Masukประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
แล้วทั้งคู่ก็ก้าวเดินออกจากมุมอับอย่างระวังไม่ให้กลุ่มเส้นด้ายเห็น แต่รอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนใบหน้าของพวกเธอ มันชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ ราวกับกำลังถือไพ่ใบใหญ่ในมือ พร้อมจะปล่อยข่าวนี้ให้ระเบิดทันทีที่มีโอกาส “แน่ใจ?” คำถามสั้น ๆ ของยี่หวาทำให้ไอมิเอะก้มหน้าต่ำลงกว่าเดิม “แก๊งนั้นยืนทำอะไรกันอยู่! ลง
“เย็ดกู” ยังไม่ทันที่เขาจะพักหายใจ จินก็ออกคำสั่ง โดยไม่คิดจะให้เธอหยุดพักเลย “อึก...เราไม่ไหวแล้ว” “อย่าทำให้หงุดหงิด” “ฮึก...ระ...เราไม่ไหวแล้วจริงๆ” “แล้วไง ก็เห็นแล้วนี่ ถ้ากูหงุดหงิด สภาพมึงจะเป็นยังไง” ขณะที่พูด จินใช้มือดึงหัวนมบวมเป่งอย่างแรง ก่อนจะบีบขย้ำเต้านมใหญ่อย่างเอาแต่ใจ “ฮึก!”
บทที่ 86 “…แกต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ” “ต้องการอะไร” จินชักสีหน้าใส่ น้ำเสียงก็ห้วนจัด “แกเป็นคนพูดเอง ลืมคำพูดของตัวเองไปแล้...” ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบประโยค แควก!! เสียงผ้าฉีกขาดก็ดังกริกกึก จินกระชากชุดนอนของเธอออกอย่างรุนแรง แล้วเหวี่ยงผ้าบางเบาร่วงลงข้างเตียง เผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าข
“กรี๊ดดดดดด!!!” ทันทีที่จินเดินเข้าไปในหอประชุม เสียงกรี๊ดดังสนั่นลั่นออกมาถึงข้างนอก เสียงนั้นเหมือนตอกย้ำว่าไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขาก็ยังเป็นคนที่ทุกคนเทิดทูน ขณะที่เธอยืนอยู่ตรงนี้ด้วยหัวใจที่แตกสลาย “เด็กพวกนี้มันแรดกันมาก เห็นผู้ชายหล่อเป็นไม่ได้” ยี่หวาถอนหายใจ พลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหูตัวเ







