LOGINIsabela’s POV
Ramdam ko ang biglang pag-init ng atmospera. Mabilis na lumapit si Liam at kinuha si Maeva mula sa pagkaka-karga ni Lorenzo. Kahit tulog ang bata, maingat pa rin ang pagkilos ni Liam, pero hindi mo maikakaila ang awtoridad sa kaniyang bawat galaw.
“Thanks for bringing them home,” pormal na pasasalamat ni Liam kay Lorenzo, pero walang kahit
Isabela’s POV"Now... about my prize," paos niyang bulong, ang kaniyang hininga ay humahaplos sa aking labi."Liam, akala ko ba pagod ka?" biro ko, bagaman ang totoo ay nanginginig na ang aking mga tuhod sa kanyang kalapitan."I have all the energy in the world for you, Isabela," sagot niya bago muling sinakop ang aking mga labi.Ang halik na iyon ay hindi katulad ng sa sasakyan. Ito ay mas malalim, mas mapang-angkin, at puno ng pananabik na tila sumasabog. Pumasok kami sa aming silid na hindi pinuputol ang pagdidikit ng aming mga labi.Sa dilim ng kwarto, ang tanging maririnig ay ang mabilis naming paghinga at ang tunog ng bawat haplos.Agad niyang tinanggal ang suot
Isabela’s POV“Mommy? Daddy? Are you inside? I want to give Mommy a hug!”Sabay kaming napalingon sa pinto. Isang pilyong ngiti ang sumilay sa mga labi ni Liam bago niya ako muling ginawaran ng isang mabilis ngunit nagniningas na halik.“Save that for later, Mhine.”Pinasok namin si Maeva at agad niyang niyakap ang aking binti.“Mommy, I missed you too!”Hinarap ko si Liam at nakita ko ang lambot sa kanyang mga mata habang pinapanood niya kaming dalawa.Matapos ang mabilis at nakakakilig na tagpo sa opisina, tumuloy kami sa isang sikat na
Isabela’s POVKahit puyat at pagod mula sa mahabang biyahe at masidhing gabi, maaga kaming nagising ni Liam. May kung anong sigla sa bawat kilos namin habang naghahanda para sa araw na ito.Hinatid niya ako sa shop kasama si Maeva, pagkatapos nito ay uuwi muna sila sa kaniyang villa para makapagpahinga ang bata.Nang pumarada ang sasakyan sa tapat ng atelier, lumingon sa akin si Liam na may pilyong ngiti.“Susunduin kita mamaya, Mhine,” malambing niyang sabi, sapat na para magpabilis muli ng tibok ng puso ko.“Huwag na muna siguro, Liam. Ang lapit lang ng villa mo rito, at alam kong kailangan mo pang bawiin ang tulog mo galing Paris,” pag-aalala ko.
Isabela’s POVNakahiga pa rin ako sa kama, pilit na ibinabalik ang aking hininga, ngunit napansin kong masyado nang matagal si Liam sa loob ng banyo. Kasabay nito, naramdaman ko ang tila paglakas ng daloy ng dugo ko, isang pamilyar na pakiramdam na nagsasabing kailangan ko nang magpalit at maglinis ng katawan.Dahan-dahan akong tumayo, medyo nanghihina pa ang aking mga tuhod, at naglakad patungo sa banyo. Hindi ko na kailangang kumatok dahil bahagyang nakawang ang pinto.Ngunit pagtulak ko rito, tila mas lalong nag-init ang buong paligid ko.Doon, sa ilalim ng umaagos na tubig, nakita ko si Liam. Nakasandal ang isang kamay niya sa pader habang ang kanyang ulo ay nakatingala.An
Liam’s POVPara akong pinagkaitan nang lumayo si Isabela sa akin. Narinig namin ang tunog ng bell hudyat na may pumasok sa loob ng apartment. Agad akong itinulak palayo ni Isabela. Ang kanyang mga labi ay namumula at bahagyang maga mula sa mapusok kong mga halik, habang ako naman ay pilit na hinahabol ang aking hininga.“My!” hingal na sabi ni Isabela, gulat na napatingin kay Selene na kakadating lang.“Liam... Isabela?”Tila naging estatwa si Selene sa may pintuan. Ang kanyang mga mata ay lumaki habang pinagmamasdan ang gulo naming buhok at ang bahagyang gusot na damit ni Isabela. Isang malakas na pintig ng hiya at pagnanasa ang sumabog sa dibdib ko.“Good evening,
Isabela’s POVRamdam ko ang biglang pag-init ng atmospera. Mabilis na lumapit si Liam at kinuha si Maeva mula sa pagkaka-karga ni Lorenzo. Kahit tulog ang bata, maingat pa rin ang pagkilos ni Liam, pero hindi mo maikakaila ang awtoridad sa kaniyang bawat galaw.“Thanks for bringing them home,” pormal na pasasalamat ni Liam kay Lorenzo, pero walang kahit anong ngiti sa kanyang mga labi.“I’ll take it from here.”Napaatras nang bahagya si Lorenzo, halatang naramdaman ang tensyon sa pagitan naming tatlo.“No problem. I’ll see you tomorrow at the shop, Isabela. Don’t forget our flight schedule,” pormal niyang sabi.Bago
Isabela’s POVInilapit ako ni Liam sa kanya. Mas lalo niyang hinigpitan ang yakap sa aking baywang hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang matipunong dibdib na dumidikit sa akin.
Isabela’s POV“She’s not just a masterpiece, Signor,” seryosong sagot ni Liam. Mas bumaba ang kanyang boses, naging mas matapang at puno ng paninindigan.
Liam’s POV"I don't care about the market fluctuations! Fix the server breach or consider your contracts terminated!"Ipinukpok ko ang aking kamay sa mesa
Isabela’s POVBawat hakbang ko pabalik sa loob ng shop ay tila may kasamang panginginig ng buong katawan. Hindi dahil sa lamig ng gabi, kundi dahil sa naglalagablab na galit at pasakit na muling binuhay n







