All Chapters of สายใยแห่งรัก: Chapter 31 - Chapter 40

เมื่อชายหนุ่มลงมาถึงข้างล่าง ก็พบคนที่อังเดรส่งมาราว 20 คน เป็นทีมบอดี้การ์ดมือดี พร้อมกับลูกน้องคนสนิทของอังเดรมาเป็นหัวหน้าทีม“คอเนล อังเดรส่งนายมาเลยเหรอ” ชายหนุ่มทักคนสนิทของเพื่อนรักด้วยความแปลกใจ“ครับ นายกลัวคุณนัทจะบ่นว่าส่งคนมาน้อย เลยส่งผมมาบอกว่า เดี๋ยวนายจะตามมาพร้อมกับอีกทีมครับ”“ไอ้บ้านี่มันกวนบาทาดีจริงๆ” ชายหนุ่มส่ายหน้าเบาๆกับความกวนประสาทของเพื่อนรัก“คอเนล เดี๋ยวนายให้คนไปพักที่เรือนหลังเล็กก่อน ส่วนนายตามฉันมา”“ครับ” คอเนลหันไปสั่งงานลูกน้อง นัทธีเรียกให้แม่บ้านนำทางไป แล้วจึงเดินนำคอเนลขึ้นไปที่ห้องทำงานของศรัญก๊อก ก๊อก“คอเนลมาเองครับพ่อ” นัทธีเปิดประตู เดินไปทรุดตัวนั่งที่โซฟา คอเนลตามไปยืนข้างๆ“คุณชลิต” คอเนลก้มศีรษะให้ชลิต กับศรัญ“ไม่เจอกันนานนะ คอเนล”น้อยคนนักที่จะรู้เรื่องลึกๆของครอบครัวนัทธี ชลิตเป็นเพื่อนสนิทกับอเล็กซานโดร บิดาของอังเดร ครั้งหนึ่งอเล็กซานโดรเคยโดนตามฆ่าในช่วงที่เขาไปพักผ่อนกับภรรยาโดยไม่ได้พาบอดี้การ์ดไปด้วย เป็นช่วงเวลาที่ชลิตไปทำงานที่รัสเซียพอดี จึงได้ช่วยชีวิตเขากับภรรยาไว้แต่หลังจากภรรยาของอเล็กซานโดรคลอดอังเดรได้ไม่นาน หล่อนไ

หลังจากนิ่งอึ้งกันไปพักใหญ่ กานดาจึงเล่าให้ทุกคนฟัง ‘กิ่งแก้ว’ หรือมารดาของอังเดรเป็นพี่สาวของเธอ ที่แต่งงานไปกับสามีชาวรัสเซียตั้งแต่กานดายังวัยรุ่น เพราะเธอกับพี่สาวอายุห่างกัน 6 ปี แรกๆก็ยังติดต่อกันอยู่ แต่ไม่นานการติดต่อจากพี่สาวก็เงียบหายไป จนคนในครอบครัวคิดว่ากิ่งแก้วอาจจะหายสาบสูญไปอังเดรเองก็อึ้งไปกับสิ่งที่รับรู้ เช่นเดียวกับลลัลนา เธอกับอังเดรนั่งมองหน้ากันหน้าตาเหวอ“หมายความว่าพี่เอลล์ เป็นญาติเราน่ะสิคะ” ลลัลนาเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น“จ้ะ ถ้านับจริงๆ แม่คือน้าแท้ๆของคุณค่ะ” ท้ายประโยค กานดาหันไปบอกกับอังเดรที่นั่งอึ้งอยู่“เอ่อ โลกกลมดีจัง เท่ากับตอนนี้ เราทุกคนเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันหมดเลยนะ” ศรัญพูดขึ้นสีหน้ายิ้มแย้ม“สรุปนะครับ คุณพ่อศรัญเป็นเพื่อนรักคุณพ่อผม คุณพ่อของผมเป็นเพื่อนรักแด๊ดอเล็ก แด๊ดอเล็กเป็นคุณพ่อของเอลล์ คุณแม่ของเอลล์เป็นพี่สาวคุณแม่ของลัล เอลล์กับลัลเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ลัลเป็นภรรยาผม ที่เป็นเพื่อนรักของเอลล์” นัทธีสรุปให้ทุกคนในนั้นเข้าใจคอเนลกับลินคอนที่ลุกให้คุณผู้ชายทั้งสองคนนั่งตอนที่ท่านเดินเข้ามา ส่วนพวกเขาสองคนยืนอยู่ข้างหลังอังเดร

ที่ศาลาริมน้ำ กานดานั่งคิดอะไรเพลินๆโดยมีลูกน้องของอังเดรในชุดคนสวนก้มๆเงยๆอยู่ใกล้ๆ“คุณแม่”“อ้าว ลัล เอลล์” กานดามองสองหนุ่มสาวที่พากันเข้ามานั่งกับเธอ ก่อนจะยิ้มให้“อาชลัตมาค่ะ”“งั้นเหรอจ๊ะ” กานดาพยักหน้ารับสาวหนุ่มสาวชวนกานดาคุยผ่อนคลาย เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข จากการพร้อมหน้าพร้อมตาของลูกกับหลานชาย ที่ตัวเธอเองก็เพิ่งได้พบหน้า แต่เหมือนเวลาแห่งความสุขจะอยู่ไม่นานนัก เมื่อลินคอนเดินมากระซิบกับอังเดรก่อนจะเดินออกไป อังเดรหันมามองสบตาลลัลนา หญิงสาวเห็นสายตาอังเดรก็ไม่สบายใจ“เดี๋ยวผมรอบอกทุกคนพร้อมกันทีเดียวนะครับ รอให้คุณชลัตกลับไปก่อน” อังเดรบอกก่อนจะพยักหน้าน้อยๆให้ลลัลนา หญิงสาวพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะกดส่งข้อความหานัทธีลลัลนากระสับกระส่ายจนชลัตกลับออกจากบ้านเธอไป เธอจึงชวนกานดาเข้าไปภายในบ้าน อังเดรเหลือบหางตามองรอบบริเวณ ก่อนจะส่งสัญญาณมือ เพียงพริบตา คนของเขาที่ซ่อนอยู่ ก็ออกมากระจายตัวคุ้มกันรอบบริเวณบ้านเพียงไม่นาน นัทธีก็กลับมาถึงบ้านสีหน้าเคร่งเครียด เขาตรงเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว เมื่อทุกคนเข้ามารวมตัวกันในห้องนั่งเล่น รวมถึงลินคอนกับคอเนล ที่คอยตามประกบลลัลนาเพื่อความปลอ

“พี่…”“อืม อย่าให้คลาดสายตา”ลินคอนเดินสำรวจบริเวณจุดต่างๆของบ้านตามปกติ ได้มีลูกน้องมารายงานว่ามีรถขับผ่านหน้าบ้านมากกว่าปกติ แต่ละคันที่ผ่าน มักจะไปจอดไม่ไกลหรือบางคันก็ไปกลับรถ และวนผ่านหน้าบ้านอีกครั้ง ซึ่งจากที่เขาวางกำลังคนอยู่ที่นี่มาเกือบ 2 อาทิตย์ มันไม่เคยมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นชายหนุ่มร่างสูงเดินตรงไปยังห้องควบคุม ที่มองเห็นกล้องวงจรปิดทุกจุด ทั้งในตัวบ้าน บริเวณรอบบ้าน และบริเวณหน้าบ้าน เขามองหน้าจอที่ฉายภาพบริเวณบ้านอย่างครุ่นคิด จากประสบการณ์ของเขา เขาคิดว่าพวกมันน่าจะแค่มาดูลาดเลาเท่านั้น“นาย พวกมันมาซุ่มดูลาดเลาแล้ว” ลินคอนโทรรายงานสถานการณ์กับผู้เป็นนาย“อย่าให้ใครออกนอกตัวบ้านเด็ดขาด”“ครับ” อังเดรกดวางสายจากลินคอน สายตาเขาแปรเปลี่ยน“มีอะไรเหรอคะ”“พวกมันมาดูลาดเลาแล้ว” หญิงสาวรับฟังสีหน้าไม่สบายใจ“ตอนนี้คนอื่นอยู่ในบ้าน ปลอดภัยในระดับหนึ่งเลยค่ะ แต่พี่นัทล่ะคะ”“ไม่หรอก พวกมันน่าจะสืบเรื่องของนัทมาบ้าง พี่ว่ามันคงไม่ทำอะไรนัทหรอก”“ก็ขอให้เป็นแบบนั้นนะคะ”ภายในรถตกอยู่ในความเงียบ แต่ละคนหลุดเข้าสู่ภวังค์ความคิดของตัวเอง คอเนลพยักหน้าสั่งให้ลูกน้องขับรถกลับบ้า

ครืด ครืด“ฮัลโหล” ทันทีที่ลลัลนารับสาย ลินคอนก็ส่งสัญญาณมือให้ลลัลนารับรู้ว่าเขาพร้อมแกะรอยสัญญาณแล้ว ให้หญิงสาวถ่วงเวลาให้มากที่สุดก็พอ“เตรียมเงินพร้อมแล้วใช่ไหม”“เรียบร้อยแล้วค่ะ”“ดี งั้นหนูลัลเอามาให้อาทีนะ พรุ่งนี้ 10 โมง ที่โกดังตรงชานเมือง แถวที่หนูโดนไล่ยิงนั่นแหละนะ อ้อ มาคนเดียวล่ะ ได้ยินไหมครับ พี่ชลิต พี่ศรัญ อย่าทำอะไรโง่ๆล่ะ” ชลัตพูดทิ้งท้ายก่อนจะวางสายไป“มันรู้มาตลอดสินะ ว่าเราได้ยินที่มันพูดทุกอย่าง” ชลิตพูดอย่างเจ็บใจ“ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมจัดกำลังคนพร้อมอาวุธแอบตามลัลไป แต่ลัล…จะไปจริงๆเหรอ” อังเดรถามน้องสาว สีหน้ากังวล“ลัลจะไปค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ อย่าลืมสิคะ ว่าลัลยิงปืนได้”“พี่ว่ามันต้องค้นตัวเราแน่”“คงไม่ค้นในรองเท้ากับผมหรอกมั้งคะ” อังเดรชะงักไปกับคำพูดของลลัลนา ก่อนจะถอนหายใจ เขาหนักใจมากเลยทีเดียว“ล่าสุดใช้เวลากี่นาทีประกอบปืน”“ไม่ถึง 3 นาทีค่ะ”“โอเค พี่จะไห้ไป แต่ลัลต้องซ่อนปืนให้เนียนที่สุด และระวังตัวให้มากที่สุด พี่จะให้คอเนลตามหลังไป ทิ้งห่างไม่เกิน 10 นาที”“รับทราบค่ะ”“คอเนล ตามประกบลัล เงียบที่สุด ใกล้ที่สุด”“ครับนาย”“ลินคอน เรียกทีม