สายใยแห่งรัก

ใจกลางเมืองอันแสนวุ่นวาย ลลัลนา หญิงสาวใบหน้าหวานดวงตากลมโต ผมตรงยาวสลวย ผิวขาวเหลืองสุขภาพดี กำลังฝ่ารถติดเพื่อที่จะไปให้ทันเวลาเข้าเรียน เธอไม่เคยขาดเรียน หรือไปสายเลยถ้าไม่จำเป็นจริงๆหญิงสาวถอนหายใจเบื่อหน่ายกับรถติด ถึงแม้ว่าเธอจะออกจากที่พักเร็วขนาดไหน ก็ยังไม่พ้นต้องเผชิญกับปัญหานี้อยู่ดี ดวงตากลมโตมองไปข้างหน้าอย่างตั้งใจ ก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปยังมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของเธอหลังจอดรถเรียบร้อย มือบางหยิบกระเป๋าสะพายข้างใบโปรดของเธอ พร้อมกับหอบเอกสารประกอบการเรียน เดินตรงไปยังโต๊ะที่เธอและเพื่อนสนิทนั่งกันเป็นประจำ และเหมือนดังเช่นทุกวัน ที่ฟางข้าวเพื่อนสนิทของเธอจะมาถึงก่อนและนั่งรอเธออยู่“ตกลงแกรู้หรือยัง ว่าจะทำธีสิสเกี่ยวกับอะไร” เสียงหวานใสของฟางข้าวดังขึ้นถามเธอ หลังจากนั่งคุยไร้สาระกันมาพักใหญ่ๆ“ยังไม่รู้เลยอะ” ลลัลนาตอบเสียงเบื่อหน่าย“เดี๋ยวก็เสร็จไม่ทันหรอก”“ทันแหละ”“แกเนี่ยนะ ไม่เตรียมตัวตั้งแต่เนิ่นๆ”“เอาน่า ไม่มีเวลาหานี่นา”เสียงการสนทนาของหญิงสาวสองคนดังขึ้นที่โต๊ะหินใต้อาคารเรียน ระหว่างรอเวลาขึ้นชั้นเรียน ยิ่งใกล้ช่วงเวลาเรียนจบ นักศึกษาแต่ละคนก

ที่มหาวิทยาลัย“แก ไปซื้อของเป็นเพื่อนฉันหน่อย พรุ่งนี้วันเกิดคุณแม่ ท่านบอกว่าปีนี้ไม่จัดงาน ฉันเลยอยากหาของขวัญให้ท่านสักหน่อย” ฟางข้าวคล้องแขนลลัลนาพลางเอ่ยเสียงอ้อนๆระหว่างกำลังเดินออกมาหน้าอาคารเรียน“ลัล”“คะ”ขณะที่กำลังพากันเดินไปที่ลานจอดรถของมหาวิทยาลัย ได้มีเสียงคุ้นเคยดังขึ้น สองสาวชะงัก แล้วหันกลับไปมองตามที่มาของเสียง ก่อนจะเห็นว่านัทธียืนพิงรถมองพวกเธออยู่“…..” นัทธียืนสบตาลลัลนาเงียบๆ“มีอะไรหรือเปล่าคะ”“เรียกชื่อฉัน” ชายหนุ่มไม่ตอบคำถามเธอ แต่เอ่ยบอกในสิ่งที่เขาต้องการด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“มีอะไรหรือเปล่าคะ…พี่นัท” ลลัลนาทำตามที่เขาต้องการอย่างว่าง่ายพลางถอนหายใจเบาๆ สรรพนามที่ลลัลนาใช้เรียกชายหนุ่มตรงหน้าทำให้ฟางข้าวแปลกใจ“ไปธุระด้วยกันหน่อย พาเพื่อนเธอไปด้วยก็ได้นะ”“แต่ลัลจะไปทำธุระกับข้าวค่ะ”“ไปด้วยกัน แล้วเดี๋ยวฉันพาไปทำธุระ”“แต่ลัลขับรถมาค่ะ”“จะแคร์อะไร ในเมื่อเธอก็มามหาลัยพร้อมฉันได้” เขาพูดดักคอหญิงสาว จนเธอเงียบลงไปในที่สุด“ขอโทษนะข้าว แกไปกับฉันก่อนได้มั้ย แล้วเดี๋ยวฉันไปซื้อของเป็นเพื่อน” ลลัลนาหันไปบอกเพื่อนสนิทน้ำเสียงเซ็งๆ“ไม่มีปัญหา” ฟางข้าวตอบพล

เช้าวันนี้ก็เหมือนดังเช่นทุกวัน กิจวัตรประจำวันของลลัลนา คือการเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัย เธอมีเรียน 5 วันต่อสัปดาห์ ทำให้เธอจัดตารางเวลาของตัวเองได้ง่าย เพราะตัวเธออาศัยอยู่ที่คอนโดเป็นหลักในช่วงวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดี และกลับบ้านในทุกเย็นวันศุกร์ มีบ้างบางสัปดาห์ที่เธอไม่ได้กลับ แต่เธอก็ไม่เคยขาดการติดต่อหรือห่างจากครอบครัวของเธอนาน‘รอหน้าลิฟต์’ เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น ระหว่างที่ลลัลนาเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัย เธอหยิบขึ้นมาดู ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ“ไม่ต้องเดาเลยว่าใคร เอาเบอร์มาจากไหนอีกเนี่ย” เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆพร้อมกับเอื้อมมือหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นบ่า สำรวจความเรียบร้อยว่าไม่ได้เปิดอะไรทิ้งเอาไว้ก็เดินออกจากห้องเพื่อจะไปที่ลิฟต์ตามที่ใครบางคนส่งข้อความมาบอก แต่เมื่อออกจากห้องมาก็เห็นว่าเขามายืนรออยู่แล้วลลัลนาก้าวเข้าไปในลิฟต์ก่อนตามความเคยชิน จนกระทั่งลงมาถึงที่รถ หญิงสาวรอให้เขาปลดล็อกก็ก้าวเข้าไปนั่งในรถโดยไม่รอให้เขาออกคำสั่ง“วันนี้ฉันเข้าบริษัท เธอมีเรียนถึงกี่โมง”“มีแค่วิชาเดียวค่ะ แต่เดี๋ยวไปซื้อของขวัญกับยัยข้าวค่ะ”“อืม” ชายหนุ่มส่งเสียงรับรู้ในลำคอ แล้วขับรถมาส่

หลังจากกลับมาถึงคอนโด นัทธีกับลลัลนาแยกย้ายกันกลับเข้าห้องของตัวเอง หญิงสาวถอดสร้อยคอกับสร้อยข้อมือออกเก็บในกล่องกำมะหยี่แล้วใส่ไว้ในลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียง ก่อนจะเดินหายไปเข้าในห้องน้ำ แล้วออกมาหลังชำระล้างร่างกายเสร็จ ลลัลนามีนิสัยเฉพาะตัวอย่างหนึ่ง ถ้าอารมณ์ไม่ดีหญิงสาวจะอาบน้ำเพื่อคลายหงุดหงิด สายน้ำทำให้เธอผ่อนคลายและใจเย็นลงยังไม่ทันที่ลลัลนาจะได้ก้าวเท้าออกจากห้องนอนประตูห้องก็ถูกเปิดออก หญิงสาวได้แต่มองอย่างทำใจ ว่าชีวิตเธอคงไม่มีความเป็นส่วนตัวอีกต่อไป ก็นัทธีเล่นเข้าออกห้องของเธออย่างกับห้องของตัวเองแบบนี้“ออกไปห้องนั่งเล่นเถอะค่ะ” ลลัลนาถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเดินนำเขาออกไปนั่งที่โซฟา“มีอะไรคะ” หญิงสาวถามผู้มีสถานะสามีอย่างถูกต้องตามกฎหมายพลางเช็ดเส้นผมที่เพิ่งสระ โดยมีร่างสูงตามมานั่งข้างๆเธอ“ไม่มีคำถามอะไรเหรอ” ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ ก่อนจะดึงผ้าขนหนูผืนเล็กในมือของหญิงสาวมาเช็ดเส้นผมให้“ไม่มีค่ะ” ลลัลนาขยับตัวหันหลังปล่อยให้เขาเช็ดผมให้เธอ“แพรเป็นแฟนเก่าของฉัน แต่ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นผู้หญิงที่เข้ากับฉันไม่ได้เลย ฉันเลยเลือกที่จะไม่ไปต่อ”“ค่ะ ลัลก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ”

ลลัลนาวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะข้างหัวเตียงหลังจากกลับมาถึงคอนโดและหยิบผ้าเช็ดตัวเดินตรงเข้าห้องน้ำไป หญิงสาวไม่ชอบปล่อยให้ตัวเองรู้สึกไม่สบายตัว เธอเป็นคนค่อนข้างเงียบจึงดูเหมือนใจเย็น แต่จริงๆแล้วเธอเป็นคนหงุดหงิดง่ายเวลาที่เธออารมณ์ดีหรือถ้าหากสนิทกับใคร จะค่อนข้างขี้อ้อน เฮฮาตามประสาหนุ่มสาวทั่วไป หญิงสาวใช้เวลาอยู่กับตัวเองอยู่เกือบชั่วโมง กว่าที่เรียวขาสวยจะก้าวออกมาจากห้องน้ำ“นาน” ทันทีที่หญิงสาวเดินออกมาจากห้องน้ำก็เจอนัทธีนอนเล่นอยู่บนเตียง“พี่นัท เข้ามาได้ยังไงคะ”“ลัลอย่าลืมว่าพี่มีรหัส”“อ๋อค่ะ” ลลัลนาตอบเขาอย่างไม่ได้สนใจนัก ก่อนจะเลี่ยงเข้าไปในห้องแต่งตัวการที่หญิงสาวออกมาจากห้องน้ำแล้วเห็นว่าเขาอยู่บนเตียง ถ้ามองจากเตียงนอนเข้ามาภายในห้องแต่งตัว ห้องน้ำจะอยู่ด้านขวามือ ภายในห้องน้ำจะมีฝั่งพื้นที่อาบน้ำจากฝักบัว และอ่างอาบน้ำที่ขนาดกำลังดี อยู่ทางฝั่งด้านขวาของห้องน้ำ ส่วนฝั่งซ้ายจะมีโถสุขภัณฑ์ตั้งอยู่ โดยมีอ่างล้างหน้าคั่นกลางเอาไว้ มีกระจกใสกั้นเป็นสัดส่วน รวมทั้งกระจกบานใหญ่ก็มีอยู่ภายในห้องน้ำเช่นกันส่วนห้องแต่งตัวก็จะอยู่ด้านซ้าย ที่ตกแต่งแบบบิวท์อิน หญิงสาวบ่งเ