Lahat ng Kabanata ng Whispers of Forbidden Desire: Kabanata 321 - Kabanata 330

Isabela’s POVBack to work. Pagkapasok ko pa lang sa atelier ay sinalubong na ako ng amoy ng bagong tabas na tela at ang ingay ng mga makinang tila sumasabay sa bilis ng tibok ng puso ko. Ang dami ko pang dapat tapusin, ang kasal ni Casey ay ilang buwan na lang.Halos lahat ng entourage gowns ay nasa finishing touches na dahil sinadya kong unahin ang mga iyon. Ang gown na lang ni Casey ang natitira dahil sa pagiging mabusisi ng disenyo nito, bawat kristal at lace applique ay kailangang perpekto. Isama pa ang gown ni Celeste na nangangailangan din ng matinding atensyon.“Hah!” Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko habang tinitingnan ang aking phone. Nag-cha

Liam’s POVPara akong pinagkaitan nang lumayo si Isabela sa akin. Narinig namin ang tunog ng bell hudyat na may pumasok sa loob ng apartment. Agad akong itinulak palayo ni Isabela. Ang kanyang mga labi ay namumula at bahagyang maga mula sa mapusok kong mga halik, habang ako naman ay pilit na hinahabol ang aking hininga.“My!” hingal na sabi ni Isabela, gulat na napatingin kay Selene na kakadating lang.“Liam... Isabela?”Tila naging estatwa si Selene sa may pintuan. Ang kanyang mga mata ay lumaki habang pinagmamasdan ang gulo naming buhok at ang bahagyang gusot na damit ni Isabela. Isang malakas na pintig ng hiya at pagnanasa ang sumabog sa dibdib ko.“Good evening,

Isabela’s POVKahit puyat at pagod mula sa mahabang biyahe at masidhing gabi, maaga kaming nagising ni Liam. May kung anong sigla sa bawat kilos namin habang naghahanda para sa araw na ito. Hinatid niya ako sa shop kasama si Maeva, pagkatapos nito ay uuwi muna sila sa kaniyang villa para makapagpahinga ang bata.Nang pumarada ang sasakyan sa tapat ng atelier, lumingon sa akin si Liam na may pilyong ngiti.“Susunduin kita mamaya, Mhine,” malambing niyang sabi, sapat na para magpabilis muli ng tibok ng puso ko.“Huwag na muna siguro, Liam. Ang lapit lang ng villa mo rito, at alam kong kailangan mo pang bawiin ang tulog mo galing Paris,” pag-aalala ko.

Isabela’s POV"Now... about my prize," paos niyang bulong, ang kaniyang hininga ay humahaplos sa aking labi."Liam, akala ko ba pagod ka?" biro ko, bagaman ang totoo ay nanginginig na ang aking mga tuhod sa kanyang kalapitan."I have all the energy in the world for you, Isabela," sagot niya bago muling sinakop ang aking mga labi.Ang halik na iyon ay hindi katulad ng sa sasakyan. Ito ay mas malalim, mas mapang-angkin, at puno ng pananabik na tila sumasabog. Pumasok kami sa aming silid na hindi pinuputol ang pagdidikit ng aming mga labi. Sa dilim ng kwarto, ang tanging maririnig ay ang mabilis naming paghinga at ang tunog ng bawat haplos.Agad niyang tinanggal ang suot niyang polo, habang ang kaniyang mga kamay ay nagsimula nang gumapang sa laylayan ng aking damit. Naramdaman ko ang init ng kanyang palad sa aking balat, isang haplos na tila nagtutunaw sa lahat ng aking pag-aalinlangan. Inihiga niya ako sa malambot na kama, at sa ibabaw ko, tinitigan niya ako nang may halo-halong pagma

Liam’s POVI feel so down. But yeah, ganito rin siguro ang pakiramdam ni Isabela sa tuwing umaalis ako para sa aking mga out-of-town business meetings noon. Ang kaibahan lang, ngayon ay parang may bumabara sa lalamunan ko na hindi ko maipaliwanag.Nananatili akong nakatayo rito sa tapat ng malaking salamin ng airport, nakatingin sa eroplanong unti-unti nang humaharurot sa runway hanggang sa tuluyan itong lumipad paitaas. Kasama sa paglipad na iyon ang kalahati ng buhay ko."Safe flight, Mhine," mahina kong bulong, kahit alam kong hindi na niya maririnig.Huminga ako nang malalim at pilit na kinalma ang nagdadagundong kong dibdib. Hindi ko maitago ang inis ko sa katotohanang kasama niya si Lorenzo sa flight na iyon. Isiping magkatabi sila sa loob ng ilang oras, nag-uusap at posibleng magkalapit ang mga balat, ay sapat na para magpuyos ang dugo ko.Gusto ko sanang i-book ang buong First Class cabin para lang hindi makalapit ang lalaking iyon sa kaniya, pero alam kong magagalit si Isabel