไหม”“ได้ไง พรุ่งนี้วันเสาร์ เธอก็ต้องกลับไปนอนกับแม่ แล้วฉันรอเธอมาตั้งเกือบครึ่งเดือนแล้วนะยัยแม่มด ฉันจะลงแดงตายอยู่แล้ว จะให้น้ำฉันมันไหลออกมาทางหูเลยหรือไง”คิริวโวยวายเสียงดังลั่นรถ ใบหน้าถมึงทึงไม่พอใจ ก่อนสอบถึงสองสัปดาห์ เธอตั้งกฎไม่ให้

“จะรีบไปไหน อลิซ นี่ยังเช้าอยู่เลย”คิริวงัวเงียตื่นขึ้นมาทันได้เห็นอลิษาเดินมาออกจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียว มองนาฬิกาติดผนังก็เห็นว่ายังไม่ทันจะสิบโมงเช้า ไม่รู้ว่าเธอจะฝืนรีบตื่นขึ้นมาทำไม ในเมื่อเขาก็รังแกเธอทั้งคืนจนเกือบเช้า“ฉันจะกลับห้องไปหาแม่”“ไม่เห็นจะต้องรีบตื่นขนาดนี้เลย นัดกินหมูกระทะกันตอนเย็นไม่ใช่เหรอ”“ก็ใช่”“ถ้าใช่งั้นมานอนให้กอดก่อน เดี๋ยวตื่นแล้วจะไปส่ง”“นายไม่ต้องเช็กเอาท์หรือไง”“ไม่เป็นไรหรอก ที่จริงฉันจองไว้สองคืน เพราะคิดว่าเธออาจจะลงจากเตียงไม่ไหว”“นายนี่มันหื่นจริง ๆ เลย”แม้จะบ่นแต่ก็ยอมเดินกลับขึ้นเตียงไปให้เขานอนกอดแต่โดยดี“ทำไมไม่หลับตา”“ก็ฉันตื่นแล้วนี่ อาบน้ำแล้วด้วย”“อยากเพลียอีกสักรอบไหมล่ะ ฉันจัดให้ได้นะ”พูดพลางขยับนอนคร่อมเธอด้วยท่วงท่าน่าหวาดเสียว แต่ยังไม่ทันที่เขาจะทำอะไรเธอมากไปกว่านี้ โทรศัพท์มือถือเขาก็ร้องเตือนมีสายโทรเข้า“ใครโทรมาแต่เช้าวะ”เมื่อหยิบออกมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์โทรของแม่จึงรีบกดรับสายในทันที“ครับแม่”“ริว ไม่กลับบ้านเหรอลูก ทุกคนกำลังรอริวอยู่นะ”“รอทำไมครับ”เพราะปกติเขาก็ไม่ได้กลับบ้านทุกอาทิตย์ และหากไม่มีธุร