วิศวะล้ำเส้นเพื่อน のすべてのチャプター: チャプター 401 - チャプター 410

ทันทีที่เข้ามา คุณแม่ไอรินะก็ลงมือเตรียมอาหารญี่ปุ่นที่ลูกสาวโปรดปรานทันที ทงกัตสึทอดร้อน ๆ เท็มปุระกรอบฟู และยากิโซบะหอมฉุย กลิ่นน้ำมันและซอสลอยอบอวลไปทั่วห้องอย่างชวนหิว แต่สิ่งที่ทำให้ไอมิเอะอึ้งจนเผลอกะพริบตาถี่กลับไม่ใช่กลิ่นอาหาร หากเป็นจิน ผู้ไม่เคยสนใจใคร สนใจแค่ตัวเองมาโดยตลอด อยู่ ๆ ก็ก้

บทที่ 122 “แม่เราก็อยู่ แกกล้าเหรอ” “ถ้าอยากลองดี จะลองดูก็ได้ เล่นหนังสดให้แม่ยายดู ก็น่าสนใจดี” จินยักคิ้วกวนอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว มือหนาลูบไล้ลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงขอบแพนตี้ ก่อนจะบีบนวดแคมอวบเบา ๆ แต่แรงมือที่ว่าเบาสำหรับเขา กลับทำให้เธอนิ่วหน้า ร้องเบา ๆ ออกมา “อื้อออเจ็บบบ” เสียงเธอหวานส

จินถอนริมฝีปากออกจากยอดถันที่บวมแดงชุ่มน้ำลายด้วยแววตาพร่าเร่าร้อน เขาเลียริมฝีปากของตัวเองช้า ๆ อย่างหิวกระหาย ก่อนจะโน้มหน้าลงซุกไซ้ต่ำลงเรื่อย ๆ จากเนินอกอวบไปจนถึงหน้าท้องแบนเรียบ “อ๊ะ…จิน...อย่า…” ไอมิเอะเสียงสั่นเครือ รีบยกมือปิดปากตัวเองด้วยความอาย แต่ร่างกายกลับเกร็งสะท้านสู้แรงลิ้นที่ลากไล

บทที่ 123 คุณแม่เผลอยกมือขึ้นกุมอกแน่น ความไม่พอใจแล่นพล่านอยู่ในอก แต่กลับมีแววอ่อนโยนบางอย่างฉายแวบออกมา เพราะลูกสาวที่กำลังหลับตาพริ้มกอดจินไว้แน่นดูมีความสุขเหลือเกิน ริมฝีปากของคุณแม่เม้มแน่น สีหน้าเรียบแต่แฝงความขัดใจปนเอ็นดู จ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบาเหมือนยอมรับทั้งที่ไม่อย

ประโยคนี้เอ่ยแฝงความประชดเบา ๆ ทำให้จินสะอึกเบา ๆ ไอมิเอะก็นั่งเงียบ มือเกร็งเล็กน้อย ความเขินและความกลัวปะปนกันอยู่เต็มหัวใจ เธอไม่กล้าสบตากับทั้งสองคน “โมะอุ โอะนะกะ พุยไดสึ่ะ โชทโตะนิ โมะโทะ โอเซริ ชิเตะ คิเตะโมะ อีเดสกะ” (หนูอิ่มแล้ว ขอไปจัดกระเป๋าสักครู่นะคะ) พูดจบ เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที