Lahat ng Kabanata ng วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Kabanata 811 - Kabanata 820

โดยไม่มีคำชม แต่สายตาบอกหมดแล้ว ทำเอาไอมิเอะหน้าแดงจัดมากขึ้นกว่าเดิมจนต้องรีบหันหน้าหนีไปอีกทาง “…ไม่ต้องดูนานขนาดนั้นก็ได้” เธอพึมพำเบา ๆ จินละสายตาจากสร้อย มองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่อยู่ ๆ มือหนาจะเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็ก แล้วดึงเธอเข้าไปนั่งบนตักเขาอย่างแรง “จิน!” ไอมิเอะสะดุ้ง ตัวแข็งทื่อท

“จำไว้ อย่าเข้าใกล้ไอมิอีก” พูดจบ ทั้งสองคนก็หันหลังวิ่งกลับเข้าตึกทันที “ไอ้พวกเดนนรก พวกมึงมันก็แค่กากเดน! รังแกแต่คนไม่มีทางสู้” ตูมตามตะโกนลั่น วิ่งไล่ตามไปสองก้าว แต่ก็ช้าเกินไปแล้ว พวกนั้นหายเข้าไปในตึกเรียบร้อย สุดท้ายเขาได้แต่ยืนหอบ มองตามหลังไปอย่างหัวเสีย ก่อนจะยกมือปัดฝุ่นออกจากเสื้อแรง

“....” นิ้วโป้งกดเบา ๆ ที่คางเธอ “…ไม่ใช่เอาตาไปมองผู้ชายคนอื่น” คำว่า ผู้ชายคนอื่น ถูกเน้นชัด พร้อมกับหางตาของจินที่เหลือบไปอีกทางหนึ่ง ไอมิเอะชะงัก เหมือนเพิ่งรู้ตัว สายตารีบหันไปตาม แล้วก็เห็นตูมตามยืนอยู่ตรงนั้น ทำเอาเธอเบิกตานิดหนึ่งทันที “ไม่ใช่นะ!” เธอรีบหันกลับมา “แกเข้าใจผิด เมื่อกี๊เรา”

“ถ้าเป็นแบบนี้ไม่ส่งผลดีต่อคุณหนูแน่ คุณหนูต้องการให้ผมทำยังไงต่อครับ” “ตอนนี้พ่อของไอ้ลูกหมานั่นอยู่ที่ไหน” “ปราศรัยอยู่ที่ห้างสรรพสินค้าxxครับ” “ไอ้แก่นั่นรู้เรื่องนี้รึยัง” “ยังไม่รู้ครับ ตอนนี้จิ้งจอกเฒ่านั่นกำลังวุ่นกับการหาเสียงจนแทบไม่มีเวลาหายใจ ขนาดเรื่องบัตรเครดิตของนายน้อยนั่นยังจัดกา

“...!!!” “เรื่องหมั้นมีแนวโน้มว่าจะเป็นเรื่องจริงครับ เพียงแต่เป็นการตกลงกันแบบส่วนตัว ยังไม่มีการประกาศหรือจัดพิธีใด ๆ แต่เรื่องตั้งครรภ์ น่าจะเป็นแค่ข่าวโคมลอยครับ ยังไม่มีข้อมูลยืนยัน” “หึ...” สิ้นประโยค บรรยากาศในรถยิ่งเย็นลงไปอีกขั้น ท่านรองนายกหัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่แววตาไม่ได้ขำแม้แต่นิดเดีย