บททั้งหมดของ วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: บทที่ 391 - บทที่ 400

“อืมม…” เสียงครางทุ้มดังลอดออกมาจากลำคอของเขา เมื่อได้ลิ้มรสความนุ่มหวานเกินห้ามใจ ไอมิเอะตัวอ่อนระทวย มือเล็กเผลอเกาะเสื้อเขาแน่น คล้อยตามแรงรุกเร้าอย่างไม่รู้ตัว “ขอดูนมได้ไหม” จินถอนริมฝีปากออกเพียงเล็กน้อย เอ่ยเสียงพร่าใกล้ริมฝีปากอวบอิ่มจนลมหายใจร้อนผ่าวประสานกัน “ไม่เอา…เราเขิน” ไอมิเอะปฏิเส

“จิน…” เสียงหวานสั่นเครือดังขึ้น ไอมิเอะรีบวิ่งเข้าหาเขา ร่างบางยังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวเหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งผ่านฝันร้าย เธอกวาดตามองทั่วทั้งร่างสูงของเขาด้วยความร้อนรน กลัวว่าจะเห็นเลือดหรือบาดแผล แต่สิ่งที่พบกลับทำให้เธอเบิกตากว้าง เพราะจินไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนเดียว ถึงจะไม่มีรอยขีดข่วน หรื

“คาเระวะ ฮอนโตนิ ฟุริเนะ. นามิจาไนวะ. โคะเค็นนิ ทะอิเตะวะ วาตาชิทาจิ, ยูคุริ ฮานาซาไน โตะเนะ” (เขาอันธพาลมาก ไม่ธรรมดาเลย เรื่องนี้เราคงต้องคุยกันยาว) “....” คำพูดของคุณแม่ ทำให้ไอมิเอะหน้าเจื่อนทันที ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจและกังวลไปพร้อม ๆ กัน ปกติคุณแม่ไม่เคยพูดถึงใครในลักษณะนี้มาก่อน

แต่เธอก็ไม่กล้ามองเขาตรง ๆ เพราะรู้สึกเขินจนหน้าร้อนผ่าว จินก็มองผ้าขนหนูสีชมพูด้วยสายตาเต็มไปด้วยความยากเกินคาดเดา “อยากได้ตัวที่ใช้แล้ว ขอตัวที่มีกลิ่นหีติด” จินก็มองหน้าเธอด้วยดวงตาหื่นกามอย่างเปิดเผย ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงเกินควบคุม “พูดอะไรของแกเนี่ย จะหยาบคายเกินไปแล้วนะ” ไอมิเอะเอ็ดเพื่อกลบเ

จินโน้มตัวลงมาประกบปากเธออีกครั้ง จูบดูดดึงลิ้นเล็กอย่างหิวโหย ทำให้ความเสียวของเธอพุ่งทะยานขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ทำเอาร่างเล็กแทบสูญเสียการควบคุม ปึก! ปึก! ปึก! จินกระตุก กดกายมิดด้าม ก่อนจะเร่งจังหวะเร็วขึ้น กระแทกกระทั้นเข้าไปย้ำๆ “อ๊าสสสสสสส” และในที่สุด จินก็เสร็จอีกรอบ น้ำรักของเขาปล่อยออกมา