All Chapters of Wild Night With My Ex's Uncle: Chapter 121 - Chapter 130

THIRD PERSON’S P.O.VNANGINGINIG ang mga kamay ni Marie habang naghihintay sa isang madilim na eskinita. Doon sila magkikita ng kanyang asawa na si Robert. Alam niya na tiyak na magagalit ito sa kaniya kung sakaling malaman nito ang totoo, kung bakit siya pumayag na makipagkita rito.Mahal niya si Robert at dahil sa pagmamahal na iyon ay kailangan niyang magdesisyon para sa ikakabuti nito. Hindi niya hahayaan na magpatuloy pa ang kasamaan nito. Kailangan nitong pagsisihan ang mga kasalanang ginawa nito.Mas gugustuhin na niya itong makita sa kulungan kaysa ang makitang naka kabaong na at hindi na humihinga pa. Ilang sandali pa ay may nakita na siyang naglalakad palapit sa kaniya. Sunod-sunod ang naging paglunok niya, malayo pa lang ito ay sigurado na siya na walang iba kundi si Robert ang taong iyon. Halos nakatakip ang buong mukha nito marahil sa takot na baka may makakilala sa kaniya.Hindi nagtagal ay tuluyan na itong tumigil sa harapan niya. Nagpalingon-lingon ito sa paligid at n

THIRD PERSON’S P.O.VHINDI nagpapigil si Lily sa kahit na sinong tauhan ni Marcus. Pumunta pa rin siya sa presinto sa oras na marinig niya na nagpunta doon si Marcus dahil tuluyan na raw palang nahuli si Robert. Gusto niyang makita kung ano ang reaksyon nito na sa wakas ay lumabas na ang totoo. Na ang akala nitong hindi siya mahuhuli sa ginawa nitong krimen ay akala lang pala nito. Ngayon na tuluyan ng nahuli si Robert at Victor ay wala ng magiging problema pa sa buhay niya. Safe na siya. Paniguradong hindi na siya magagalaw pa ng mga ito lalo na kung nakakulong na sila. Kaya nga lang ay may isa na lang siyang problema. Si Athy, ang asawa ni Marcus. Ngayon na nakalaya na siya sa kamay ni Victor at nalaman na ni Marcus ang totoo ay gusto niya na magbalikan na silang dalawa.Gusto niyang ituloy ang naudlot nilang pag-iibigan lalo na at wala na siyang uuwian pa. Wala na ang mga magulang niya at tanging si Marcus na lang ang naiwan sa kaniya kaya hindi siya papayag na basta na lang mawal

ATHY’S P.O.VPARA akong nakalutang hanggang sa mga oras na ito. Parang may isang napakalaking butas sa aking dibdib dahil sa aking nakita. Hindi ko pa rin maiwasang magtanong sa aking isip kung bakit kailangan kong masaktan ng ganito? Ito ba talaga ang buhay na deserve ko?Kanina pa tumutulo ang luha sa aking mga mata at hanggang sa mga oras na ito ay hindi pa rin tumitigil. Gabi na o mas tamang sabihin na madaling araw na ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin bumabalik si Marcus.Magkasama kaya sila ng babaeng iyon? Natawa na lang ako sa aking tanong. Bakit kailangan ko pang tanungin kung sa una pa lang ay alam ko naman na ang sagot hindi ba?Pinunasan ko ang aking mga luha at tumayo sa kama. Inilabas ko ang aking maleta at sinamsam ang mga damit ko na halos kababalik ko lang sa aking cabinet bago ngumiti ng mapait. Kung hindi ako aalis, patuloy lang akong masasaktan sa tabi ni Marcus. Nang matapos kong isilid ang lahat ng gamit ko sa maleta ay huminga ako ng malalim at malungkot n

MARCUS P.O.VNAPAHILOT ako sa aking sentido at napasandali sa aking kinauupuan. Napapikit ako at sa sandaling iyon ay wala akong ibang iniisip kundi tanging si Athy lamang. Sa bawat pagdaan ng araw, pakiramdam ko ay para akong nasa impyerno. Para akong isang bangkay na humihinga ngunit wala ng buhay simula ng mawala siya sa akin. Sobrang sakit, sobrang hirap.Gusto ko siyang habulin, gusto ko siyang hanapin ngunit hindi ko alam kung paano ako haharap sa kaniya. Alam kong nasaktan ko siya at sa bawat pagdaan ng araw ay pinagsisisihan ko ang mga naging desisyon ko. Kung bakit mas pinili ko pa na manatili sa tabi ni Lily kaysa sa kaniya na asawa ko.Oo tama siya, tama siya nang kwestyunin niya ako tungkol sa pagmamahal ko sa kaniya dahil tama nga naman siya. Paano ko nasasabi na mahal ko siya pero nasa tabi naman ako ni Lily hindi ba? Paano ko nasasabing mahal ko siya kung palaging si Lily ang iniisip ko?Sising-sisi ako ng sobra. Gusto ko siyang hanapin dahil miss na miss ko na siya per

THIRD PERSON’S P.O.VPINAGKRUS ni Lily ang kanyang mga kamay at hindi na maipinta ang kanyang mukha. Paano ba naman, kagabi pa pala naaksidente si Marcus pero ngayon niya lang nalaman at anong oras na? Alas tres na ng hapon at ngayon ang problema niya ay ayaw siyang papasukin ng isa sa mga tauhan ni Marcus na nagbabantay sa labas pa lang ng ospital.Hindi niya alam kung bilin ba ito ni Marcus o ano pero napaka-imposible naman yata na pagbawalan siya nitong makita o dalawin man lang niya ito hindi ba? Ganun na ba ito kasama sa kaniya at ganun na ba katindi ang galit nito sa kaniya kung sakali?Kung alam niya lang na maaaksidente ito kagabi e di sana ay hindi na lang siya umalis sa tabi nito. Nanatili na lang sana siya sa tabi nito kahit na halos ipagtabuyan na siya nito. Mas pipiliin niya na iyon kaysa napahamak naman ito.“Hindi mo ba talaga ako papapasukin ha? Alam mo ba kung sino ako?” inis na inis na niyang tanong sa dalawang tauhan ni MArcus na nakatayo sa harapan niya.Napuno nam