Lahat ng Kabanata ng วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Kabanata 791 - Kabanata 800

แกรก… เสียงโลหะเบา ๆ มาจากทางระเบียง เหมือนมีใครกำลังงัดประตูระเบียงเข้ามา มุมปากของจินกระตุกขึ้นเพียงนิดก่อนจะเดินไปทางระเบียงอย่างเงียบกริบ ปืนในมือยกขึ้นอย่างผ่อนคลาย เหมือนมันเป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่ง “เบา ๆ หน่อยสิวะ” ในเวลาเดียวกัน อีกด้านหนึ่งของกระจกระเบียง ผู้ชายห้าคนในชุดดำทั้งตัวกำลังก้มต

“…จิน?” เสียงเรียกเบา ๆ หลุดออกมาอย่างงัวเงีย เธอลุกขึ้นนั่ง ผมยุ่งเล็กน้อย ชุดนอนตัวบางก็เลื่อนลงจากไหล่นิด ๆ อย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะค่อย ๆ ลุกเดินลงจากเตียง เท้าเปล่าเหยียบพื้นเย็น ๆ เดินงัวเงียไปทางห้องน้ำ เธอเปิดประตูเข้าไป ก็ไม่พบจินอยู่ในนั้น “…ไปไหนนะ…” เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินออกมา มือเล็

“อะไรเหรอ....” เธอทำตาแป๋วมองเขา “เมื่อกี้ยังบอกให้ฉันอาบน้ำให้…” เขาพูดช้า ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงเล็กน้อย “แต่ตอนนี้กลับนั่งทำหน้าซื่อตาใสใส่ มันหมายความว่าไง มาทำให้อยากแล้วจะจากไปเหรอ” “.…” หัวใจของไอมิเอะเต้นแรงขึ้นทันทีด้วยความเขินและลนในเวลาเดียวกัน แต่หนีสายตาเขาไม่ได้เลย จินมองเธออยู่อย่างนั้นอ

ร่างกายของทั้งคู่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและไอน้ำที่เกาะตามผิวหนัง ยิ่งทำให้การเบียดเสียดนั้นร้อนแรงและแชะแฉะจนแทบจะหลอมละลายกลายเป็นเนื้อเดียวกันอยู่หน้ากระจกบานนั้น จินขบกรามจนเป็นสันนูน แววตาที่จ้องมองเงาสะท้อนในกระจกสว่างวาบด้วยความใคร่ที่พุ่งทะลุจุดเดือด เขาเร่งความเร็วสะโพกจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันถี่

“นอนได้แล้ว” “….” เธอยังทำหน้าลังเลเล็ก ๆ ดวงตากลมใสเหลือบมองไปทางระเบียงอีกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมา “ตื่นขึ้นมาทำไม” “เรา…ปวดฉี่…” เธอตอบเสียงเบาเพราะกลัวโดนดุอีก จินก็ถอนหายใจออกมานิดหนึ่ง “งั้นก็นอนต่อ พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน” ไอมิเอะพยักหน้าเล็กน้อย แต่ยังไม่วายขยับเข้าไปใกล้เขาอีกนิด